Hebreus 12
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs NTLH
1 Tejemej ken tikita te̱yawalojtokej miaꞌ tokni̱mej yej momelaꞌne̱xtijkej iga moconfia̱rojkej ipan Dios, inó̱n iga matikajte̱waka̱n nochi yej ayá̱ꞌ te̱pale̱wiá iga wel matiye̱ꞌnemika̱n. Iwá̱n matikajte̱waka̱n iga tikchi̱waj yej aye̱kti yej te‑i̱ikximaniajtiá iwá̱n matimotalo̱ka̱n ken ijka̱n iga tiktokaj iyojwi Dios ke̱ꞌ iga te̱polówaoꞌ.
1 Assim nós temos essa grande multidão de testemunhas ao nosso redor. Portanto, deixemos de lado tudo o que nos atrapalha e o pecado que se agarra firmemente em nós e continuemos a correr, sem desanimar, a corrida marcada para nós.
2 Matimi̱xkui̱ti̱ka̱n ipan Jesús, iga yéj yej achto te̱ne̱xtilij iga matimoconfia̱ro̱ka̱n pan Dios iwá̱n nochipa te̱pale̱wiá iga má̱j matimoconfia̱ro̱ka̱n. Jesús kikno̱chijkej ipan cruz iwá̱n yéj ayá̱ꞌ pi̱ná̱ꞌ iga ompa miguiꞌ, iga kimatiá iga despué̱j iga mikis yawi pa̱kiti iwá̱n mota̱li̱j ila̱doj iye̱ꞌma̱ꞌ Dios ka̱n manda̱rowa.
2 Conservemos os nossos olhos fixos em Jesus, pois é por meio dele que a nossa fé começa, e é ele quem a aperfeiçoa. Ele não deixou que a cruz fizesse com que ele desistisse. Pelo contrário, por causa da alegria que lhe foi prometida, ele não se importou com a humilhação de morrer na cruz e agora está sentado do lado direito do trono de Deus.
3 Inó̱n iga xikejla̱mikika̱n yej Jesús kichij kua̱ꞌ kikno̱chijkej ino̱mej yej ayá̱ꞌ ye̱ꞌnemij iwá̱n ximi̱xkui̱ti̱ka̱n ipan Jesús, iwá̱n amo xisiawika̱n niga amo ximosemakaka̱n.
3 Pensem no sofrimento dele e como suportou com paciência o ódio dos pecadores. Assim, vocês, não desanimem, nem desistam.
4 Kua̱ꞌ anmoma̱nawiáj iga mitzki̱tzki̱jnekij yej ayompa nemij, ni se̱ de amejeme̱n aya mitzmiktiáj.
4 Porque na luta contra o pecado vocês ainda não tiveram de combater até à morte.
5 ¿Ix anke̱lkájkeja ken Dios mitzno̱no̱tzaj amejeme̱n ken ipilowa̱n? Ijkí̱n mitzijliáj ka̱n ijkuilijtoꞌ itájto̱l:
5 Será que vocês já esqueceram as palavras de encorajamento que Deus lhes disse, como se vocês fossem filhos dele? Pois ele disse: “Preste atenção, meu filho, quando o Senhor o castiga, e não se desanime quando ele o repreende.
6 ToTe̱ko yej yéj kipoxcho̱kiliá, kinagastila̱na
6 Pois o Senhor corrige quem ele ama e castiga quem ele aceita como filho.”
7 Amejemej xikijyo̱wi̱ka̱n kua̱ꞌ Dios mitzajajwaj, ijkó̱n Dios mitzkuij iga ipilowa̱n. ¿Katiá te̱taj yej ayá̱ꞌ kajajwa ipiltzi̱n?
7 Suportem o sofrimento com paciência como se fosse um castigo dado por um pai, pois o sofrimento de vocês mostra que Deus os está tratando como seus filhos. Será que existe algum filho que nunca foi corrigido pelo pai?
8 Eꞌ siga Dios ayá̱ꞌ mitzajajwaj ken kajajwaj nochi ipilowa̱n, kijto̱jneki iga amejeme̱n ayéj imelaꞌpilowa̱n Dios.
8 Se vocês não são corrigidos como acontece com todos os filhos de Deus, então não são filhos de verdade, mas filhos ilegítimos.
9 Kua̱ꞌ aya tiyo̱lejkej, totajmej yej tikpiáj ipan iní̱n ta̱jli no̱ teajajwayaj iwá̱n tikchi̱wayaj yej te‑ijlia̱yaj. ¿Te iga ayá̱ꞌ tikchi̱waj ken te‑ijliá toTaj yej onoꞌ ipan cielo iga ke̱man wel nochipa matonoka̱n wa̱n yéj?
9 No caso dos nossos pais humanos, eles nos corrigiam, e nós os respeitávamos. Então devemos obedecer muito mais ainda ao nosso Pai celestial e assim viveremos.
