2 Coríntios 7
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs ARIB
1 À nubisoni-ba, Yɩɩ kàn nikanɩ təntə, ʋ pa nəba. Kʋ mʋ̀ yɩrɩ nə, nə də dàń mɛ, sə nə lɩ nə tɩ̀àn durən yìə̀n tə mama wa, tə nə cʋ̀gà nə yɩra tə də nə pubʋŋa tə. Nə fwa kʋ nətʋ nə va nə yí máŋá tə, durən nə kʋ́ʋ̀ tə̀lə́ nə yɩra, nə ga zìlí Yɩɩ nii də.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Á pɩan nə yoo ya á bɩcanɩ wa! Nə wà yolwan tʋn lìù mama yɩra. Nə wà lìù mama cʋ̀gʋ̀. Nə wà lìù mama won gɩgɩrɩ nə jon.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Á dànà ká bʋ́n də, kʋ yɩ à swɩ̀n sʋ̀ràn tə tə, sə à ma kə yoo á yuu wa. À dí yáá à swɩ̀n á con də, á yoo wulə nə bɩcanɩ wa. Də nə mɩɩ nə wulə lʋʋ wa, nə à yə̀ə́ nə nə tɩga, won mama wàrɩ̀ nəba, kʋ pwɛ̀e duən nə.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Fən ba nə jə á yoo wa mɩ́ámɩ́án. À jə cɩ́gá, sə à tì á yoo à ma bwɩ à tɩ̀àn nə. À bɩcan zùrì zənzən á yoo wa. Nə wulə càn zənzən wa, yá də kʋ nətʋ mɛ, à pùə́ tə poli zənzən, ka ja lɛ.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Kʋ yɩ cɩ́gá, nə nə twi nə yí Masedwanə nagwanaa tə, də zə̀n mama, nə tə wà wànɩ́ nə sìí mancɩn tətə. Càn yirə yirə twi, tə tʋ nə yuu wa. Lɩ̀à yà zàn, ba zɩga nə nə, yá nə bɩcanɩ də wa fən yà jə nəba.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Yá Yɩɩ tə, ʋ nə yàá zùrì pucʋnɩ lɩ̀à bɩcanɩ, dàń twá Titə nə twi nə con tə nə, ʋ ma zùrì nə də bɩcanɩ.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Kʋ tà Titə túrí tə cɩcɩ nə zùrì nə bɩcanɩ. Kʋ tə nə súrí lá, ʋ twi ʋ bɩrɩ nəba nətʋ tə, á nə zùrì ʋ də bɩcan. Ʋ bɩrɩ nəba nətʋ tə, á nə pɩ̀à, sə á pìí á na nə cɩ́gá cɩ́gá. Ʋ bɩrɩ nəba, á pùə́ nə cʋ̀gʋ̀ nətʋ, də nətʋ tə, á dàń nə pɩ̀à, sə á caga à yɩrɩ. Tə yìə̀n təntə dàń pɩn, à pupwən tə súrí zənzən.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 À yə̀ə́ də, sagɩ tə, à nə dí yáá à pʋ́pʋ́nɩ́, á nə cʋ̀gʋ̀ á pùə́. Yá à mʋ̀ con, à pùə́ ba cʋ̀gà kʋ yoo təntə yuu wa. À pùə́ nə swə kʋ cʋ̀gʋ̀, də kʋ yɩ à nə lwarɩ də, à sagɩ tə cʋ̀gʋ̀ á pùə́ nə máŋá mancɩn wa yɩrɩ.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 Yá sɩ́ʋ́n nə, á pucʋnɩ təntə nə pɩn á vəvəri á kwa, á ma sá á cʋna tə, dàń pɩn à pùə́ poli. Kʋ tà à nə cʋ̀gʋ̀ á pùə́ nə, tə nə pɩn à pùə́ poli. Á pùə́ tə nə cʋ̀gʋ̀ tə yɩ kʋ twá də Yɩɩ fɩra. Kʋ mʋ̀ yɩrɩ nə, kʋ tə, à nə pʋ́pʋ́nɩ́, wà aba yolwan fwa.