1 Tessalonicenses 2

Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nokni̱wa̱n, amejeme̱n nokta ankimatij iga ayéj bá̱ldejsan nimitzpaxa̱lowili̱toj.
1 Bem sabeis, irmãos, que a nossa ida a vós não foi em vão.
2 Amejeme̱n ankimátija iga achto ne‑ijijlijkej kuajkuantas yej ajaye̱kti iwá̱n ne‑ikno̱chijkej ipan a̱ltepe̱ꞌ Filipos, eꞌ Dios ne̱pale̱wijkej iga ayá̱ꞌ nimajmawikej iga manimitzpowili̱ka̱n ye̱ꞌnoti̱ciaj yej tasalva̱rowa, malej iga miaꞌ ne‑ijiyaj.
2 Apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como sabeis, ousamos, confiados em nosso Deus, pregar-vos o Evangelho de Deus em meio de muitas lutas.
3 Iga kua̱ꞌ nimitzpowilijkej ye̱ꞌnoti̱ciaj ayá̱ꞌ nimitzmachtijkej yej aye̱kti, niga nimitzkajkayajkej, niga ayá̱ꞌ nita̱tapojkej iga manimitzpojpolo̱ka̱n.
3 A nossa pregação não provém de erro, nem de intenções fraudulentas, nem de engano.
4 Ma̱jwaꞌ Dios kiye̱ꞌitaꞌ yej nikchijkej iwá̱n ne̱ta̱lkej iga manikpowaka̱n ye̱ꞌnoti̱ciaj yej tama̱nawiá, ijkó̱n iga nejemej nita̱tapowaj. Ayéj iga la gente mane̱ye̱ꞌitaka̱n, sino que mane̱ye̱ꞌitaka̱n Dios, yej ki̱xmati toa̱lmaj.
4 Mas, como Deus nos julgou dignos de nos confiar o Evangelho, falamos, não para agradar aos homens, e sim a Deus, que sonda os nossos corações.
5 Amejeme̱n ankimatij, ayí̱ꞌ nimitztzojtzope̱liꞌno̱tzakej iga manimitzyo̱lyama̱naka̱n. Ayá̱ꞌ nikchijkej nité̱ igasan manikta̱ni̱ka̱n tomi̱n, kitztoꞌ Dios.
5 Com efeito, nunca usamos de adulação, como sabeis, nem fomos levados por fins interesseiros. Deus é testemunha.
6 Ayí̱ꞌ nikchijkej iga mane̱weyimati̱lti̱ka̱n, niga amejeme̱n, niga agaj seꞌ. Malej wel katka nimitztekimakayaj iga no̱ nimanda̱rowaj iga ne̱ti̱tankej Cristo.
6 Não buscamos glórias humanas, nem de vós nem de outros.
7 Ma̱jwaꞌ, amejeme̱n nimitzcho̱kilijkej, nejemej ken se̱ te̱ye̱ꞌ yej kiskaltiá iwá̱n kicuida̱rowa ipilowa̱ntzitzi̱n.
7 Na qualidade de apóstolos de Cristo, poderíamos apresentar-nos como pessoas de autoridade. Todavia, nos fizemos discretos no meio de vós. Como a mãe a acariciar os seus filhinhos,
8 Poxsan nimitzcho̱kiliáj este ayejsan itájto̱l Dios wel nimitzmakaj, sino este wel nimikij iga amejeme̱n. Poxsan nimitzikni̱matij.
8 assim, em nossa ternura por vós, desejávamos não só comunicar-vos o Evangelho de Deus, mas até a nossa própria vida, porquanto nos sois muito queridos.
9 Nokni̱wa̱n, amejeme̱n ankimatij nokta ken iga pox nisiawikej iga nitekipanojkej iga nitata̱nijkej iga nitakuajkej. Nitekipanojkej semilwiꞌ wa̱n senyówal, iga amo ni agaj de amejeme̱n mane̱makaka̱n iga manitakua̱ka̱n mie̱j nimitzpowilia̱yaj itájto̱l Dios.
9 Vós vos lembrais, irmãos, dos nossos trabalhos e de nossa fadiga. Trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, pregamo-vos o Evangelho de Deus.
10 Amejeme̱n anne‑itakej, iwá̱n Dios no̱ ne‑itakej, iga nikchijkej ken Dios kineki iwá̱n niye̱ꞌnemiáj amo‑i̱xtaj amejeme̱n yej ankitokaj Dios iga amo agaj makijto iga nikchi̱waj yej aye̱kti.
10 Vós sois testemunhas, e também Deus, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos convosco que crestes.
11 Iwá̱n ankimatij no̱ kén iga sejsé̱ de amejeme̱n nimitzno̱no̱tzkej, iwá̱n nimitzyo̱lchikajkej ken kichi̱wa se̱ te̱taj iwá̱n ipilowa̱n.
