2 Coríntios 12

Yɩɩ sʋywáŋʋ́ sagɩ (NNW) vs VC

VC Versão Católica

¹ À tə mɛ, sə à kwɛn à bʋ à tɩ̀àn nə, naaa? À yə̀ə́ də, kʋ nətʋ ba nywarɩ jə. Yá à dàń tə wá swɩ̀n won tə nə, kʋ nə nan *Yuu-Tiu con, də kʋ tə, ʋ nə bɩrɩ nə.

¹ Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.

² À yə̀ə́ *Kərisə lìù don, kʋ ja bɩna fugə banɩa, Yɩɩ tì wá, ʋ ja dɩ̀ ban ban ʋ mʋ̀ Yɩɩ *sàń nə. À mʋ̀ dàń nə yə̀rì, də kʋ nə yɩ ʋ tətə, nə à yə̀ə́ kʋ nə yɩ ʋ jə̀rə́. Yɩɩ nə yə̀ə́, kʋ nə yɩ nətʋ.

² Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.

³ — ausente —

³ E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -

⁴ — ausente —

⁴ foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.

⁵ À bwɩ à tɩ̀àn nə kʋ mʋ̀ bɛɛ təntə yɩrɩ. Yá à dàń nə bá bʋ à tɩ̀àn nə won mama yɩrɩ, də kʋ nə tà wiən tə yɩrɩ, tə nə bɩrɩ, də à ba dɩ̀àn jə.

⁵ Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.

⁶ Də à yà nə pɩ̀à, sə à bʋ à tɩ̀àn nə, à yà wá swɩ̀n cɩ́gá tə, à sʋ̀ràn tə yà bá ya ndə nyɩnyansʋran nə. Yá à dàń nə ba pɩ̀à, sə à bʋ à tɩ̀àn nə nətʋ. À ba pɩ̀à, sə lɩ̀à bʋ́n yoo, kʋ nə dwə nə, ba pa nə. À pɩ̀à, sə lɩ̀à zìlí nə, kʋ tə yɩrɩ, ba nə nì à nii nə, də kʋ tə yɩrɩ, ba nə nɩ də, à fwa.

⁶ Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.

⁷ Yɩɩ ba pɩ̀à, sə à fwa fwiə, yìə̀n təntə mama yɩrɩ, tə nə dwə won mama, ʋ nə bɩrɩ nə. Kʋ mʋ̀ nə pɩn, Yɩɩ dàń ma fwa yoo don à yɩra tə wa, kʋ nə yɩ̀ nə zənzən. Kʋ yɩ ndə Yɩɩ pɩn cwəŋə *Sɩtana tʋ̀tʋ̀nʋ̀ nə, sə ʋ mà nə.

⁷ Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.

⁸ Kʋ yoo təntə yɩrɩ, à lòrì Yuu-Tiu nɛɛ batwa, sə ʋ lɩ kʋ à yɩra.

⁸ Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.

⁹ Yá ʋ dàń le nə, ʋ wʋ́: «À pubwanʋ tə, à nə fwa n yɩra, kʋ mɛ mʋ́. À wàá n nə ba dɩ̀àn jə tə nə à twá, à ma kwɛn à tʋŋa dɩ̀àn zənzən». Kʋ dàń nə yɩ nətʋ, à mʋ̀ wá bʋ à tɩ̀àn nə, à nə ba dɩ̀àn jə tə yɩrɩ, sə kʋ pa Zwezi-Kərisə dɩ̀àn tə ya də nə wuuu.

⁹ Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.

¹⁰ Kʋ mʋ̀ nə pɩn, máŋá tə, à nə ba dɩ̀àn jə, nə à yə̀ə́ lɩ̀à nə twɩn nə, nə à yə̀ə́ ba nə fɩfɩn nə, nə à yə̀ə́ ba nə kəni nə càn wa, nə à yə̀ə́ pucʋnɩ nə zʋa nə Zwezi-Kərisə yɩrɩ, à tə wulə pupwən wa, də kʋ nətʋ mama Zwezi-Kərisə yɩrɩ. Kʋ yɩ cɩ́gá, máŋá tə wa, à nə ba dɩ̀àn jə, mə kʋ máŋá təntə wa, Yɩɩ yàá pa nə ʋ dɩ̀àn tə cɩ́gá cɩ́gá.

¹⁰ Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.

¹¹ Nətʋ tə, à nə bʋ̀à à tɩ̀àn nə, kʋ yɩ ndə à yuu tə̀lə́, kʋ ga yɩ á mʋ̀ nə kálʋ́ nə, á pa à tʋn kʋ. Yá á mʋ̀ yà nə mɛ, sə á bɩrɩ nətʋ tə à nə yɩ, sə lɩ̀à yəni nə. À mʋ̀ nə swə à tà won, *tʋntʋna tə, á ma boŋə yáá tɩ̀án tə də, ba nə dwə won mama wa.

¹¹ Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.

¹² Á tətə yə̀ə́ də, à nə twi á con, à tʋn á tətəŋi wa də pɩ́nʋ́, Yɩɩ də ga twá də nə, ʋ tʋn yìə̀n tə nə yɩ ʋ dɩ̀àn tə mɩmɩnan, də tʋtʋnan tə nə bɩrɩ ʋ dɩ̀àn tə, də yomɩlan. Tə yìə̀n təntə mama bɩrɩ də, à cɩ́gá yɩ Zwezi-*Kərisə tʋntʋnʋ.

