1 Tessalonicenses 2

Bulu ntam pɔpwɛ; Nkonya (NKONT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Apíó, mlɩ onutó mlɩyin ánɩ́ anɩ mlɩ wá bá mɔbwɛ kpaalɩ.
1 Porque vós mesmos sabeis, irmãos, que a nossa entrada entre vós não foi vã;
2 Mlɩyin alɩá bɔwa anɩ amʋmʋyɔ, sʋ́pa anɩ Filipi wúlutɔ asa anɩlɛ́bá mlɩ wá. Mlɩyin ánɩ́ akʋ bʋmotsulá, bɛhɩɛ kʋ́sʋ́ lɩ́ɩ́ anɩsʋ; támɛ anɩ Bulu lɔ́wa anɩ ɔwʋnlɩ́n, anɩlɛ́bláa mlɩ asʋn wankláán ámʋ.
2 mas, havendo anteriormente padecido e sido maltratados em Filipos, como sabeis, tivemos a confiança em nosso Deus para vos falar o evangelho de Deus em meio de grande combate.
3 Tsúfɛ́ megyí afunu asʋ́n anɩdɛ́blɩ́. Mʋ́ sʋ ndɛ mlɩ kokóli. Megyí agywɩɩn laláhɛ kʋkʋ ígyi, anɩmɛ́dɛ́ mlɩ mlɛ́ ɛ́.
3 Porque a nossa exortação não procede de erro, nem de imundícia, nem é feita com dolo;
4 Bulu lɔ́hɔ anɩsʋ gyi, ɔlɔpʋ mʋ asʋn wankláán ámʋ wá anɩ ɩbɩtɔ. Mʋ́ anɩdɛ́blɩ́ nɩ́! Megyí anyánkpʋ́sa ansɩ́tɔ́ anɩdɛ́kɩ́ɩ blɩ́ mʋ́, Bulu yin anɩ klʋntɔ.
4 mas, assim como fomos aprovados por Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não para agradar aos homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Mlɩhɩ́ɛ́ mlɩyin ánɩ́ megyí ɔnɔ́ dɛ́dɛ́ anɩlɔ́pʋ ba mlɩ. Anɩmɛ́ba bɔwa afunu kʋkʋ ɛ́ súná mlɩ, pʋ́nyá tɔkʋ tsú mlɩ wá. Bulu gyí anɩ ɔdansɩyin.
5 Pois, nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem agimos com intuitos gananciosos. Deus é testemunha,
6 Anɩmódunká kanfʋ́ tsú nyankpʋsa ɔkʋkʋ, mlɩ, ntɛ́ɛ ɔha bambá wá. Kristo sumbí ayɔpʋ́ anɩgyí. Mʋ́ sʋ tɛkɩ anɩbʋ ɔkpa sɩ́ ɩwɩ tswɩ mlɩsʋ,
6 nem buscamos glória de homens, quer de vós, quer de outros, embora pudéssemos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 támɛ anɩlólwií há mlɩ, kɩ mlɩ fɛ́ alɩá abí-oyín tɛkɩ mʋ onutó abísʋ́.
7 antes nos apresentamos brandos entre vós, qual ama que acaricia seus próprios filhos.
8 Anɩtɛhɩ́ɛ́ klé mlɩ asʋ́n. Mʋ́ sʋ megyí Bulu asʋn wankláán ámʋ nkʋlɛ anɩlɔ́pʋ ba mlɩ, mboún anɩlési anɩ ɩwɩ ɛ́ há mlɩ, tsúfɛ́ mlɩlamlí anɩ adwɛpʋ́.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade desejávamos comunicar-vos não somente o evangelho de Deus, mas ainda as nossas próprias almas; porquanto vos tornastes muito amados de nós.
9 Apíó, yɛ́ɛ mlɛ́kaɩ́n agyʋ́má ánɩ́ anɩlɔ́yɔ ɔpa mʋ́a onyé pʋ́nyá tɔ́á ilehián anɩ? Alɩá anɩméesi ipian tswɩ mlɩsʋ brɛ́á anɩdɛ́ Bulu asʋn wankláán ámʋ ɔkan da súná mlɩ sʋ́ anɩlɔ́bwɛ mʋ́ alɩ.
9 Porque vos lembrais, irmãos, do nosso labor e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Mlɩ ahógyipʋ amʋ pʋ́ Bulu gyí anɩ adansɩfɔ alɩá anɩlɔ́pʋtsíá mlɩtɔ. Anɩ ɩwɩ lɛtɩn, anɩ asʋ́n da ɔkpa, ɔlala ɛ́ metsiá anɩ ɩwɩ.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco que credes;
11 Mlɩyin ánɩ́ anɩlɛ́kpa mlɩtɔ okugyíɔkʋ fɛ́ alɩá abí-ɔsɩ́ tɛkpá mʋ abí.
11 assim como sabeis de que modo vos tratávamos a cada um de vós, como um pai a seus filhos,
12 Anɩlɔ́wa mlɩ atɛtɔ-ɔnlɩn, lwíí mlɩ klʋn, tɔ́ɩ́ kplá mlɩ anɩaa, mlɩtsía tsiátɔ́á ilegyi Bulu ansɩ́. Mʋlɛ́tɩ mlɩ ɔbɛ́ɛ, mlɩbénya mʋ iwíegyí pʋ́ mʋ numnyam amʋ ɩkʋ.
