2 Coríntios 7

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mɩ́ apíó adwɛpʋ́, Bulu lahɩ́ɛ́ ntobíá igyi alɩ yáɩ́ anɩ. Mʋ́ sʋ mlɩha afwɩ ɩbɩ lɛ tógyítɔ́á ɩbɔ́kpɔɩ́ anɩ ɔyʋlʋ́ʋ pʋ́ anɩ ɔkláa fɛ́ɛ́tɔ́. Mlɩha anya Bulu ifú, mɛ́nɩ ɩbɛ́ha anɩ ɩwɩ bɛ́tɩn, ifin kʋkʋ mɛ́ɛtrá tsiá anɩ ɩwɩ.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Kókoli, mlɩmákʋlá ɩwɩ anɩsʋ! Anɩmɔ́kʋ́pʋ́ lalahɛ gyi ɔhaa. Anɩmɔ́kʋ́yíntá ɔhaa, anɩmɔ́kʋ́sísi ɔhaa ɛ́.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Megyí ɩpɔ́n ndɛ mlɩ ha sʋ́ ndɛ asʋ́n ánfɩ blɩ́. Tsúfɛ́ nablɩ́ bɔtsʋn mbɛ́ɛ, anɩtekle mlɩ asʋ́n. Lowutɔ o, nkpatɔ o, anɩmɛ́ɛtan mlɩsʋ ɛkɛkɛɛkɛ.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Ntɛtálɩ́ bla mlɩ mɩ́ klʋntɔ asʋ́n, ndɛ ɩwɩ ɛ́ tsu mlɩsʋ wankláán. Anɩ ipian fɛ́ɛ́ ɔma a, mlɩlawá mɩ́ atɛtɔ-ɔnlɩn. Ansigyí kpɔnkpɔntɩ kʋ labʋ́lá mɩ́ klʋntɔ.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Tsúfɛ́ brɛ́á anɩlówie Makedonia a, anɩménya ɔkpa dá ɔkpʋ́nʋ́. Atsʋn nfɩ asʋ́n, ayínkí nfɩ ɩtrɛ́. Mʋ́ sʋ ifú letsiá anɩ ayetɔ.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Támɛ Buluá otolwíí ahá ámʋ́ʋ́ ɩwɩ lawú amʋ́ ɩklʋn amʋ lɛ́kpa Tito ba anɩ, pʋ́lwíí anɩ ɩklʋn.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Megyí mʋ ɩbá amʋ nkʋlɛ lɛ́ha ɩklʋn lólwií anɩ, mboún asʋ́n ánɩ́ ɔlɔpʋtsúa ɩnʋ ba ɛ́. Ɔlɛbláa anɩ ɔbɛ́ɛ, mlɩhɩ́ɛ́ mlɩdékléá mlówun mɩ. Alɩá asʋ́n ámʋ lahan mlɩ, mlɩlanú ɩwɩasɩ ánɩ́ mlɩmɛ́bɩ bwɛ́ pʋ́ alɩá mlɩlahɩ́ɛ́ tsúlá dɩ́nká mɩ́ klɛ́sʋ, sʋ ansɩ́ lɛtrá gyi mɩ tsɩ́a.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Tsúfɛ́ nɩ́ mɩ́ ɔwʋlʋ́ ámʋtɔ asʋ́n lɛhan mlɩ kʋ́ráá á, mɩ́ mʋ́ ɩmɛhan mɩ. Ɩbʋ mʋ́tɔ́á ɩlɛhan mɩ brɛ́ kʋtɔ, tsúfɛ́ nowun ánɩ́ ɩlɛha awɩrɛhɔ lɛ́kɩtá mlɩ kpalobí.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Ansɩ́ dɛ mɩ́ gyí séi. Megyí alɩá ɩlɔwa mlɩ awɩrɛhɔ sʋ. Mboún alɩá awɩrɛhɔsú amʋ ɩlahá mlɩladámlí klʋntɔ sʋ. Tsúfɛ́ mlɩ awɩrɛhɔsú anfɩ odu Bulu tekle nɩ. Mʋ́ sʋ mɩ́ asʋ́n ámʋ imeyintá tɔtɔ tsú mlɩ ɩwɩ.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Tsúfɛ́ awɩrɛhɔsúá igyi Bulu apɛ́ tɔpʋ́ klʋntɔdamlí bá. Ɩtɛhá anɩtenyá nkpa. Mʋ́ odu bʋ ɔsɩn, támɛ ɩma ɔsɩn. Ɔyɩ́tɔ́ awɩrɛhɔsú mʋ́ á, lowu ɩtɔpʋ́ba.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Mlɩkɩ tɔ́á awɩrɛhɔsúá igyi Bulu apɛ́ latɩ́ há mlɩ! Ɩlahá mlɩlatsú ɩkʋ lɛ́ asʋ́n ámʋtɔ, mlɩdésuná ánɩ́ mlɩ asʋ́n da ɔkpa sʋ ɔblɔ́ ɛ́ dɛ mlɩ. Ɩlatsíí mlɩ opúni, ɩlahá mlɩhɩ́ɛ́ mlɩdékléá mlówun mɩ, mlɩlatsúlá dɩ́nká mɩ́ klɛ́sʋ. Mlɩhɩ́ɛ́ mlɩdédunká ánɩ́ mlɛ́bɩtɩ́ lalahɛ ɔbwɛpʋ́ ámʋ ɩsʋ. Lɛ́lɛ́, mlɩlalɛ́ súná ánɩ́ mlɩmégyi pɔ́n asʋ́n ánfɩtɔ.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Nɔwanlɩ́n ɔwʋlʋ́ sɩ́sɩ́ mlɩ, támɛ megyí ahá ánfɩ sʋ. Megyí ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɔbwɛ ɩlá, ntɛ́ɛ ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɔpʋ ɩlá gyí mʋ amʋ sʋ. Alɩá nɛ́lɛ súná mlɩ Bulu ansɩ́tɔ́ ánɩ́ mlɩlatsúlá dɩ́nká mɩ́ klɛ́sʋ mboún sʋ.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Ɩ́nɩ lahɩ́ɛ́ wá anɩ atɛtɔ-ɔnlɩn.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Nɩ́ nɛkanfʋ́ mlɩ mʋ ansɩ́tɔ́ kʋ́ráá á, mlɩmɛ́ha pɛ́lɩ mɛkɩtá mɩ́. Alɩ ámʋ́ʋ́ asʋ́n ámʋ́ʋ́ anɩlɛ́bláa mlɩ ámʋ fɛ́ɛ́ igyi ɔnɔkwalɩ amʋ a, alɩ́ kanfʋ́ ámʋ́ʋ́ nɛkanfʋ́ mlɩ mʋ ansɩ́tɔ́ ámʋ ɛ́ laba mʋ́tɔ́ nɩ́.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Nɩ́ Tito ɔkáɩ́n alɩá mlɩ fɛ́ɛ́ mlɩtɛyaa asʋ há mʋ, hɔ mʋ asʋn blɩ́hɛ́, pʋ́ alɩá mletenyá ifú kpɩ́nkɩ́ mʋ ansɩ́tɔ́ á, ɔtɛtráa nya mlɩ ɩwɩ ɔdwɛ tsɩ́a.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Ansɩ́ ɩhɩ́ɛ́ dɛ mɩ́ gyí ánɩ́ nɛ́talɩ́ pʋ́ ansɩ́ dɩ́nká mlɩsʋ ɔkpagyíɔkpasʋ.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.