Gênesis 29

nkr (NKR) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Gai Jacob ne seesee ga hano gu dae gi de henua o denga huaadangada i baasi dua.
1 Pôs-se Jacó a caminho e se foi à terra do povo do Oriente.
2 Gai ia gu gidee dahi vai geli i lo te duu malaelae, gai e dolu hagabuulingaa ssiibi e nnoho i gaogao de vai laa, i hiidinga go de vai geli laa e hagaunu ai denga ssiibi. Gai dahi hadu laumalie e pono de ngudu o de vai geli laa.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Go kilaa e hagabaa mai aagena denga hagabuulingaa manu alodahi, gai de gau hagaloosi ssiibi ga hagadige gee de hadu e pono ai laa de vai geli, gai ga hagaunu denga ssiibi. Muli mai gai gilaadeu e hagaahe ange de hadu laa ga pono ai de vai.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Gai Jacob ne ssili ange gi de gau hagaloosi ssiibi laa, “Denga daina, go hee oodou ne loomai ai naa?”
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam: Somos de Harã.
5 Ia ne ssili ange gi gilaadeu, “Goodou e iloo laa Laban, de mogobuna o Nahor?”
5 Perguntou-lhes: Conheceis a Labão, filho de Naor? Responderam: Conhecemos.
6 Gai ia ne ssili ange gi gilaadeu, “Ia e mahi naa huu?”
6 Ele está bom? Perguntou ainda Jacó. Responderam: Está bom. Raquel, sua filha, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Gai Jacob ga hai ange, “Tilo, tigi dai danu loo de laa; tigi dae hogi de masavaa e hagabaa mai ai denga hagabuulingaa ssiibi. Hagaunumia denga ssiibi ga hagaahe gi de mommee iai helii.”
7 Então, lhes disse: É ainda pleno dia, não é tempo de se recolherem os rebanhos; dai de beber às ovelhas e ide apascentá-las.
8 Gilaadeu ne hai ange, “Gimaadeu e dee maua donu, ga dae ai gi de odi mai o denga hagabuulingaa ssiibi alodahi, gai dua naa huu de hagadige gee o de hadu i ma te vai geli. Gai gimaadeu gu maua i de hagaunu denga ssiibi.”
8 Não o podemos, responderam eles, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, e seja removida a pedra da boca do poço, e lhes demos de beber.
9 Gai de masavaa oona e basa ange ai gi gilaadeu, gai Rachel gu humai madali denga ssiibi a dono damana, go hiidinga ia se hine hagaloosi manu.
9 Falava-lhes ainda, quando chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porque era pastora.
10 Gai ga gidee huu e Jacob Rachel, tamaa hine a Laban, taina daane o dono dinana, ma de hagabuulingaa ssiibi a Laban, gai Jacob ga hano ga hagadige gee de hadu i ma te vai geli, ga hagaunu ange denga ssiibi a Laban, taina daane o dono dinana.
10 Tendo visto Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, chegou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Muli mai gai Jacob ne oso Rachel, gai ia ne oo ga dangi.
11 Feito isso, Jacó beijou a Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Gai ia ga tala ange gi Rachel bolo ia se dangada niio dono damana, gai ia go tama daane a Rebekah. Gai Rachel ga savini ga hano ga tala ange gi dono damana.
12 Então, contou Jacó a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca; ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Gai ga langona huu e Laban longo o Jacob, tama daane a dono daina hahine, gai ia ga savini ga hano ga hedae ange gi de ia, gai ia ga buuludi ange ia ga oso ia, gai ia ga kave ia gi dono hale. Gai Jacob ga tala ange gi Laban mee nei alodahi.
13 Tendo Labão ouvido as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E contou Jacó a Labão os acontecimentos de sua viagem.
14 Gai Laban ga hai ange gi de ia, “Ni muna abodonu, koe se dangada donu niiogu.” Gai ia ne noho i ono daha i e dahi malama.
14 Disse-lhe Labão: De fato, és meu osso e minha carne. E Jacó, pelo espaço de um mês, permaneceu com ele.
15 Gai Laban ne hai ange gi Jacob, “E dee heohi donu doo ngadi hai hegau mai gi de au, e dee galemu donu gidaau se hai dangada. Daalaa mai be dee hee dagu hai e hagao adu ai goe?”
15 Depois, disse Labão a Jacó: Acaso, por seres meu parente, irás servir-me de graça? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Gai Laban e dogolua ana damaa hine; de ingoo o tamaa hine madua go Leah, gai de ingoo o tamaa gauligi go Rachel.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais moça.
17 Gai luu mada o Leah e baageaa, aagai Rachel e somo danuaa dono angaanga, ma de mahamaha.
17 Lia tinha os olhos baços, porém Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Gai Jacob ne aloha i Rachel, gai ia ga hai ange, “Au e hai hegau adu gi de goe i e hidu ngadau, gai koe ga gaamai dau damaa hine gauligi go Rachel, e hai ai dogu bodu.”
18 Jacó amava a Raquel e disse: Sete anos te servirei por tua filha mais moça, Raquel.
19 Gai Laban ga hai ange, “E danuaa ange dagu gaavadu ia gi de goe, i dagu gaavange ia gi dahi daane gee. Noho i ogu daha i kinei.”
