2 Coríntios 7
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NVT
1 À nubisoni-ba, Yɩɩ kàn nikanɩ təntə, ʋ pa nəba. Kʋ mʋ̀ yɩrɩ nə, nə də dàń mɛ, sə nə lɩ nə tɩ̀àn durən yìə̀n tə mama wa, tə nə cʋ̀gà nə yɩra tə də nə pubʋŋa tə. Nə fwa kʋ nətʋ nə va nə yí máŋá tə, durən nə kʋ́ʋ̀ tə̀lə́ nə yɩra, nə ga zìlí Yɩɩ nii də.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Á pɩan nə yoo ya á bɩcanɩ wa! Nə wà yolwan tʋn lìù mama yɩra. Nə wà lìù mama cʋ̀gʋ̀. Nə wà lìù mama won gɩgɩrɩ nə jon.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Á dànà ká bʋ́n də, kʋ yɩ à swɩ̀n sʋ̀ràn tə tə, sə à ma kə yoo á yuu wa. À dí yáá à swɩ̀n á con də, á yoo wulə nə bɩcanɩ wa. Də nə mɩɩ nə wulə lʋʋ wa, nə à yə̀ə́ nə nə tɩga, won mama wàrɩ̀ nəba, kʋ pwɛ̀e duən nə.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Fən ba nə jə á yoo wa mɩ́ámɩ́án. À jə cɩ́gá, sə à tì á yoo à ma bwɩ à tɩ̀àn nə. À bɩcan zùrì zənzən á yoo wa. Nə wulə càn zənzən wa, yá də kʋ nətʋ mɛ, à pùə́ tə poli zənzən, ka ja lɛ.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Kʋ yɩ cɩ́gá, nə nə twi nə yí Masedwanə nagwanaa tə, də zə̀n mama, nə tə wà wànɩ́ nə sìí mancɩn tətə. Càn yirə yirə twi, tə tʋ nə yuu wa. Lɩ̀à yà zàn, ba zɩga nə nə, yá nə bɩcanɩ də wa fən yà jə nəba.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Yá Yɩɩ tə, ʋ nə yàá zùrì pucʋnɩ lɩ̀à bɩcanɩ, dàń twá Titə nə twi nə con tə nə, ʋ ma zùrì nə də bɩcanɩ.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Kʋ tà Titə túrí tə cɩcɩ nə zùrì nə bɩcanɩ. Kʋ tə nə súrí lá, ʋ twi ʋ bɩrɩ nəba nətʋ tə, á nə zùrì ʋ də bɩcan. Ʋ bɩrɩ nəba nətʋ tə, á nə pɩ̀à, sə á pìí á na nə cɩ́gá cɩ́gá. Ʋ bɩrɩ nəba, á pùə́ nə cʋ̀gʋ̀ nətʋ, də nətʋ tə, á dàń nə pɩ̀à, sə á caga à yɩrɩ. Tə yìə̀n təntə dàń pɩn, à pupwən tə súrí zənzən.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 À yə̀ə́ də, sagɩ tə, à nə dí yáá à pʋ́pʋ́nɩ́, á nə cʋ̀gʋ̀ á pùə́. Yá à mʋ̀ con, à pùə́ ba cʋ̀gà kʋ yoo təntə yuu wa. À pùə́ nə swə kʋ cʋ̀gʋ̀, də kʋ yɩ à nə lwarɩ də, à sagɩ tə cʋ̀gʋ̀ á pùə́ nə máŋá mancɩn wa yɩrɩ.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Yá sɩ́ʋ́n nə, á pucʋnɩ təntə nə pɩn á vəvəri á kwa, á ma sá á cʋna tə, dàń pɩn à pùə́ poli. Kʋ tà à nə cʋ̀gʋ̀ á pùə́ nə, tə nə pɩn à pùə́ poli. Á pùə́ tə nə cʋ̀gʋ̀ tə yɩ kʋ twá də Yɩɩ fɩra. Kʋ mʋ̀ yɩrɩ nə, kʋ tə, à nə pʋ́pʋ́nɩ́, wà aba yolwan fwa.