2 Coríntios 11
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVI
1 Mlɩnya klʋn, amlɩnu mɩ́ mimlála kpalobí ánfɩ asɩ! Kókoli, mlɩnya klʋn ha mɩ.
1 Espero que vocês suportem um pouco da minha insensatez. Sim, por favor, sejam pacientes comigo.
2 Mmesi mlɩ tswɩ fɛ́ alɩá Bulu tamasí mlɩ tswɩ. Tsúfɛ́ mlɩgyí fɛ́ obitebíá omeyín oyin, napʋ́ mlɩ há oyin ɔkʋlɛ, ogyi Kristo.
2 O zelo que tenho por vocês é um zelo que vem de Deus. Eu os prometi a um único marido, Cristo, querendo apresentá-los a ele como uma virgem pura.
3 Támɛ alɩ ámʋ́ʋ́ ɩwɔ ámʋ lɔ́pʋ mʋ alapɛ mlɛ́ Hawa amʋ á, ifú dɛ mɩ́ ánɩ́ ɔkʋ ɔbɛ́mlɛ́ mlɩ, mlɩ ansɩ́ bɛ́dɩnkɩ́ ɔnɔkwalɩwa pʋ́ ɔdwɛ wankɩ́hɛ́ amʋ́ʋ́ mlɩbʋ ha Kristo amʋsʋ.
3 O que receio, e quero evitar, é que assim como a serpente enganou Eva com astúcia, a mente de vocês seja corrompida e se desvie da sua sincera e pura devoção a Cristo.
4 Tsúfɛ́ nyin ánɩ́ nɩ́ ɔkʋ ɔbá bɛda Yesu bámbá ɔkʋ ɩwɩ asʋ́n ɔkan súná mlɩ, imegyí ɔmʋamʋ́ʋ́ anɩlɛ́da mʋ ɩwɩ asʋ́n ɔkan súná mlɩ ámʋ a, mlɔ́kɔsɩ́ hogyi. Nɩ́ mlenyá ɔŋɛ́ bámbá kʋá ɩna ɔtsan há mʋ́ámʋ́ʋ́ mlɩlégyankpá nyá ámʋ ɛ́ á, mlɔ́hɔ mʋ́ gyí. Alɩ kɛ́n nɩ́ mlonú asʋn bambá ánɩ́ ɩna ɔtsan há mʋ́ámʋ́ʋ́ anɩlɛ́bláa mlɩ ámʋ ɛ́ á, mlɔ́kɔsɩ́ hɔ mʋ́sʋ́ gyí nɩ!
4 Pois, se alguém lhes vem pregando um Jesus que não é aquele que pregamos, ou se vocês acolhem um espírito diferente do que acolheram ou um evangelho diferente do que aceitaram, vocês o suportam facilmente.
5 Mmedéhógyiá ahá ánfɩ́ bʋdɛ ɩwɩ tɩ “Sumbí ayɔpʋ́ akpɔnkpɔntɩ” ánfɩ bʋdʋn mɩ ɔkpa ɔkʋkʋsʋ.
5 Todavia, não me julgo nem um pouco inferior a esses "super-apóstolos".
6 Nɩ́ mmeyín tɔɩ́ kʋ́ráá á, nyin asʋ́n ánɩ́ ndɛblɩ́. Nahogyiá anɩlahá asʋ́n ánfɩtɔ ɩlawánkɩ́ mlɩ ɔkpagyíɔkpasʋ.
6 Eu posso não ser um orador eloqüente; contudo tenho conhecimento. De fato, já manifestamos isso a vocês em todo tipo de situação.
7 Ɩ́nɩá nɔpʋ ɩwɩasɩbá pʋ́ obú há mlɩ brɛ́á nɛda Bulu asʋn wankláán ámʋ ɔkan súná mlɩ, mmɔhɔ mlɩ tɔtɔ sʋ yɛ́ɛ tsitsa nɔbwɛ á?
