1 Tessalonicenses 2
Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs VC
1 Apíó, mlɩ onutó mlɩyin ánɩ́ anɩ mlɩ wá bá mɔbwɛ kpaalɩ.
1 Bem sabeis, irmãos, que a nossa ida a vós não foi em vão.
2 Mlɩyin alɩá bɔwa anɩ amʋmʋyɔ, sʋ́pa anɩ Filipi wúlutɔ asa anɩlɛ́bá mlɩ wá. Mlɩyin ánɩ́ akʋ bʋmotsulá, bɛhɩɛ kʋ́sʋ́ lɩ́ɩ́ anɩsʋ; támɛ anɩ Bulu lɔ́wa anɩ ɔwʋnlɩ́n, anɩlɛ́bláa mlɩ asʋn wankláán ámʋ.
2 Apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como sabeis, ousamos, confiados em nosso Deus, pregar-vos o Evangelho de Deus em meio de muitas lutas.
3 Tsúfɛ́ megyí afunu asʋ́n anɩdɛ́blɩ́. Mʋ́ sʋ ndɛ mlɩ kokóli. Megyí agywɩɩn laláhɛ kʋkʋ ígyi, anɩmɛ́dɛ́ mlɩ mlɛ́ ɛ́.
3 A nossa pregação não provém de erro, nem de intenções fraudulentas, nem de engano.
4 Bulu lɔ́hɔ anɩsʋ gyi, ɔlɔpʋ mʋ asʋn wankláán ámʋ wá anɩ ɩbɩtɔ. Mʋ́ anɩdɛ́blɩ́ nɩ́! Megyí anyánkpʋ́sa ansɩ́tɔ́ anɩdɛ́kɩ́ɩ blɩ́ mʋ́, Bulu yin anɩ klʋntɔ.
4 Mas, como Deus nos julgou dignos de nos confiar o Evangelho, falamos, não para agradar aos homens, e sim a Deus, que sonda os nossos corações.
5 Mlɩhɩ́ɛ́ mlɩyin ánɩ́ megyí ɔnɔ́ dɛ́dɛ́ anɩlɔ́pʋ ba mlɩ. Anɩmɛ́ba bɔwa afunu kʋkʋ ɛ́ súná mlɩ, pʋ́nyá tɔkʋ tsú mlɩ wá. Bulu gyí anɩ ɔdansɩyin.
5 Com efeito, nunca usamos de adulação, como sabeis, nem fomos levados por fins interesseiros. Deus é testemunha.
6 Anɩmódunká kanfʋ́ tsú nyankpʋsa ɔkʋkʋ, mlɩ, ntɛ́ɛ ɔha bambá wá. Kristo sumbí ayɔpʋ́ anɩgyí. Mʋ́ sʋ tɛkɩ anɩbʋ ɔkpa sɩ́ ɩwɩ tswɩ mlɩsʋ,
6 Não buscamos glórias humanas, nem de vós nem de outros.
7 támɛ anɩlólwií há mlɩ, kɩ mlɩ fɛ́ alɩá abí-oyín tɛkɩ mʋ onutó abísʋ́.
7 Na qualidade de apóstolos de Cristo, poderíamos apresentar-nos como pessoas de autoridade. Todavia, nos fizemos discretos no meio de vós. Como a mãe a acariciar os seus filhinhos,
8 Anɩtɛhɩ́ɛ́ klé mlɩ asʋ́n. Mʋ́ sʋ megyí Bulu asʋn wankláán ámʋ nkʋlɛ anɩlɔ́pʋ ba mlɩ, mboún anɩlési anɩ ɩwɩ ɛ́ há mlɩ, tsúfɛ́ mlɩlamlí anɩ adwɛpʋ́.
8 assim, em nossa ternura por vós, desejávamos não só comunicar-vos o Evangelho de Deus, mas até a nossa própria vida, porquanto nos sois muito queridos.
9 Apíó, yɛ́ɛ mlɛ́kaɩ́n agyʋ́má ánɩ́ anɩlɔ́yɔ ɔpa mʋ́a onyé pʋ́nyá tɔ́á ilehián anɩ? Alɩá anɩméesi ipian tswɩ mlɩsʋ brɛ́á anɩdɛ́ Bulu asʋn wankláán ámʋ ɔkan da súná mlɩ sʋ́ anɩlɔ́bwɛ mʋ́ alɩ.
9 Vós vos lembrais, irmãos, dos nossos trabalhos e de nossa fadiga. Trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, pregamo-vos o Evangelho de Deus.
10 Mlɩ ahógyipʋ amʋ pʋ́ Bulu gyí anɩ adansɩfɔ alɩá anɩlɔ́pʋtsíá mlɩtɔ. Anɩ ɩwɩ lɛtɩn, anɩ asʋ́n da ɔkpa, ɔlala ɛ́ metsiá anɩ ɩwɩ.
