Apocalipse 14
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs VC
1 Á cʋga zəni, à ywàń də à na, *pabiə tə, ka zɩga yɩɩ nə paan tə, ba nə boŋə ‹Siyon›, tə yuu wa. Lɩ̀à mʋ̀rʋ̀ bíí də mʋ̀rʋ̀ sapwilə də mʋ̀rʋ̀ banɩa (144 000) yà wulə də wá, ba yà nə jə ʋ yɩrɩ tə, də ʋ nyɩna Yɩɩ tə yɩrɩ tə, tə nə pʋ́pʋ́nɩ́ ba tə́lə́ nə.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 À nì kori, kʋ nə nan Yɩɩ sàń, kʋ yɩ ndə nɩ́á nə dáá, tə ga dəri tə bɩ̀àn, kʋ ga yɩ ndə dwà nə baa də dɩ̀àn. Kʋ kori təntə, à nə nì tə, yɩ ndə kunkodurə nə wulə, ba dwí ba kunkolu.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Ba dàń wulə ba nuŋə nuŋə nədʋn Yɩɩ padaʋ tə yáá, də wiən banɩa tə, də *nəkwɩna tə yáá con. Lìù tə̀lə́, ʋ nə wàá kʋ nuŋə tə ʋ kwè, də kʋ nə tà ba lɩ̀à mʋ̀rʋ̀ bíí də mʋ̀rʋ̀ sapwilə də mʋ̀rʋ̀ banɩa (144 000) təntə, Yɩɩ nə yə̀ lɩ̀à təntə ʋ jon, tɩa ka tə yuu wa.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Ba lɩ̀à təntə yɩ lɩ̀à tə, ba nə cɩ̀gà ba tɩ̀àn nə, ba wà durən yìə̀n fwa. Ba yɩ lɩ̀à tə, ba nə wà cwàrɩ̀ də duən. Ba yɩ pabiə nə tə kwa bwálɩ́ tə mama, ka nə vələ. Yɩɩ yə̀ lɩ̀à təntə ʋ jon ləzoni pwərə wa, sə ba ya ʋ mʋ̀ Yɩɩ də nə, tə təntən lɩ̀à.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Kʋnkʋn wà ba lɩ̀à tə nii wa nan. Ba yɩ lɩ̀à tə, ba nə ba yoo jə, ba nə wá caga ba nii nə kʋ yɩrɩ.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Kʋ kwa nə, à nɩ *malɩka tə don, ka nə pəri, ka nan yɩɩ nə ban ban. Ka yà jə sʋywáŋʋ́, kʋ nə wulə máŋá mama wuuu, sə ka swɩ̀n ka bɩrɩ tɩa yuu ləzoni nə, də lʋʋ dwíə́ tə mama wa nə, də dwíə́ dəkurən yiri mama lɩ̀à nə, də nəndəli yiri mama lɩ̀à nə, də lʋʋ nii mama lɩ̀à nə.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Malɩka tə zɩ̀n ka kori, ka kə yɩɩ nə, ka wʋ́: «Á zìlə́ Yɩɩ, sə á ga pa wá dun, máŋá nə yí, sə ʋ bʋ̀rɩ̀ ləzoni bʋ̀rà yɩrɩ. Á twɩa Yɩɩ yáá con, á pa wá dun. Ʋ mʋ̀ nə fwa lanworu, də tɩa, də mʋʋ, də nabuliyɩa».
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Malɩka don, ka nə yɩ bələ nii nyiən, twá təntən nyiən tə kwa, ka bà, ka swɩ̀n, ka wʋ́: «Kʋ tʋa, *Babɩlɔnə tɩʋ nəfarʋ tə tʋa buuu. Babɩlɔnə tɩ̀án yà pɩn lʋʋ dwíə́ tə mama wa, twá ba nə, ba pəni duən vɛɛ vɛɛ, ndə ba nyʋa swana ba bʋbʋnɩ».
