1 Tessalonicenses 2

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Apíó, mlɩ onutó mlɩyin ánɩ́ anɩ mlɩ wá bá mɔbwɛ kpaalɩ.
1 Porque vós mesmos, irmãos, sabeis que a nossa entrada para convosco não foi vã;
2 Mlɩyin alɩá bɔwa anɩ amʋmʋyɔ, sʋ́pa anɩ Filipi wúlutɔ asa anɩlɛ́bá mlɩ wá. Mlɩyin ánɩ́ akʋ bʋmotsulá, bɛhɩɛ kʋ́sʋ́ lɩ́ɩ́ anɩsʋ; támɛ anɩ Bulu lɔ́wa anɩ ɔwʋnlɩ́n, anɩlɛ́bláa mlɩ asʋn wankláán ámʋ.
2 mas, mesmo depois de termos antes sofrido e sido envergonhados, como sabeis, em Filipos, tornamo-nos ousados em nosso Deus, para vos falar o evangelho de Deus com grande combate.
3 Tsúfɛ́ megyí afunu asʋ́n anɩdɛ́blɩ́. Mʋ́ sʋ ndɛ mlɩ kokóli. Megyí agywɩɩn laláhɛ kʋkʋ ígyi, anɩmɛ́dɛ́ mlɩ mlɛ́ ɛ́.
3 Porque a nossa exortação não foi com engano, nem com imundícia, nem com malícia;
4 Bulu lɔ́hɔ anɩsʋ gyi, ɔlɔpʋ mʋ asʋn wankláán ámʋ wá anɩ ɩbɩtɔ. Mʋ́ anɩdɛ́blɩ́ nɩ́! Megyí anyánkpʋ́sa ansɩ́tɔ́ anɩdɛ́kɩ́ɩ blɩ́ mʋ́, Bulu yin anɩ klʋntɔ.
4 mas, como fomos aprovados de Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não como para agradar aos homens, mas a Deus, quem prova os nossos corações.
5 Mlɩhɩ́ɛ́ mlɩyin ánɩ́ megyí ɔnɔ́ dɛ́dɛ́ anɩlɔ́pʋ ba mlɩ. Anɩmɛ́ba bɔwa afunu kʋkʋ ɛ́ súná mlɩ, pʋ́nyá tɔkʋ tsú mlɩ wá. Bulu gyí anɩ ɔdansɩyin.
5 Porque nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem houve um pretexto de avareza; Deus é testemunha.
6 Anɩmódunká kanfʋ́ tsú nyankpʋsa ɔkʋkʋ, mlɩ, ntɛ́ɛ ɔha bambá wá. Kristo sumbí ayɔpʋ́ anɩgyí. Mʋ́ sʋ tɛkɩ anɩbʋ ɔkpa sɩ́ ɩwɩ tswɩ mlɩsʋ,
6 E não buscamos glória dos homens, nem de vós, nem ainda de outros, quando podíamos ser-vos pesados, como os apóstolos de Cristo;
7 támɛ anɩlólwií há mlɩ, kɩ mlɩ fɛ́ alɩá abí-oyín tɛkɩ mʋ onutó abísʋ́.
7 mas fomos brandos entre vós, como a ama que cuida de seus filhos.
8 Anɩtɛhɩ́ɛ́ klé mlɩ asʋ́n. Mʋ́ sʋ megyí Bulu asʋn wankláán ámʋ nkʋlɛ anɩlɔ́pʋ ba mlɩ, mboún anɩlési anɩ ɩwɩ ɛ́ há mlɩ, tsúfɛ́ mlɩlamlí anɩ adwɛpʋ́.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade quiséramos comunicar-vos, não o evangelho de Deus apenas, mas ainda as nossas próprias almas; porque éreis muito queridos a nós.
9 Apíó, yɛ́ɛ mlɛ́kaɩ́n agyʋ́má ánɩ́ anɩlɔ́yɔ ɔpa mʋ́a onyé pʋ́nyá tɔ́á ilehián anɩ? Alɩá anɩméesi ipian tswɩ mlɩsʋ brɛ́á anɩdɛ́ Bulu asʋn wankláán ámʋ ɔkan da súná mlɩ sʋ́ anɩlɔ́bwɛ mʋ́ alɩ.
9 Porque bem vos lembrais, irmãos, do nosso trabalho e dor; porque, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Mlɩ ahógyipʋ amʋ pʋ́ Bulu gyí anɩ adansɩfɔ alɩá anɩlɔ́pʋtsíá mlɩtɔ. Anɩ ɩwɩ lɛtɩn, anɩ asʋ́n da ɔkpa, ɔlala ɛ́ metsiá anɩ ɩwɩ.
