1 Tessalonicenses 4
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARIB
1 Apíó, ɩtráhɛ a, anɩlósuná mlɩ tsiátɔ́, mɛ́nɩ Bulu ansɩ́ bégyi mlɩ ɩwɩ. Lɛ́lɛ́ mʋ́ á, alɩ́ mlɩ tsiátɔ́ gyí nɩ́. Séi á, anɩhɩ́ɛ́ anɩdɛ́ mlɩ kokóli anɩ Wíe Yesu dátɔ́ anɩaa, mlɩbwɛ́ɛ mʋ́ dʋn alɩ.
1 Finalmente, irmãos, vos rogamos e exortamos no Senhor Jesus que, como aprendestes de nós de que maneira deveis andar e agradar a Deus, assim como estais fazendo, nisso mesmo abundeis cada vez mais.
2 Tsúfɛ́ mlɩyin mbla ámʋ́ʋ́ anɩlɔ́wa há mlɩ anɩ Wíe Yesu ɩdátɔ́ ámʋ.
2 Pois vós sabeis que preceitos vos temos dado pelo Senhor Jesus.
3 Bulu dékléá mlɩháa mlɩ ɩwɩ ɩtɩn. Mʋ́ sʋ mlɩmáwa atsɩ mʋ́a ayin asʋ́n.
3 Porque esta é a vontade de Deus, a saber, a vossa santificação: que vos abstenhais da prostituição,
4 Mlɩtɔ okugyíɔkʋ ɔbɩ́ɩ alɩá ɔbɛ́kɩtá ɩwɩ, ɩwɩtɩ́ɩn pʋ́ obú ɔkpasʋ.
4 que cada um de vós saiba possuir o seu vaso em santidade e honra,
5 Ɩmábwɛ ɔwɔ́lɩ laláhɛ ɔkpasʋ, fɛ́ alɩá ahá ánɩ́ bʋmeyín Bulu bʋtɔbwɛ́.
5 não na paixão da concupiscência, como os gentios que não conhecem a Deus;
6 Mlɩtɔ ɔkʋkʋ másisíi mʋ ba, swɩ́ɩ́ mʋ mʋ ka. Tsúfɛ́ anɩ Wíe ɔbɛ́bɩtɩ́ ahá ánɩ́ bʋtɔbwɛ́ mʋ́ odu ɩsʋ. Anɩdɛ́ mlɩ ɔlá da, fɛ́ alɩá anɩlɔ́kʋ bláa mlɩ yáɩ́.
6 ninguém iluda ou defraude nisso a seu irmão, porque o Senhor é vingador de todas estas coisas, como também antes vo-lo dissemos e testificamos.
7 Tsúfɛ́ Bulu mɛ́tɩ anɩ ɔbɛ́ɛ, abá bɔtɔ mbʋa; mboún ɔbɛ́ɛ, ifin kʋkʋ mátsiá anɩ ɩwɩ.
7 Porque Deus não nos chamou para a imundícia, mas para a santificação.
8 Mʋ́ sʋ ɔhagyíɔha ánɩ́ omegyi atosunáhɛ́ anfɩsʋ á, megyí nyankpʋsa omédébu. Mboún Bulu ámʋ́ʋ́ ɔlɔpʋ mʋ Ɔŋɛ Wankɩ́hɛ́ há mlɩ ámʋ.
8 Portanto, quem rejeita isso não rejeita ao homem, mas sim a Deus, que vos dá o seu Espírito Santo.
9 Imehián ánɩ́ abɔ́wanlɩ́n asʋansʋ tsú mlɩ aba akristofɔ dwɛ ɩwɩ sɩ́sɩ́ mlɩ. Tsúfɛ́ Bulu onutó lasúná mlɩ alɩá mlɩdwɛ́ɛ mlɩ aba dodoodo.
9 Quanto, porém, ao amor fraternal, não necessitais de que se vos escreva, visto que vós mesmos sois instruídos por Deus a vos amardes uns aos outros;
10 Ɔnɔkwalɩ a, mlɩdɛ́ apíó ahógyipʋá bʋbʋ Makedonia ɔmátɔ́ fɛ́ɛ́ dwɛ dodo. Mʋ́ sʋ apíó, anɩdɛ́ ɩpa bwií há mlɩ anɩaa, mlɩtráa dwɛ aba dʋn alɩ.
