Romanos 4

Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ¿Iná̱n te̱ tikijto̱skej, te̱ mota̱nilij to‑ikyapatajwe̱wej Abraham?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Siga Dios kiye̱ꞌitaꞌ Abraham iga san yej kichij, kajasi iga mamoweyimati, eꞌ Abraham ayí̱ꞌ moweyimatiꞌ iyi̱xtaj Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Puej ¿te̱ kijtowa ka̱n ijkuilijtoꞌ itájto̱l Dios? “Dios kiye̱ꞌitaꞌ Abraham ken se̱ yej akichij yej aye̱kti iga moconfia̱roj ipan Dios.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Eꞌ siga se̱ tekipanowa, itomi̱n ayá̱ꞌ san kipetzmakaj, ma̱jwaꞌ kajasi iga makimakaka̱n iga tatá̱nija.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Eꞌ siga agaj yej niga te̱ kichi̱wa iga maye̱ꞌnemi iwá̱n kicre̱dowa ipan Dios iga yéj wel kiye̱ꞌitas, Dios kiye̱ꞌita iga san kicre̱dowa ipan yéj.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Ijko̱nsan no̱ kijtowa David iga mapa̱ki yej Dios kiye̱ꞌita, malej iga ayá̱ꞌ kichij nité̱ iga makiye̱ꞌita.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 David kijtoj:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Yo̱lpa̱ktoꞌ ta̱gaꞌ yej toTe̱ko ayꞌya kejla̱mikiliá inó̱n yej aye̱kti kichij.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ¿Ix yo̱lpa̱ktokej inó̱mejsan yej onokej circuncidado, o no̱ yo̱lpa̱ktokej yej ayá̱ꞌ onokej circuncidado? Tikitákeja iga Dios kiye̱ꞌitaꞌ Abraham ken se̱ yej akichij yej aye̱kti iga moconfiá̱rojsan ipan Dios.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Eꞌ ¿ke̱man ijkó̱n kitaꞌ? ¿Ix kua̱ꞌ Abraham onoyay circuncidado, o kua̱ꞌ aya? Áchtosan, kua̱ꞌ aya mocircuncida̱rowa.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Iwá̱n Abraham mocircuncida̱roj iga mane̱si iga Dios ki‑o̱memá̱wija ken se̱ yej ye̱ꞌnemi, iga san moconfia̱roj ipan Dios. Ijkó̱n iga Abraham mochij ken te̱tajwé̱j de inochi yej moconfia̱rowaj ipan Dios, malej iga ayá̱ꞌ onokej circuncidado; ijkó̱n Dios kita nochi ino̱mej ken kua̱ꞌ ayá̱ꞌ kichijkej yej aye̱kti.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Abraham no̱ te̱tajwe̱wej de ino̱mej yej onokej circuncidado, eꞌ yej no̱ moconfia̱rowaj kensan totajwe̱wej Abraham moconfia̱roj kua̱ꞌ aya onoya circuncidado.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Pues Dios kijlij Abraham iwá̱n ipilówa̱mpa ipilowa̱n iga yejeme̱n yawij kimakatij nochi ta̱jli iga mamochi̱wa itatkimej. Eꞌ iní̱n mochij ayéj iga Abraham kichijtoya ken kijtowa la ley, sino que iga moconfia̱roj ipan Dios, iwá̱n Dios kitaꞌ Abraham kenkua̱ꞌ ayá̱ꞌ kichij nité̱ yej aye̱kti.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Siga katka yejsan kichi̱waj ken kijtowa la ley kimakaskej yej Dios kijtoj, bá̱ldejsan iga timoconfia̱rowaj ipan Dios. Iwá̱n ayꞌya vale̱ro̱j yej Dios kijtoj iga te̱makas.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Iga atikchi̱waj ken kijtowa la ley, kajasi iga mate̱castiga̱ro̱ka̱n; eꞌ ka̱n ateyi la ley, ayagaj itechko iga akichi̱wa ken tatekimaka la ley.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Inó̱n iga yej Dios kijlij Abraham iga kimakaskej nochi ipilowa̱n ipilówa̱mpa, san kipetzmakaskej iga Abraham moconfia̱roj ipan yéj. Ijkó̱n nochi ipilowa̱n ipilówa̱mpa Abraham kimatij iga kimakaskej yej Dios kijtoj; ayéj iga yejsan kichi̱waj ken kijtowa la ley, sino que no̱ iga nochi yej kicre̱dowaj ken kicre̱doj Abraham. Yéj mochij te̱taj iga nochi tejemej.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Itájto̱l Dios tajtowa de Abraham: “Tej nimitzta̱lij iga ite̱tajwe̱wej miaꞌ nacio̱mej.” Iní̱n itájto̱l, Dios kimáꞌ Abraham iga Abraham kicre̱doj ipan Dios yej wel ki‑ojpa‑ixitiá yej miktokej, iwá̱n iga itájto̱l kichi̱wa yej aya teyi.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Malej iga ne̱siá iga isiwa̱ꞌ akitaya ipiltzi̱n, Abraham kicre̱doj iga mochi̱was nochi yej Dios kijlij. Ijkó̱n iga mochij “te̱taj iga miaꞌ pai̱smej”, ijkó̱n ken Dios kijlij: “Poxsan pi̱wis ipilowa̱n mopilowa̱n.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Abraham ayá̱ꞌ kikajtej iga moconfia̱roj ipan Dios, malej iga kipiayay ken cien años, iwá̱n yéj kimatiá iga yéj iwá̱n Sara ayoꞌ wejka iga mikiaja wa̱n poxsan yo̱lejkej iga makipiaka̱n ipilowa̱n.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Yéj ayá̱ꞌ kijtoj iga akicre̱dowa yej Dios kijlij, ma̱jwaꞌ moconfia̱roj poxsan ipan itájto̱l Dios iwá̱n kiweyimati̱ltij,
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 kimelaꞌmati iga Dios wel kichi̱wa inewi yej kijlij.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Inó̱n iga Dios kitaꞌ Abraham ken se̱ yej ye̱ꞌnemi iyi̱xtaj iga moconfia̱roj ipan yéj.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Iwá̱n ayejsan iga Abraham iní̱n mo‑ijkuiloj iga Dios kitaꞌ ken se̱ yej ye̱ꞌnemi iyi̱xtaj;
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 sino iga tejeme̱n no̱. Puej Dios no̱ te‑ita ken yej tiye̱ꞌnemij iyi̱xtaj iga timoconfia̱rowaj ipan yéj, yej ki‑ojpa‑ixitij Jesús toTe̱ko.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Dios kineꞌ iga makimikti̱ka̱n Jesús iga yej tikchijkej yej aye̱kti, iwá̱n ki‑ojpa‑ixitij iga matiye̱ꞌonoka̱n iyi̱xtaj yéj.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.