Romanos 4
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs NAA
1 ¿Iná̱n te̱ tikijto̱skej, te̱ mota̱nilij to‑ikyapatajwe̱wej Abraham?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Siga Dios kiye̱ꞌitaꞌ Abraham iga san yej kichij, kajasi iga mamoweyimati, eꞌ Abraham ayí̱ꞌ moweyimatiꞌ iyi̱xtaj Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Puej ¿te̱ kijtowa ka̱n ijkuilijtoꞌ itájto̱l Dios? “Dios kiye̱ꞌitaꞌ Abraham ken se̱ yej akichij yej aye̱kti iga moconfia̱roj ipan Dios.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Eꞌ siga se̱ tekipanowa, itomi̱n ayá̱ꞌ san kipetzmakaj, ma̱jwaꞌ kajasi iga makimakaka̱n iga tatá̱nija.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Eꞌ siga agaj yej niga te̱ kichi̱wa iga maye̱ꞌnemi iwá̱n kicre̱dowa ipan Dios iga yéj wel kiye̱ꞌitas, Dios kiye̱ꞌita iga san kicre̱dowa ipan yéj.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Ijko̱nsan no̱ kijtowa David iga mapa̱ki yej Dios kiye̱ꞌita, malej iga ayá̱ꞌ kichij nité̱ iga makiye̱ꞌita.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 David kijtoj:
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Yo̱lpa̱ktoꞌ ta̱gaꞌ yej toTe̱ko ayꞌya kejla̱mikiliá inó̱n yej aye̱kti kichij.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 ¿Ix yo̱lpa̱ktokej inó̱mejsan yej onokej circuncidado, o no̱ yo̱lpa̱ktokej yej ayá̱ꞌ onokej circuncidado? Tikitákeja iga Dios kiye̱ꞌitaꞌ Abraham ken se̱ yej akichij yej aye̱kti iga moconfiá̱rojsan ipan Dios.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Eꞌ ¿ke̱man ijkó̱n kitaꞌ? ¿Ix kua̱ꞌ Abraham onoyay circuncidado, o kua̱ꞌ aya? Áchtosan, kua̱ꞌ aya mocircuncida̱rowa.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Iwá̱n Abraham mocircuncida̱roj iga mane̱si iga Dios ki‑o̱memá̱wija ken se̱ yej ye̱ꞌnemi, iga san moconfia̱roj ipan Dios. Ijkó̱n iga Abraham mochij ken te̱tajwé̱j de inochi yej moconfia̱rowaj ipan Dios, malej iga ayá̱ꞌ onokej circuncidado; ijkó̱n Dios kita nochi ino̱mej ken kua̱ꞌ ayá̱ꞌ kichijkej yej aye̱kti.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Abraham no̱ te̱tajwe̱wej de ino̱mej yej onokej circuncidado, eꞌ yej no̱ moconfia̱rowaj kensan totajwe̱wej Abraham moconfia̱roj kua̱ꞌ aya onoya circuncidado.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Pues Dios kijlij Abraham iwá̱n ipilówa̱mpa ipilowa̱n iga yejeme̱n yawij kimakatij nochi ta̱jli iga mamochi̱wa itatkimej. Eꞌ iní̱n mochij ayéj iga Abraham kichijtoya ken kijtowa la ley, sino que iga moconfia̱roj ipan Dios, iwá̱n Dios kitaꞌ Abraham kenkua̱ꞌ ayá̱ꞌ kichij nité̱ yej aye̱kti.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Siga katka yejsan kichi̱waj ken kijtowa la ley kimakaskej yej Dios kijtoj, bá̱ldejsan iga timoconfia̱rowaj ipan Dios. Iwá̱n ayꞌya vale̱ro̱j yej Dios kijtoj iga te̱makas.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Iga atikchi̱waj ken kijtowa la ley, kajasi iga mate̱castiga̱ro̱ka̱n; eꞌ ka̱n ateyi la ley, ayagaj itechko iga akichi̱wa ken tatekimaka la ley.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Inó̱n iga yej Dios kijlij Abraham iga kimakaskej nochi ipilowa̱n ipilówa̱mpa, san kipetzmakaskej iga Abraham moconfia̱roj ipan yéj. Ijkó̱n nochi ipilowa̱n ipilówa̱mpa Abraham kimatij iga kimakaskej yej Dios kijtoj; ayéj iga yejsan kichi̱waj ken kijtowa la ley, sino que no̱ iga nochi yej kicre̱dowaj ken kicre̱doj Abraham. Yéj mochij te̱taj iga nochi tejemej.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Itájto̱l Dios tajtowa de Abraham: “Tej nimitzta̱lij iga ite̱tajwe̱wej miaꞌ nacio̱mej.” Iní̱n itájto̱l, Dios kimáꞌ Abraham iga Abraham kicre̱doj ipan Dios yej wel ki‑ojpa‑ixitiá yej miktokej, iwá̱n iga itájto̱l kichi̱wa yej aya teyi.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Malej iga ne̱siá iga isiwa̱ꞌ akitaya ipiltzi̱n, Abraham kicre̱doj iga mochi̱was nochi yej Dios kijlij. Ijkó̱n iga mochij “te̱taj iga miaꞌ pai̱smej”, ijkó̱n ken Dios kijlij: “Poxsan pi̱wis ipilowa̱n mopilowa̱n.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Abraham ayá̱ꞌ kikajtej iga moconfia̱roj ipan Dios, malej iga kipiayay ken cien años, iwá̱n yéj kimatiá iga yéj iwá̱n Sara ayoꞌ wejka iga mikiaja wa̱n poxsan yo̱lejkej iga makipiaka̱n ipilowa̱n.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Yéj ayá̱ꞌ kijtoj iga akicre̱dowa yej Dios kijlij, ma̱jwaꞌ moconfia̱roj poxsan ipan itájto̱l Dios iwá̱n kiweyimati̱ltij,
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 kimelaꞌmati iga Dios wel kichi̱wa inewi yej kijlij.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Inó̱n iga Dios kitaꞌ Abraham ken se̱ yej ye̱ꞌnemi iyi̱xtaj iga moconfia̱roj ipan yéj.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Iwá̱n ayejsan iga Abraham iní̱n mo‑ijkuiloj iga Dios kitaꞌ ken se̱ yej ye̱ꞌnemi iyi̱xtaj;
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 sino iga tejeme̱n no̱. Puej Dios no̱ te‑ita ken yej tiye̱ꞌnemij iyi̱xtaj iga timoconfia̱rowaj ipan yéj, yej ki‑ojpa‑ixitij Jesús toTe̱ko.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Dios kineꞌ iga makimikti̱ka̱n Jesús iga yej tikchijkej yej aye̱kti, iwá̱n ki‑ojpa‑ixitij iga matiye̱ꞌonoka̱n iyi̱xtaj yéj.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.