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Kʋ yɩ cɩ́gá, də pucʋnɩ nə twá də Yɩɩ fɩra, kʋ ma yí lìù, pucʋnɩ təntə yàá pa ʋ vəvəri ʋ kwa, ʋ ma sá ʋ cʋna tə, kʋ ga pa, ʋ wànɩ́ ʋ na mɩɩ tə, kʋ nə ba zwɛ̀e Yɩɩ con. Kʋ mʋ̀ pucʋnɩ yiri təntə ba pɩn lìù swɩ̀n ʋ wʋ́, ʋ yà nə yə̀ə́. Yá pucʋnɩ nə yí lìù, kʋ ga yɩ lʋʋ wiən nə pɩn tə tʋn, kʋ wá pa, kʋ tíú kwɩ̀n mɩɩ tə nə, kʋ nə ba zwɛ̀e Yɩɩ con.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Kʋ yɩ cɩ́gá, á pucʋnɩ tə yɩ kʋ twá də Yɩɩ fɩra. Á dàń nəŋə kʋ tə, pucʋnɩ təntə nə tʋn á yɩra. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, á dàń bɩbarɩ, sə á tʋn won mama, ndə kʋ nə mɛ nətʋ. Kʋ mʋ̀ nə kʋ́ʋ̀ pɩn, á dàń pɩ̀à, sə á bɩrɩ də, á ba cʋna swə. Kʋ mʋ̀ nə kʋ́ʋ̀ pɩn, á lɩŋa dàń zaŋa yolwan tə yɩrɩ, kʋ nə tʋn á tətəŋi wa. Kʋ mʋ̀ nə kʋ́ʋ̀ pɩn, fən dàń jə aba, kʋ tə yɩrɩ, á nə fwa. Kʋ mʋ̀ nə kʋ́ʋ̀ pɩn, á dàń pìí á pɩ̀à, sə á na nə cɩ́gá cɩ́gá. Kʋ mʋ̀ nə kʋ́ʋ̀ pɩn, á dàń jə yawala, sə á tʋn kʋ tə, Yɩɩ nə swə. Kʋ mʋ̀ nə kʋ́ʋ̀ pɩn, bɛɛ təntə, ʋ nə tʋn cʋna tə, á dàń kə wá càn wa. Yìə̀n tə mama, á nə tʋn, á dàń bɩrɩ də, á wà yolwan tʋn tə wa.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Yá à dàń nə dí yáá à pʋ́pʋ́nɩ́ á nə, kʋ tà bɛɛ tə, ʋ nə tʋn lwanɩ tə yɩrɩ. Kʋ ma kʋ́ʋ̀ tà lìù tə, ba nə tʋn lwanɩ tə ʋ yɩra yɩrɩ, à pʋ́pʋ́nɩ́ á nə. Yá kʋ yɩ à pʋ́pʋ́nɩ́ á nə, sə kʋ pa, á nə bɩbarɩ, sə á tʋn á pa nəba tə, wànɩ́ kʋ nan yii nə, á tətəŋi wa Yɩɩ yáá con.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Mə kʋ mʋ̀ nə pɩn, nə bɩcanɩ zùrì. Yá kʋ ga tà nə bɩcanɩ nə zùrì tə cɩcɩ. Kʋ tə nə súrí lá, nə pwìí də poli zənzən, á mama nə pɩn Titə pubʋŋa ya bwálɩ́ nədʋ, ʋ pùə́ ga poli tə yɩrɩ.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Titə mʋ̀ con, à tì á yoo à ma bʋ à tɩ̀àn nə. Yá à wà cavɩra dí. Nə swɩ̀n yoo mama á con, də cɩ́gá. Yá kʋ kwa nə, yìə̀n tə mama, nə nə bʋ̀à á nə tə yɩrɩ, Titə yáá con yɩ cɩ́gá.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Yá ʋ yàá pìí ʋ lìí nətʋ tə, á nə sɛ̀e, á pa ʋ zʋrɩ á yuu, də nətʋ tə, á mama nə sɛ̀e ʋ nii, á nə zìlí wá zənzən, də á vɩvaga ʋ yáá con. Yá ʋ dàń yàá kwɛn ʋ sóní aba, ʋ súrí wuuu.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 À pùə́ poli də, à nə wàá á yuu wa jələ yoo mama wa tə yɩrɩ.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.