Gênesis 37
nkr (NKR) vs BKJ
1 Gai Jacob ne noho i Canaan, go de henua o dono damana nogo noho gaainga ai.
1 E Jacó habitou na terra em que seu pai foi estrangeiro, na terra de Canaã.
2 Deenei taalanga o de huaabodu o Jacob.
2 Estas são as gerações de Jacó. José, sendo da idade de dezessete anos, estava apascentando as ovelhas com seus irmãos. E o rapaz estava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai. E José trouxe a seu pai más notícias sobre eles.
3 Gai Israel e kii Joseph dono aloha ai i ana dama ange laa alodahi, go hiidinga se dama ne haanau ange gi de ia i de masavaa oona gu madumadua ai. Gai ia ne hai dahi malo lloa hagalaagii moo Joseph.
3 Ora, Israel amava José mais do que a todos os seus filhos, porque ele era o filho da sua velhice, e ele lhe fez uma túnica de muitas cores.
4 Gai ga gidee huu e ono daina daane ange laa bolo delaadeu damana e kii Joseph dono aloha ai i gilaadeu alodahi, gai gilaadeu gu kino i Joseph, gai gilaadeu gu dee maua i de pasa danuaa ange gi de ia.
4 E quando seus irmãos viram que seu pai o amava mais do que a todos os seus irmãos, eles o odiaram, e não conseguiam falar pacificamente com ele.
5 Gai Joseph ne hai dahi midi, gai ia ga tala ange gi ono daina daane, gai gilaadeu gu kii ange donu de kino i de ia.
5 E José sonhou um sonho, e o contou a seus irmãos; e eles o odiaram ainda mais.
6 Ia ne hai ange gi gilaadeu, “Goodou nnoho hagalaangona gai au ga tala adu dagu midi.
6 E ele lhes disse: Ouvi, rogo-vos, este sonho que eu sonhei:
7 Au ne midi ange bolo gidaadeu e noonoa denga grain i lo te veelenga, gai dagu noodangaa grain ne duu age gi lunga, gai oodou noodanga e duuli luu baasi o dagu noodanga ma e ino ange aagena.”
7 Eis que estávamos amarrando feixes no campo; e eis que meu feixe se levantava e ficava em pé. E eis que vossos feixes estavam em pé ao redor e faziam reverência ao meu feixe.
8 Gai ono daina daane ga ssili ange gi de ia, “Se muna abodonu go koe e dagina gimaadeu alodahi? Gai go koe hogi e aamua i odaadeu magavaa?” Gai gilaadeu gu kii ange donu delaadeu llili i de ia, i hiidinga o dana midi ma ana muna.
8 E seus irmãos lhe disseram: Deverias tu reinar sobre nós? Ou deverias ter domínio sobre nós? E eles o odiaram ainda mais por seus sonhos, e por suas palavras.
9 Gai ia gu midi ange hogi, gai ia ga tala ange gi ono daina, ga hai ange, “Au gu hai ange hogi dahi midi, gai au ne gidee de laa ma de maasina ma e madaangahulu ma dahi heduu e duuduli ma e ino mai gi de au.”
9 E ele sonhou ainda outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que eu sonhei mais um sonho. E eis que o sol e a lua e onze estrelas faziam reverência a mim.
10 Gai ia ne tala ange hogi dana midi gi dono damana ma ono daina daane; gai dono damana ga hagasee ia, ga hai ange, “Ni midi bee hee aau gu hai naa? Koe e lodo gimaadeu alodahi ma doo dinana ma oo daina gi ino gi honga de gelegele i oo mada i mua?”
10 E ele o contou a seu pai, e a seus irmãos; e seu pai o repreendeu, e lhe disse: O que é este sonho que tu sonhaste? Iremos eu e tua mãe e teus irmãos, de fato nos curvar diante de ti em terra?
11 Gai ono daina daane gu magiaa ange gi de ia, gai dono damana ne daohi mee nei i ono lodo.
11 E seus irmãos o invejaram; mas seu pai observou o que se dizia.
12 Dahi laangi gai ono daina daane gu hulo huu e hagaloosi denga manu a delaadeu damana i Shechem.
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai em Siquém.
13 Gai Israel ne hai ange gi Joseph, “Oo daina e hagaloosi denga manu i Shechem. Humai, gai au ga hai goe gi hano gi olaadeu daha.”