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Kʋ yɩ cɩ́gá, də pucʋnɩ nə twá də Yɩɩ fɩra, kʋ ma yí lìù, pucʋnɩ təntə yàá pa ʋ vəvəri ʋ kwa, ʋ ma sá ʋ cʋna tə, kʋ ga pa, ʋ wànɩ́ ʋ na mɩɩ tə, kʋ nə ba zwɛ̀e Yɩɩ con. Kʋ mʋ̀ pucʋnɩ yiri təntə ba pɩn lìù swɩ̀n ʋ wʋ́, ʋ yà nə yə̀ə́. Yá pucʋnɩ nə yí lìù, kʋ ga yɩ lʋʋ wiən nə pɩn tə tʋn, kʋ wá pa, kʋ tíú kwɩ̀n mɩɩ tə nə, kʋ nə ba zwɛ̀e Yɩɩ con.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Kʋ yɩ cɩ́gá, á pucʋnɩ tə yɩ kʋ twá də Yɩɩ fɩra. Á dàń nəŋə kʋ tə, pucʋnɩ təntə nə tʋn á yɩra. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, á dàń bɩbarɩ, sə á tʋn won mama, ndə kʋ nə mɛ nətʋ. Kʋ mʋ̀ nə kʋ́ʋ̀ pɩn, á dàń pɩ̀à, sə á bɩrɩ də, á ba cʋna swə. Kʋ mʋ̀ nə kʋ́ʋ̀ pɩn, á lɩŋa dàń zaŋa yolwan tə yɩrɩ, kʋ nə tʋn á tətəŋi wa. Kʋ mʋ̀ nə kʋ́ʋ̀ pɩn, fən dàń jə aba, kʋ tə yɩrɩ, á nə fwa. Kʋ mʋ̀ nə kʋ́ʋ̀ pɩn, á dàń pìí á pɩ̀à, sə á na nə cɩ́gá cɩ́gá. Kʋ mʋ̀ nə kʋ́ʋ̀ pɩn, á dàń jə yawala, sə á tʋn kʋ tə, Yɩɩ nə swə. Kʋ mʋ̀ nə kʋ́ʋ̀ pɩn, bɛɛ təntə, ʋ nə tʋn cʋna tə, á dàń kə wá càn wa. Yìə̀n tə mama, á nə tʋn, á dàń bɩrɩ də, á wà yolwan tʋn tə wa.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Yá à dàń nə dí yáá à pʋ́pʋ́nɩ́ á nə, kʋ tà bɛɛ tə, ʋ nə tʋn lwanɩ tə yɩrɩ. Kʋ ma kʋ́ʋ̀ tà lìù tə, ba nə tʋn lwanɩ tə ʋ yɩra yɩrɩ, à pʋ́pʋ́nɩ́ á nə. Yá kʋ yɩ à pʋ́pʋ́nɩ́ á nə, sə kʋ pa, á nə bɩbarɩ, sə á tʋn á pa nəba tə, wànɩ́ kʋ nan yii nə, á tətəŋi wa Yɩɩ yáá con.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Mə kʋ mʋ̀ nə pɩn, nə bɩcanɩ zùrì. Yá kʋ ga tà nə bɩcanɩ nə zùrì tə cɩcɩ. Kʋ tə nə súrí lá, nə pwìí də poli zənzən, á mama nə pɩn Titə pubʋŋa ya bwálɩ́ nədʋ, ʋ pùə́ ga poli tə yɩrɩ.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Titə mʋ̀ con, à tì á yoo à ma bʋ à tɩ̀àn nə. Yá à wà cavɩra dí. Nə swɩ̀n yoo mama á con, də cɩ́gá. Yá kʋ kwa nə, yìə̀n tə mama, nə nə bʋ̀à á nə tə yɩrɩ, Titə yáá con yɩ cɩ́gá.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Yá ʋ yàá pìí ʋ lìí nətʋ tə, á nə sɛ̀e, á pa ʋ zʋrɩ á yuu, də nətʋ tə, á mama nə sɛ̀e ʋ nii, á nə zìlí wá zənzən, də á vɩvaga ʋ yáá con. Yá ʋ dàń yàá kwɛn ʋ sóní aba, ʋ súrí wuuu.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 À pùə́ poli də, à nə wàá á yuu wa jələ yoo mama wa tə yɩrɩ.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.