2 Coríntios 10
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NAA
1 Ɩbʋ mʋ́tɔ́á mlɩtɔ akʋ mlɩtɛblɩ́ mlɩaa, nɩ́ mbʋ mlɩ wá á, mɩ́ asʋ́n lolwií, támɛ ntɔwánlɩ́n mɩ́ nwʋlʋ́ túmisʋ. Támɛ mɩ́ Paulo ndɛ mlɩ kokóli mbɛ́ɛ, mlɩpʋ́kɩ alɩá Kristo asʋ́n lolwií, ɔlɛba ɩwɩasɩ.
1 E eu mesmo, Paulo, peço a vocês, pela mansidão e bondade de Cristo — eu que, na verdade, quando estou com vocês, sou humilde, mas, quando ausente, sou ousado para com vocês —,
2 Mlɩtɔ akʋ bʋdɛblɩ́ bɛɛ, mɩ́ bwɛhɛ́ lalɩan ɔyɩ́tɔ́ ahá. Mʋ́ sʋ nɩ́ nɛtrá ba ɩnʋ á, nawun ánɩ́ ilehián ánɩ́ mɩ́ ansɩ́tɔ́ bɔ́wa ɔnlɩn. Kókoli, mlɩmáha ampʋ tsiátɔ́ anfɩ odu ba ɩnʋ.
2 sim, eu peço que não me obriguem a ser ousado, quando estiver com vocês, servindo-me daquela firmeza com que penso que devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos segundo a carne.
3 Ɩbʋ mʋ́tɔ́á ɔyɩ́ ánfɩtɔ anɩbʋ, támɛ megyí ɔyɩ́ anfɩtɔ agywɩɩn anɩdɛ́pʋkɔ́ ɩsá.
3 Porque, embora andemos na carne, não lutamos segundo a carne.
4 — ausente —
4 Porque as armas da nossa luta não são carnais, mas poderosas em Deus, para destruir fortalezas. Destruímos raciocínios falaciosos
5 — ausente —
5 e toda arrogância que se levanta contra o conhecimento de Deus, e levamos cativo todo pensamento à obediência de Cristo.
6 Nɩ́ mlɩ aha tráhɛ amʋ mlɩlapʋ́ ɩwɩ há Kristo, mlɩdɛ́ mʋ asʋ́nsʋ́ gyí a, abɛ́bɩtɩ́ ahá ámʋ́ʋ́ bʋdɛ asʋtɔ-ɔnlɩn wa ámʋ ɛ́ asʋ.
6 E estaremos prontos para punir qualquer desobediência, quando a obediência de vocês estiver completa.
7 Mlɩkɩ ɔnɔkwalɩ amʋ́ʋ́ ɩda mlɩ ansɩ́tɔ́ ámʋ. Nɩ́ mlɩdɛ́kɩ́ɩá Kristo bʋ́ mlɩ á, mʋ́mʋ́ mlɩkɩ mʋ́ wankláán, amlɩbɩ ánɩ́ mʋbʋ́ anɩ ɛ́.
7 Observem o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Nɩ́ ndɛ ɩwɩ tsu túmi ámʋ́ʋ́ anɩ Wíe lapʋ́há anɩ ámʋ sʋ dʋbɩ a, ɩma mɩ́ pɛ́lɩ. Tsúfɛ́ ɔlɔpʋhá anɩ ɔbɛ́ɛ, apʋ́bʋa mlɩ amlɩdan. Megyí ɔbɛ́ɛ, apʋ́yinta mlɩ.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição de vocês, não me envergonharei.
9 Ɩmábwɛ mlɩ fɛ́ ndɛ nwʋlʋ́ wanlɩ́n, pʋ́wá mlɩ ifú.