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Malɩka don, ka nə yɩ batwa nii nyiən, twá təntə nyiən bələ tə kwa, ka bà, ka zɩ̀n ka kori ka kə yɩɩ nə, ka wʋ́: «Lìù tə, ʋ nə tʋa wojijiru tə də kʋ nyɩnyɩga tə yáá nə, ʋ pa kʋ dun, yá kʋ tíú ga jə wojijiru tə mɩmɩnʋ ʋ tə́lí nə, nə à yə̀ə́ ʋ jɩɩn nə,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 Yɩɩ lɩŋa tə wá zàn ʋ yuu wa zənzən, ndə ba nə lwa swana tə nə dá wùrú zʋŋa wa, ba pa ʋ nyʋ ʋ bʋbʋnɩ. Yá Yɩɩ dàń wá kə kʋ ləzwənyiri təntə, mən də jirəbuu wa, sə tə pa ʋ də́ càn, ʋ malɩkɛ tə də *pabiə nə tə yáá con.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Mən tə dàń wá kə càn ba ləzwənyirə təntə nə, tə nywɩ̀ń ga zaŋa, máŋá də máŋá, kʋ nə ba zwɛ̀e. Yá ba ba na sìə́ yɩcaʋ də tɩtɩn. Ba yɩ lɩ̀à tə, ba nə tʋa wojijiru tə də kʋ nyɩnyɩga tə yáá con, ba pa kʋ dun. Yá ba yɩ lɩ̀à tə, ba nə sɛ̀e, ba pa ba fwa wojijiru tə yɩrɩ tə mɩmɩnʋ ba yɩra».
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Kʋ nətʋ tə yɩrɩ, lɩ̀à tə, ba nə yɩ Kərisə nə tɩ, ba nə twá ʋ *nii yìə̀n tə nə, ba ga kə ba waa Zwezi-Kərisə nə mɛ, sə ba ja pɩ́nʋ́ wuuu, ba dàn ká pìí ba kə ba kwa.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 À nì kori, kʋ nə nan Yɩɩ *sàń kʋ nə swɩ̀n, kʋ wʋ́: «Pʋ́pʋ́nɩ́, kʋ nə zɩgɩ sɩ́ʋ́n nə: Pupwən lɩ̀à nə yɩ lɩ̀à tə, ba nə ken ba waa *Yuu-Tiu nə, ba ga zɩgɩ lá ba tɩ. Yɩɩ-*Siŋu tə le, kʋ wʋ́: ‹Kʋ yɩ cɩ́gá, ba wá sìí ba tʋtʋncaran tə jɩɩn wa, yá tə mʋ̀ dàń nə bɩrɩ kʋ tə, ba nə tʋn›.»
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 À nə ywàŋá də nə̀ń, bakwan nəpon nə, won yà jə̀ə́ kʋ bakwan tə yuu wa, kʋ yɩ ndə ləzwənə nə. Ʋ yà púə́ sɩ́án yupuu ʋ yuu nə, ʋ ga jə sɩkwara, kʋ nii nə yɩ fʋla fʋla, ʋ jɩɩn wa.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 *Malɩka don nan Yɩɩ *dìə̀ tə wa, ka zɩ̀n ka kori, ka kə yɩɩ nə, ka swɩ̀n lìù tə con, ʋ nə jə̀ə́ bakwan tə yuu wa, ka wʋ́: «Tɩa yuu wiən tə bɩga tə mɛ, sə ba gɩan tə. Máŋá yí, sə ba gɩan tə! Ja n sɩkwara tə, n ma gɩan tɩa yuu wiən tə!»
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Lìù tə, ʋ nə jə̀ə́ bakwan tə yuu wa, dàń ma ja ʋ sɩkwara tə, ʋ ma gɩan tɩa yuu wiən, tə nə bɩga tə mama, ʋ zwɛ̀e.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Malɩka don də tə nan Yɩɩ dìə̀ tə wa, kʋ nə wulə Yɩɩ sàń nə. Ka də yà jə sɩkwara, kʋ nii nə yɩ fʋla fʋla.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Malɩka don də ka nə jə dɩ̀àn mən yuu wa, nan *joŋi kúrí tə con, ka zɩ̀n ka kori, ka kə yɩɩ nə, ka swɩ̀n ka tə nə jə sɩkwara tə, kʋ nii nə yɩ fʋla fʋla tə con, ka wʋ́: «Ja n sɩkwara tə, kʋ nii nə yɩ fʋla fʋla tə, n ma pʋ̀rɩ́ kacan, tə nə bɩga, tə wulə tɩa yuu kacan kárá tə wa!»
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 — ausente —
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 — ausente —
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.