2 Coríntios 7
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs ARA
1 Nokni̱wa̱n, iní̱n yej Dios kijtowa iga kichi̱wa iga tejemej. Inó̱n iga matikajte̱waka̱n yej aye̱kti ken yej welpa te̱mopa iga tikchi̱waj iwá̱n tikejla̱mikij. Matikchi̱waka̱n iga má̱j matiye̱ꞌnemika̱n ken kineki Dios iga tikmajmawiliáj.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 ¡Nejemej nimitztajtaniliáj iga achi xineejla̱ntoka̱n! Ayagaj nemi nikchi̱wiliáj yej aye̱kti, niga nikchi̱waltiáj yej aye̱kti, niga ayagaj nemi nikajkaya̱waj.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Iní̱n nikijtowa ayéj iga nemi nimitzijliáj iga ankichijtokej yej aye̱kti; ken nimitzijlíjkeja iga nejemej nimitzcho̱kiliáj, malej iga matisen‑onoka̱n o matisenmikika̱n.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Poxsan nimoconfia̱rowa ipan amejeme̱n iwá̱n niyo̱lpa̱ki iga amejeme̱n. Poxsan nipa̱ki malej ne‑ikno̱chi̱waj.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Desde que nasikej estado de Macedonia, ayá̱ꞌ nemi nimose̱wiáj. Ma̱jwaꞌ niksufri̱rowaj iga nó̱ya̱nsan nikasikej yej ne‑ijiyaj iwá̱n nimajmawikej.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Eꞌ Dios yej kiyo̱lchika̱wa yej mosemakasnekij, ne̱yo̱lchikajkej kua̱ꞌ asiꞌ Tito.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Iwá̱n ayejsan iga asiꞌ, sino que iga nikmatiꞌ iga amejeme̱n poxsan ankiyo̱lchikajkej. Tito ne‑ijlijkej iga amejeme̱n poxsan ankinekij xine‑itaka̱n, iwá̱n ne‑ijlijkej iga anmokno̱matij iwá̱n anne̱yo̱koyaj, iwá̱n iga inó̱n nikaguiꞌ, poxsan niyo̱lpa̱guiꞌ.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Malej iga inó̱n a̱maꞌ yej nimitzijkuilowilijkej mitzikno̱mati̱ltijkej, eꞌ iná̱n ayá̱ꞌ nimoyo̱lmiktiá iga nikchij. Achto kena ne̱yo̱lmiktij iga nikitaꞌ iga inó̱n yej nimitzijkuilowilijkej poxsan mitzikno̱mati̱ltijkej, eꞌ pánojsan.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Iná̱n niyo̱lpa̱ki, ayéj iga anmokno̱matikej, sino que iga kua̱ꞌ anmokno̱matikej, kichij iga anmoyo̱lpatakej iga ankejla̱mikikej ken Dios kineki. Amejeme̱n anmokno̱matikej ijkó̱n ken iga kiye̱ꞌita Dios. Iwá̱n nejeme̱n ayá̱ꞌ nimitzchi̱wilijkej nité̱ yej aye̱kti iga ijkó̱n nimitzijkuilowilijkej.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Kua̱ꞌ se̱ mokno̱mati iwá̱n kichi̱wa ken Dios kiye̱ꞌita, inó̱n kichi̱wa iga moyo̱lpata iwá̱n ijkó̱n wel mosalva̱rowa, iwá̱n inó̱n ayá̱ꞌ te̱yo̱lmiktiá. Eꞌ yej mokno̱mati iga tejté̱ yej onoꞌ ipan iní̱n ta̱jli; inó̱n sí, te̱miktiá.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Ye̱ktia̱ iga amejeme̱n anmokno̱matikej ken iga Dios kiye̱ꞌita, ¡iwá̱n xikitaka̱n iná̱n este ka̱n an‑asikej! Iná̱n ankiyo̱lmákaja iga ankichi̱waj yej nimitztekimakakej, iwá̱n anne̱tajtowilijkej. No̱ ankuesiwikej iga yej mochij yej pox aye̱kti, wa̱n anmajmawikej. Ankinekij maguiꞌ xine‑itáka̱nya, wa̱n ankikno̱chijkej yej kichij yej aye̱kti. Ijkí̱n ankine̱xtijkej iga amejeme̱n até̱ nemi ankichi̱waj yej aye̱kti.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Inó̱n iga kua̱ꞌ nimitzijkuilowilijkej inó̱n a̱maꞌ, aya̱ꞌsan nikejla̱ntoya ipan yej kichij yej aye̱kti, niga ipan yej kichi̱wilijkej yej aye̱kti, sino que iga mane̱si iyi̱xtaj Dios iga anne̱yo̱koyaj nejemej.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Iga inó̱n poxsan anne̱yo̱lchikajkej nejemej.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Nej nikijlijkay Tito iga nikye̱ꞌita ken ankichi̱waj, iwá̱n Tito ijkó̱n nokta kitaꞌ iga ankichijtokej. Kensan nochi yej nejemej nimitzijlijkej melaꞌcie̱rtoj, ijko̱nsan no̱ Tito kitaꞌ iga nochi yej nikijlij de amejeme̱n, no̱ melaꞌcie̱rtoj.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Iwá̱n yéj má̱j mitzcho̱kiliáj kua̱ꞌ kejla̱miki iga amejeme̱n amonochi̱n ankichijkej yej mitztajtanilia̱yaj, iwá̱n kejla̱miki ken iga ankiye̱ꞌitakej, iwá̱n anki‑o̱mema̱wijkej.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Niyo̱lpa̱ki iga nochipa wel nimoconfia̱rowa ipan amejeme̱n.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.