10 Vós sois testemunhas, e também Deus, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos convosco que crestes.
11 Mlɩyin ánɩ́ anɩlɛ́kpa mlɩtɔ okugyíɔkʋ fɛ́ alɩá abí-ɔsɩ́ tɛkpá mʋ abí.
11 E sabeis que procedemos com cada um de vós como um pai com seus filhos:
12 Anɩlɔ́wa mlɩ atɛtɔ-ɔnlɩn, lwíí mlɩ klʋn, tɔ́ɩ́ kplá mlɩ anɩaa, mlɩtsía tsiátɔ́á ilegyi Bulu ansɩ́. Mʋlɛ́tɩ mlɩ ɔbɛ́ɛ, mlɩbénya mʋ iwíegyí pʋ́ mʋ numnyam amʋ ɩkʋ.
12 nós vos temos exortado, estimulado, conjurado a vos comportardes de maneira digna de Deus, que vos chama ao seu Reino e à sua glória.
13 Tɔ́á sʋá anɩtɛdá mʋ ɩpán brégyíbrɛ́ ɛ́ gyí, brɛ́á anɩlɔ́pʋ mʋ asʋ́n ámʋ ba mlɩ á, mlɩmótsu mʋ́ ánɩ́ nyankpʋsa wá itsú. Mboún mlɩlɔ́hɔ mʋ́ ánɩ́ lɛ́lɛ́, itsú Bulu wá; tsúfɛ́ mʋ́ Bulu dɛ́pʋyɔ́ agyʋ́má mlɩ ahógyipʋ amʋtɔ nɩ́.
13 Por isso é que também nós não cessamos de dar graças a Deus, porque recebestes a palavra de Deus, que de nós ouvistes, e a acolhestes, não como palavra de homens, mas como aquilo que realmente é, como palavra de Deus, que age eficazmente em vós, os fiéis.
14 Apíó, mlɩlamlí fɛ́ Bulu ɔpasua ánɩ́ ɩbʋbʋ Yudea ɔmátɔ́, bʋgyi Kristo Yesu klɛ́ amʋ. Mlɩlówun ipian mlɩ pɩ ɩbɩtɔ, fɛ́ alɩ ámʋ́ʋ́ amʋ́ ɛ́ bowun ipian amʋ́ pɩ Yudafɔ ɩbɩtɔ ámʋ.
14 Com efeito, irmãos, vós vos tornastes imitadores das igrejas de Deus que estão na Judéia, das igrejas de Jesus Cristo. Tivestes que sofrer da parte dos vossos compatriotas o mesmo que eles sofreram dos judeus,
15 Yudafɔ lɔ́mɔ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ pʋ́ anɩ Wíe Yesu. Amʋ́ kɛ́n lagya anɩ lɛ́ ɔmá ámʋtɔ. Bʋtamakle ahá asʋ́n, bʋtamagyi Bulu ansɩ́.
15 aqueles judeus que mataram o Senhor Jesus, que nos perseguiram, que não são do agrado de Deus, que são inimigos de todos os homens,
16 Bɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ anɩsʋ ká anɩ itin bɛɛ, anɩmábla ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔ nkpahɔ́ɔ asʋ́n ámʋ, Bulu ɔhɔ amʋ́ nkpa. Ɩ́nɩ bwɛ lahá amʋ́ lakpan labiayi. Mʋ́ sʋ ɩlahá Bulu lanyá ɔblɔ́, ɔbɛ́bɩtɩ́ amʋ́ ɩsʋ.
16 visto que nos proíbem pregar aos gentios para que se salvem. E com isto vão enchendo sempre mais a medida dos seus pecados. Mas a ira de Deus acabou por atingi-los.
17 Apíó, anɩlɛ́natɩ́ mlɩ wá ɔpá anɩmɔ́kʋ́sí mlɩsʋ kaɩ́n. Mʋ́ sʋ anɩhɩ́ɛ́ anɩdɛ́ ɔkpa dunká ánɩ́ abɛ́la bowun mlɩ ansɩ́tɔ́, tsúfɛ́ anɩdɛ́ mlɩsʋ kaɩ́n dʋbɩ.
17 Nós, irmãos, separados de vós por algum tempo - de vista, não de coração -, temos o mais vivo e ardente desejo de vos rever.
18 Anɩlékléá abɛ́laba mlɩ wá. Mɩ́ Paulo onutó ó nabwɛ́ agywɩɩn ánɩ́ néyinkí bá ɩnʋ ɩta tsefɩnɩ, támɛ Ɔbʋnsám mɛ́ha ɔkpa.
18 Pelo que fizemos o possível por ir visitar-vos, ao menos eu, Paulo, em diversas ocasiões. Mas Satanás nos impediu.
19 Ma sʋ́ anɩ ansɩ́ dɩn? Megyí mlɩ sʋ ansɩ́ dɛ anɩ gyí ánɩ́ abénya ɔkpa tsú ɩwɩ anɩ Wíe Yesu ansɩ́tɔ́ brɛ́á ɔbɛ́ba?
19 Pois quem, senão vós, será a nossa esperança, a nossa alegria e a nossa coroa de glória ante nosso Senhor Jesus, no dia de sua vinda?
20 Lɛ́lɛ́ mʋ́ á, mlɩgyí anɩ numnyam pʋ́ anɩ ansigyí.
20 Sim, sois vós a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.