7 Será que cometi algum pecado ao humilhar-me a fim de elevá-los, pregando-lhes gratuitamente o evangelho de Deus?
8 Ɔpasua bámbá atɔ́ nɔswɩɩ́, pʋ́bá bɔyɔ agyʋ́má há mlɩ. Mʋ́ sʋ nɛtalɩ́ súm mlɩ, mmɔhɔ mlɩ tɔtɔ nɩ.
8 Despojei outras igrejas, recebendo delas sustento, a fim de servi-los.
9 Brɛ́á mbʋ mlɩ wá, ɩwɩ lɛklɩ́ mɩ́ á, mmesi ipian tswɩ mlɩtɔ ɔkʋkʋsʋ. Mboún apíó ámʋ́ʋ́ botsu Makedonia ba amʋ lɛ́ha mɩ́ mɩ́ atohiánhɛ. Ɩ́nɩ sʋ mmesi ipian dɩ́nká mlɩtɔ ɔkʋkʋsʋ, mméesi dɩ́nká ɛ́.
9 Quando estive entre vocês e passei por alguma necessidade, não fui um peso para ninguém; pois os irmãos, quando vieram da Macedônia, supriram aquilo de que eu necessitava. Fiz tudo para não ser pesado a vocês, e continuarei a agir assim.
10 Ɩ́nɩá ɔnɔkwalɩ nenya ndɛblɩ́ tsú Kristo ɩwɩ mʋ́ á, ɔhaa mɛ́ɛtalɩ́ ká mɩ́ itin ɔbɛ́ɛ, mmápʋ asʋ́n ánfɩ tsú ɩwɩ Akaia ɔsʋlʋ́sʋ fɛ́ɛ́.
10 Tão certo como a verdade de Cristo está em mim, ninguém na região da Acaia poderá privar-me deste orgulho.
11 Ntogyi sʋ? Ntamadwɛ́ mlɩ lóó? Ɛkɛkɛɛkɛ! Bulu yin ánɩ́ ntɔdwɛ́ mlɩ!
11 Por quê? Por que não os amo? Deus sabe que os amo!
12 Nɔ́bwɛ mɩ́ agyʋ́má fɛ́ alɩá ndɛ mʋ́ bwɛ dodo. Nɔ́bwɛ mʋ́ pʋ́tin amʋ́ ɔkpa, nɩ́ bʋdɛ ɩwɩ tsu bɛɛ, gyʋma kʋlɛ anɩa amʋ́nyɔ anɩdɛ́bwɛ.
12 E continuarei fazendo o que faço, a fim de não dar oportunidade àqueles que desejam encontrar ocasião de serem considerados iguais a nós nas coisas de que se orgulham.
13 Afunupʋ bʋgyi. Bapina bwɛ ɩwɩ fɛ́ Kristo sumbí ayɔpʋ́, bʋna bʋdɛ mlɩ mlɛ́.
13 Pois tais homens são falsos apóstolos, obreiros enganosos, fingindo-se apóstolos de Cristo.
14 Támɛ ɩma wánwan! Tsúfɛ́ Ɔbʋnsám kʋ́ráá tɛkɩ ansɩ́ bwɛ́ ɩwɩ fɛ́ Bulu-ɔbɔpʋ wankɩ́hɛ́!
14 Isto não é de admirar, pois o próprio Satanás se disfarça de anjo de luz.
15 Mʋ́ sʋ ɩma wánwan ánɩ́ mʋ asúmpʋ́ anfɩ ɛ́ bapina bwɛ ɩwɩ fɛ́ yilé abwɛpʋ́. Amʋ́ ɔnɔ́mɔ bɛ́lɛ amʋ́ bwɛhɛ́ kugyíkʋ ɔwan.
15 Portanto, não é surpresa que os seus servos finjam que são servos da justiça. O fim deles será o que as suas ações merecem.
16 Ntráa ndɛ mlɩ bláa mbɛ́ɛ, ɔhaa mábu mɩ́ ɔha mimláhɛ. Támɛ nɩ́ mlɩdɛ́ mɩ́ bu alɩ óó á, mlɩtsu mʋ́ alɩ, mɩ́ ɛ́ anya ɔkpa tsú ɩwɩ kpalobí.
