João 11
Ungbamvu Ku Abachi Azhi Ahe̲he̲ Ka (NINNT) vs NTLH
1 Ugo numa nggo à di so nu Betani, aba yo ma di Lazarru. Uwa à vri. Betani wa yo si igbu a ani Maryamu tuku uvayirr wa Marrta.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 (Maryamu wama yo à surr ku Atiko anye a ihun ingba wre wa na aza na hɨ wa ni infunfutu ima yi. Lazarru à su ku uzayirr).
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Amuyirr ba, anu Marrta tuku Maryamu a tu ba ni Yesu ku di, “Atiko, ukpami wa nggo ùwà kpanye na ku à vri.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Nggo Yesu wo, na da di, “Ikikre i ulolo kuma si ta si ittu i Lazarru hen. Inkindirr ima i si meme, wre ku anishirr bu hi inkpinkpye i Abachi yi, ni ta si anko wa nggo Uvuvurr a Abachi wa mi taka kpa inkpinkpye meme.”
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Yesu à kpanye na anu Marrta ba nu uvayirr ama wa tuku Lazarru.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Meme mi nggo, Yesu à wo ivri i Lazarru na so nu unto ku nggo à se ki ivi iha bari.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Na gru ddu abiga ma ba di, “Gru di inta kakuma nu Yahudiya.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Aba zhi ma di, “Unitsarr, inta kye di a ta tà ùwà na angbinta ka nabo yo, i ivi yi i nise kri mwe ùwà du ùwà ta kakuma nabo zizo?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 I Yesu ddu ba di, “Azhi yirr se ni ankpi awurr na aha, i si si meme hen? Unushirr wa nggo ti zirr na azhi uwa si ta bwu uza hen, nu nggo azhi wa a so la ku ingbingbru yi.
9 Jesus respondeu:
10 Uwa ti zirr ni ibittu nggo abubo wa shi ibwu, uwa ta bwu uza nggo à si gri uru hen.”
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Yesu da ba meme, na da ba zizo di, “Ukpama munta wa Lazarru à kurr ina, di ingga ku si ma.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Abiga ma ba da ku di, “Atiko, à ti ko kurr si ina, uwa à ta wre.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Yesu à ko da ba di Lazarru à ttu. Abiga ma ba a kye da à si ina jiji.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 I Yesu kye na da huzzu ba di, “Lazarru à ttu.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Inyarr imungga yi i si ki imba yo, nu nggo ingga sama nabo, wre ki imba bu kpanye. Di inta kuma na ku.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 U Toma (nggo a di yo ma di Didimo, nggo ri Amuhe̱) à ddu abiga banu ba di, “Di inta ga Yesu, di inta ku kɨ na ku!”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Nggo Yesu mirri nu Betani na hi du Lazarru à ka ttu ba, izzu ima yi i ki ivi une̱ mu ba.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Betani ka ma kilomita itarr zhi nu Urushalima.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Anu Yahuda shishemi a nga nye chi anu Marrta tuku Maryamu ni ittu i uzayirr umbarr yi.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Nggo Marrta wo di Yesu so nga na gru kuma ko ima na ku na anko, u Maryamu à so ni iko.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Marrta ddu Yesu di, “Atiko, ka du ùwà se ni inggya, uzayirr amungga wa ka si ttu hen!
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Ni ima mi, ingga hi di inkindirr yi nggo ùwà ti barr Abachi uwa ta nu ùwà na yi.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Yesu ddu ma di, “Uzumbirr wa ta gru zizo.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Marrta da di, “Ingga hi da à taka tasi na azhibarr a itasi wa nggo a si azhibarr a ikikre wa.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Yesu da ku di, “Ingga yo i di du anishirr a tasi ni du ba a so tsitsirr zizo. Undurr wa nggo ti kpanye ni ingga ku, à ti ttu mi uwa ta so tsitsirr.
25 Então Jesus afirmou:
26 U unushirr wa nggo ti so tsitsirr na kpanye ni ingga, uwa si taka ttu mremremu hen. Marrta, ùwà kpanye meme?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Marrta à da di, “Atiko, ingga ka kpanye ba du ùwà yo su Kristi wa, Uvuvurr a Abachi, nggo a so kye anko da à taka nga ni ingbingbru yi.”
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Nggo Marrta da meme na ku yo Maryamu, uvayirr wa kaki na anga yirr, na da ku di, “Unitsarr wanggo à se ni inggya, na so zha du uwa ta hi ùwà.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Nggo Maryamu à wo meme na ssubi na kru huzzu kuma na ku.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 (Yesu ni kri nu unto ku nggo Marrta à ku hi ma, na nise mirri nu umi ku igbu ku.)
