2 Coríntios 7
Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs BKJ
1 À nubisoni-ba, Yɩɩ kàn nikanɩ təntə, ʋ pa nəba. Kʋ mʋ̀ yɩrɩ nə, nə də dàń mɛ, sə nə lɩ nə tɩ̀àn durən yìə̀n tə mama wa, tə nə cʋ̀gà nə yɩra tə də nə pubʋŋa tə. Nə fwa kʋ nətʋ nə va nə yí máŋá tə, durən nə kʋ́ʋ̀ tə̀lə́ nə yɩra, nə ga zìlí Yɩɩ nii də.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Á pɩan nə yoo ya á bɩcanɩ wa! Nə wà yolwan tʋn lìù mama yɩra. Nə wà lìù mama cʋ̀gʋ̀. Nə wà lìù mama won gɩgɩrɩ nə jon.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Á dànà ká bʋ́n də, kʋ yɩ à swɩ̀n sʋ̀ràn tə tə, sə à ma kə yoo á yuu wa. À dí yáá à swɩ̀n á con də, á yoo wulə nə bɩcanɩ wa. Də nə mɩɩ nə wulə lʋʋ wa, nə à yə̀ə́ nə nə tɩga, won mama wàrɩ̀ nəba, kʋ pwɛ̀e duən nə.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Fən ba nə jə á yoo wa mɩ́ámɩ́án. À jə cɩ́gá, sə à tì á yoo à ma bwɩ à tɩ̀àn nə. À bɩcan zùrì zənzən á yoo wa. Nə wulə càn zənzən wa, yá də kʋ nətʋ mɛ, à pùə́ tə poli zənzən, ka ja lɛ.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Kʋ yɩ cɩ́gá, nə nə twi nə yí Masedwanə nagwanaa tə, də zə̀n mama, nə tə wà wànɩ́ nə sìí mancɩn tətə. Càn yirə yirə twi, tə tʋ nə yuu wa. Lɩ̀à yà zàn, ba zɩga nə nə, yá nə bɩcanɩ də wa fən yà jə nəba.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Yá Yɩɩ tə, ʋ nə yàá zùrì pucʋnɩ lɩ̀à bɩcanɩ, dàń twá Titə nə twi nə con tə nə, ʋ ma zùrì nə də bɩcanɩ.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Kʋ tà Titə túrí tə cɩcɩ nə zùrì nə bɩcanɩ. Kʋ tə nə súrí lá, ʋ twi ʋ bɩrɩ nəba nətʋ tə, á nə zùrì ʋ də bɩcan. Ʋ bɩrɩ nəba nətʋ tə, á nə pɩ̀à, sə á pìí á na nə cɩ́gá cɩ́gá. Ʋ bɩrɩ nəba, á pùə́ nə cʋ̀gʋ̀ nətʋ, də nətʋ tə, á dàń nə pɩ̀à, sə á caga à yɩrɩ. Tə yìə̀n təntə dàń pɩn, à pupwən tə súrí zənzən.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 À yə̀ə́ də, sagɩ tə, à nə dí yáá à pʋ́pʋ́nɩ́, á nə cʋ̀gʋ̀ á pùə́. Yá à mʋ̀ con, à pùə́ ba cʋ̀gà kʋ yoo təntə yuu wa. À pùə́ nə swə kʋ cʋ̀gʋ̀, də kʋ yɩ à nə lwarɩ də, à sagɩ tə cʋ̀gʋ̀ á pùə́ nə máŋá mancɩn wa yɩrɩ.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Yá sɩ́ʋ́n nə, á pucʋnɩ təntə nə pɩn á vəvəri á kwa, á ma sá á cʋna tə, dàń pɩn à pùə́ poli. Kʋ tà à nə cʋ̀gʋ̀ á pùə́ nə, tə nə pɩn à pùə́ poli. Á pùə́ tə nə cʋ̀gʋ̀ tə yɩ kʋ twá də Yɩɩ fɩra. Kʋ mʋ̀ yɩrɩ nə, kʋ tə, à nə pʋ́pʋ́nɩ́, wà aba yolwan fwa.