Juízes 11

nkr (NKR) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Gai Jephthah, taane Gilead se daane hebagi mmahi. Dono damana go Gilead; gai dono dinana se hine hai be se manu.
1 Era então Jefté, o gileadita, homem valoroso, porém filho duma prostituta; Gileade era o pai dele.
2 Gai de bodu o Gilead ne haanau ange hogi hanu dama daane gi Gilead, gai de masavaa o denga dama laa ne maatua ai, gai gilaadeu ga alualu Jephthah gi hano gee mai i olaadeu daha, ga hai ange gi de ia, “Koe e dee dau i de boolonga o demaadeu damana, go hiidinga koe se dama nii dahi hahine gee.”
2 Também a mulher de Gileade lhe deu filhos; quando os filhos desta eram já grandes, expulsaram a Jefté, e lhe disseram: Não herdarás na casa de nosso pai, porque és filho de outra mulher.
3 Gai Jephthah ne savini ga hano gee mai i daho ono daina daane, ga hano ga noho i de henua go Tob; gai hanu daane baubau ne hagabuni mai gi ono daha, ga daudali ange i de ia.
3 Então Jefté fugiu de diante de seus irmãos, e habitou na terra de Tobe; e homens levianos juntaram-se a Jefté, e saiam com ele.
4 Dua hanu ngadau, gai de gau Ammon ne loomai e hebagi ange gi de gau Israel.
4 Passado algum tempo, os amonitas fizeram guerra a Israel.
5 De masavaa huu o de gau Ammon ne loomai ai ga hebagi ange gi de gau Israel, gai denga daane maatua o Gilead ga hulo e hagaahe mai Jephthah i de henua go Tob;
5 E, estando eles a guerrear contra Israel, foram os anciãos de Gileade para trazer Jefté da terra de Tobe,
6 gai gilaadeu ga hai ange gi Jephthah, “Humai dagina gimaadeu, e hulo ai gidaadeu e hebagi ange gi de gau Ammon.”
6 e lhe disseram: Vem, sê o nosso chefe, para que combatamos contra os amonitas.
7 Gai Jephthah ga hai ange gi denga daane maatua o Gilead, “E dee go goodou ne kino laa i de au, gai goodou ga alualu au gi hano gee mai i de hale o dogu damana? Gai gu aha gu loomai ai naa goodou gi ogu daha, i doodou masavaa ne hai ngadaa ai?”
7 Jefté, porém, perguntou aos anciãos de Gileade: Porventura não me odiastes, e não me expulsastes da casa de meu pai? por que, pois, agora viestes a mim, quando estais em aperto?
8 Gai denga daane maatua o Gilead ga hai ange gi Jephthah, “Gimaadeu ne loomai gi de goe, gai koe ga dagi ai gidaadeu e hebagi ange gi de gau Ammon, gai gimaadeu ga hai ai goe go tagi o dangada alodahi e nnoho i Gilead.”
8 Responderam-lhe os anciãos de Gileade: É por isso que tornamos a ti agora, para que venhas conosco, e combatas contra os amonitas, e nos sejas por chefe sobre todos os habitantes de Gileade.
9 Gai Jephthah ne hai ange gi dagi o Gilead, “Noo goodou e hagaahe mai au gi hebagi ange gi de gau Ammon, gai Tagi Maolunga e dugu mai naa au gi hagadee kii ina gilaadeu, gai goodou e hai naa au go doodou dagi?”
9 Então Jefté disse aos anciãos de Gileade: Se me fizerdes voltar para combater contra os amonitas, e o Senhor mos entregar diante de mim, então serei eu o vosso chefe.
10 Gai denga daane maatua o Gilead ga hai ange gi Jephthah, “Go Iahweh de ia tala hagadonu i odaadeu magavaa; gai gimaadeu e hai naa donu gi bei au muna gu tala mai.”
10 Responderam os anciãos de Gileade a Jefté: O Senhor será testemunha entre nós de que faremos conforme a tua palavra.
11 Gai Jephthah ne hano madali denga daane maatua o Gilead, gai dangada ne hai ia go delaadeu dagi ma tagi o de hebagi. Gai Jephthah ne ahe ange hogi ga tala ange gi gilaadeu ana muna, i mada luu mada o Tagi Maolunga i Mizpah.
