2 Coríntios 7
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs VC
1 Nokni̱wa̱n, iní̱n yej Dios kijtowa iga kichi̱wa iga tejemej. Inó̱n iga matikajte̱waka̱n yej aye̱kti ken yej welpa te̱mopa iga tikchi̱waj iwá̱n tikejla̱mikij. Matikchi̱waka̱n iga má̱j matiye̱ꞌnemika̱n ken kineki Dios iga tikmajmawiliáj.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 ¡Nejemej nimitztajtaniliáj iga achi xineejla̱ntoka̱n! Ayagaj nemi nikchi̱wiliáj yej aye̱kti, niga nikchi̱waltiáj yej aye̱kti, niga ayagaj nemi nikajkaya̱waj.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Iní̱n nikijtowa ayéj iga nemi nimitzijliáj iga ankichijtokej yej aye̱kti; ken nimitzijlíjkeja iga nejemej nimitzcho̱kiliáj, malej iga matisen‑onoka̱n o matisenmikika̱n.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Poxsan nimoconfia̱rowa ipan amejeme̱n iwá̱n niyo̱lpa̱ki iga amejeme̱n. Poxsan nipa̱ki malej ne‑ikno̱chi̱waj.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Desde que nasikej estado de Macedonia, ayá̱ꞌ nemi nimose̱wiáj. Ma̱jwaꞌ niksufri̱rowaj iga nó̱ya̱nsan nikasikej yej ne‑ijiyaj iwá̱n nimajmawikej.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Eꞌ Dios yej kiyo̱lchika̱wa yej mosemakasnekij, ne̱yo̱lchikajkej kua̱ꞌ asiꞌ Tito.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Iwá̱n ayejsan iga asiꞌ, sino que iga nikmatiꞌ iga amejeme̱n poxsan ankiyo̱lchikajkej. Tito ne‑ijlijkej iga amejeme̱n poxsan ankinekij xine‑itaka̱n, iwá̱n ne‑ijlijkej iga anmokno̱matij iwá̱n anne̱yo̱koyaj, iwá̱n iga inó̱n nikaguiꞌ, poxsan niyo̱lpa̱guiꞌ.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Malej iga inó̱n a̱maꞌ yej nimitzijkuilowilijkej mitzikno̱mati̱ltijkej, eꞌ iná̱n ayá̱ꞌ nimoyo̱lmiktiá iga nikchij. Achto kena ne̱yo̱lmiktij iga nikitaꞌ iga inó̱n yej nimitzijkuilowilijkej poxsan mitzikno̱mati̱ltijkej, eꞌ pánojsan.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Iná̱n niyo̱lpa̱ki, ayéj iga anmokno̱matikej, sino que iga kua̱ꞌ anmokno̱matikej, kichij iga anmoyo̱lpatakej iga ankejla̱mikikej ken Dios kineki. Amejeme̱n anmokno̱matikej ijkó̱n ken iga kiye̱ꞌita Dios. Iwá̱n nejeme̱n ayá̱ꞌ nimitzchi̱wilijkej nité̱ yej aye̱kti iga ijkó̱n nimitzijkuilowilijkej.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Kua̱ꞌ se̱ mokno̱mati iwá̱n kichi̱wa ken Dios kiye̱ꞌita, inó̱n kichi̱wa iga moyo̱lpata iwá̱n ijkó̱n wel mosalva̱rowa, iwá̱n inó̱n ayá̱ꞌ te̱yo̱lmiktiá. Eꞌ yej mokno̱mati iga tejté̱ yej onoꞌ ipan iní̱n ta̱jli; inó̱n sí, te̱miktiá.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Ye̱ktia̱ iga amejeme̱n anmokno̱matikej ken iga Dios kiye̱ꞌita, ¡iwá̱n xikitaka̱n iná̱n este ka̱n an‑asikej! Iná̱n ankiyo̱lmákaja iga ankichi̱waj yej nimitztekimakakej, iwá̱n anne̱tajtowilijkej. No̱ ankuesiwikej iga yej mochij yej pox aye̱kti, wa̱n anmajmawikej. Ankinekij maguiꞌ xine‑itáka̱nya, wa̱n ankikno̱chijkej yej kichij yej aye̱kti. Ijkí̱n ankine̱xtijkej iga amejeme̱n até̱ nemi ankichi̱waj yej aye̱kti.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Inó̱n iga kua̱ꞌ nimitzijkuilowilijkej inó̱n a̱maꞌ, aya̱ꞌsan nikejla̱ntoya ipan yej kichij yej aye̱kti, niga ipan yej kichi̱wilijkej yej aye̱kti, sino que iga mane̱si iyi̱xtaj Dios iga anne̱yo̱koyaj nejemej.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Iga inó̱n poxsan anne̱yo̱lchikajkej nejemej.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Nej nikijlijkay Tito iga nikye̱ꞌita ken ankichi̱waj, iwá̱n Tito ijkó̱n nokta kitaꞌ iga ankichijtokej. Kensan nochi yej nejemej nimitzijlijkej melaꞌcie̱rtoj, ijko̱nsan no̱ Tito kitaꞌ iga nochi yej nikijlij de amejeme̱n, no̱ melaꞌcie̱rtoj.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Iwá̱n yéj má̱j mitzcho̱kiliáj kua̱ꞌ kejla̱miki iga amejeme̱n amonochi̱n ankichijkej yej mitztajtanilia̱yaj, iwá̱n kejla̱miki ken iga ankiye̱ꞌitakej, iwá̱n anki‑o̱mema̱wijkej.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Niyo̱lpa̱ki iga nochipa wel nimoconfia̱rowa ipan amejeme̱n.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.