2 Coríntios 7
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs NVI
1 Nokni̱wa̱n, iní̱n yej Dios kijtowa iga kichi̱wa iga tejemej. Inó̱n iga matikajte̱waka̱n yej aye̱kti ken yej welpa te̱mopa iga tikchi̱waj iwá̱n tikejla̱mikij. Matikchi̱waka̱n iga má̱j matiye̱ꞌnemika̱n ken kineki Dios iga tikmajmawiliáj.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 ¡Nejemej nimitztajtaniliáj iga achi xineejla̱ntoka̱n! Ayagaj nemi nikchi̱wiliáj yej aye̱kti, niga nikchi̱waltiáj yej aye̱kti, niga ayagaj nemi nikajkaya̱waj.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Iní̱n nikijtowa ayéj iga nemi nimitzijliáj iga ankichijtokej yej aye̱kti; ken nimitzijlíjkeja iga nejemej nimitzcho̱kiliáj, malej iga matisen‑onoka̱n o matisenmikika̱n.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Poxsan nimoconfia̱rowa ipan amejeme̱n iwá̱n niyo̱lpa̱ki iga amejeme̱n. Poxsan nipa̱ki malej ne‑ikno̱chi̱waj.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Desde que nasikej estado de Macedonia, ayá̱ꞌ nemi nimose̱wiáj. Ma̱jwaꞌ niksufri̱rowaj iga nó̱ya̱nsan nikasikej yej ne‑ijiyaj iwá̱n nimajmawikej.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Eꞌ Dios yej kiyo̱lchika̱wa yej mosemakasnekij, ne̱yo̱lchikajkej kua̱ꞌ asiꞌ Tito.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Iwá̱n ayejsan iga asiꞌ, sino que iga nikmatiꞌ iga amejeme̱n poxsan ankiyo̱lchikajkej. Tito ne‑ijlijkej iga amejeme̱n poxsan ankinekij xine‑itaka̱n, iwá̱n ne‑ijlijkej iga anmokno̱matij iwá̱n anne̱yo̱koyaj, iwá̱n iga inó̱n nikaguiꞌ, poxsan niyo̱lpa̱guiꞌ.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Malej iga inó̱n a̱maꞌ yej nimitzijkuilowilijkej mitzikno̱mati̱ltijkej, eꞌ iná̱n ayá̱ꞌ nimoyo̱lmiktiá iga nikchij. Achto kena ne̱yo̱lmiktij iga nikitaꞌ iga inó̱n yej nimitzijkuilowilijkej poxsan mitzikno̱mati̱ltijkej, eꞌ pánojsan.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Iná̱n niyo̱lpa̱ki, ayéj iga anmokno̱matikej, sino que iga kua̱ꞌ anmokno̱matikej, kichij iga anmoyo̱lpatakej iga ankejla̱mikikej ken Dios kineki. Amejeme̱n anmokno̱matikej ijkó̱n ken iga kiye̱ꞌita Dios. Iwá̱n nejeme̱n ayá̱ꞌ nimitzchi̱wilijkej nité̱ yej aye̱kti iga ijkó̱n nimitzijkuilowilijkej.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Kua̱ꞌ se̱ mokno̱mati iwá̱n kichi̱wa ken Dios kiye̱ꞌita, inó̱n kichi̱wa iga moyo̱lpata iwá̱n ijkó̱n wel mosalva̱rowa, iwá̱n inó̱n ayá̱ꞌ te̱yo̱lmiktiá. Eꞌ yej mokno̱mati iga tejté̱ yej onoꞌ ipan iní̱n ta̱jli; inó̱n sí, te̱miktiá.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Ye̱ktia̱ iga amejeme̱n anmokno̱matikej ken iga Dios kiye̱ꞌita, ¡iwá̱n xikitaka̱n iná̱n este ka̱n an‑asikej! Iná̱n ankiyo̱lmákaja iga ankichi̱waj yej nimitztekimakakej, iwá̱n anne̱tajtowilijkej. No̱ ankuesiwikej iga yej mochij yej pox aye̱kti, wa̱n anmajmawikej. Ankinekij maguiꞌ xine‑itáka̱nya, wa̱n ankikno̱chijkej yej kichij yej aye̱kti. Ijkí̱n ankine̱xtijkej iga amejeme̱n até̱ nemi ankichi̱waj yej aye̱kti.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Inó̱n iga kua̱ꞌ nimitzijkuilowilijkej inó̱n a̱maꞌ, aya̱ꞌsan nikejla̱ntoya ipan yej kichij yej aye̱kti, niga ipan yej kichi̱wilijkej yej aye̱kti, sino que iga mane̱si iyi̱xtaj Dios iga anne̱yo̱koyaj nejemej.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Iga inó̱n poxsan anne̱yo̱lchikajkej nejemej.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Nej nikijlijkay Tito iga nikye̱ꞌita ken ankichi̱waj, iwá̱n Tito ijkó̱n nokta kitaꞌ iga ankichijtokej. Kensan nochi yej nejemej nimitzijlijkej melaꞌcie̱rtoj, ijko̱nsan no̱ Tito kitaꞌ iga nochi yej nikijlij de amejeme̱n, no̱ melaꞌcie̱rtoj.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Iwá̱n yéj má̱j mitzcho̱kiliáj kua̱ꞌ kejla̱miki iga amejeme̱n amonochi̱n ankichijkej yej mitztajtanilia̱yaj, iwá̱n kejla̱miki ken iga ankiye̱ꞌitakej, iwá̱n anki‑o̱mema̱wijkej.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Niyo̱lpa̱ki iga nochipa wel nimoconfia̱rowa ipan amejeme̱n.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.