13 E Israel disse a José: Teus irmãos não estão apascentando o rebanho em Siquém? Vem, e eu te enviarei a eles. E ele disse: Aqui eu estou.
14 Gai dono damana ne hai ange gi de ia, “Hannoo diiloo be aahee dagodo o oo daina ma denga manu, gai koe ga ahe mai ga tala mai gi de au.” Gai dono damana ne hai ia gi humai i de geelonga o Hebron.
14 E ele lhe disse: Vai, rogo-te, vê se está bem com teus irmãos, e bem com os rebanhos, e traze-me palavra novamente. Assim ele o enviou do vale de Hebrom, e ele foi a Siquém.
15 gai dahi daane ne hedae ange gi de ia i dono hano saele i lodo henua, gai taane laa ne ssili ange gi de ia, “Se aha aau e ssala naa?”
15 E um certo homem o encontrou; e eis que ele estava vagando pelo campo. E o homem lhe perguntou, dizendo: O que tu estás procurando?
16 Gai ia ga hai ange, “Au e ssala ogu daina. Aude haihaia daalaa mai be go hee olaadeu e nnoho ma e hagaloosi ai alaadeu manu.”
16 E ele disse: Eu procuro os meus irmãos. Dize-me, rogo-te, onde eles estão apascentando seus rebanhos.
17 Gai taane laa ga hai ange, “Gilaadeu gu hulo gee mai i kinei, gai au ne langona delaadeu hagadau pasa bolo gilaadeu ga hulo gi Dothan.”
17 E o homem disse: Eles partiram daqui, pois eu os ouvi dizendo: Vamo-nos a Dotã. E José foi após seus irmãos, e os encontrou em Dotã.
18 Aagai ga gidee adu huu e gilaadeu ia i de mommee mmao, i mua dono humai ga dae mai gi olaadeu daha, gai gilaadeu ga hagasaele ange bolo gilaadeu ga daa ia gi magau.
18 E quando eles o viram de longe, antes que se aproximasse deles, conspiraram contra ele para matá-lo.
19 Gai gilaadeu ga pasa i olaadeu magavaa ga hagataba, “Tilo, gu dae mai taane hai midi!
19 E eles disseram uns aos outros: Eis que está vindo o sonhador.
20 Loomai, gidaadeu ga daa ia gi magau e maga ange gi lo te geelinga nei, gai gidaadeu ga tala bolo dahi manu lodo henua gu lava i de gai ia. Gai gidaadeu ga tilo be e hanu haigamaiana o ana midi!”
20 Vamos, pois, matá-lo e lançá-lo numa cova, e diremos: Algum animal o devorou, e veremos o que se tornará os seus sonhos.
21 Gai ga langona huu e Reuben, gai ia ga hagatale de hagaola Joseph mai i gilaadeu, gai ia ga hai ange, “Gidaadeu e dee daa ia gi magau.”
21 E Rúben ouvindo isso, o livrou de suas mãos, e disse: Não o matemos.
22 Gai Reuben ga hai ange gi gilaadeu, “Gidaadeu e dee daa ia gi magau, aagai e maga ange ia gi lo te geelinga i lodo henua nei, gai gi dee poo ange ai gidaadeu gi de ia.” Ia ne basa ange bee nei go hiidinga ia e lodo e hagaola ia mai i gilaadeu e hagaahe gi daho dono damana.
22 E Rúben lhes disse: Não derrameis sangue, mas lançai-o nesta cova que está no deserto, e não ponde as mãos sobre ele; disse isso a fim de livrá-lo de suas mãos para fazê-lo voltar ao seu pai.
23 Gai ga dae mai huu Joseph gi daho ono daina, gai gilaadeu ga hagaui de malo o Joseph, go de malo lloa hagalaagii oona e gahu ai laa.
23 E aconteceu que, quando José havia chegado a seus irmãos, eles despiram José de sua túnica, a túnica de muitas cores que estava nele;
24 Gai gilaadeu ga kave ia ga maga ange gi lo te geelinga. Gai de geelinga laa e deai vai iai.
24 e eles o tomaram, e o lançaram em uma cova. E a cova estava vazia, não havia água nela.