9 Não quero que pareça ser meu objetivo intimidar vocês por meio de cartas.
10 Tsúfɛ́ akʋ bɛɛ, “Mákpla Paulo. Mʋ asʋn wanlɩ́nhɛ́ bʋ odwin, ɔtɔpʋ́hɩ́ɛ́ ahá. Támɛ nɩ́ mʋ onutó ɔbʋ anɩ wá á, ololwií, mʋ asʋn blɩ́hɛ́ ɛ́ ɩma ibíá!”
10 Alguns dizem: “As cartas são graves e fortes, mas a presença pessoal dele é fraca e a sua palavra é desprezível.”
11 Ɩwánkɩ ahá ámʋ ánɩ́ asʋ́n ánɩ́ anɩtɔwánlɩ́n sɩ́sɩ́ ahá kɛ́n anɩtɔbwɛ́ nɩ́ anɩbʋ amʋ́ wá nɩ́.
11 Que tal pessoa leve em conta o seguinte: o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, seremos também em ações, quando presentes.
12 Lɛ́lɛ́ mʋ́ á, amɛndɩ anɩgyíá abɔ́pʋ ɩwɩ kápʋ́ ahá ánfɩ bʋdɛ ɩwɩ kanfʋ́ ánfɩ? Amʋ́ wʋlɛwʋlɛ dɛ́pʋ ɩwɩ kápʋ́ aba, bʋdɛ ansɩ́ pʋdɩ́nká abasʋ. Mimlá igyi amʋ́.
12 Porque não ousamos nos classificar ou comparar com alguns que louvam a si mesmos. Mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam falta de entendimento.
13 Anɩ mʋ́ anɩmóotsu ɩwɩ dáfá, mboún ɔkpa ámʋ́ʋ́ Bulu lɛ́hɩɛ há anɩ ámʋ ɔnɔ́ abótsu ɩwɩ fʋn. Mʋ́gyí agyʋ́má ánɩ́ anɩlabwɛ́ bɔtʋ mlɩ nɩ́.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos além da medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vocês.
14 Anɩlégyankpá pʋ́ Kristo asʋn wankláán ámʋ ba mlɩ. Mʋ́ sʋ nɩ́ anɩdɛ́ mlɩ asʋ́n bláa a, anɩmɔ́kʋ́tɔ́ɩ́ dáfá.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vocês, pois já chegamos até vocês com o evangelho de Cristo.
15 Anɩmɛ́dɛ́pʋ ɔhaa agyʋ́má ɛ́ tsú ɩwɩ. Mboún anɩdɛ́ ɔkpa kɩ́ɩ ánɩ́ mlɩ hógyi bɛ́dan. Agyʋ́má ámʋ́ʋ́ anɩdɛ́yɔ mlɩtɔ ámʋ ɛ́ ɩbɛ́klɛɩ́ tsɩ́a.
15 Não nos gloriamos além da medida no trabalho que outros fizeram, mas temos a esperança de que, à medida que cresce a fé que vocês têm, seremos cada vez mais engrandecidos entre vocês, dentro da nossa esfera de ação,
16 Mʋ́mʋ́ abɛ́talɩ́ dáfá mlɩsʋ yɛ́da asʋn wankláán ámʋ ɔkan ɔmá bámbá ɛ́sʋ́, mɛ́nɩ ɩmɔ́ɔbwɛ fɛ́ anɩlapʋ́ ɔtɩ́nɛ́á ɔkʋ lagyankpá yɔ́ agyʋ́má tsú ɩwɩ.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das fronteiras em que vocês se encontram, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas na esfera de ação de outros.
17 Támɛ Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔbɛ́ɛ, mótsu ɩwɩ á, ɔpʋ́ʋ tɔ́á anɩ Wíe labwɛ́ tsu ɩwɩ.”
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Tsúfɛ́ nɩ́ Bulu ɔkánfʋ́ fʋ́ gyí asʋ́n, ɩwɩ kanfʋ́ mʋ́ kpaalɩ ígyi.
18 Porque não é aprovado quem recomenda a si mesmo, e sim aquele que o Senhor recomenda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.