Gênesis 29
nkr (NKR) vs NTLH
1 Gai Jacob ne seesee ga hano gu dae gi de henua o denga huaadangada i baasi dua.
1 Jacó continuou a sua viagem e chegou à terra do Oriente.
2 Gai ia gu gidee dahi vai geli i lo te duu malaelae, gai e dolu hagabuulingaa ssiibi e nnoho i gaogao de vai laa, i hiidinga go de vai geli laa e hagaunu ai denga ssiibi. Gai dahi hadu laumalie e pono de ngudu o de vai geli laa.
2 De repente, ele olhou e viu no campo um poço; em volta dele estavam três pastores, cada um com as suas ovelhas e cabras. A água para os animais era tirada desse poço, que era tapado com uma grande pedra.
3 Go kilaa e hagabaa mai aagena denga hagabuulingaa manu alodahi, gai de gau hagaloosi ssiibi ga hagadige gee de hadu e pono ai laa de vai geli, gai ga hagaunu denga ssiibi. Muli mai gai gilaadeu e hagaahe ange de hadu laa ga pono ai de vai.
3 Quando todos os pastores se ajuntavam ali com os seus animais, então tiravam a pedra para dar água às ovelhas e cabras. Depois tornavam a pôr a pedra na boca do poço.
4 Gai Jacob ne ssili ange gi de gau hagaloosi ssiibi laa, “Denga daina, go hee oodou ne loomai ai naa?”
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus amigos? — Somos de Harã — responderam eles.
5 Ia ne ssili ange gi gilaadeu, “Goodou e iloo laa Laban, de mogobuna o Nahor?”
5 Em seguida perguntou: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? — Conhecemos, sim — disseram.
6 Gai ia ne ssili ange gi gilaadeu, “Ia e mahi naa huu?”
6 — Ele vai bem? — perguntou Jacó. Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Gai Jacob ga hai ange, “Tilo, tigi dai danu loo de laa; tigi dae hogi de masavaa e hagabaa mai ai denga hagabuulingaa ssiibi. Hagaunumia denga ssiibi ga hagaahe gi de mommee iai helii.”
7 Então Jacó disse: — Ainda é dia, e é muito cedo para recolher as ovelhas. Por que vocês não lhes dão água e as levam de volta para pastar?
8 Gilaadeu ne hai ange, “Gimaadeu e dee maua donu, ga dae ai gi de odi mai o denga hagabuulingaa ssiibi alodahi, gai dua naa huu de hagadige gee o de hadu i ma te vai geli. Gai gimaadeu gu maua i de hagaunu denga ssiibi.”
8 Eles responderam: — Não podemos. Temos de esperar que todas as ovelhas e cabras estejam aqui e a pedra seja tirada da boca do poço. Aí daremos água para elas.
9 Gai de masavaa oona e basa ange ai gi gilaadeu, gai Rachel gu humai madali denga ssiibi a dono damana, go hiidinga ia se hine hagaloosi manu.
9 Jacó ainda estava falando com eles quando Raquel, que era pastora de ovelhas, chegou com os animais do seu pai.
10 Gai ga gidee huu e Jacob Rachel, tamaa hine a Laban, taina daane o dono dinana, ma de hagabuulingaa ssiibi a Laban, gai Jacob ga hano ga hagadige gee de hadu i ma te vai geli, ga hagaunu ange denga ssiibi a Laban, taina daane o dono dinana.
10 Logo que Jacó a viu com as ovelhas e cabras do seu tio Labão, ele foi, e tirou a pedra da boca do poço, e deu água para os animais.
11 Muli mai gai Jacob ne oso Rachel, gai ia ne oo ga dangi.
11 Depois ele beijou Raquel e, muito emocionado, começou a chorar.
12 Gai ia ga tala ange gi Rachel bolo ia se dangada niio dono damana, gai ia go tama daane a Rebekah. Gai Rachel ga savini ga hano ga tala ange gi dono damana.