10 Vós sois testemunhas, e Deus também, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco, os que crestes.
11 Mlɩyin ánɩ́ anɩlɛ́kpa mlɩtɔ okugyíɔkʋ fɛ́ alɩá abí-ɔsɩ́ tɛkpá mʋ abí.
11 Assim, como sabeis de que modo exortamos, consolamos e cobramos a cada um de vós, como o pai faz a seus filhos,
12 Anɩlɔ́wa mlɩ atɛtɔ-ɔnlɩn, lwíí mlɩ klʋn, tɔ́ɩ́ kplá mlɩ anɩaa, mlɩtsía tsiátɔ́á ilegyi Bulu ansɩ́. Mʋlɛ́tɩ mlɩ ɔbɛ́ɛ, mlɩbénya mʋ iwíegyí pʋ́ mʋ numnyam amʋ ɩkʋ.
12 para que vós andásseis dignamente diante de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Tɔ́á sʋá anɩtɛdá mʋ ɩpán brégyíbrɛ́ ɛ́ gyí, brɛ́á anɩlɔ́pʋ mʋ asʋ́n ámʋ ba mlɩ á, mlɩmótsu mʋ́ ánɩ́ nyankpʋsa wá itsú. Mboún mlɩlɔ́hɔ mʋ́ ánɩ́ lɛ́lɛ́, itsú Bulu wá; tsúfɛ́ mʋ́ Bulu dɛ́pʋyɔ́ agyʋ́má mlɩ ahógyipʋ amʋtɔ nɩ́.
13 Por isso também damos graças a Deus sem cessar, porque, havendo recebido de nós a palavra da pregação de Deus, a recebestes, não a palavra de homens, mas segundo é, na verdade, a palavra de Deus, a qual também opera de forma eficaz em vós, os que crestes.
14 Apíó, mlɩlamlí fɛ́ Bulu ɔpasua ánɩ́ ɩbʋbʋ Yudea ɔmátɔ́, bʋgyi Kristo Yesu klɛ́ amʋ. Mlɩlówun ipian mlɩ pɩ ɩbɩtɔ, fɛ́ alɩ ámʋ́ʋ́ amʋ́ ɛ́ bowun ipian amʋ́ pɩ Yudafɔ ɩbɩtɔ ámʋ.
14 Porque vós, irmãos, haveis sido feitos seguidores das igrejas de Deus que, na Judeia, estão em Cristo Jesus; porquanto também sofrestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que os judeus lhes fizeram,
15 Yudafɔ lɔ́mɔ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ pʋ́ anɩ Wíe Yesu. Amʋ́ kɛ́n lagya anɩ lɛ́ ɔmá ámʋtɔ. Bʋtamakle ahá asʋ́n, bʋtamagyi Bulu ansɩ́.
15 os quais também mataram o Senhor Jesus e os seus próprios profetas, e nos têm perseguido, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens.
16 Bɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ anɩsʋ ká anɩ itin bɛɛ, anɩmábla ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔ nkpahɔ́ɔ asʋ́n ámʋ, Bulu ɔhɔ amʋ́ nkpa. Ɩ́nɩ bwɛ lahá amʋ́ lakpan labiayi. Mʋ́ sʋ ɩlahá Bulu lanyá ɔblɔ́, ɔbɛ́bɩtɩ́ amʋ́ ɩsʋ.
16 E nos impedem de falar aos gentios para que possam ser salvos, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados; mas a ira de Deus caiu sobre eles até o fim.
17 Apíó, anɩlɛ́natɩ́ mlɩ wá ɔpá anɩmɔ́kʋ́sí mlɩsʋ kaɩ́n. Mʋ́ sʋ anɩhɩ́ɛ́ anɩdɛ́ ɔkpa dunká ánɩ́ abɛ́la bowun mlɩ ansɩ́tɔ́, tsúfɛ́ anɩdɛ́ mlɩsʋ kaɩ́n dʋbɩ.
17 Nós, porém, irmãos, separados da vossa presença por pouco tempo, não do coração, apressamo-nos o máximo possível para vermos vossas faces com grande desejo.
18 Anɩlékléá abɛ́laba mlɩ wá. Mɩ́ Paulo onutó ó nabwɛ́ agywɩɩn ánɩ́ néyinkí bá ɩnʋ ɩta tsefɩnɩ, támɛ Ɔbʋnsám mɛ́ha ɔkpa.
18 Por isso bem quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, uma e outra vez; mas Satanás nos impediu.
19 Ma sʋ́ anɩ ansɩ́ dɩn? Megyí mlɩ sʋ ansɩ́ dɛ anɩ gyí ánɩ́ abénya ɔkpa tsú ɩwɩ anɩ Wíe Yesu ansɩ́tɔ́ brɛ́á ɔbɛ́ba?
19 Porque qual é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa de glória? Por acaso não o sois vós na presença de nosso Senhor Jesus Cristo em sua vinda?
20 Lɛ́lɛ́ mʋ́ á, mlɩgyí anɩ numnyam pʋ́ anɩ ansigyí.
20 Porque vós sois nossa glória e alegria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.