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu ta dê, em vez de dá-la a outro homem; fica, pois, comigo.
20 Gai Jacob ne hai hegau i e hidu ngadau e kave ai Rachel, gai e dagodo be ni laangi sogoisi donu huu, i hiidinga dono aloha i Rachel.
20 Assim, por amor a Raquel, serviu Jacó sete anos; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Gai Jacob ne hai ange gi Laban, “Gaamai dogu bodu, go hiidinga gu odi ange denga ngadau e hidu, gai au ga hano e hagahebaa ma ia.”
21 Disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, pois já venceu o prazo, para que me case com ela.
22 Gai Laban ne hagabuni dangada alodahi i de mommee laa, ga hai dahi daonga.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Aagai de masavaa huu ne ahiahi ai, gai ia ga kave dana damaa hine go Leah ga gaavange gi Jacob, gai Jacob ga hagahebaa ma ia.
23 À noite, conduziu a Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E coabitaram.
24 Gai a Laban ne gaavange dono hahine hai hegau go Zilpah gi dana damaa hine go Leah, e hai ai dono hahine hegau.
24 (Para serva de Lia, sua filha, deu Labão Zilpa, sua serva.)
25 Gai taiao age huu, gai Jacob gu gidee bolo de hine laa go Leah. Gai Jacob ne hai ange gi Laban, “Se hegau bee hee aau gu hai mai nei gi de au? E aha, e dee go hiidinga o Rachel oogu ne hai hegau adu ai laa gi de goe? Gai gu aha goe gu daahanga ai nei au?”
25 Ao amanhecer, viu que era Lia. Por isso, disse Jacó a Labão: Que é isso que me fizeste? Não te servi eu por amor a Raquel? Por que, pois, me enganaste?
26 Gai Laban ga hai ange, “E dee heohi ange gi demaadeu dahulinga, i de hagahai bodu tamaa gauligi i mua o tamaa madua.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra, dar-se a mais nova antes da primogênita.
27 Daalia gi lava ai taonga o de hagahai bodu i de uvigi nei; gai gimaadeu ga gaavadu hogi gi de goe tamaa hine gauligi, gai koe ga hai hegau mai ange ai gi de au i e hidu ngadau.”
27 Decorrida a semana desta, dar-te-emos também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que ainda me servirás.
28 Gai Jacob ne tali gi odi de uvigi laa. Gai Laban ga gaavange hogi dana damaa hine go Rachel gi de ia.
28 Concordou Jacó, e se passou a semana desta; então, Labão lhe deu por mulher Raquel, sua filha.
29 Gai Laban ne gaavange dono hahine hai hegau go Bilhah gi dana damaa hine go Rachel, e hai ai dono hahine hai hegau.
29 (Para serva de Raquel, sua filha, deu Labão a sua serva Bila.)
30 Gai Jacob ne hagahebaa hogi ma Rachel, gai e kii Rachel dono aloha ai i Leah. Gai ia ne hai hegau ange gi a Laban i e hidu ange ngadau.
30 E coabitaram. Mas Jacó amava mais a Raquel do que a Lia; e continuou servindo a Labão por outros sete anos.
31 Gai ga gidee huu e Tagi Maolunga bolo Jacob e dee aloha i Leah, gai ia ga hhuge de mommee o denga dama o Leah, aagai Rachel e deai donu ana dama.
31 Vendo o Senhor que Lia era desprezada, fê-la fecunda; ao passo que Raquel era estéril.
32 Gai Leah gu hai dama ga haanau dahi dama daane, gai ia ga hagaingoo ange ia go Reuben, gai ia ne hagadaba, “Tagi Maolunga gu gidee dogu duasala, dua iainei gai dogu bodu e aloha donu i de au.”
32 Concebeu, pois, Lia e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben, pois disse: O Senhor atendeu à minha aflição. Por isso, agora me amará meu marido.
33 Ia ne hai dama ange hogi ga haanau dahi dama daane, gai ia ga hagadaba, “Go hiidinga Tagi Maolunga gu langona bolo dogu bodu e dee aloha i de au, gai ia gu gaamai ange gi de au tama nei.” Gai ia ga hagaingoo ange ia go Simeon.
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho, e disse: Soube o Senhor que era preterida e me deu mais este; chamou-lhe, pois, Simeão.
34 Gai ia ne hai dama ange hogi, ga haanau dahi dama daane, gai ia ga hagadaba, “Dua iainei gai dogu bodu e hagapigi mai naa donu gi de au, go hiidinga au gu haanau ange gi de ia e dolu dama daane.” Gai ia ga hagaingoo ange ia go Levi.
34 Outra vez concebeu Lia, e deu à luz um filho, e disse: Agora, desta vez, se unirá mais a mim meu marido, porque lhe dei à luz três filhos; por isso, lhe chamou Levi.
35 Gai ia ne hai dama ange hogi, ga haanau dahi dama daane, gai ia ga hagadaba, “De masavaa nei gai au e tuhi Tagi Maolunga.” Gai ia ga hagaingoo ange ia go Judah. Gai ia tee haanau ange.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; então, disse: Esta vez louvarei o Senhor . E por isso lhe chamou Judá; e cessou de dar à luz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.