2 Coríntios 10

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ɩbʋ mʋ́tɔ́á mlɩtɔ akʋ mlɩtɛblɩ́ mlɩaa, nɩ́ mbʋ mlɩ wá á, mɩ́ asʋ́n lolwií, támɛ ntɔwánlɩ́n mɩ́ nwʋlʋ́ túmisʋ. Támɛ mɩ́ Paulo ndɛ mlɩ kokóli mbɛ́ɛ, mlɩpʋ́kɩ alɩá Kristo asʋ́n lolwií, ɔlɛba ɩwɩasɩ.
1 Agora eu, Paulo, apelo a vocês com a mansidão e a bondade de Cristo, mesmo ciente de que vocês me consideram fraco pessoalmente e duro apenas a distância, quando lhes escrevo.
2 Mlɩtɔ akʋ bʋdɛblɩ́ bɛɛ, mɩ́ bwɛhɛ́ lalɩan ɔyɩ́tɔ́ ahá. Mʋ́ sʋ nɩ́ nɛtrá ba ɩnʋ á, nawun ánɩ́ ilehián ánɩ́ mɩ́ ansɩ́tɔ́ bɔ́wa ɔnlɩn. Kókoli, mlɩmáha ampʋ tsiátɔ́ anfɩ odu ba ɩnʋ.
2 Pois bem, suplico-lhes que, quando eu for visitá-los, não precise ser duro com aqueles que pensam que agimos segundo motivações humanas.
3 Ɩbʋ mʋ́tɔ́á ɔyɩ́ ánfɩtɔ anɩbʋ, támɛ megyí ɔyɩ́ anfɩtɔ agywɩɩn anɩdɛ́pʋkɔ́ ɩsá.
3 Embora sejamos humanos, não lutamos conforme os padrões humanos.
4 — ausente —
4 Usamos as armas poderosas de Deus, e não as armas do mundo, para derrubar as fortalezas do raciocínio humano e acabar com os falsos argumentos.
5 — ausente —
5 Destruímos todas as opiniões arrogantes que impedem as pessoas de conhecer a Deus. Levamos cativo todo pensamento rebelde e o ensinamos a obedecer a Cristo.
6 Nɩ́ mlɩ aha tráhɛ amʋ mlɩlapʋ́ ɩwɩ há Kristo, mlɩdɛ́ mʋ asʋ́nsʋ́ gyí a, abɛ́bɩtɩ́ ahá ámʋ́ʋ́ bʋdɛ asʋtɔ-ɔnlɩn wa ámʋ ɛ́ asʋ.
6 E, depois que vocês se tornarem inteiramente obedientes, estaremos prontos para punir todos que insistirem em desobedecer.
7 Mlɩkɩ ɔnɔkwalɩ amʋ́ʋ́ ɩda mlɩ ansɩ́tɔ́ ámʋ. Nɩ́ mlɩdɛ́kɩ́ɩá Kristo bʋ́ mlɩ á, mʋ́mʋ́ mlɩkɩ mʋ́ wankláán, amlɩbɩ ánɩ́ mʋbʋ́ anɩ ɛ́.
7 Vocês se preocupam apenas com o que é aparente. Aqueles que afirmam pertencer a Cristo devem reconhecer que pertencemos a Cristo tanto quanto eles.
8 Nɩ́ ndɛ ɩwɩ tsu túmi ámʋ́ʋ́ anɩ Wíe lapʋ́há anɩ ámʋ sʋ dʋbɩ a, ɩma mɩ́ pɛ́lɩ. Tsúfɛ́ ɔlɔpʋhá anɩ ɔbɛ́ɛ, apʋ́bʋa mlɩ amlɩdan. Megyí ɔbɛ́ɛ, apʋ́yinta mlɩ.
8 Pode parecer que estou me orgulhando além do que deveria da autoridade que o Senhor nos deu, mas nossa autoridade visa edificar vocês, e não destruí-los. Portanto, não me envergonharei de usá-la.
9 Ɩmábwɛ mlɩ fɛ́ ndɛ nwʋlʋ́ wanlɩ́n, pʋ́wá mlɩ ifú.
9 Não é minha intenção assustar vocês com minhas cartas.
10 Tsúfɛ́ akʋ bɛɛ, “Mákpla Paulo. Mʋ asʋn wanlɩ́nhɛ́ bʋ odwin, ɔtɔpʋ́hɩ́ɛ́ ahá. Támɛ nɩ́ mʋ onutó ɔbʋ anɩ wá á, ololwií, mʋ asʋn blɩ́hɛ́ ɛ́ ɩma ibíá!”