10 Totajmej yej tikpiáj ipan iní̱n ta̱jli teajajwayaj kua̱ꞌ aya tiyo̱lejkej ken yejemej kiye̱ꞌitayaj, eꞌ Dios te̱no̱no̱tza iga matiye̱ꞌnemika̱n, iga matikchijtoka̱n yej ye̱kti, kensan yéj kichi̱wa.
10 Os nossos pais humanos nos corrigiam durante pouco tempo, pois achavam que isso era certo; mas Deus nos corrige para o nosso próprio bem, para que participemos da sua santidade .
11 Melá̱ꞌ iga kua̱ꞌ nemi te‑ikno̱chi̱waj, inó̱n ayagaj kiye̱ꞌita, ma̱jwaꞌ timokno̱matij, eꞌ siga se̱ mi̱xkui̱tiá pan yej Dios kine̱xtiá, yawi onoti tamelá̱ iwá̱n ye̱ꞌnemis.
11 Quando somos corrigidos, isso no momento nos parece motivo de tristeza e não de alegria. Porém, mais tarde, os que foram corrigidos recebem como recompensa uma vida correta e de paz.
12 Inó̱n iga amo xisiawika̱n iga anmotaki̱tzkiáj ipan ima̱ꞌ toTe̱ko iwá̱n amo makueta̱ni amotankua̱ꞌ iga annemij ipan iyojwi toTe̱ko.
12 Portanto, levantem as suas mãos cansadas e fortaleçam os seus joelhos enfraquecidos.
13 Xiye̱ꞌnemika̱n iyi̱xtaj toTe̱ko. Iwá̱n xikpale̱wi̱ka̱n yej sennemij amowa̱n ipan toTe̱ko iyojwi yej ken ko̱xomej iga aya momelaꞌconfia̱rowaj ipan Dios, xikpale̱wi̱ka̱n iga wel maye̱ꞌnemika̱n.
13 Andem por caminhos aplanados para que o pé aleijado não manque, mas seja curado.
14 Tamelá̱ xonoka̱n iwá̱n inochi̱n, iwá̱n xikchi̱waka̱n ken kineki Dios, siga se̱ ayá̱ꞌ ye̱ꞌnemi, awel kitas toTe̱ko.
14 Procurem ter paz com todos e se esforcem para viver uma vida completamente dedicada ao Senhor, pois sem isso ninguém o verá.
15 Amo agaj makali̱mpamati iga Dios te̱cho̱kiliá. Yej ijkó̱n kichi̱wa wel tane̱xtiliá iga sekin no̱ ayompa manemika̱n iwá̱n mokuepa ken se̱ yej yo̱lchichi̱xtoꞌ yej kimopa tokni̱mej.
15 Tomem cuidado para que ninguém abandone a graça de Deus. Cuidado, para que ninguém se torne como uma planta amarga que cresce e prejudica muita gente com o seu veneno.
16 Amo agaj mamote̱ka wa̱n yej ayá̱ꞌ íwa̱n na̱miktitoꞌ, niga makali̱mpamati yej kiye̱ꞌita Dios; ijkó̱n kichij Esaú kua̱ꞌ kinamáꞌ iga se̱ tákual ihere̱nciaj yej kimakaya itaj iga yéj ko̱pon.
16 E tomem cuidado também para que ninguém se torne imoral ou perca o respeito pelas coisas sagradas, como Esaú, que, por causa de um prato de comida, vendeu os seus direitos de filho mais velho.
17 Amejeme̱n ankimatij iga kua̱ꞌ Esaú kinekiaoꞌ sej iga itaj makimaka ihere̱nciaj, itaj kijtoj iga ayꞌya wel. Iwá̱n malej poxsan cho̱gaꞌ in Esaú ayꞌsan wel te̱ kichij.
17 Como vocês sabem, depois ele quis receber a bênção do seu pai. Mas foi rejeitado porque não encontrou um modo de mudar o que havia feito, embora procurasse fazer isso até mesmo com lágrimas.
18 Amejeme̱n ayéj ken israeli̱tajmej yej kitechojkej tepe̱ꞌ Sinaí, yej wel mochijchimi iwá̱n we̱welo̱niá, tako̱mitiá iwá̱n onoya ejekaꞌ este tatikui̱ni;
18 Vocês não foram como o povo de Israel. Vocês não chegaram perto de alguma coisa que se pode tocar, como o monte Sinai com o seu fogo destruidor, a escuridão e as trevas, a tempestade,
19 niga ankikakikej iga na̱watiꞌ trompeta, niga ankikakikej iga tajtoj Dios. Yej kikakikej iga tajtoj Dios, kijlijkej Moisés iga makijli Dios iga ayoꞌ má̱j matajto iwa̱mej,
19 o barulho de trombeta e o som de uma voz. Quando os israelitas ouviram a voz, pediram que ela não dissesse mais nada,
20 iga kimajmawilijkej ken Dios tatekimáꞌ, ijkí̱n kijtoj: “A̱ꞌsan ne̱si yej taksas pan tepe̱ꞌ, makitemikti̱ka̱n o makimi̱maka̱n, ijkó̱n makichi̱wili̱ka̱n kesiá yo̱lka̱ꞌ.”