12 E disse: — Eu sou parente do seu pai; sou filho de Rebeca. Raquel foi correndo contar tudo ao pai.
13 Gai ga langona huu e Laban longo o Jacob, tama daane a dono daina hahine, gai ia ga savini ga hano ga hedae ange gi de ia, gai ia ga buuludi ange ia ga oso ia, gai ia ga kave ia gi dono hale. Gai Jacob ga tala ange gi Laban mee nei alodahi.
13 Ele ouviu as novidades a respeito do seu sobrinho e logo saiu correndo. Quando encontrou Jacó, Labão o abraçou, e beijou, e o levou para casa. Jacó lhe contou tudo o que havia acontecido,
14 Gai Laban ga hai ange gi de ia, “Ni muna abodonu, koe se dangada donu niiogu.” Gai ia ne noho i ono daha i e dahi malama.
14 e aí Labão disse: — Sim, de fato, você é da minha própria carne e sangue. Jacó ficou na casa do seu tio um mês inteiro.
15 Gai Laban ne hai ange gi Jacob, “E dee heohi donu doo ngadi hai hegau mai gi de au, e dee galemu donu gidaau se hai dangada. Daalaa mai be dee hee dagu hai e hagao adu ai goe?”
15 Aí Labão disse: — Não está certo você trabalhar de graça para mim só porque é meu parente. Quanto você quer ganhar?
16 Gai Laban e dogolua ana damaa hine; de ingoo o tamaa hine madua go Leah, gai de ingoo o tamaa gauligi go Rachel.
16 Acontece que Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Leia, e a mais moça, Raquel.
17 Gai luu mada o Leah e baageaa, aagai Rachel e somo danuaa dono angaanga, ma de mahamaha.
17 Leia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita de rosto e de corpo.
18 Gai Jacob ne aloha i Rachel, gai ia ga hai ange, “Au e hai hegau adu gi de goe i e hidu ngadau, gai koe ga gaamai dau damaa hine gauligi go Rachel, e hai ai dogu bodu.”
18 Como Jacó estava apaixonado por Raquel, respondeu: — Trabalharei sete anos para o senhor a fim de poder casar com Raquel.
19 Gai Laban ga hai ange, “E danuaa ange dagu gaavadu ia gi de goe, i dagu gaavange ia gi dahi daane gee. Noho i ogu daha i kinei.”
19 Labão disse: — Eu prefiro dá-la a você em vez de a um estranho. Fique aqui comigo.
20 Gai Jacob ne hai hegau i e hidu ngadau e kave ai Rachel, gai e dagodo be ni laangi sogoisi donu huu, i hiidinga dono aloha i Rachel.
20 Assim, Jacó trabalhou sete anos para poder ter Raquel. Mas, porque ele a amava, esses anos pareceram poucos dias.
21 Gai Jacob ne hai ange gi Laban, “Gaamai dogu bodu, go hiidinga gu odi ange denga ngadau e hidu, gai au ga hano e hagahebaa ma ia.”
21 Quando passaram os sete anos, Jacó disse a Labão: — Dê-me a minha mulher. O tempo combinado já passou, e eu quero casar com ela.
22 Gai Laban ne hagabuni dangada alodahi i de mommee laa, ga hai dahi daonga.
22 Labão deu uma festa de casamento e convidou toda a gente do lugar.
23 Aagai de masavaa huu ne ahiahi ai, gai ia ga kave dana damaa hine go Leah ga gaavange gi Jacob, gai Jacob ga hagahebaa ma ia.
23 Mas naquela noite Labão pegou Leia e a entregou a Jacó, e ele teve relações com ela
24 Gai a Laban ne gaavange dono hahine hai hegau go Zilpah gi dana damaa hine go Leah, e hai ai dono hahine hegau.
24 (Labão tinha dado a sua escrava Zilpa a Leia para ser escrava dela.).
25 Gai taiao age huu, gai Jacob gu gidee bolo de hine laa go Leah. Gai Jacob ne hai ange gi Laban, “Se hegau bee hee aau gu hai mai nei gi de au? E aha, e dee go hiidinga o Rachel oogu ne hai hegau adu ai laa gi de goe? Gai gu aha goe gu daahanga ai nei au?”