11 Assim Jefté foi com os anciãos de Gileade, e o povo o pôs por cabeça e chefe sobre si; e Jefté falou todas as suas palavras perante o Senhor em Mizpá.
12 Gai Jephthah ne hai gi hulo hanu dangada gi daho de hodooligi o de gau Ammon, ga hai ange, “Se aha amaadeu gu hai adu laa gi goodou, gai goodou ga loomai ai naa e hebagi mai gi demaadeu henua?”
12 Depois Jefté enviou mensageiros ao rei dos amonitas, para lhe dizerem: Que há entre mim e ti, que vieste a mim para guerrear contra a minha terra?
13 Gai de hodooligi o de gau Ammon ga hai ange gi dangada a Jephthah ne hai laa gi loomai gi ono daha, “Hagaahea mai demaadeu henua, go hiidinga de masavaa o de gau Israel ne loomai ai laa i Egypt, gai gilaadeu ne kave dogu henua, mai i ssaalingaa vai go Arnon ga hano ai gi ssaalingaa vai go Jabbok ga dae ai loo gi Jordan.”
13 Respondeu o rei dos amonitas aos mensageiros de Jefté: É porque Israel, quando subiu do Egito, tomou a minha terra, desde o Arnom até o Jaboque e o Jordão; restitui-me, pois, agora essas terras em paz.
14 Gai Jephthah ga kave ange hogi hanu dangada gi hulo gi daho de hodooligi o de gau Ammon,
14 Jefté, porém, tornou a enviar mensageiros ao rei dos amonitas,
15 gi hai ange gi de ia, “E hagadaba Jephthah: Israel tee kave de henua o Moab, aabe go de henua o de gau Ammon.
15 dizendo-lhe: Assim diz Jefté: Israel não tomou a terra de Moabe, nem a terra dos amonitas;
16 Aagai de masavaa olaadeu ne ssao mai ai i Egypt, gai Israel ne hulo laa lo te vao ga hulo ai gi Tai Mmea, gai ne hulo mai i kilaa gi Kadesh.
16 mas quando Israel subiu do Egito, andou pelo deserto até o Mar Vermelho, e depois chegou a Cades;
17 Gai de gau Israel ne hai hanu dangada gi hulo gi daho de hodooligi o Edom, gi hai ange, ‘Dugua mai gimaadeu gi seesee laa honga doo henua e hulo ai.’ Gai de hodooligi o Edom tee lodo. Gai gilaadeu ne hai ange hogi muna nei gi de hodooligi o Moab, gai ia tee lodo. Deelaa ai, de gau Israel ne nnoho donu huu i Kadesh.
17 dali enviou mensageiros ao rei de Edom, a dizer-lhe: Rogo-te que me deixes passar pela tua terra. Mas o rei de Edom não lhe deu ouvidos. Então enviou ao rei de Moabe, o qual também não consentiu; e assim Israel ficou em Cades.
18 Gai gilaadeu ne hulo gi de vao ga holiage ange laa gaogao luu henua go Edom ma Moab, ga hulo ai laa baasi dua o Moab, gai gilaadeu ne hulo ga nnoho gaainga i de baasi gee o ssaalingaa vai go Arnon. Gilaadeu tee ulu donu i de henua o Moab, go hiidinga de ngaadonga o de henua o Moab go Arnon.
18 Depois andou pelo deserto e rodeou a terra de Edom e a terra de Moabe, e veio pelo lado oriental da terra de Moabe, e acampou além do Arnom; porém não entrou no território de Moabe, pois o Arnom era o limite de Moabe.
19 Gai de gau Israel ne aalu hogi ga dangidangi ange gi Sihon, de hodooligi o de gau Amor, e hodooligi laa i Heshbon, ga hai ange gi de ia, ‘Gimaadeu e llodo e seesee adu laa honga doo henua e hulo ai gi demaadeu henua.’
19 E Israel enviou mensageiros a Siom, rei dos amorreus, rei de Hesbom, e disse-lhe: Rogo-te que nos deixes passar pela tua terra até o meu lugar.
20 Aagai Sihon ne madagu i de dugu ange Israel gi seesee laa lo tono vaaenga. Gai ia ne hagabuni ono daane alodahi ga hagaduu delaadeu mommee nnoho gaainga i Jahaz, ga hebagi ange ai gi de gau Israel.