20 pois eles não podiam suportar a ordem que dizia: “Até um animal, se tocar o monte, deverá ser morto a pedradas.”
21 Israeli̱tajmej poxsan kimajmawilia̱yaj yej kitztoyaj. Este Moisés no̱ kijtoj: “Nikuekuechkátoꞌya iga nimajmawi.”
21 O que estavam vendo era tão terrível, que Moisés disse: “Estou tremendo de medo!”
22 Amejeme̱n ayá̱ꞌ ankitechojkej inó̱n tepe̱ꞌ Sinaí, ma̱jwaꞌ ken kua̱ꞌ ankitechojkej seꞌ tepe̱ꞌ yej onoꞌ ipan cielo yej ito̱ka̱ꞌ Sion ka̱n chijtoꞌ iweyi‑a̱ltepe̱ꞌ Dios yej isatoꞌ, ino̱nwaꞌ Jerusalén yej onoꞌ ipan cielo, ompa onokej pox miaꞌ a̱ngelejmej yej kiweyimati̱ltiáj Dios.
22 Pelo contrário, vocês chegaram ao monte Sião e à cidade do Deus vivo, a Jerusalém celestial com os seus milhares de anjos.
23 Iwá̱n no̱ ompa nechkatokej nochi yej Dios kita ken ipilowa̱n nokta, yej ito̱ka̱mej ijkuilijtoꞌ ipan cielo. Iwá̱n ka̱n no̱ onokej iyespi̱ritojmej tokni̱mej yej Dios kiye̱ꞌítaꞌya iwá̱n kíchija iga maye̱ꞌonoka̱n. No̱ ankitechojkej ka̱n onoꞌ Dios yej nochi yawi kijuzga̱ro̱ti
23 Vocês chegaram à reunião alegre dos filhos mais velhos de Deus, isto é, daqueles que têm o nome deles escrito no céu. Vocês chegaram até Deus, que é o juiz de todos, e chegaram também aos espíritos dos que são corretos e que foram aperfeiçoados.
24 iwá̱n ankitechojkej Jesús yej te̱tajtowiliá iga inó̱n nuevo pacto yej kichij iga iyesyo. Iga iyesyo te̱pajpa̱ꞌ iga mapoliwi yej tikchijkej yej aye̱kti iwá̱n te̱ne̱xtiliá yej ma̱jya sej que iyesyo Abel.
24 Vocês chegaram até Jesus, que fez a nova aliança e que borrifou o sangue que fala de coisas muito melhores do que o sangue de Abel.
25 Inó̱n iga matiktajto̱lkuika̱n yej te̱no̱tza. Pues siga ino̱mej yej ayá̱ꞌ kitajto̱lkuikej Dios kua̱ꞌ kino̱tzkej nigaj ipan ta̱jli ayá̱ꞌ moma̱nawijkej, tejemej awel nokta timoma̱nawi̱skej siga ayá̱ꞌ tiktajto̱lkuij Dios kua̱ꞌ te̱no̱tza este ipan cielo.
25 Portanto, tenham cuidado e não recusem ouvir aquele que fala. Aqueles que recusaram ouvir a pessoa que entregou a mensagem divina na terra não puderam escapar. Por isso muito menos escaparemos nós se rejeitarmos aquele que lá do céu nos fala.
26 Iwá̱n kua̱ꞌ tajtoj Dios este kuekuechkaꞌ ta̱jli, eꞌ iná̱n kijtowa: “Nia sej nikuekuechkalti̱ti ta̱jli; eꞌ ayéj petz ta̱jli sino este cielo.”
26 Naquele tempo a voz de Deus fez com que a terra estremecesse, mas agora ele prometeu isto: “Mais uma vez farei com que trema não somente a terra, mas também o céu.”
27 Kua̱ꞌ kijtowa “sej” tikejla̱mikij iga yawi poliwiti nochi yej Dios kichij yej wel moo̱li̱na, iwá̱n ká̱wissan yej ayá̱ꞌ wel moo̱li̱na.
27 As palavras “mais uma vez” mostram bem que as coisas criadas serão abaladas e mudadas, para que as que não podem ser abaladas continuem como estão.
28 Matikmakaka̱n gracias Dios iga tonókejya ka̱n ayá̱ꞌ wel moo̱li̱na, ka̱n reina̱rowa Dios. Iwá̱n matiye̱ꞌtajto̱ka̱n iga yéj wa̱n matikmajmawili̱ka̱n iga amo matikchi̱waka̱n yej Dios akiye̱ꞌita;
28 Por isso sejamos agradecidos, pois já recebemos um Reino que não pode ser abalado. Sejamos agradecidos e adoremos a Deus de um modo que o agrade, com respeito e temor .
29 iga toDio̱s ken tikita tiꞌti yej nochi wel kipolowa.
29 Porque, na verdade, o nosso Deus é um fogo destruidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.