Gênesis 32
nkr (NKR) vs NVT
1 Gai ga hano gee huu Jacob i kilaa, gai hanu dangada de langi o de Maadua gu hedae ange gi de ia.
1 Quando Jacó seguiu viagem, anjos de Deus vieram encontrar-se com ele.
2 Gai ga gidee huu e Jacob gilaadeu, gai ia ga hagadaba, “Deenei de hagabuulinga hebagi o de Maadua!” Gai ia ne hagaingoo ange de mommee laa go Mahanaim.
2 Ao vê-los, Jacó exclamou: “Este é o acampamento de Deus!”. Por isso, chamou o lugar de Maanaim.
3 Gai Jacob ne hai hanu dangada gi hulo i ono mada i mua, gi daho dono daina go Esau i de ungaamee go Seir, i de henua go Edom.
3 Então Jacó enviou adiante dele mensageiros a seu irmão Esaú, que vivia na região de Seir, na terra de Edom.
4 Gai ia ne hai ange gi gilaadeu, “Goodou hulo hai ange gi dogu dangada aamua go Esau, ‘Doo dangada hai hegau go Jacob e hagadaba: Au nogo noho i daho Laban ga dae mai ai gi iainei;
4 Disse-lhes: “Deem a seguinte mensagem ao meu senhor Esaú: ‘Assim diz seu servo Jacó: Até o momento, estava morando com nosso tio Labão
5 gai gu lagolago agu kaau, ma agu \+w donkey\+w*, ma agu ssiibi, ma ogu daane ma haahine hai hegau, gai au ne aalu adu muna nei gi de goe, dogu dangada aamua, gai koe ga abodonu mai ai gi de au.’ ”
5 e, agora, tenho bois, jumentos, rebanhos de ovelhas e cabras, além de muitos servos e servas. Enviei estes mensageiros para informar meu senhor da minha chegada, na esperança de que me receba amistosamente”.
6 Gai ga aahe mai huu de gau hagailoo laa gi daho Jacob, gai gilaadeu ga hai ange, “Gimaadeu ne hulo gi daho doo daina go Esau, gai ia gu humai e hedae adu gi de goe, gai e haalau daane e loomai madali ia.”
6 Depois de transmitirem a mensagem, voltaram a Jacó e lhe disseram: “Estivemos com seu irmão Esaú, e ele está vindo ao seu encontro com um bando de quatrocentos homens!”.
7 Gai Jacob gu madagu mmao ma de manavasaa ono lodo, gai ia ga vvae dangada madali ia, ga hai ai e lua hagabuulinga, madali denga ssiibi ma kaau aama gamelo.
7 Quando ouviu a notícia, Jacó ficou apavorado. Dividiu em dois grupos sua família e seus servos, e também os rebanhos, os bois e os camelos,
8 Ia ga maanadu i ono lodo, “Noo Esau e humai ga hebagi ange gi dahi hagabuulinga, gai de hagabuulinga ange laa e maua i de saavini e hagaola gilaadeu.”
8 pois pensou: “Se Esaú encontrar um dos grupos e atacá-lo, talvez o outro consiga escapar”.
9 Gai Jacob ne dalodalo ga hai ange, “De Maadua o dogu dubuna go Abraham, ma de Maadua o dogu damana go Isaac, go Tagi Maolunga, koe ne hai mai gi de au, ‘Ahe gi doo henua ma daho oo dangada, gai au e hai naa gi hagadagadaga age goe.’
9 Então Jacó orou: “Ó Deus de meu avô, Abraão, e Deus de meu pai, Isaque; ó S enhor , tu me disseste: ‘Volte para sua terra natal, para seus parentes’. E prometeste: ‘Tratarei bem de você’.
10 Au e dee bau ange gi doo abodonu mai gi de au ma doo hai hegau mai gi de au i de mee abodonu, doo dangada hai hegau. Dogu masavaa ne humai ai laa lo te saalingaa vai go Jordan gai se dogo donu huu aagu e dahi, aagai iainei au gu hai ai e lua hagabuulingaa dangada.