25 Só na manhã seguinte Jacó descobriu que havia dormido com Leia. Por isso foi reclamar com Labão. Ele disse: — Por que o senhor me fez uma coisa dessas? Eu trabalhei para ficar com Raquel. Por que foi que o senhor me enganou?
26 Gai Laban ga hai ange, “E dee heohi ange gi demaadeu dahulinga, i de hagahai bodu tamaa gauligi i mua o tamaa madua.
26 Labão respondeu: — Aqui na nossa terra não é costume a filha mais moça casar antes da mais velha.
27 Daalia gi lava ai taonga o de hagahai bodu i de uvigi nei; gai gimaadeu ga gaavadu hogi gi de goe tamaa hine gauligi, gai koe ga hai hegau mai ange ai gi de au i e hidu ngadau.”
27 Espere até que termine a semana de festas do casamento. Aí, se você prometer que vai trabalhar para mim outros sete anos, eu lhe darei Raquel.
28 Gai Jacob ne tali gi odi de uvigi laa. Gai Laban ga gaavange hogi dana damaa hine go Rachel gi de ia.
28 Jacó concordou, e, quando terminou a semana de festas do casamento de Leia, Labão lhe deu a sua filha Raquel como esposa
29 Gai Laban ne gaavange dono hahine hai hegau go Bilhah gi dana damaa hine go Rachel, e hai ai dono hahine hai hegau.
29 (Labão tinha dado a sua escrava Bila a Raquel para ser escrava dela.).
30 Gai Jacob ne hagahebaa hogi ma Rachel, gai e kii Rachel dono aloha ai i Leah. Gai ia ne hai hegau ange gi a Laban i e hidu ange ngadau.
30 Jacó também teve relações com Raquel; e ele amava Raquel muito mais do que amava Leia. E ficou trabalhando para Labão mais sete anos.
31 Gai ga gidee huu e Tagi Maolunga bolo Jacob e dee aloha i Leah, gai ia ga hhuge de mommee o denga dama o Leah, aagai Rachel e deai donu ana dama.
31 Quando o Senhor Deus viu que Jacó desprezava Leia, fez com que ela pudesse ter filhos, mas Raquel não podia ter filhos.
32 Gai Leah gu hai dama ga haanau dahi dama daane, gai ia ga hagaingoo ange ia go Reuben, gai ia ne hagadaba, “Tagi Maolunga gu gidee dogu duasala, dua iainei gai dogu bodu e aloha donu i de au.”
32 Leia ficou grávida e deu à luz um filho; e pôs nele o nome de Rúben . Ela explicou assim: — O
33 Ia ne hai dama ange hogi ga haanau dahi dama daane, gai ia ga hagadaba, “Go hiidinga Tagi Maolunga gu langona bolo dogu bodu e dee aloha i de au, gai ia gu gaamai ange gi de au tama nei.” Gai ia ga hagaingoo ange ia go Simeon.
33 Leia ficou grávida outra vez e teve outro filho, a quem deu o nome de Simeão . E disse: — O
34 Gai ia ne hai dama ange hogi, ga haanau dahi dama daane, gai ia ga hagadaba, “Dua iainei gai dogu bodu e hagapigi mai naa donu gi de au, go hiidinga au gu haanau ange gi de ia e dolu dama daane.” Gai ia ga hagaingoo ange ia go Levi.
34 Leia engravidou ainda outra vez e teve mais um filho, a quem chamou de Levi , pois disse assim: — Agora o meu marido ficará mais unido comigo, pois já lhe dei três filhos.
35 Gai ia ne hai dama ange hogi, ga haanau dahi dama daane, gai ia ga hagadaba, “De masavaa nei gai au e tuhi Tagi Maolunga.” Gai ia ga hagaingoo ange ia go Judah. Gai ia tee haanau ange.
35 Leia ficou grávida mais uma vez e teve outro filho. A esse deu o nome de Judá e disse: — Desta vez louvarei a Deus, o Depois disso não teve mais filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.