16 Faço questão de repetir: ninguém me considere insensato. Mas se vocês assim me consideram, recebam-me como receberiam um insensato, a fim de que eu me orgulhe um pouco.
17 Anɩ Wíe tamatɔ́ɩ́ alɩ, támɛ nabwɛ́ ɩwɩ fɛ́ ɔha mimláhɛ.
17 Ao ostentar este orgulho, não estou falando segundo o Senhor, mas como insensato.
18 Ahá tsɔtsɔɔtsɔ bʋtotsú ɩwɩ fɛ́ ɔyɩ́tɔ́ ahá, sʋ mɩ́ ɛ́ nótsu ɩwɩ.
18 Visto que muitos estão se vangloriando de modo bem humano, eu também me orgulharei.
19 Ee á, ɩ́nɩá mlɩaa atɩansɩpʋ mlɩgyí óó á, mlɩtotsúlá há aha mimláhɛ.
19 Vocês, por serem tão sábios, suportam de boa vontade os insensatos!
20 Tsúfɛ́ nɩ́ ɔkʋ ɔpʋ́ mlɩ bwɛ́ nkpábi kʋ́ráá á, mlɩtotsúlá. Nɩ́ ɔpʋ́ mlɩ nyá ɩwɩ, ogyi iwíe mlɩsʋ, obú mlɩ tɔkʋ odu, ɔdá mlɩ ɩsʋtɔ kʋ́ráá á, mlɩtotsúlá há mʋ.
20 De fato, vocês suportam até quem os escraviza ou os explora, ou quem se exalta ou lhes fere a face.
21 Mlɩa mma ansɩ́tɔ́-ɔnlɩn. Ee, natsúlá. Mɩ́ klɛ́ ma ɩnʋ.
21 Para minha vergonha, admito que fomos fracos demais para isso! Naquilo em que todos os outros se atrevem a gloriar-se — falo como insensato — eu também me atrevo.
22 Nɩ́ bɛɛ Hebrifɔ bʋ́gyi á, mɩ́ ɛ́ Hebriyin ngyi. Nɩ́ Israelfɔ ɛ́ bʋgyi á, Israelyin mɩ́ ɛ́ ngyi. Nɩ́ bɛɛ botsú Abraham abí-anátɔ́ a, ɩnʋ mɩ́ ɛ́ notsú nɩ́.
22 São eles hebreus? Eu também. São israelitas? Eu também. São descendentes de Abraão? Eu também.
23 Bɛɛ Kristo asúmpʋ́ bʋgyi? Mblɩ́ mʋ́ mimlásʋ, ndʋn amʋ́! Nayɩ́rɩ ɩwɩ yɔ́ agyʋ́má dʋn amʋ́. Nadɩ́ obu dʋn amʋ́. Badá mɩ́ dʋn amʋ́. Nesian wu brɛ́ tsɔtsɔɔtsɔtɔ.
23 São eles servos de Cristo? — estou fora de mim para falar desta forma — eu ainda mais: trabalhei muito mais, fui encarcerado mais vezes, fui açoitado mais severamente e exposto à morte repetidas vezes.
24 Yudafɔ banwɛ́n mɩ́ mplɩ tsé adʋasa-kwebá (39) tse nu kɛ́kɛ́.
24 Cinco vezes recebi dos judeus trinta e nove açoites.
25 Romafɔ ɛ́ bapɩ́tɩ́ mɩ́ atɔ́ tse sa kɛ́kɛ́. Bɛda mɩ́ abwi ɔtsáwʋlɛ. Tse sa kɛ́kɛ́ ntsusʋ-yibi labun mɩ, nasin ntsutso ɛkɛwʋ́lɛ owítɔ́.
25 Três vezes fui golpeado com varas, uma vez apedrejado, três vezes sofri naufrágio, passei uma noite e um dia exposto à fúria do mar.