10 porque certamente já o fazeis para com todos os irmãos que estão por toda a Macedônia. Exortamo-vos, porém, irmãos, a que ainda nisto abundeis cada vez mais,
11 Mlɩpʋdɩnka ɩwɩsʋ ánɩ́ mlétsiá tsiátɔ́ wankláán. Mlɔ́pʋ mlɩ ɩbɩ yɔ́ agyʋ́má pʋ́kɩ mlɩ ɩwɩsʋ, fɛ́ alɩá anɩlɛ́bláa mlɩ,
11 e procureis viver quietos, tratar dos vossos próprios negócios, e trabalhar com vossas próprias mãos, como já vo-lo mandamos,
12 mɛ́nɩ mlɩa ahá ánɩ́ bʋmegyí ahógyipʋ mlétsiá wankláán, mlɩmɛ́ɛtrá pʋ ansɩ́ dɩ́nká ɔhaasʋ.
12 a fim de que andeis dignamente para com os que estão de fora, e não tenhais necessidade de coisa alguma.
13 Apíó, anɩdéklé anɩaa mlɩbɩ́ɩ ɔnɔkwalɩ ánɩ́ ɩbʋ Akristofɔá bawú ɩwɩ, mɛ́nɩ mlɩméetsiá gyi awɩrɛhɔ fɛ́ ahá ánɩ́ amʋ́ ansɩ́ mɛdɩ́n tɔtɔsʋ.
13 Não queremos, porém, irmãos, que sejais ignorantes acerca dos que já dormem, para que não vos entristeçais como os outros que não têm esperança.
14 Anɩlóhogyi ánɩ́ Yesu lówu kʋ́sʋ́ tsú afúlitɔ. Alɩ kɛ́n anɩlóhogyi ánɩ́ Bulu ɔbɛ́kpa ahá ámʋ́ʋ́ bɔhɔ mʋ gyi asa bowu ámʋ ba nɩ.
14 Porque, se cremos que Jesus morreu e ressurgiu, assim também aos que dormem, Deus, mediante Jesus, os tornará a trazer juntamente com ele.
15 Anɩ Wíe onutó atosunáhɛ́ anɩdɛ́ mlɩ suná séi á. Anɩ ahá ánɩ́ anɩtráa anɩtsie nkpa asa anɩ Wíe ɔbákɛ ɩbɔ́fʋn a, anɩméegya awupʋ́ ámʋ nkpá yéfia mʋ.
15 Dizemo-vos, pois, isto pela palavra do Senhor: que nós, os que ficarmos vivos para a vinda do Senhor, de modo algum precederemos os que já dormem.
16 Tsúfɛ́ anɩ Wíe ɔbɔ́kplʋ́n túmisʋ, Bulu-ɔbɔpʋ dɛhɛn ɔbɛ́lɛ ɔnɔ́, bɔ́fʋlɩ́ Bulu ɔkpɛ ɛ́ brɛ́á anɩ Wíe onutó dɛ́kplɩ́ tsú ɔsʋ́sʋ́ ɔbá. Ahógyipʋá bawú bégyankpá kʋ́sʋ́.
16 Porque o Senhor mesmo descerá do céu com grande brado, à voz do arcanjo, ao som da trombeta de Deus, e os que morreram em Cristo ressuscitarão primeiro.
17 Mʋ ɔma a, anɩ akɩankpapʋ ɛ́ fɛ́ɛ́ abɔ́yɔ́tʋ amʋ́ nwʋlʋ́táatɔ, anɩ fɛ́ɛ́ abéyefia anɩ Wíe afútɔ́. Tsú ɛkɛ ámʋ a, abétsiá anɩ Wíe wá brɛ́ fɛ́ɛ́.
17 Depois nós, os que ficarmos vivos seremos arrebatados juntamente com eles, nas nuvens, ao encontro do Senhor nos ares, e assim estaremos para sempre com o Senhor.
18 Mʋ́ sʋ mlɩpʋ asʋ́n ánfɩ kɩta ɩklʋn wa aba ɩwɩtɔ.
18 Portanto, consolai-vos uns aos outros com estas palavras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.