10 Pois alguns dizem: “As cartas de Paulo são exigentes e enérgicas, mas em pessoa ele é fraco e seus discursos de nada valem”.
11 Ɩwánkɩ ahá ámʋ ánɩ́ asʋ́n ánɩ́ anɩtɔwánlɩ́n sɩ́sɩ́ ahá kɛ́n anɩtɔbwɛ́ nɩ́ anɩbʋ amʋ́ wá nɩ́.
11 Essa gente deveria perceber que, quando estivermos presentes em pessoa, nossas ações serão tão enérgicas quanto aquilo que dizemos a distância, em nossas cartas.
12 Lɛ́lɛ́ mʋ́ á, amɛndɩ anɩgyíá abɔ́pʋ ɩwɩ kápʋ́ ahá ánfɩ bʋdɛ ɩwɩ kanfʋ́ ánfɩ? Amʋ́ wʋlɛwʋlɛ dɛ́pʋ ɩwɩ kápʋ́ aba, bʋdɛ ansɩ́ pʋdɩ́nká abasʋ. Mimlá igyi amʋ́.
12 Não nos atreveríamos a nos classificar como esses indivíduos nem a nos comparar com eles, que se julgam tão importantes. Ao se compararem apenas uns com os outros, usando a si mesmos como medida, só mostram como são ignorantes.
13 Anɩ mʋ́ anɩmóotsu ɩwɩ dáfá, mboún ɔkpa ámʋ́ʋ́ Bulu lɛ́hɩɛ há anɩ ámʋ ɔnɔ́ abótsu ɩwɩ fʋn. Mʋ́gyí agyʋ́má ánɩ́ anɩlabwɛ́ bɔtʋ mlɩ nɩ́.
13 Não nos orgulharemos do que se fez fora de nosso campo de autoridade. Antes, nos orgulharemos apenas do que aconteceu dentro dos limites da obra que Deus nos confiou, que inclui nosso trabalho com vocês.
14 Anɩlégyankpá pʋ́ Kristo asʋn wankláán ámʋ ba mlɩ. Mʋ́ sʋ nɩ́ anɩdɛ́ mlɩ asʋ́n bláa a, anɩmɔ́kʋ́tɔ́ɩ́ dáfá.
14 Quando afirmamos ter autoridade sobre vocês, não ultrapassamos esses limites, pois fomos os primeiros a chegar até vocês com as boas-novas de Cristo.
15 Anɩmɛ́dɛ́pʋ ɔhaa agyʋ́má ɛ́ tsú ɩwɩ. Mboún anɩdɛ́ ɔkpa kɩ́ɩ ánɩ́ mlɩ hógyi bɛ́dan. Agyʋ́má ámʋ́ʋ́ anɩdɛ́yɔ mlɩtɔ ámʋ ɛ́ ɩbɛ́klɛɩ́ tsɩ́a.
15 Também não nos orgulhamos do trabalho realizado por outros nem assumimos o crédito por ele. Pelo contrário, esperamos que sua fé cresça de tal modo que se ampliem os limites de nosso trabalho entre vocês.
16 Mʋ́mʋ́ abɛ́talɩ́ dáfá mlɩsʋ yɛ́da asʋn wankláán ámʋ ɔkan ɔmá bámbá ɛ́sʋ́, mɛ́nɩ ɩmɔ́ɔbwɛ fɛ́ anɩlapʋ́ ɔtɩ́nɛ́á ɔkʋ lagyankpá yɔ́ agyʋ́má tsú ɩwɩ.
16 Então poderemos anunciar as boas-novas em outros lugares, para além de sua região, onde ninguém esteja trabalhando. Assim, ninguém pensará que estamos nos orgulhando do trabalho feito em território de outros.
17 Támɛ Bulu asʋn wanlɩ́nhɛ́ amʋ lɛ́blɩ́ ɔbɛ́ɛ, “Ɔhagyíɔha ánɩ́ ɔbɛ́ɛ, mótsu ɩwɩ á, ɔpʋ́ʋ tɔ́á anɩ Wíe labwɛ́ tsu ɩwɩ.”
17 Como dizem as Escrituras: “Quem quiser orgulhar-se, orgulhe-se somente no Senhor”.
18 Tsúfɛ́ nɩ́ Bulu ɔkánfʋ́ fʋ́ gyí asʋ́n, ɩwɩ kanfʋ́ mʋ́ kpaalɩ ígyi.
18 Quando alguém elogia a si mesmo, esse elogio não tem valor algum. O importante mesmo é ser aprovado pelo Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.