26 Mɩ́ ɔkpa tsɔtsɔɔtsɔ tutɔ́ á, nafá ntsu akpɔnkpɔntɩ, natsʋn ogyo atswapʋ́ ɩbɩtɔ dálɩ. Natsʋn ɔmá bámbásʋ́fɔ pʋ́ anɩ pɩ Yudafɔ fɛ́ɛ́ ɩbɩtɔ dálɩ. Natsʋn awúlusʋ pʋ́ adimbísʋ́, nafá ɔpʋ. Natsʋn ahá ámʋ́ʋ́ bʋdɛ amʋ́ ɩwɩ tɩ bɛɛ, Akristofɔ ámʋ aná fɛ́ɛ́ ɩbɩtɔ dálɩ.
26 Estive continuamente viajando de uma parte a outra, enfrentei perigos nos rios, perigos de assaltantes, perigos dos meus compatriotas, perigos dos gentios; perigos na cidade, perigos no deserto, perigos no mar, e perigos dos falsos irmãos.
27 Nayɔ́ agyʋ́má kpékplé, ɩlapíán mɩ́ kɩ. Ntamadɩ́dɩ nkɛkʋ́. Ntetsíá akʋ́n mʋ́a ɔmɛwʋ́lɩ, ntɛklɩ́ ɔnɔ́, ntɛdɩ́ atsalɩ, nátɩ́ yayá aná fɛ́ɛ́.
27 Trabalhei arduamente; muitas vezes fiquei sem dormir, passei fome e sede, e muitas vezes fiquei em jejum; suportei frio e nudez.
28 Ɩ́nɩ fɛ́ɛ́ ɔma a, tɔ́á ɩdɩn mɩ́ klʋnsʋ, ntɔgywɩ́ɩn mʋ́ ɩwɩ ekekegyíɛkɛ gyí ɔpasua ámʋ fɛ́ɛ́ alɛ́wa.
28 Além disso, enfrento diariamente uma pressão interior, a saber, a minha preocupação com todas as igrejas.
29 Ma lɔ́pɔn, mmotsu kʋkʋ lɛ́ mʋ asʋ́ntɔ́? Ma bɛkpa wá lakpantɔ, ɩmɔwa mɩ́ ɔblɔ́.
29 Quem está fraco, que eu não me sinta fraco? Quem não se escandaliza, que eu não me queime por dentro?
30 Nɩ́ bɛɛ ntsú ɩwɩ á, ntobíá ɩtɛhá mɩ́ hógyi tɛba asɩ nɔ́pʋtsú ɩwɩ.
30 Se devo me orgulhar, que seja nas coisas que mostram a minha fraqueza.
31 Bulu, ogyí anɩ Wíe Yesu mʋ Sɩ, ɔlɛkanáa kanfʋ́ brɛ́ fɛ́ɛ́tɔ́ ámʋ yin ánɩ́ mmɛdɛ́ afunu wa.
31 O Deus e Pai do Senhor Jesus, que é bendito para sempre, sabe que não estou mentindo.
32 Owíe dɛhɛn Areta lɛ́ha mʋ ɔmásʋ́ ɔkɩ́pʋ lɛ́yɛtɛ mɩ Damasko wúlu ɔnɔ́, ɔkɩta mɩ́.
32 Em Damasco, o governador nomeado pelo rei Aretas mandou que se vigiasse a cidade para me prender.
33 Támɛ bɔpʋ mɩ́ wá lakpátɔ́, lɛ́ mɩ́ tsʋn ikwitɔ, kplɩ́ mɩ́ yi buntíi ánɩ́ bɔpwɛ wá wúlu amʋ ɔma, nɛsrɩ́ sí mʋ. Bɔpʋ Paulo wá lakpátɔ́, lɛ́ mʋ tsʋn ikwitɔ, kplɩ́ mʋ yi buntíi ánɩ́ bɔpwɛ wá wúlu amʋ ɔma.|src="lb00333b.tif" size="span" loc="2CO11:30-33" copy="Louise Bass, The Bible Society, London" ref="2 Korintofɔ 11:33"
33 Mas de uma janela na muralha fui baixado numa cesta e escapei das mãos dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.