25 De masavaa olaadeu ne nnoho ange ai e gaimee, gai gilaadeu gu gidee adu dahi hagabuulingaa dangada, mai i de aamuli o Ishmael e loomai i Gilead. Alaadeu gamelo e hagauda mai denga mee maanongi, ma balm aama \+w myrrh\+w*. Gilaadeu e kave alaadeu mee maanongi e hulo ai gi Egypt.
25 E eles sentaram-se para comer pão, e levantaram seus olhos e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade com seus camelos carregando especiarias e bálsamo e mirra, transportando para o Egito.
26 Gai Judah ga ssili ange gi ono daina, “Ni haigamaiana aha taadeu daa taadeu daina gi magau ga hagammuni dono magau?
26 E Judá disse a seus irmãos: Que proveito haverá se matarmos nosso irmão e escondermos seu sangue?
27 Goodou loomai, gidaadeu ga hagao ange ia gi dangada de aamuli o Ishmael. Gidaadeu e dee daa ia gi magau, go hiidinga ia se daina niiodaadeu, gai se dangada donu niiodaadeu.” Gai ono daina gu buni ange gi ana muna.
27 Vinde, e vendamo-lo aos ismaelitas, e que nossas mãos não estejam sobre ele, pois ele é nosso irmão e nossa carne; e seus irmãos ficaram satisfeitos.
28 Gai hanu daane hagao mee mai i Midian ne loomai laa kilaa, gai daina o Joseph ga dada age ia i lo te geelinga laa, ga hagao ange gi dangada de aamuli o Ishmael i e madalua dibaa selevaa, gai de gau laa ga kave Joseph madali gilaadeu gi Egypt.
28 Então, passavam ali mercadores midianitas, e eles tiraram e levantaram José da cova, e venderam José aos ismaelitas por vinte peças de prata; e eles trouxeram José ao Egito.
29 Gai ga ahe huu Reuben gi de mommee iai de geelinga laa, gai ga gidee huu ia bolo Joseph gu dee maleva i kilaa, gai ia ga ssae ono malo.
29 E Rúben retornou à cova, e eis que José não estava na cova; e ele rasgou suas vestes.
30 Gai ia ga ahe gi daho ono daina, ga hai ange, “Tama daane laa gu dee maleva; gai ni aha naa donu aagu ga hai?”
30 E ele retornou aos seus irmãos, e disse: O menino não está; e eu, para onde irei?
31 Gai gilaadeu ga kave de malo lloa o Joseph, ga daa dahi guudi daane ga hagasulu ange de malo gi lodo dodo laa.
31 E eles tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e mergulharam a túnica no sangue.
32 Gai gilaadeu ga kave de malo hagalaagii laa gi delaadeu damana, ga hai ange: “De malo nei se mee niimaadeu ne gidee, diiloo muhuu be go de malo o dau dama?”
32 E eles enviaram a túnica de muitas cores, e a levaram a seu pai, e disseram: Achamos isto; vê agora se é ou não a túnica de teu filho.
33 Gai ia ga tilo de malo laa gu madea e ia, gai ia ga hai ange, “Deenei donu de malo o dagu dama. Dahi manu alasala gu lava donu i de daa ia ma gu gai.”
33 E ele a reconheceu, e disse: É a túnica de meu filho; uma fera o devorou; José sem dúvida foi rasgado em pedaços.
34 Gai Jacob ga ssae ono malo, gai ia ga gahu i malo daladala ga hinangalosaa ai i dana dama i hanu laangi lagolago.
34 E Jacó rasgou suas vestes, e colocou pano de saco sobre os seus lombos, e lamentou por seu filho durante muitos dias.
35 Gai ana dama daane ma ana damaa hine alodahi ga loomai e hagaaneane ange ia, gai ia e tee lodo, ga hai ange: “E deai, gai au e hano naa donu gi daho dagu dama i de mommee o de gau maakau, i dogu hinangalosaa i de ia.” Deelaa ai, dono damana ne dangi i hiidinga o Joseph.
35 E todos os seus filhos e todas as suas filhas se levantaram para consolá-lo, mas ele recusou ser consolado. E ele disse: Pois, eu descerei ao túmulo lamentando meu filho. Assim seu pai chorou por ele.
36 De masavaa laa gai de gau hagao mee o Midian gu kave Joseph gi Egypt ga hagao ange gi Potiphar, ia se dagi i lalo o Pharaoh, gai go tagi o de gau hagaloosi.
36 E os midianitas o venderam ao Egito, a Potifar, oficial de Faraó, e capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.