12 exortando-vos e consolando-vos, e instando que andásseis de um modo digno de Deus, o qual vos chama ao seu reino e glória.
13 Tɔ́á sʋá anɩtɛdá mʋ ɩpán brégyíbrɛ́ ɛ́ gyí, brɛ́á anɩlɔ́pʋ mʋ asʋ́n ámʋ ba mlɩ á, mlɩmótsu mʋ́ ánɩ́ nyankpʋsa wá itsú. Mboún mlɩlɔ́hɔ mʋ́ ánɩ́ lɛ́lɛ́, itsú Bulu wá; tsúfɛ́ mʋ́ Bulu dɛ́pʋyɔ́ agyʋ́má mlɩ ahógyipʋ amʋtɔ nɩ́.
13 Por isso nós também, sem cessar, damos graças a Deus, porquanto vós, havendo recebido a palavra de Deus que de nós ouvistes, a recebestes, não como palavra de homens, mas {segundo ela é na verdade} como palavra de Deus, a qual também opera em vós que credes.
14 Apíó, mlɩlamlí fɛ́ Bulu ɔpasua ánɩ́ ɩbʋbʋ Yudea ɔmátɔ́, bʋgyi Kristo Yesu klɛ́ amʋ. Mlɩlówun ipian mlɩ pɩ ɩbɩtɔ, fɛ́ alɩ ámʋ́ʋ́ amʋ́ ɛ́ bowun ipian amʋ́ pɩ Yudafɔ ɩbɩtɔ ámʋ.
14 Pois vós, irmãos, vos haveis feito imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia; porque também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que elas padeceram dos judeus;
15 Yudafɔ lɔ́mɔ Bulu ɔnɔ́sʋ́ atɔɩ́pʋ́ pʋ́ anɩ Wíe Yesu. Amʋ́ kɛ́n lagya anɩ lɛ́ ɔmá ámʋtɔ. Bʋtamakle ahá asʋ́n, bʋtamagyi Bulu ansɩ́.
15 os quais mataram ao Senhor Jesus, bem como aos profetas, e a nós nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
16 Bɔkʋsʋ́ lɩ́ɩ́ anɩsʋ ká anɩ itin bɛɛ, anɩmábla ahá ánɩ́ bʋmegyí Yudafɔ nkpahɔ́ɔ asʋ́n ámʋ, Bulu ɔhɔ amʋ́ nkpa. Ɩ́nɩ bwɛ lahá amʋ́ lakpan labiayi. Mʋ́ sʋ ɩlahá Bulu lanyá ɔblɔ́, ɔbɛ́bɩtɩ́ amʋ́ ɩsʋ.
16 e nos impedem de falar aos gentios para que sejam salvos; de modo que enchem sempre a medida de seus pecados; mas a ira caiu sobre eles afinal.
17 Apíó, anɩlɛ́natɩ́ mlɩ wá ɔpá anɩmɔ́kʋ́sí mlɩsʋ kaɩ́n. Mʋ́ sʋ anɩhɩ́ɛ́ anɩdɛ́ ɔkpa dunká ánɩ́ abɛ́la bowun mlɩ ansɩ́tɔ́, tsúfɛ́ anɩdɛ́ mlɩsʋ kaɩ́n dʋbɩ.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por algum tempo, de vista, mas não de coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto;
18 Anɩlékléá abɛ́laba mlɩ wá. Mɩ́ Paulo onutó ó nabwɛ́ agywɩɩn ánɩ́ néyinkí bá ɩnʋ ɩta tsefɩnɩ, támɛ Ɔbʋnsám mɛ́ha ɔkpa.
18 pelo que quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas, e Satanás nos impediu.
19 Ma sʋ́ anɩ ansɩ́ dɩn? Megyí mlɩ sʋ ansɩ́ dɛ anɩ gyí ánɩ́ abénya ɔkpa tsú ɩwɩ anɩ Wíe Yesu ansɩ́tɔ́ brɛ́á ɔbɛ́ba?
19 Porque, qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória, diante de nosso Senhor Jesus na sua vinda? Porventura não o sois vós?
20 Lɛ́lɛ́ mʋ́ á, mlɩgyí anɩ numnyam pʋ́ anɩ ansigyí.
20 Na verdade vós sois a nossa glória e o nosso gozo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.