2 Coríntios 7
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs ACF
1 Nokni̱wa̱n, iní̱n yej Dios kijtowa iga kichi̱wa iga tejemej. Inó̱n iga matikajte̱waka̱n yej aye̱kti ken yej welpa te̱mopa iga tikchi̱waj iwá̱n tikejla̱mikij. Matikchi̱waka̱n iga má̱j matiye̱ꞌnemika̱n ken kineki Dios iga tikmajmawiliáj.
1 Ora, amados, pois que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santificação no temor de Deus.
2 ¡Nejemej nimitztajtaniliáj iga achi xineejla̱ntoka̱n! Ayagaj nemi nikchi̱wiliáj yej aye̱kti, niga nikchi̱waltiáj yej aye̱kti, niga ayagaj nemi nikajkaya̱waj.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém agravamos, a ninguém corrompemos, de ninguém buscamos o nosso proveito.
3 Iní̱n nikijtowa ayéj iga nemi nimitzijliáj iga ankichijtokej yej aye̱kti; ken nimitzijlíjkeja iga nejemej nimitzcho̱kiliáj, malej iga matisen‑onoka̱n o matisenmikika̱n.
3 Não digo isto para vossa condenação; pois já antes tinha dito que estais em nossos corações para juntamente morrer e viver.
4 Poxsan nimoconfia̱rowa ipan amejeme̱n iwá̱n niyo̱lpa̱ki iga amejeme̱n. Poxsan nipa̱ki malej ne‑ikno̱chi̱waj.
4 Grande é a ousadia da minha fala para convosco, e grande a minha jactância a respeito de vós; estou cheio de consolação; transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Desde que nasikej estado de Macedonia, ayá̱ꞌ nemi nimose̱wiáj. Ma̱jwaꞌ niksufri̱rowaj iga nó̱ya̱nsan nikasikej yej ne‑ijiyaj iwá̱n nimajmawikej.
5 Porque, mesmo quando chegamos à macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Eꞌ Dios yej kiyo̱lchika̱wa yej mosemakasnekij, ne̱yo̱lchikajkej kua̱ꞌ asiꞌ Tito.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito.
7 Iwá̱n ayejsan iga asiꞌ, sino que iga nikmatiꞌ iga amejeme̱n poxsan ankiyo̱lchikajkej. Tito ne‑ijlijkej iga amejeme̱n poxsan ankinekij xine‑itaka̱n, iwá̱n ne‑ijlijkej iga anmokno̱matij iwá̱n anne̱yo̱koyaj, iwá̱n iga inó̱n nikaguiꞌ, poxsan niyo̱lpa̱guiꞌ.
7 E não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado por vós, contando-nos as vossas saudades, o vosso choro, o vosso zelo por mim, de maneira que muito me regozijei.
8 Malej iga inó̱n a̱maꞌ yej nimitzijkuilowilijkej mitzikno̱mati̱ltijkej, eꞌ iná̱n ayá̱ꞌ nimoyo̱lmiktiá iga nikchij. Achto kena ne̱yo̱lmiktij iga nikitaꞌ iga inó̱n yej nimitzijkuilowilijkej poxsan mitzikno̱mati̱ltijkej, eꞌ pánojsan.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo, embora já me tivesse arrependido por ver que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo.
9 Iná̱n niyo̱lpa̱ki, ayéj iga anmokno̱matikej, sino que iga kua̱ꞌ anmokno̱matikej, kichij iga anmoyo̱lpatakej iga ankejla̱mikikej ken Dios kineki. Amejeme̱n anmokno̱matikej ijkó̱n ken iga kiye̱ꞌita Dios. Iwá̱n nejeme̱n ayá̱ꞌ nimitzchi̱wilijkej nité̱ yej aye̱kti iga ijkó̱n nimitzijkuilowilijkej.
9 Agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus; de maneira que por nós não padecestes dano em coisa alguma.
10 Kua̱ꞌ se̱ mokno̱mati iwá̱n kichi̱wa ken Dios kiye̱ꞌita, inó̱n kichi̱wa iga moyo̱lpata iwá̱n ijkó̱n wel mosalva̱rowa, iwá̱n inó̱n ayá̱ꞌ te̱yo̱lmiktiá. Eꞌ yej mokno̱mati iga tejté̱ yej onoꞌ ipan iní̱n ta̱jli; inó̱n sí, te̱miktiá.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Ye̱ktia̱ iga amejeme̱n anmokno̱matikej ken iga Dios kiye̱ꞌita, ¡iwá̱n xikitaka̱n iná̱n este ka̱n an‑asikej! Iná̱n ankiyo̱lmákaja iga ankichi̱waj yej nimitztekimakakej, iwá̱n anne̱tajtowilijkej. No̱ ankuesiwikej iga yej mochij yej pox aye̱kti, wa̱n anmajmawikej. Ankinekij maguiꞌ xine‑itáka̱nya, wa̱n ankikno̱chijkej yej kichij yej aye̱kti. Ijkí̱n ankine̱xtijkej iga amejeme̱n até̱ nemi ankichi̱waj yej aye̱kti.
11 Porque, quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! que apologia, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo mostrastes estar puros neste negócio.
12 Inó̱n iga kua̱ꞌ nimitzijkuilowilijkej inó̱n a̱maꞌ, aya̱ꞌsan nikejla̱ntoya ipan yej kichij yej aye̱kti, niga ipan yej kichi̱wilijkej yej aye̱kti, sino que iga mane̱si iyi̱xtaj Dios iga anne̱yo̱koyaj nejemej.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o agravo, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que o vosso grande cuidado por nós fosse manifesto diante de Deus.
13 Iga inó̱n poxsan anne̱yo̱lchikajkej nejemej.
13 Por isso fomos consolados pela vossa consolação, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi recreado por vós todos.
14 Nej nikijlijkay Tito iga nikye̱ꞌita ken ankichi̱waj, iwá̱n Tito ijkó̱n nokta kitaꞌ iga ankichijtokej. Kensan nochi yej nejemej nimitzijlijkej melaꞌcie̱rtoj, ijko̱nsan no̱ Tito kitaꞌ iga nochi yej nikijlij de amejeme̱n, no̱ melaꞌcie̱rtoj.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas, como vos dissemos tudo com verdade, também a nossa glória para com Tito se achou verdadeira.
15 Iwá̱n yéj má̱j mitzcho̱kiliáj kua̱ꞌ kejla̱miki iga amejeme̱n amonochi̱n ankichijkej yej mitztajtanilia̱yaj, iwá̱n kejla̱miki ken iga ankiye̱ꞌitakej, iwá̱n anki‑o̱mema̱wijkej.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Niyo̱lpa̱ki iga nochipa wel nimoconfia̱rowa ipan amejeme̱n.
16 Regozijo-me de em tudo poder confiar em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.