2 Coríntios 10
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC
1 Ɩbʋ mʋ́tɔ́á mlɩtɔ akʋ mlɩtɛblɩ́ mlɩaa, nɩ́ mbʋ mlɩ wá á, mɩ́ asʋ́n lolwií, támɛ ntɔwánlɩ́n mɩ́ nwʋlʋ́ túmisʋ. Támɛ mɩ́ Paulo ndɛ mlɩ kokóli mbɛ́ɛ, mlɩpʋ́kɩ alɩá Kristo asʋ́n lolwií, ɔlɛba ɩwɩasɩ.
1 Eu, Paulo, vos exorto pela mansidão e bondade de Cristo, eu que me mostro humilde quando estou entre vós, mas, quando longe, sou ousado convosco.
2 Mlɩtɔ akʋ bʋdɛblɩ́ bɛɛ, mɩ́ bwɛhɛ́ lalɩan ɔyɩ́tɔ́ ahá. Mʋ́ sʋ nɩ́ nɛtrá ba ɩnʋ á, nawun ánɩ́ ilehián ánɩ́ mɩ́ ansɩ́tɔ́ bɔ́wa ɔnlɩn. Kókoli, mlɩmáha ampʋ tsiátɔ́ anfɩ odu ba ɩnʋ.
2 Peço-vos que, quando eu estiver presente, não me veja obrigado a usar de minha autoridade de que pretendo realmente usar com certas pessoas que imaginam que nós procedemos com intenções humanas.
3 Ɩbʋ mʋ́tɔ́á ɔyɩ́ ánfɩtɔ anɩbʋ, támɛ megyí ɔyɩ́ anfɩtɔ agywɩɩn anɩdɛ́pʋkɔ́ ɩsá.
3 Porque, ainda que vivamos na carne, não militamos segundo a carne.
4 — ausente —
4 Não são carnais as armas com que lutamos. São poderosas, em Deus, capazes de arrasar fortificações.
5 — ausente —
5 Nós aniquilamos todo raciocínio e todo orgulho que se levanta contra o conhecimento de Deus, e cativamos todo pensamento e o reduzimos à obediência a Cristo.
6 Nɩ́ mlɩ aha tráhɛ amʋ mlɩlapʋ́ ɩwɩ há Kristo, mlɩdɛ́ mʋ asʋ́nsʋ́ gyí a, abɛ́bɩtɩ́ ahá ámʋ́ʋ́ bʋdɛ asʋtɔ-ɔnlɩn wa ámʋ ɛ́ asʋ.
6 Estamos prontos também para castigar todos os desobedientes, assim que for perfeita a vossa obediência.
7 Mlɩkɩ ɔnɔkwalɩ amʋ́ʋ́ ɩda mlɩ ansɩ́tɔ́ ámʋ. Nɩ́ mlɩdɛ́kɩ́ɩá Kristo bʋ́ mlɩ á, mʋ́mʋ́ mlɩkɩ mʋ́ wankláán, amlɩbɩ ánɩ́ mʋbʋ́ anɩ ɛ́.
7 Julgais as coisas pela aparência!... Quem se gloria de pertencer a Cristo considere que, como ele é de Cristo, assim também nós o somos.
8 Nɩ́ ndɛ ɩwɩ tsu túmi ámʋ́ʋ́ anɩ Wíe lapʋ́há anɩ ámʋ sʋ dʋbɩ a, ɩma mɩ́ pɛ́lɩ. Tsúfɛ́ ɔlɔpʋhá anɩ ɔbɛ́ɛ, apʋ́bʋa mlɩ amlɩdan. Megyí ɔbɛ́ɛ, apʋ́yinta mlɩ.
8 Ainda que eu me orgulhasse um pouco em demasia da autoridade que o Senhor nos deu, para vossa edificação e não para vossa ruína, não teria de que envergonhar-me.
9 Ɩmábwɛ mlɩ fɛ́ ndɛ nwʋlʋ́ wanlɩ́n, pʋ́wá mlɩ ifú.
9 Não quero, porém, dar a impressão de querer aterrar-vos com minhas cartas.
10 Tsúfɛ́ akʋ bɛɛ, “Mákpla Paulo. Mʋ asʋn wanlɩ́nhɛ́ bʋ odwin, ɔtɔpʋ́hɩ́ɛ́ ahá. Támɛ nɩ́ mʋ onutó ɔbʋ anɩ wá á, ololwií, mʋ asʋn blɩ́hɛ́ ɛ́ ɩma ibíá!”
10 Suas cartas, dizem, são imperativas e fortes, mas, quando está presente, a sua pessoa é fraca e a palavra desprezível.
11 Ɩwánkɩ ahá ámʋ ánɩ́ asʋ́n ánɩ́ anɩtɔwánlɩ́n sɩ́sɩ́ ahá kɛ́n anɩtɔbwɛ́ nɩ́ anɩbʋ amʋ́ wá nɩ́.
11 Quem assim pensa, fique sabendo que quais somos por escrito nas cartas, quando estamos ausentes, tais seremos também de fato, quando estivermos presentes.
12 Lɛ́lɛ́ mʋ́ á, amɛndɩ anɩgyíá abɔ́pʋ ɩwɩ kápʋ́ ahá ánfɩ bʋdɛ ɩwɩ kanfʋ́ ánfɩ? Amʋ́ wʋlɛwʋlɛ dɛ́pʋ ɩwɩ kápʋ́ aba, bʋdɛ ansɩ́ pʋdɩ́nká abasʋ. Mimlá igyi amʋ́.
12 Em verdade, não ousamos equiparar-nos nem comparar-nos com alguns que se preconizam a si próprios. Medindo-se eles conforme a sua própria medida e comparando-se consigo mesmos, dão provas de pouco bom senso.
13 Anɩ mʋ́ anɩmóotsu ɩwɩ dáfá, mboún ɔkpa ámʋ́ʋ́ Bulu lɛ́hɩɛ há anɩ ámʋ ɔnɔ́ abótsu ɩwɩ fʋn. Mʋ́gyí agyʋ́má ánɩ́ anɩlabwɛ́ bɔtʋ mlɩ nɩ́.
13 Nós outros não nos gloriaremos além da medida, mas permaneceremos dentro do campo de ação que Deus nos determinou, levando-nos até vós.
14 Anɩlégyankpá pʋ́ Kristo asʋn wankláán ámʋ ba mlɩ. Mʋ́ sʋ nɩ́ anɩdɛ́ mlɩ asʋ́n bláa a, anɩmɔ́kʋ́tɔ́ɩ́ dáfá.
14 Não passamos além dos limites. Estaríamos passando, caso não houvéssemos chegado até vós. Ora, realmente temos chegado até vós, pregando o Evangelho de Cristo.
15 Anɩmɛ́dɛ́pʋ ɔhaa agyʋ́má ɛ́ tsú ɩwɩ. Mboún anɩdɛ́ ɔkpa kɩ́ɩ ánɩ́ mlɩ hógyi bɛ́dan. Agyʋ́má ámʋ́ʋ́ anɩdɛ́yɔ mlɩtɔ ámʋ ɛ́ ɩbɛ́klɛɩ́ tsɩ́a.
15 Não nos ufanamos além da medida, cobrindo-nos de trabalhos alheios. Esperamos que, com o progresso de vossa fé, nossa obra cresça entre vós dentro do quadro de ação que nos foi determinado.
16 Mʋ́mʋ́ abɛ́talɩ́ dáfá mlɩsʋ yɛ́da asʋn wankláán ámʋ ɔkan ɔmá bámbá ɛ́sʋ́, mɛ́nɩ ɩmɔ́ɔbwɛ fɛ́ anɩlapʋ́ ɔtɩ́nɛ́á ɔkʋ lagyankpá yɔ́ agyʋ́má tsú ɩwɩ.
16 Assim esperamos levar o Evangelho aos países que ficam além de vós, sem nos gloriarmos das obras realizadas por outros dentro do domínio reservado a eles.
17 Támɛ Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔbɛ́ɛ, mótsu ɩwɩ á, ɔpʋ́ʋ tɔ́á anɩ Wíe labwɛ́ tsu ɩwɩ.”
17 Ora, quem se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Tsúfɛ́ nɩ́ Bulu ɔkánfʋ́ fʋ́ gyí asʋ́n, ɩwɩ kanfʋ́ mʋ́ kpaalɩ ígyi.
18 Pois merece a aprovação não aquele que se recomenda a si mesmo, mas aquele que o Senhor recomenda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.