2 Coríntios 7

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mɩ́ apíó adwɛpʋ́, Bulu lahɩ́ɛ́ ntobíá igyi alɩ yáɩ́ anɩ. Mʋ́ sʋ mlɩha afwɩ ɩbɩ lɛ tógyítɔ́á ɩbɔ́kpɔɩ́ anɩ ɔyʋlʋ́ʋ pʋ́ anɩ ɔkláa fɛ́ɛ́tɔ́. Mlɩha anya Bulu ifú, mɛ́nɩ ɩbɛ́ha anɩ ɩwɩ bɛ́tɩn, ifin kʋkʋ mɛ́ɛtrá tsiá anɩ ɩwɩ.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Kókoli, mlɩmákʋlá ɩwɩ anɩsʋ! Anɩmɔ́kʋ́pʋ́ lalahɛ gyi ɔhaa. Anɩmɔ́kʋ́yíntá ɔhaa, anɩmɔ́kʋ́sísi ɔhaa ɛ́.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Megyí ɩpɔ́n ndɛ mlɩ ha sʋ́ ndɛ asʋ́n ánfɩ blɩ́. Tsúfɛ́ nablɩ́ bɔtsʋn mbɛ́ɛ, anɩtekle mlɩ asʋ́n. Lowutɔ o, nkpatɔ o, anɩmɛ́ɛtan mlɩsʋ ɛkɛkɛɛkɛ.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Ntɛtálɩ́ bla mlɩ mɩ́ klʋntɔ asʋ́n, ndɛ ɩwɩ ɛ́ tsu mlɩsʋ wankláán. Anɩ ipian fɛ́ɛ́ ɔma a, mlɩlawá mɩ́ atɛtɔ-ɔnlɩn. Ansigyí kpɔnkpɔntɩ kʋ labʋ́lá mɩ́ klʋntɔ.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Tsúfɛ́ brɛ́á anɩlówie Makedonia a, anɩménya ɔkpa dá ɔkpʋ́nʋ́. Atsʋn nfɩ asʋ́n, ayínkí nfɩ ɩtrɛ́. Mʋ́ sʋ ifú letsiá anɩ ayetɔ.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Támɛ Buluá otolwíí ahá ámʋ́ʋ́ ɩwɩ lawú amʋ́ ɩklʋn amʋ lɛ́kpa Tito ba anɩ, pʋ́lwíí anɩ ɩklʋn.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Megyí mʋ ɩbá amʋ nkʋlɛ lɛ́ha ɩklʋn lólwií anɩ, mboún asʋ́n ánɩ́ ɔlɔpʋtsúa ɩnʋ ba ɛ́. Ɔlɛbláa anɩ ɔbɛ́ɛ, mlɩhɩ́ɛ́ mlɩdékléá mlówun mɩ. Alɩá asʋ́n ámʋ lahan mlɩ, mlɩlanú ɩwɩasɩ ánɩ́ mlɩmɛ́bɩ bwɛ́ pʋ́ alɩá mlɩlahɩ́ɛ́ tsúlá dɩ́nká mɩ́ klɛ́sʋ, sʋ ansɩ́ lɛtrá gyi mɩ tsɩ́a.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Tsúfɛ́ nɩ́ mɩ́ ɔwʋlʋ́ ámʋtɔ asʋ́n lɛhan mlɩ kʋ́ráá á, mɩ́ mʋ́ ɩmɛhan mɩ. Ɩbʋ mʋ́tɔ́á ɩlɛhan mɩ brɛ́ kʋtɔ, tsúfɛ́ nowun ánɩ́ ɩlɛha awɩrɛhɔ lɛ́kɩtá mlɩ kpalobí.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Ansɩ́ dɛ mɩ́ gyí séi. Megyí alɩá ɩlɔwa mlɩ awɩrɛhɔ sʋ. Mboún alɩá awɩrɛhɔsú amʋ ɩlahá mlɩladámlí klʋntɔ sʋ. Tsúfɛ́ mlɩ awɩrɛhɔsú anfɩ odu Bulu tekle nɩ. Mʋ́ sʋ mɩ́ asʋ́n ámʋ imeyintá tɔtɔ tsú mlɩ ɩwɩ.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Tsúfɛ́ awɩrɛhɔsúá igyi Bulu apɛ́ tɔpʋ́ klʋntɔdamlí bá. Ɩtɛhá anɩtenyá nkpa. Mʋ́ odu bʋ ɔsɩn, támɛ ɩma ɔsɩn. Ɔyɩ́tɔ́ awɩrɛhɔsú mʋ́ á, lowu ɩtɔpʋ́ba.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Mlɩkɩ tɔ́á awɩrɛhɔsúá igyi Bulu apɛ́ latɩ́ há mlɩ! Ɩlahá mlɩlatsú ɩkʋ lɛ́ asʋ́n ámʋtɔ, mlɩdésuná ánɩ́ mlɩ asʋ́n da ɔkpa sʋ ɔblɔ́ ɛ́ dɛ mlɩ. Ɩlatsíí mlɩ opúni, ɩlahá mlɩhɩ́ɛ́ mlɩdékléá mlówun mɩ, mlɩlatsúlá dɩ́nká mɩ́ klɛ́sʋ. Mlɩhɩ́ɛ́ mlɩdédunká ánɩ́ mlɛ́bɩtɩ́ lalahɛ ɔbwɛpʋ́ ámʋ ɩsʋ. Lɛ́lɛ́, mlɩlalɛ́ súná ánɩ́ mlɩmégyi pɔ́n asʋ́n ánfɩtɔ.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Nɔwanlɩ́n ɔwʋlʋ́ sɩ́sɩ́ mlɩ, támɛ megyí ahá ánfɩ sʋ. Megyí ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɔbwɛ ɩlá, ntɛ́ɛ ɔhá ámʋ́ʋ́ ɔlɔpʋ ɩlá gyí mʋ amʋ sʋ. Alɩá nɛ́lɛ súná mlɩ Bulu ansɩ́tɔ́ ánɩ́ mlɩlatsúlá dɩ́nká mɩ́ klɛ́sʋ mboún sʋ.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Ɩ́nɩ lahɩ́ɛ́ wá anɩ atɛtɔ-ɔnlɩn.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Nɩ́ nɛkanfʋ́ mlɩ mʋ ansɩ́tɔ́ kʋ́ráá á, mlɩmɛ́ha pɛ́lɩ mɛkɩtá mɩ́. Alɩ ámʋ́ʋ́ asʋ́n ámʋ́ʋ́ anɩlɛ́bláa mlɩ ámʋ fɛ́ɛ́ igyi ɔnɔkwalɩ amʋ a, alɩ́ kanfʋ́ ámʋ́ʋ́ nɛkanfʋ́ mlɩ mʋ ansɩ́tɔ́ ámʋ ɛ́ laba mʋ́tɔ́ nɩ́.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Nɩ́ Tito ɔkáɩ́n alɩá mlɩ fɛ́ɛ́ mlɩtɛyaa asʋ há mʋ, hɔ mʋ asʋn blɩ́hɛ́, pʋ́ alɩá mletenyá ifú kpɩ́nkɩ́ mʋ ansɩ́tɔ́ á, ɔtɛtráa nya mlɩ ɩwɩ ɔdwɛ tsɩ́a.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Ansɩ́ ɩhɩ́ɛ́ dɛ mɩ́ gyí ánɩ́ nɛ́talɩ́ pʋ́ ansɩ́ dɩ́nká mlɩsʋ ɔkpagyíɔkpasʋ.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.