2 Coríntios 7

Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ À nubisoni-ba, Yɩɩ kàn nikanɩ təntə, ʋ pa nəba. Kʋ mʋ̀ yɩrɩ nə, nə də dàń mɛ, sə nə lɩ nə tɩ̀àn durən yìə̀n tə mama wa, tə nə cʋ̀gà nə yɩra tə də nə pubʋŋa tə. Nə fwa kʋ nətʋ nə va nə yí máŋá tə, durən nə kʋ́ʋ̀ tə̀lə́ nə yɩra, nə ga zìlí Yɩɩ nii də.

¹ Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.

² Á pɩan nə yoo ya á bɩcanɩ wa! Nə wà yolwan tʋn lìù mama yɩra. Nə wà lìù mama cʋ̀gʋ̀. Nə wà lìù mama won gɩgɩrɩ nə jon.

² Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.

³ Á dànà ká bʋ́n də, kʋ yɩ à swɩ̀n sʋ̀ràn tə tə, sə à ma kə yoo á yuu wa. À dí yáá à swɩ̀n á con də, á yoo wulə nə bɩcanɩ wa. Də nə mɩɩ nə wulə lʋʋ wa, nə à yə̀ə́ nə nə tɩga, won mama wàrɩ̀ nəba, kʋ pwɛ̀e duən nə.

³ Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.

⁴ Fən ba nə jə á yoo wa mɩ́ámɩ́án. À jə cɩ́gá, sə à tì á yoo à ma bwɩ à tɩ̀àn nə. À bɩcan zùrì zənzən á yoo wa. Nə wulə càn zənzən wa, yá də kʋ nətʋ mɛ, à pùə́ tə poli zənzən, ka ja lɛ.

⁴ Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.

⁵ Kʋ yɩ cɩ́gá, nə nə twi nə yí Masedwanə nagwanaa tə, də zə̀n mama, nə tə wà wànɩ́ nə sìí mancɩn tətə. Càn yirə yirə twi, tə tʋ nə yuu wa. Lɩ̀à yà zàn, ba zɩga nə nə, yá nə bɩcanɩ də wa fən yà jə nəba.

⁵ Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.

⁶ Yá Yɩɩ tə, ʋ nə yàá zùrì pucʋnɩ lɩ̀à bɩcanɩ, dàń twá Titə nə twi nə con tə nə, ʋ ma zùrì nə də bɩcanɩ.

⁶ Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.

⁷ Kʋ tà Titə túrí tə cɩcɩ nə zùrì nə bɩcanɩ. Kʋ tə nə súrí lá, ʋ twi ʋ bɩrɩ nəba nətʋ tə, á nə zùrì ʋ də bɩcan. Ʋ bɩrɩ nəba nətʋ tə, á nə pɩ̀à, sə á pìí á na nə cɩ́gá cɩ́gá. Ʋ bɩrɩ nəba, á pùə́ nə cʋ̀gʋ̀ nətʋ, də nətʋ tə, á dàń nə pɩ̀à, sə á caga à yɩrɩ. Tə yìə̀n təntə dàń pɩn, à pupwən tə súrí zənzən.

⁷ E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.

⁸ À yə̀ə́ də, sagɩ tə, à nə dí yáá à pʋ́pʋ́nɩ́, á nə cʋ̀gʋ̀ á pùə́. Yá à mʋ̀ con, à pùə́ ba cʋ̀gà kʋ yoo təntə yuu wa. À pùə́ nə swə kʋ cʋ̀gʋ̀, də kʋ yɩ à nə lwarɩ də, à sagɩ tə cʋ̀gʋ̀ á pùə́ nə máŋá mancɩn wa yɩrɩ.

⁸ Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.

⁹ Yá sɩ́ʋ́n nə, á pucʋnɩ təntə nə pɩn á vəvəri á kwa, á ma sá á cʋna tə, dàń pɩn à pùə́ poli. Kʋ tà à nə cʋ̀gʋ̀ á pùə́ nə, tə nə pɩn à pùə́ poli. Á pùə́ tə nə cʋ̀gʋ̀ tə yɩ kʋ twá də Yɩɩ fɩra. Kʋ mʋ̀ yɩrɩ nə, kʋ tə, à nə pʋ́pʋ́nɩ́, wà aba yolwan fwa.

⁹ Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.