20 Siom, porém, não se fiou de Israel para o deixar passar pelo seu território; pelo contrário, ajuntando todo o seu povo, acampou em Jaza e combateu contra Israel.
21 Gai Tagi Maolunga de Maadua o Israel, ne dugu ange Sihon ma ono daane alodahi gi de gau Israel gi hagadee kii ina. Gai Israel ne kave de henua alodahi o de gau Amor e nnoho laa i kilaa.
21 E o Senhor Deus de Israel entregou Siom com todo o seu povo na mão de Israel, que os feriu e se apoderou de toda a terra dos amorreus que habitavam naquela região.
22 Gai gilaadeu ga kave de henua alodahi o de gau Amor, mai i Arnon ga hano ai gi Jabbok, aama mai i de vao ga dae mai ai gi Jordan.
22 Apoderou-se de todo o território dos amorreus, desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23 Gai go hiidinga Tagi Maolunga, de Maadua o Israel ne aau gee de gau Amor mai i daho de gau Israel, gai koe gu lodo naa hogi e kave delaadeu mommee?
23 Assim o Senhor Deus de Israel desapossou os amorreus de diante do seu povo de Israel; e possuirias tu esse território?
24 E aha, koe e dee lodo laa e kave mee a doo diinonga go Chemosh gu gaavadu gi de goe? Gai mommee alodahi a Tagi Maolunga demaadeu Maadua e gaamai gi gimaadeu, gai gimaadeu e kave donu ga henua ai.
24 Não possuirias tu o território daquele que Quemós, teu deus, desapossasse de diante de ti? assim possuiremos nós o território de todos quantos o Senhor nosso Deus desapossar de diante de nós.
25 E aha, koe e kii ange naa i Balak tama daane a Zippor, de hodooligi o Moab? E aha, ia ne hagadaumee ange laa gi Israel, aabe ne hebagi ange gi gilaadeu?
25 Agora, és tu melhor do que Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe? ousou ele jamais contender com Israel, ou lhe mover guerra?
26 Gai ne dolulau ngadau o de gau Israel ne nnoho ai i Heshbon ma ono aduhale vaaligiligi, ma Aroer ma ono aduhale vaaligiligi, aama denga aduhale alodahi i gaogao Arnon. Gu aha goodou tee kave ai laa aduhale laa i de masavaa laa?
26 Enquanto Israel habitou trezentos anos em Hesbom e nas suas vilas, em Aroer e nas suas vilas em todas as cidades que estão ao longo do Arnom, por que não as recuperaste naquele tempo?
27 Gai au tigi haisala adu donu gi de goe, gai koe gu haisala mai donu gi de au, i doo humai ga hebagi mai gi de au. Gai Tagi Maolunga, de ia Hagamodu Muna, gi hagamodu ina muna i magavaa o de gau Israel ma de gau Ammon.”
27 Não fui eu que pequei contra ti; és tu, porém, que usas de injustiça para comigo, fazendo-me guerra. O Senhor, que é juiz, julgue hoje entre os filhos de Israel e os amonitas.
28 Aagai de hodooligi o de gau Ammon tee anga ange gi muna a Jephthah ne aalu laa ga tala ange gi de ia.
28 Contudo o rei dos amonitas não deu ouvidos à mensagem que Jefté lhe enviou.
29 Gai de Hagasaalunga o Tagi Maolunga ne hano iho gi honga o Jephthah, gai ia ga hano laa Gilead ma de vaaenga o Manasseh ga hano ai gi Mizpah o Gilead, gai ia ne hano mai i kilaa ga hebagi ange gi de gau Ammon.
29 Então o Espírito do Senhor veio sobre Jefté, de modo que ele passou por Gileade e Manassés, e chegando a Mizpá de Gileade, dali foi ao encontro dos amonitas.
30 Gai Jephthah ne hai dahi hagatoo donu ange gi Tagi Maolunga, ga hai ange, “Noo koe e hai gi kii au i de gau Ammon,
30 E Jefté fez um voto ao Senhor, dizendo: Se tu me entregares na mão os amonitas,
31 gai be se aha naa huu e sao mai i dogu hale e hedae mai gi de au, i de masavaa oogu e kii ai i de gau Ammon, gai au e gaavange donu gi Tagi Maolunga e hai ai ssigidaumaha dudu.”