10 Não sou digno de toda a bondade e fidelidade que tens mostrado a mim, teu servo. Quando saí de casa e atravessei o rio Jordão, não possuía nada além de um cajado. Agora, minha família e meus servos formam duas caravanas!
11 Au e dangidangi adu, koe gi hagaola ina au mai i dogu daina go Esau, go hiidinga au e madagu ia kana humai ga hebagi mai gi gimaadeu ma denga dinana aama denga gauligi.
11 Por favor, salva-me de meu irmão, Esaú. Estou com medo de que ele venha atacar tanto a mim quanto a minhas mulheres e meus filhos.
12 Aagai koe ne hai mai, ‘Au e abodonu adu naa gi de goe, ma de hai gi soa doo aamuli gi bei de lagolago o denga gelegele i gabugabu tai, e dee maua laa i de dau.’ ”
12 Mas tu prometeste: ‘Certamente tratarei bem de você e multiplicarei seus descendentes até que se tornem tão numerosos quanto a areia à beira do mar, que não se pode contar’”.
13 Gai Jacob ne noho i kilaa i de boo laa. Gai ia ne hili hanu mee e hai ai dahi mee ngadi gaavange maa dono daina go Esau:
13 Jacó passou a noite ali. Depois, escolheu entre seus bens os seguintes presentes para seu irmão, Esaú:
14 e lualau guudi haahine, e madalua guudi daane, e lualau ssiibi haahine, e madalua ssiibi daane;
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 e matolu gamelo haahine ma alaadeu dama, e madahaa kaau haahine, e madaangahulu kaau daane, e madalua donkey haahine ma e madaangahulu donkey daane.
15 trinta fêmeas de camelo com seus filhotes, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 Gai ia ga vaevae ga gaavange gi ono dangada hai hegau. Gai ia ga hai ange gi gilaadeu, “Goodou loadu i ogu mada i mua, gai haia gi mavaevae magavaa o denga hagabuulingaa manu.”
16 Dividiu esses animais em rebanhos, entregou cada rebanho a um servo e lhes disse: “Vão à minha frente com os animais, mas mantenham certa distância entre os rebanhos”.
17 Gai ia ne hai ange gi taane e dagina: “De masavaa naa huu o dogu daina go Esau e hedae adu ai gi goodou, gai ia ga ssili adu, ga hai adu, ‘Goodou ni dangada hai hegau niioai? Gai ga hulo naa goodou gi hee? Gai niiai denga manu e hulo nei i oodou mada i mua?’,
17 Aos homens encarregados do primeiro grupo, deu as seguintes instruções: “Quando meu irmão, Esaú, se encontrar com vocês, ele perguntará: ‘De quem são servos? Para onde vão? Quem é o dono destes animais?’.
18 gai goodou ga hai ange, ‘Mee nei nii doo dangada hai hegau go Jacob, gai se ngadi gaavange ne gaamai gi de goe, Esau, dono dangada aamua, gai ia e humai i omaadeu dua.’ ”
18 Respondam: ‘Eles pertencem ao seu servo Jacó, mas são um presente para Esaú, o senhor dele. Veja, ele está vindo atrás de nós’”.
19 Gai Jacob ne tala ange hogi muna nei gi de lua hagabuulinga, ma tolu hagabuulinga aama gilaadeu alodahi e daudali mai i dua o denga hagabuulingaa manu, ga hai ange, “Goodou daalaa ange hogi muna nei gi Esau i doodou hedae ange gi de ia.
19 Jacó deu a mesma instrução aos encarregados do segundo e do terceiro grupo e a todos que seguiam os rebanhos: “Digam a mesma coisa a Esaú quando o encontrarem,
20 Gai goodou ga hai ange hogi, ‘Tilo, doo dangada hai hegau go Jacob e humai i omaadeu dua.’ ” Gai Jacob ne maanadu i ono lodo, “Au e hai naa gi sili dono lili i denga ngadi gaavange e kave nei i ogu mada i mua; gai dua naa huu mee nei, gai agu made Esau e abodonu mai naa gi de au, i demaau hedae.”