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Kʋ yɩ cɩ́gá, də pucʋnɩ nə twá də Yɩɩ fɩra, kʋ ma yí lìù, pucʋnɩ təntə yàá pa ʋ vəvəri ʋ kwa, ʋ ma sá ʋ cʋna tə, kʋ ga pa, ʋ wànɩ́ ʋ na mɩɩ tə, kʋ nə ba zwɛ̀e Yɩɩ con. Kʋ mʋ̀ pucʋnɩ yiri təntə ba pɩn lìù swɩ̀n ʋ wʋ́, ʋ yà nə yə̀ə́. Yá pucʋnɩ nə yí lìù, kʋ ga yɩ lʋʋ wiən nə pɩn tə tʋn, kʋ wá pa, kʋ tíú kwɩ̀n mɩɩ tə nə, kʋ nə ba zwɛ̀e Yɩɩ con.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Kʋ yɩ cɩ́gá, á pucʋnɩ tə yɩ kʋ twá də Yɩɩ fɩra. Á dàń nəŋə kʋ tə, pucʋnɩ təntə nə tʋn á yɩra. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, á dàń bɩbarɩ, sə á tʋn won mama, ndə kʋ nə mɛ nətʋ. Kʋ mʋ̀ nə kʋ́ʋ̀ pɩn, á dàń pɩ̀à, sə á bɩrɩ də, á ba cʋna swə. Kʋ mʋ̀ nə kʋ́ʋ̀ pɩn, á lɩŋa dàń zaŋa yolwan tə yɩrɩ, kʋ nə tʋn á tətəŋi wa. Kʋ mʋ̀ nə kʋ́ʋ̀ pɩn, fən dàń jə aba, kʋ tə yɩrɩ, á nə fwa. Kʋ mʋ̀ nə kʋ́ʋ̀ pɩn, á dàń pìí á pɩ̀à, sə á na nə cɩ́gá cɩ́gá. Kʋ mʋ̀ nə kʋ́ʋ̀ pɩn, á dàń jə yawala, sə á tʋn kʋ tə, Yɩɩ nə swə. Kʋ mʋ̀ nə kʋ́ʋ̀ pɩn, bɛɛ təntə, ʋ nə tʋn cʋna tə, á dàń kə wá càn wa. Yìə̀n tə mama, á nə tʋn, á dàń bɩrɩ də, á wà yolwan tʋn tə wa.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Yá à dàń nə dí yáá à pʋ́pʋ́nɩ́ á nə, kʋ tà bɛɛ tə, ʋ nə tʋn lwanɩ tə yɩrɩ. Kʋ ma kʋ́ʋ̀ tà lìù tə, ba nə tʋn lwanɩ tə ʋ yɩra yɩrɩ, à pʋ́pʋ́nɩ́ á nə. Yá kʋ yɩ à pʋ́pʋ́nɩ́ á nə, sə kʋ pa, á nə bɩbarɩ, sə á tʋn á pa nəba tə, wànɩ́ kʋ nan yii nə, á tətəŋi wa Yɩɩ yáá con.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Mə kʋ mʋ̀ nə pɩn, nə bɩcanɩ zùrì. Yá kʋ ga tà nə bɩcanɩ nə zùrì tə cɩcɩ. Kʋ tə nə súrí lá, nə pwìí də poli zənzən, á mama nə pɩn Titə pubʋŋa ya bwálɩ́ nədʋ, ʋ pùə́ ga poli tə yɩrɩ.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Titə mʋ̀ con, à tì á yoo à ma bʋ à tɩ̀àn nə. Yá à wà cavɩra dí. Nə swɩ̀n yoo mama á con, də cɩ́gá. Yá kʋ kwa nə, yìə̀n tə mama, nə nə bʋ̀à á nə tə yɩrɩ, Titə yáá con yɩ cɩ́gá.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Yá ʋ yàá pìí ʋ lìí nətʋ tə, á nə sɛ̀e, á pa ʋ zʋrɩ á yuu, də nətʋ tə, á mama nə sɛ̀e ʋ nii, á nə zìlí wá zənzən, də á vɩvaga ʋ yáá con. Yá ʋ dàń yàá kwɛn ʋ sóní aba, ʋ súrí wuuu.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 À pùə́ poli də, à nə wàá á yuu wa jələ yoo mama wa tə yɩrɩ.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.