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Anishirr ba nggo a ni so chi ba a se ndo ni Maryamu ku. Na hi ma nggo à gru kru huzzu, na kye da a ko kuma ko yi ni ibe yi mu, na ga ma.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Maryamu ko nu unto ku nggo Yesu à se. Nggo à sa ashishi na ku na ji jaku ku na aza, na da ku di, “Atiko, ka du ùwà se ni inggya, uzumburr wa ka si ttu hen!”
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Nggo Yesu hi ma ni so yi yi, na hi nggo anishirr ba mi a ko yi na ku meme, itito ki ma na ba, i isisurr ima yi gru.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Yesu zhi ba di, “A zzu ma nu momonggo?”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 I Yesu à yì.
35 Jesus chorou.
36 Anishirr ba da di, “Imba kye nggo a kpanye na ku kakami bari.”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Abanu ambarr ba a da di, “À si bwu ku aba kreshi ashishi hen? À ka si zu Lazarru na han ma ni ittu yi hen?”
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Nggo itito ki ma zizo, i Yesu gru zirr kuma ni ibe yi. Ibe yi ì su nu uko uhan, aba ttu yi ni ingbinta.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Yesu ddu ba di, “Imba ba ingbinta yi glo.”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Yesu à ddu ma di, “Ingga si da ku ùwà du ùwà ta hi inkpinkpye i Abachi nggo ùwà ti kpanye hen?”
40 Jesus respondeu:
41 Aba ngi ingbinta yi glo, i Yesu kye ko nu unkplassu na da di, “Ingga nyarr ku ùwà Aki mungga, nggo ùwà di wo ingga.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Ingga hi du ùwà di wo ingga ttuttumi. Ingga ko da ure unggo ku, wre ku anishirr angga ba bu hi na kpanye di ùwà nggo tu ingga.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Nggo Yesu à da meme, na yo ma hantu di, “Lazarru, gru huzzu!”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Mre, Uni ttu wa gru huzzu, u ango ka na aza ka a kurr ni ilo nu upri ankru ku ibe ku, ni lo ku na ashishi ka meme.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Anishirr ba shishemi nggo a nga nye ichi ani Maryamu a hi inkindirr yi nggo Yesu à na, na kpanye na ku.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Abanu nu umi umbarr ku a kuma na anu Farrisi ba ba na ku da ba inkindirr yi nggo Yesu à na.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Anu Farrisi ba na ankpinkpye abikye ba a yo inggurr bi i Akaba anu Yahuda ba na da di,
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Inta ti so kye ma du u kuchi meme, anishirr ba we ta ka ku ga ma, u atuttu ba nu Roma ba a ta nga ni kpa inkpinkpye imunta yi nu Uki ku Ibarr munta ku na kpa Igbu munta yi!”
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Uyirr nu umi umbarr ku nggo a yo ma di Kayafa, nggo uwa yo à sa Ankpye unkpi abikye ba ni i se ima yi, à da di, “Imba sa arrurru mu?
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Imba kye i si wre sha unushirr uyirr a bu ttu ku anishirr ba we hen, nu nggo anishirr ba bu kɨ we?”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Kayafa mi à si da ure ukuma ku itu ima mu hen. Nu nggo uwa yo à sa ankpye unkpi abikye wa ni ise ima yi mi, à so da inkindirr yi nggo i taka la ni ichi mu, di Yesu ta ku ttu, wre ku anu Yahuda ba bu so.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Na si su ku anu Yahuda ba yo na akpambarr hen, a su ku anishirr ba Abachi ba nggo a ga so ni ingbingbru inggi yi we.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Bazhi na azhibarr ama wa kuma ni ichi ankpinkpye ba anu Yahuda ba a gru di zha anko a ingu Yesu.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Ni ima yo, Yesu gru di zirr sharri, na gru kuma ku di so na abiga ma ba ba hinga na ankpuji, ni igbu wa nggo a yo ma du Ifremu.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Nggo ivi i Iga i Ivu Sarr anu Yahuda yi i ki ywhiywhirr, anishirr shishemi ni ìgbù yi a gru kuma nu Urushalima da aba ko ingla ukpa umbarr ku, nâ ta si nggo iba imbarr yi ì da ba bari na ka ma ni iga yi.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Na so zha di aba ta hi Yesu, nggo a ku so nu Uki ku Ibarr ku, na gru so zhi ikpa di, “Imba kye kingginggi? À si ta nga ni iga inggi yi hen?”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Ankpinkpye abikye ba na anu Farrisi ba a ga da ku anishirr ba, di undurr uwanggo ti hi unto ku nggo Yesu à se, uwa bu da ba wre ba ku vu ma.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.