¹² Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.

¹³ Yìə̀n tə, à nə fwa Kərisə lɩ̀à púlə́ tə duən wa, mə tə mʋ̀ nə à fwa á də con. Yoo nədʋ cɩcɩ nə, à wà fwa á con. Kʋ mʋ̀ nə yɩ, à nə wà pa à ya á yuu zɩlɩ tə. À dàń lwɛ̀e á nə, kʋ yɩrɩ.

¹³ Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...

¹⁴ Sɩ́ʋ́n nə, à kʋ́ʋ̀ ken sírí, sə à bà á con, sə kʋ dàń ya à nɛɛ batwa nə. À nə twi, à bá sɛ̀e, à pa à jì á yuu zɩlɩ. À mʋ̀ yɩ á tətə nə à pɩ̀à, kʋ tà wiən tə, á nə jə nə à pɩ̀à. Á yə̀ə́ də, kʋ tà bìsɩ́ná nə mɛ, sə ba pɩ̀à wiən ba tún ba nyɩna nə, kʋ yɩ nyɩna, ba nə mɛ, sə ba pɩ̀à wiən, ba tún ba pa ba bɩa nə.

¹⁴ Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.

¹⁵ À mʋ̀ sɛ̀e, sə à cʋ̀gʋ̀ wiən tə, à nə jə, sə à ma san aba. À ga sɛ̀e, sə à kwɩ̀n à mɩɩ tə tətə nə á yɩrɩ. À nə swə aba zənzən nətʋ tə yɩrɩ, kʋ mɛ, sə á mʋ̀ sóní nə mancɩn cɩcɩ, naaa?

¹⁵ De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.

¹⁶ Á yə̀ə́ zəni də, à wà pa à jì á yuu zɩlɩ. Yá á wa lɩ̀à duən dàń swɩ̀n də, à tʋn yɩ́á swɩan, à ma jon á wiən.

¹⁶ Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...

¹⁷ Lɩ̀à tə mama, à nə tʋn á con, ba wà tətə nə à twá, à ma gɩgɩrɩ aba?

¹⁷ Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?

¹⁸ À mʋ̀ nə kwè Titə, sə ʋ bà ʋ na aba, à ga swɩ̀n nə lìù tə don con, ʋ nə yɩ nə nubiu Kərisə yɩrɩ, sə ʋ kwé wá. Titə gɩgɩrɩ aba, ʋ jon wiən á con, naaa? Á yə̀ə́ də, à mʋ̀ də Titə pubʋŋa yɩ nədʋ. Kʋ tə ʋ nə fwa, də kʋ tə, à nə fwa yɩ won nədʋ.

¹⁸ Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?

¹⁹ Kʋ wàá kʋ pɩn, á bʋŋa də, nə sʋ̀ràn tə tə mama yɩ nə pɩ̀à nə ma caga nə tɩ̀àn yɩrɩ, á yáá con. Kʋ tà nətʋ, kʋ yɩ Yɩɩ yáá con sʋgʋ, nə swɩ̀n, nə mʋ̀ də Zwezi-Kərisə nə vwə duən nə tə yɩrɩ. Nə nubisoni-ba, sʋ̀ràn təntə mama yɩ nə swɩ̀n á con, sə tə wànɩ́ tə dàn á jɩ̀àn Yɩɩ cwəŋə tə wa.

¹⁹ Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.

²⁰ Fən jə nə də, dɩɩn don, à nə wá bà á con, də á jigə yiri don, à nə ba swə. À nə twi, də kʋ yɩ nətʋ, à də wá ya yiri don, á də nə bá sóní. Fən jə nə, à ba swə, sə à bà á con, də á dɩ jara də duən, nə à yə̀ə́ á ja wʋgwɩʋ də duən, nə à yə̀ə́ dʋŋɩ wulə á tətəŋi wa, nə à yə̀ə́ á jɩga duən nə, sə á doni duən, nə à yə̀ə́ á swɩ̀n yolwana á pɩn duən nə, nə à yə̀ə́ á maŋa yìə̀n á pɩn duən nə, nə à yə̀ə́ á fwa fwiə, nə à yə̀ə́ á tʋŋa yìə̀n gurə gurə.

²⁰ Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.

²¹ Fən tə ma jə nə də, à nə wá bà á con, naa kʋ tə nə, à nyɩna Yɩɩ nə kʋ́ʋ̀ wá pa, cavɩra ja nə á yáá con. Fən tə ma jə nə də, à nə wá bà á con, də lɩ̀à dáá á wa zənzən, ba nə tʋn cʋna tə lɛ, yá ba wà ba kwa vəvəri, ba ma sá ba cʋna tə. Ba bɩcanɩ dàń tə yɩ nəzwənən Yɩɩ yáá con, də ba pəni duən vɛɛ vɛɛ, də ba ga tʋŋa yìə̀n, ba ba ba tɩ̀àn janɩ. Də kʋ nə yɩn nətʋ, à pùə́ wá cʋ̀gʋ̀, ba mʋ̀ lɩ̀à təntə yɩrɩ.

²¹ Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Coríntios 12 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →