Apocalipse 16
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NTLH
1 À nì kori, kʋ nə jə dɩ̀àn də kʋ baa, kʋ nan Yɩɩ *dìə̀ tə wa. Kori tə swɩ̀n *malɩkɛ barpɛ tə con, kʋ wʋ́: «Á vələ, á lwá kʋ tə nə wulə wùrú zʋŋɩ barpɛ tə tə wa, kʋ nə bɩrɩ Yɩɩ lɩŋa tə, tɩa yuu wa».
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Təntən malɩka tə vəli, ka lwá ka wùrú zʋŋa tə tɩa yuu wa. Nʋran kʋkwɩnan, tə nə wùrì báá báá báá, zən, tə tʋ lɩ̀à tə yɩra, ba nə jə wojijiru tə mɩmɩnʋ tə ba yɩra, ba ga twɩ kʋ nyɩnyɩga tə yáá con, ba pɩn kʋ dun.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Bələ nii malɩka tə lwá ka wùrú zʋŋa tə mʋʋ tə wa. Nɩ́á tə zən tə jì jana, ndə tɩgɩ jana nə. Yá mʋʋ tə wa wiən tə də mama tɩga.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Batwa nii malɩka tə lwá ka wùrú zʋŋa tə mʋnɛɛ də nabuliyɩa wa. Tə də nɩ́á tə zən tə jì jana.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 À dàń nì də malɩka tə, ka nə ywàŋá nɩ́á yuu wa, swɩ̀n, ka wʋ́:
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 Ba mʋ̀ lɩ̀à təntə gʋa lɩ̀à tə, ba nə yɩ *Kərisə nə tɩ, də n nii *sʋ̀sʋ̀nà tə jana ga lwá tɩa. Yá sɩ́ʋ́n nə, n dàń pɩn nɩ́á tə jì jana, sə ba nyʋ. Kʋ mʋ̀ nə mɛ də ba».
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 À dàń nì kori, kʋ nə nan joŋi kúrí tə con, kʋ swɩ̀n, kʋ wʋ́:
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Banɩa nii malɩka tə lwá ka wùrú zʋŋa tə yɩcaʋ tə yuu wa. Yɩcaʋ tə ma nɩ cwəŋə, sə kʋ də́ lɩ̀à tə də kʋ mən tə.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Kʋ bárɩ́ tə dàń dí lɩ̀à tə zənzən, yá də kʋ nətʋ mɛ, ba twɩn Yɩɩ də ba swɩ̀n sʋkʋkwɩnan ba pɩn ʋ yɩrɩ tə nə. Yɩɩ təntə nə jə dɩ̀àn, ʋ mʋ̀ nə pɩn yacara təntə yí ba. Yá ba lɩ̀à tə ga wà sɛ̀e ba vəvəri ba kwa, ba ma sá ba cʋna tə, sə ba pa dun Yɩɩ nə.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Bonu nii malɩka tə lwá ka wùrú zʋŋa tə wojijiru tə padaʋ tə yuu wa. Kʋ payuu tə zən kʋ jì yikunu bwálɩ́. Lɩ̀à tə dàń ga dɩŋɩ ba nəndələ ba yɩra nə wùrì yɩrɩ.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 Ba wulə ba twɩn Yɩɩ tə, ʋ nə wulə ʋ sàń nə, yawurə tə də ba yɩra nʋran tə yɩrɩ. Yá ba ga bá sɛ̀e, sə ba vəvəri ba kwa, ba ma sá ba tʋtʋnkʋkwɩnan tə.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Bardʋ nii malɩka tə lwá ka wùrú zʋŋa tə Əfəratə mʋnaa nəfarʋ tə wa. Kʋ nɩ́á tə zən tə dàń wʋ, sə tə yá cwəŋə, tə pa pɛ̀egá tə nə, ba nə naŋa yɩɩ yipɩan con ba bɩ̀àn.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 À nɩ *zinə batwa, tə nə yɩ ndə nyənswərən nə, də tə naŋa tɩdən tə, də wojijiru tə, də kʋnkʋn sʋ̀sʋ̀nʋ̀ nii nə.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Tə yɩ *zinə tə nə jə *Sɩtana dɩ̀àn tə ma tʋŋa ʋ dɩ̀àn mɩmɩnʋ. Tə mʋ̀ zinə batwa tə vəli tɩa mama yuu pɛ̀egá tə con. Tə vəli, sə tə kə ba duən yáá, sə tə ma ta kʋ̀ʋ̀ də Yɩɩ tə, ʋ nə wulə tə mɛ yuu wa, dɩɩn nəfarʋ tə nə, ʋ nə lɩ ʋ tún.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 Yá Zwezi swɩ̀n à con, ʋ wʋ́: «Á cʋga zəni, à bɩ̀àn, sə à dɩ̀ á yuu ndə ŋwɩ̀àn nə. Pupwən lìù nə yɩ lìù tə, ʋ nə ba dwɛ̀e kʋ máŋá tə wa, ʋ ga jə ʋ ganan ʋ yɩra nə, ʋ dàn ká va də yaswələ, sə ba na ʋ cavɩra».
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Zinə tə dàń ken pɛ̀egá tə duən nə, bwálɩ́ tə wa, ba nə boŋə də *Ebərə sʋgʋ, ba wʋ́: ‹Arəmagedon›.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Barpɛ nii malɩka tə lwá ka wùrú zʋŋa tə lanworu tə wa. Kori tə, nə jə dɩ̀àn zən kʋ baa, kʋ nan Yɩɩ dìə̀ tə wa, padaʋ tə con, kʋ swɩ̀n, kʋ wʋ́: «Kʋ fwa, kʋ zwɛ̀e!»
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Dwà pɩpɩlɩ ka baa, kwərə duən də yɩn lá, tɩa tə ga vuvugu. Kʋ nə zɩgɩ máŋá tə mama, ləzoni nə wulə tɩa yuu wa, tɩa yà tə wà vuvugu zənzən kʋ yí nətʋ.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Tɩʋ nəfarʋ tə, ba nə boŋə *Babɩlɔnə tə, dàń pwɛ̀e twərə batwa, yá dwíə́ tə lʋʋ mama wa tɩfaran tə mama dàń tʋa. Yɩɩ wà kʋ tə, Babɩlɔnə tɩ̀án nə fwa tə yoo swɛ̀eé, yá ʋ cʋ̀gʋ̀ ba. Ʋ lɩŋa tə zàn ba yuu wa zənzən, ndə ba nə lwá swana ba sú wùrú zʋŋa, ba pa ba nyʋ ba bʋbʋnɩ.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Mʋʋ tətəŋi wa tɩan tə mama jén, yá pɛɛn tə də kʋ́ʋ̀ ba na.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Dwakafɩna nəfaran nan yɩɩ, tə twɩ lɩ̀à tə yuu nə. Tə dwakafɩna təntə nədʋ mama yà yɩ kilo də kilo. Yá ləzoni tə dàń wulə ba twɩn Yɩɩ, dwakafɩna tə nə kəni yacara ba nə yɩrɩ. Ba twɩn wá, tə yacara təntə nə dáá zənzən tə ja lɛ tə yɩrɩ.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.