31 qualquer que, saindo da porta de minha casa, me vier ao encontro, quando eu, vitorioso, voltar dos amonitas, esse será do Senhor; eu o oferecerei em holocausto.
32 Gai Jephthah ga hano ga hebagi ange gi de gau Ammon, gai Tagi Maolunga ga dugu ange ia gi hagadee kii ina gilaadeu.
32 Assim Jefté foi ao encontro dos amonitas, a combater contra eles; e o Senhor lhos entregou na mão.
33 Gai ia ne daa gilaadeu ga maakau mai i Aroer ga hano ai ga baa ange gi Minnith, se madalua aduhale aana ne oha, gai ne soa mmao dangada ne maakau ga dae gi Abel Keramim. Gai de gau Israel gu hagadee kii de gau Ammon.
33 E Jefté os feriu com grande mortandade, desde Aroer até chegar a Minite, vinte cidades, e até Abel-Queramim. Assim foram subjugados os amonitas pelos filhos de Israel.
34 Dua mee nei gai Jephthah ne ahe mai gi dono hale i Mizpah; gai tilo, dana damaa hine gu humai e hedae ange gi de ia, gai ia e hagadangidangi i denga \+w tambourine\+w* ma de anu. Gai ia go tama dagidahi a Jephthah.
34 Quando Jefté chegou a Mizpá, à sua casa, eis que a sua filha lhe saiu ao encontro com adufes e com danças; e era ela a filha única; além dela não tinha outro filho nem filha.
35 Gai ga gidee huu e Jephthah ia, gai ia ga saesae ono malo, ga hai ange, “Dagu damaa hine! Koe gu hai ma gu hinangalosaa mmao ogu lodo, gai koe gu gaamai dahi hai ngadaa laumalie gi de au; go hiidinga au gu hagatoo donu ange gi Tagi Maolunga, gai au e dee maua donu i de hagaahe dagu hagatoo donu.”
35 Logo que ele a viu, rasgou as suas vestes, e disse: Ai de mim, filha minha! muito me abateste; és tu a causa da minha desgraça! pois eu fiz, um voto ao Senhor, e não posso voltar atrás.
36 Gai tamaa hine laa ga hai ange gi dono damana, “Dogu damana, noo koe gu lava i de hagatoo donu ange gi Tagi Maolunga, gai koe haia gi bei de mee oou gu hagatoo donu ai, i hiidinga Tagi Maolunga gu sui ange hegau a oo hagadaumee, go de gau Ammon.”
36 Ela lhe respondeu: Meu pai, se fizeste um voto ao Senhor, faze de mim conforme o teu voto, pois o Senhor te vingou dos teus inimigos, os filhos de Amom.
37 Aagai tamaa hine laa ne hai ange gi dono damana, “Deenei dogu mee e lodo ai: dugua mai e lua malama e hulo ai gimaadeu ma ogu soa, e nnoho saele i honga mounga e tangi ai, i hiidinga au e dee hai bodu naa donu.”
37 Disse mais a seu pai: Concede-me somente isto: deixa-me por dois meses para que eu vá, e desça pelos montes, chorando a minha virgindade com as minhas companheiras.
38 Gai dono damana ga hai ange, “Hannoo.” Gai ia ga hai gilaadeu ma ono soa gi hulo gi nnoho saele i honga denga mounga i e lua malama, gai gilaadeu ga tangi ai i dono noho donu huu se bua moe.
38 Disse ele: Vai. E deixou-a ir por dois meses; então ela se foi com as suas companheiras, e chorou a sua virgindade pelos montes.
39 Gai dua huu luu malama laa, gai tamaa hine laa gu ahe mai gi daho dono damana, gai dono damana ga hai ia bei dana hai gu hagatoo donu ai laa. Gai tamaa hine laa tee hai bodu donu.
39 E sucedeu que, ao fim dos dois meses, tornou ela para seu pai, o qual cumpriu nela o voto que tinha feito; e ela não tinha conhecido varão. Daí veio o costume em Israel,
40 denga damaa hine o Israel e hulo i ngadau alodahi ga tangi i e haa laangi, e hagamaanadu ai tamaa hine a Jephthah, taane Gilead.
40 de irem as filhas de Israel de ano em ano lamentar por quatro dias a filha de Jefté, o gileadita. Isso não é

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.