20 e não se esqueçam de acrescentar: ‘Veja, seu servo Jacó está vindo atrás de nós’”. Jacó pensou: “Tentarei apaziguá-lo com os presentes que estou enviando à minha frente. Quando o vir, quem sabe ele me receberá amistosamente”.
21 Gai denga mee ngadi gaavange a Jacob ne hulo i ono mada i mua, aagai ia ne noho i de mommee nnoho gaainga i de boo laa.
21 Assim, os presentes foram enviados à frente, enquanto Jacó passou aquela noite no acampamento.
22 De boo laa gai Jacob ne hidi age ga kave luoono bodu, ma luoono haahine hai hegau, ma ana dama daane e dinoangahulu ma dogodahi ga hulo ai laa lo te saalingaa vai go Jabbok gi de baasi laa.
22 Durante a noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e atravessou com eles o rio Jaboque.
23 Gai ia ne hai gilaadeu gi hulo gi de baasi gee o de vai madali denga goloa.
23 Depois de levá-los para a outra margem, fez passar todos os seus bens.
24 Gai go Jacob donu huu e noho i kilaa. Gai dahi daane ne daudau ma ia ga dae ai gi de ao de mee.
24 Com isso, Jacó ficou sozinho no acampamento. Veio então um homem, que lutou com ele até o amanhecer.
25 Gai ga gidee huu e taane laa bolo ia gu dee bau ange gi Jacob, gai ia ga poo ange gi ssuguinga o dono gauanga, gai de gauanga o Jacob gu maaguluaa, i de masavaa oona ne daudau ange ai gi taane laa.
25 Quando o homem viu que não poderia vencer, tocou a articulação do quadril de Jacó e a deslocou.
26 Gai taane laa ga hai ange, “Dugua au gi hano, go hiidinga gu maalama age.”
26 O homem disse: “Deixe-me ir, pois está amanhecendo!”. Jacó, porém, respondeu: “Não o deixarei ir enquanto não me abençoar”.
27 Gai ia ne ssili ange gi de Jacob, “Goai doo ingoo?”
27 “Qual é seu nome?”, perguntou o homem. “Jacó”, respondeu ele.
28 Gai ia ga hai ange, “Koe gu dee hagaingoo ange go Jacob, aagai go Israel, go hiidinga koe gu daudau ange gi de Maadua ma dangada, gai koe gu kii.”
28 O homem disse: “Seu nome não será mais Jacó. De agora em diante, você se chamará Israel, pois lutou com Deus e com os homens e venceu”.
29 Gai Jacob ga sili ange ga hai ange, “Aude haihaia, daalaa mai be goai doo ingoo?”
29 “Por favor, diga-me qual é seu nome”, disse Jacó. “Por que quer saber meu nome?”, replicou o homem. E abençoou Jacó ali.
30 Gai Jacob ga hagaingoo ange de mommee laa go Peniel, go hiidinga ia e hagadaba, “Au gu gidee luu mada o de Maadua, gai au tee magau.”
30 Jacó chamou aquele lugar de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face e, no entanto, minha vida foi poupada”.
31 Gai de masavaa oona ne seesee ai e hano gee i Penuel gai gu sula age de laa, gai ia gu hagadodi i hiidinga o dono gauanga gu maaguluaa.
31 O sol estava nascendo quando Jacó partiu de Peniel, mancando por causa do quadril deslocado.
32 Deelaa ai, de gau Israel e dee gai kano e pigi ange laa gi de uaua e duudagi ina laa de gauanga ma de vae ga dae mai ai gi anailaa nei, go hiidinga ia ne poo ange ssuguinga o de gauanga o Jacob i de mommee iai de uaua laa.
32 (Até hoje, o povo de Israel não come o tendão perto da articulação do quadril, por causa do que aconteceu naquela noite em que o homem feriu o tendão do quadril de Jacó.)
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.