¹⁰ Kʋ yɩ cɩ́gá, də pucʋnɩ nə twá də Yɩɩ fɩra, kʋ ma yí lìù, pucʋnɩ təntə yàá pa ʋ vəvəri ʋ kwa, ʋ ma sá ʋ cʋna tə, kʋ ga pa, ʋ wànɩ́ ʋ na mɩɩ tə, kʋ nə ba zwɛ̀e Yɩɩ con. Kʋ mʋ̀ pucʋnɩ yiri təntə ba pɩn lìù swɩ̀n ʋ wʋ́, ʋ yà nə yə̀ə́. Yá pucʋnɩ nə yí lìù, kʋ ga yɩ lʋʋ wiən nə pɩn tə tʋn, kʋ wá pa, kʋ tíú kwɩ̀n mɩɩ tə nə, kʋ nə ba zwɛ̀e Yɩɩ con.

¹⁰ Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.

¹¹ Kʋ yɩ cɩ́gá, á pucʋnɩ tə yɩ kʋ twá də Yɩɩ fɩra. Á dàń nəŋə kʋ tə, pucʋnɩ təntə nə tʋn á yɩra. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, á dàń bɩbarɩ, sə á tʋn won mama, ndə kʋ nə mɛ nətʋ. Kʋ mʋ̀ nə kʋ́ʋ̀ pɩn, á dàń pɩ̀à, sə á bɩrɩ də, á ba cʋna swə. Kʋ mʋ̀ nə kʋ́ʋ̀ pɩn, á lɩŋa dàń zaŋa yolwan tə yɩrɩ, kʋ nə tʋn á tətəŋi wa. Kʋ mʋ̀ nə kʋ́ʋ̀ pɩn, fən dàń jə aba, kʋ tə yɩrɩ, á nə fwa. Kʋ mʋ̀ nə kʋ́ʋ̀ pɩn, á dàń pìí á pɩ̀à, sə á na nə cɩ́gá cɩ́gá. Kʋ mʋ̀ nə kʋ́ʋ̀ pɩn, á dàń jə yawala, sə á tʋn kʋ tə, Yɩɩ nə swə. Kʋ mʋ̀ nə kʋ́ʋ̀ pɩn, bɛɛ təntə, ʋ nə tʋn cʋna tə, á dàń kə wá càn wa. Yìə̀n tə mama, á nə tʋn, á dàń bɩrɩ də, á wà yolwan tʋn tə wa.

¹¹ Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.

¹² Yá à dàń nə dí yáá à pʋ́pʋ́nɩ́ á nə, kʋ tà bɛɛ tə, ʋ nə tʋn lwanɩ tə yɩrɩ. Kʋ ma kʋ́ʋ̀ tà lìù tə, ba nə tʋn lwanɩ tə ʋ yɩra yɩrɩ, à pʋ́pʋ́nɩ́ á nə. Yá kʋ yɩ à pʋ́pʋ́nɩ́ á nə, sə kʋ pa, á nə bɩbarɩ, sə á tʋn á pa nəba tə, wànɩ́ kʋ nan yii nə, á tətəŋi wa Yɩɩ yáá con.

¹² Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.

¹³ Mə kʋ mʋ̀ nə pɩn, nə bɩcanɩ zùrì. Yá kʋ ga tà nə bɩcanɩ nə zùrì tə cɩcɩ. Kʋ tə nə súrí lá, nə pwìí də poli zənzən, á mama nə pɩn Titə pubʋŋa ya bwálɩ́ nədʋ, ʋ pùə́ ga poli tə yɩrɩ.

¹³ Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.

¹⁴ Titə mʋ̀ con, à tì á yoo à ma bʋ à tɩ̀àn nə. Yá à wà cavɩra dí. Nə swɩ̀n yoo mama á con, də cɩ́gá. Yá kʋ kwa nə, yìə̀n tə mama, nə nə bʋ̀à á nə tə yɩrɩ, Titə yáá con yɩ cɩ́gá.

¹⁴ Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.

¹⁵ Yá ʋ yàá pìí ʋ lìí nətʋ tə, á nə sɛ̀e, á pa ʋ zʋrɩ á yuu, də nətʋ tə, á mama nə sɛ̀e ʋ nii, á nə zìlí wá zənzən, də á vɩvaga ʋ yáá con. Yá ʋ dàń yàá kwɛn ʋ sóní aba, ʋ súrí wuuu.

¹⁵ E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.

¹⁶ À pùə́ poli də, à nə wàá á yuu wa jələ yoo mama wa tə yɩrɩ.

¹⁶ Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Coríntios 7 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →