Romanos 4
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs BKJ
1 ¿Iná̱n te̱ tikijto̱skej, te̱ mota̱nilij to‑ikyapatajwe̱wej Abraham?
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Siga Dios kiye̱ꞌitaꞌ Abraham iga san yej kichij, kajasi iga mamoweyimati, eꞌ Abraham ayí̱ꞌ moweyimatiꞌ iyi̱xtaj Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Puej ¿te̱ kijtowa ka̱n ijkuilijtoꞌ itájto̱l Dios? “Dios kiye̱ꞌitaꞌ Abraham ken se̱ yej akichij yej aye̱kti iga moconfia̱roj ipan Dios.”
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Eꞌ siga se̱ tekipanowa, itomi̱n ayá̱ꞌ san kipetzmakaj, ma̱jwaꞌ kajasi iga makimakaka̱n iga tatá̱nija.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Eꞌ siga agaj yej niga te̱ kichi̱wa iga maye̱ꞌnemi iwá̱n kicre̱dowa ipan Dios iga yéj wel kiye̱ꞌitas, Dios kiye̱ꞌita iga san kicre̱dowa ipan yéj.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Ijko̱nsan no̱ kijtowa David iga mapa̱ki yej Dios kiye̱ꞌita, malej iga ayá̱ꞌ kichij nité̱ iga makiye̱ꞌita.
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 David kijtoj:
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Yo̱lpa̱ktoꞌ ta̱gaꞌ yej toTe̱ko ayꞌya kejla̱mikiliá inó̱n yej aye̱kti kichij.
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 ¿Ix yo̱lpa̱ktokej inó̱mejsan yej onokej circuncidado, o no̱ yo̱lpa̱ktokej yej ayá̱ꞌ onokej circuncidado? Tikitákeja iga Dios kiye̱ꞌitaꞌ Abraham ken se̱ yej akichij yej aye̱kti iga moconfiá̱rojsan ipan Dios.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Eꞌ ¿ke̱man ijkó̱n kitaꞌ? ¿Ix kua̱ꞌ Abraham onoyay circuncidado, o kua̱ꞌ aya? Áchtosan, kua̱ꞌ aya mocircuncida̱rowa.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Iwá̱n Abraham mocircuncida̱roj iga mane̱si iga Dios ki‑o̱memá̱wija ken se̱ yej ye̱ꞌnemi, iga san moconfia̱roj ipan Dios. Ijkó̱n iga Abraham mochij ken te̱tajwé̱j de inochi yej moconfia̱rowaj ipan Dios, malej iga ayá̱ꞌ onokej circuncidado; ijkó̱n Dios kita nochi ino̱mej ken kua̱ꞌ ayá̱ꞌ kichijkej yej aye̱kti.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Abraham no̱ te̱tajwe̱wej de ino̱mej yej onokej circuncidado, eꞌ yej no̱ moconfia̱rowaj kensan totajwe̱wej Abraham moconfia̱roj kua̱ꞌ aya onoya circuncidado.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Pues Dios kijlij Abraham iwá̱n ipilówa̱mpa ipilowa̱n iga yejeme̱n yawij kimakatij nochi ta̱jli iga mamochi̱wa itatkimej. Eꞌ iní̱n mochij ayéj iga Abraham kichijtoya ken kijtowa la ley, sino que iga moconfia̱roj ipan Dios, iwá̱n Dios kitaꞌ Abraham kenkua̱ꞌ ayá̱ꞌ kichij nité̱ yej aye̱kti.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Siga katka yejsan kichi̱waj ken kijtowa la ley kimakaskej yej Dios kijtoj, bá̱ldejsan iga timoconfia̱rowaj ipan Dios. Iwá̱n ayꞌya vale̱ro̱j yej Dios kijtoj iga te̱makas.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Iga atikchi̱waj ken kijtowa la ley, kajasi iga mate̱castiga̱ro̱ka̱n; eꞌ ka̱n ateyi la ley, ayagaj itechko iga akichi̱wa ken tatekimaka la ley.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Inó̱n iga yej Dios kijlij Abraham iga kimakaskej nochi ipilowa̱n ipilówa̱mpa, san kipetzmakaskej iga Abraham moconfia̱roj ipan yéj. Ijkó̱n nochi ipilowa̱n ipilówa̱mpa Abraham kimatij iga kimakaskej yej Dios kijtoj; ayéj iga yejsan kichi̱waj ken kijtowa la ley, sino que no̱ iga nochi yej kicre̱dowaj ken kicre̱doj Abraham. Yéj mochij te̱taj iga nochi tejemej.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Itájto̱l Dios tajtowa de Abraham: “Tej nimitzta̱lij iga ite̱tajwe̱wej miaꞌ nacio̱mej.” Iní̱n itájto̱l, Dios kimáꞌ Abraham iga Abraham kicre̱doj ipan Dios yej wel ki‑ojpa‑ixitiá yej miktokej, iwá̱n iga itájto̱l kichi̱wa yej aya teyi.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Malej iga ne̱siá iga isiwa̱ꞌ akitaya ipiltzi̱n, Abraham kicre̱doj iga mochi̱was nochi yej Dios kijlij. Ijkó̱n iga mochij “te̱taj iga miaꞌ pai̱smej”, ijkó̱n ken Dios kijlij: “Poxsan pi̱wis ipilowa̱n mopilowa̱n.”
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Abraham ayá̱ꞌ kikajtej iga moconfia̱roj ipan Dios, malej iga kipiayay ken cien años, iwá̱n yéj kimatiá iga yéj iwá̱n Sara ayoꞌ wejka iga mikiaja wa̱n poxsan yo̱lejkej iga makipiaka̱n ipilowa̱n.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Yéj ayá̱ꞌ kijtoj iga akicre̱dowa yej Dios kijlij, ma̱jwaꞌ moconfia̱roj poxsan ipan itájto̱l Dios iwá̱n kiweyimati̱ltij,
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 kimelaꞌmati iga Dios wel kichi̱wa inewi yej kijlij.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Inó̱n iga Dios kitaꞌ Abraham ken se̱ yej ye̱ꞌnemi iyi̱xtaj iga moconfia̱roj ipan yéj.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Iwá̱n ayejsan iga Abraham iní̱n mo‑ijkuiloj iga Dios kitaꞌ ken se̱ yej ye̱ꞌnemi iyi̱xtaj;
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 sino iga tejeme̱n no̱. Puej Dios no̱ te‑ita ken yej tiye̱ꞌnemij iyi̱xtaj iga timoconfia̱rowaj ipan yéj, yej ki‑ojpa‑ixitij Jesús toTe̱ko.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Dios kineꞌ iga makimikti̱ka̱n Jesús iga yej tikchijkej yej aye̱kti, iwá̱n ki‑ojpa‑ixitij iga matiye̱ꞌonoka̱n iyi̱xtaj yéj.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.