2 Coríntios 10
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NTLH
1 Ɩbʋ mʋ́tɔ́á mlɩtɔ akʋ mlɩtɛblɩ́ mlɩaa, nɩ́ mbʋ mlɩ wá á, mɩ́ asʋ́n lolwií, támɛ ntɔwánlɩ́n mɩ́ nwʋlʋ́ túmisʋ. Támɛ mɩ́ Paulo ndɛ mlɩ kokóli mbɛ́ɛ, mlɩpʋ́kɩ alɩá Kristo asʋ́n lolwií, ɔlɛba ɩwɩasɩ.
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 Mlɩtɔ akʋ bʋdɛblɩ́ bɛɛ, mɩ́ bwɛhɛ́ lalɩan ɔyɩ́tɔ́ ahá. Mʋ́ sʋ nɩ́ nɛtrá ba ɩnʋ á, nawun ánɩ́ ilehián ánɩ́ mɩ́ ansɩ́tɔ́ bɔ́wa ɔnlɩn. Kókoli, mlɩmáha ampʋ tsiátɔ́ anfɩ odu ba ɩnʋ.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Ɩbʋ mʋ́tɔ́á ɔyɩ́ ánfɩtɔ anɩbʋ, támɛ megyí ɔyɩ́ anfɩtɔ agywɩɩn anɩdɛ́pʋkɔ́ ɩsá.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 — ausente —
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 — ausente —
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Nɩ́ mlɩ aha tráhɛ amʋ mlɩlapʋ́ ɩwɩ há Kristo, mlɩdɛ́ mʋ asʋ́nsʋ́ gyí a, abɛ́bɩtɩ́ ahá ámʋ́ʋ́ bʋdɛ asʋtɔ-ɔnlɩn wa ámʋ ɛ́ asʋ.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Mlɩkɩ ɔnɔkwalɩ amʋ́ʋ́ ɩda mlɩ ansɩ́tɔ́ ámʋ. Nɩ́ mlɩdɛ́kɩ́ɩá Kristo bʋ́ mlɩ á, mʋ́mʋ́ mlɩkɩ mʋ́ wankláán, amlɩbɩ ánɩ́ mʋbʋ́ anɩ ɛ́.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Nɩ́ ndɛ ɩwɩ tsu túmi ámʋ́ʋ́ anɩ Wíe lapʋ́há anɩ ámʋ sʋ dʋbɩ a, ɩma mɩ́ pɛ́lɩ. Tsúfɛ́ ɔlɔpʋhá anɩ ɔbɛ́ɛ, apʋ́bʋa mlɩ amlɩdan. Megyí ɔbɛ́ɛ, apʋ́yinta mlɩ.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Ɩmábwɛ mlɩ fɛ́ ndɛ nwʋlʋ́ wanlɩ́n, pʋ́wá mlɩ ifú.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Tsúfɛ́ akʋ bɛɛ, “Mákpla Paulo. Mʋ asʋn wanlɩ́nhɛ́ bʋ odwin, ɔtɔpʋ́hɩ́ɛ́ ahá. Támɛ nɩ́ mʋ onutó ɔbʋ anɩ wá á, ololwií, mʋ asʋn blɩ́hɛ́ ɛ́ ɩma ibíá!”
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Ɩwánkɩ ahá ámʋ ánɩ́ asʋ́n ánɩ́ anɩtɔwánlɩ́n sɩ́sɩ́ ahá kɛ́n anɩtɔbwɛ́ nɩ́ anɩbʋ amʋ́ wá nɩ́.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Lɛ́lɛ́ mʋ́ á, amɛndɩ anɩgyíá abɔ́pʋ ɩwɩ kápʋ́ ahá ánfɩ bʋdɛ ɩwɩ kanfʋ́ ánfɩ? Amʋ́ wʋlɛwʋlɛ dɛ́pʋ ɩwɩ kápʋ́ aba, bʋdɛ ansɩ́ pʋdɩ́nká abasʋ. Mimlá igyi amʋ́.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Anɩ mʋ́ anɩmóotsu ɩwɩ dáfá, mboún ɔkpa ámʋ́ʋ́ Bulu lɛ́hɩɛ há anɩ ámʋ ɔnɔ́ abótsu ɩwɩ fʋn. Mʋ́gyí agyʋ́má ánɩ́ anɩlabwɛ́ bɔtʋ mlɩ nɩ́.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Anɩlégyankpá pʋ́ Kristo asʋn wankláán ámʋ ba mlɩ. Mʋ́ sʋ nɩ́ anɩdɛ́ mlɩ asʋ́n bláa a, anɩmɔ́kʋ́tɔ́ɩ́ dáfá.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Anɩmɛ́dɛ́pʋ ɔhaa agyʋ́má ɛ́ tsú ɩwɩ. Mboún anɩdɛ́ ɔkpa kɩ́ɩ ánɩ́ mlɩ hógyi bɛ́dan. Agyʋ́má ámʋ́ʋ́ anɩdɛ́yɔ mlɩtɔ ámʋ ɛ́ ɩbɛ́klɛɩ́ tsɩ́a.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 Mʋ́mʋ́ abɛ́talɩ́ dáfá mlɩsʋ yɛ́da asʋn wankláán ámʋ ɔkan ɔmá bámbá ɛ́sʋ́, mɛ́nɩ ɩmɔ́ɔbwɛ fɛ́ anɩlapʋ́ ɔtɩ́nɛ́á ɔkʋ lagyankpá yɔ́ agyʋ́má tsú ɩwɩ.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Támɛ Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔbɛ́ɛ, mótsu ɩwɩ á, ɔpʋ́ʋ tɔ́á anɩ Wíe labwɛ́ tsu ɩwɩ.”
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Tsúfɛ́ nɩ́ Bulu ɔkánfʋ́ fʋ́ gyí asʋ́n, ɩwɩ kanfʋ́ mʋ́ kpaalɩ ígyi.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.