Apocalipse 6
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs NVT
1 Iwá̱n nikitaꞌ iga inó̱n Cordero kipostekilij se̱ de ino̱mej ise̱yojyo iga kitapoj kimilo̱la̱maꞌ, iwá̱n nikaguiꞌ se̱ de ino̱mej na̱wi yej ken anima̱lmej este toskatikui̱niꞌ ken teyo̱ꞌ iga kijtoj:
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 Nitacháꞌ iwá̱n nikitaꞌ se̱ ista̱ꞌkawa̱yoj, wa̱n yej kitejkawilijtinemiá kiki̱tzkijtoya se̱ tawíjto̱l. Kimakakej se̱ corona, iwá̱n kita̱nílija iyenemi̱gojmej wa̱n ki̱saꞌ iga matata̱nili iwá̱n iga nochipa matata̱nilijto.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Kua̱ꞌ el Cordero kipostekilij seꞌ sello, nikáꞌ iga seꞌ yo̱lka̱ꞌ yej ken to̱rojtzi̱n kijtoj:
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Iwá̱n ki̱sako seꞌ má̱j kawa̱yoj yej este chi̱ltiꞌ ken tiwelon. Iwá̱n yej kitejkawilijtinemiá, kimakakej iga wel makichi̱wa iga amo maonolo tamelá̱ no̱ya̱n ipan ta̱jli, sino que mamosepanmijmiktilo; iwá̱n kimakakej se̱ weyi espada.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Kua̱ꞌ inó̱n Cordero kipostekílija tercer sello, nikaguiꞌ seꞌya má̱j yo̱lka̱ꞌ yej ixa̱yaꞌ ken ta̱gaꞌ, kijtoj:
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Iwá̱n nikaguiꞌ se̱ tájto̱l tatajkoya̱n inó̱n na̱wi anima̱lmej, kijtowa̱ya:
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 Kua̱ꞌ inó̱n Cordero kipostekilij cuarto sello, nikaguiꞌ seꞌ anímal yej ken águila yej pata̱ntoꞌ, kijtoj:
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 Nitacháꞌ, iwá̱n nikitaꞌ se̱ kostiꞌkawa̱yoj, iwá̱n yej kitejkawilijtinemiá ito̱ka̱ꞌ Mikílisti, iwá̱n itepotztaj ya̱ya seꞌ yej ito̱ka̱ꞌ Hades yej kijto̱jneki ka̱n onokej yej miktokej. Ini̱mej o̱me̱n wel kichi̱waj iga ipan cuarta parte de iní̱n ta̱jli mamomijmiktilo iga espada, mamaya̱mikilo, makojkokolismikilo iwá̱n matamijmikti̱ka̱n te̱kua̱nimej wa̱n sekin anima̱lmej.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Kua̱ꞌ inó̱n Cordero kipostekilij quinto sello, nikitaꞌ itampa altar tokni̱mej yej kimijmiktijkej iga kipowakej itájto̱l Dios iwá̱n iga momelaꞌne̱xtijkej iga ye̱ꞌnemiáj iyi̱xtaj Dios.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 Iwá̱n kite̱ne̱wia̱yaj Dios te tzajtziajpa iga kijtowa̱yaj:
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Entonces kimakakej itzotzolmej yej ijista̱ꞌ, iwá̱n kijlijkej iga mamocháka̱noꞌ seꞌ alí̱n tiempo, este que mamási‑oꞌ nochi yej kicre̱dojtokej Cristo yej yáwijoꞌ no̱ mikitij kensan yejeme̱n.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Nikitaꞌ kua̱ꞌ inó̱n Cordero kipostekílija isexto sello kimilo̱la̱maꞌ, pe̱waꞌ iga pox mo̱li̱n ta̱jli. To̱nati̱ꞌ mochij este cha̱pótiꞌsan ken tikita tzótzol yej moakiá kua̱ꞌ mikilo, iwá̱n la luna mochij este chí̱ltiꞌsan ken tikita esti.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 Iwá̱n si̱talimej yej onokej ipan cielo wejwetzikej ipan ta̱jli, ken tikita kua̱ꞌ ejekaꞌ yej pox tajpalej kixijxi̱niliá se̱ kuawiꞌ ita̱kilka.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Cielo poliwiꞌ ken tikita kua̱ꞌ se̱ a̱maꞌ moko̱kolochowa, iwá̱n inochi tepe̱mej iwá̱n inochi tajkota̱lmej mopatakej ka̱n ojonoyaj.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Iwá̱n re̱yejmej yej onokej ipan ta̱jli, iwá̱n yej paré̱j tayaka̱ntokej iwá̱n yej motapialiáj, iwá̱n ije̱fejmej solda̱dojmej, iwá̱n yej pox manda̱rowaj, iwá̱n escla̱vojmej iwá̱n yej ayéj escla̱vojmej, mi̱ya̱nkej ipan texapomej iwá̱n itza̱la̱n tewe̱wetkej.
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Kijlia̱yaj tepe̱mej iwá̱n tewe̱wetkej:
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 iga ásiꞌya día kua̱ꞌ poxsan yawi tacastiga̱ro̱ti iwá̱n ayagaj yawi kijyo̱wi̱ti.
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.