11 E sabeis que procedemos com cada um de vós como um pai com seus filhos:
12 Nimitzijlijkej iga xiye̱ꞌnemika̱n ken kajasi iga nemij yej kitokaj Dios, yej mitzno̱tzkej iga xonoka̱n ite̱noj ka̱n pox taye̱ka̱n, ka̱n yéj reina̱rowa.
12 nós vos temos exortado, estimulado, conjurado a vos comportardes de maneira digna de Deus, que vos chama ao seu Reino e à sua glória.
13 Inó̱n iga nochipa nikmakaj gracias Dios, iga kua̱ꞌ ankikakikej itájto̱l Dios yej nejemej nimitzpowilijkej, ankikuikej ken nokta itájto̱l Dios, ayéj ken itájto̱l tajta̱gaꞌ. Iga seꞌpay annemij, ne̱si iga inó̱n tájto̱l tekipanowa pan amejeme̱n yej ankicre̱dowaj.
13 Por isso é que também nós não cessamos de dar graças a Deus, porque recebestes a palavra de Deus, que de nós ouvistes, e a acolhestes, não como palavra de homens, mas como aquilo que realmente é, como palavra de Deus, que age eficazmente em vós, os fiéis.
14 Nokni̱wa̱n, ken mitzikno̱chijkej yej ómpasan no̱ cha̱ntitokej Tesalónica, ijko̱nsan no̱ kichi̱wilijkej tokni̱wa̱n yej kitokaj Dios yej onokej Judea yej moconfia̱rowaj ipan Cristo Jesús. Sekin Judiyojmej yej de yejéme̱mpasan de Judea kikno̱chijkej yej kicre̱dowaj Cristo Jesús.
14 Com efeito, irmãos, vós vos tornastes imitadores das igrejas de Deus que estão na Judéia, das igrejas de Jesus Cristo. Tivestes que sofrer da parte dos vossos compatriotas o mesmo que eles sofreram dos judeus,
15 Ino̱mej judiyojmej kimiktijkej toTe̱ko Jesucristo, kensan ikyay sekin judiyojmej kimiktijkej profe̱tajmej, iwá̱n iná̱n nejeme̱n no̱ sekin judiyojmej ne̱tekiꞌki̱xtijkej pan iya̱ltepe̱mej. Ino̱mpa judiyojmej ayá̱ꞌ kichi̱waj ken kineki Dios wa̱n kijiyaj nochi gente.
15 aqueles judeus que mataram o Senhor Jesus, que nos perseguiram, que não são do agrado de Deus, que são inimigos de todos os homens,
16 Iwá̱n ayá̱ꞌ kinekij iga nejemej manikta̱tapo̱wi̱ka̱n yej ayéj judiyojmej iga no̱ mamoma̱nawi̱ka̱n. Iwá̱n iga ijkó̱n kichi̱waj, má̱j kichi̱waj yej aye̱kti. Inó̱n iga iná̱n, Dios poxsan kuesiwiꞌ iwa̱mej iwá̱n yáwiya kicastiga̱ro̱ti.
16 visto que nos proíbem pregar aos gentios para que se salvem. E com isto vão enchendo sempre mais a medida dos seus pecados. Mas a ira de Deus acabou por atingi-los.
17 Nokni̱wa̱n, kua̱ꞌ ne̱ki̱xtijkej ka̱n amejeme̱n amonokej, wejkaj ayá̱ꞌ nimitzitayaj, malej ijkó̱n nochipa nimitzpiayaj pan noa̱lmajmej, iwá̱n poxsan niknekiáj manimitzitatij.
17 Nós, irmãos, separados de vós por algum tempo - de vista, não de coração -, temos o mais vivo e ardente desejo de vos rever.
18 Nia̱jnekiáj nejemej. Iwá̱n noma̱tika nej niPablo, miaꞌya ve̱j niknekiá iga maniá, eꞌ Tzitzimiꞌ nochipa ne̱tzakuilijkej.
18 Pelo que fizemos o possível por ir visitar-vos, ao menos eu, Paulo, em diversas ocasiões. Mas Satanás nos impediu.
19 Nimokichmatij iga amejeme̱n ankicre̱dowaj Cristo wa̱n nipoxpa̱kij iga nikmatij iga amejeme̱n ansen‑onoskej nowa̱mej kua̱ꞌ wi̱ꞌ toTe̱ko Jesucristo.
19 Pois quem, senão vós, será a nossa esperança, a nossa alegria e a nossa coroa de glória ante nosso Senhor Jesus, no dia de sua vinda?
20 Niyo̱lchikajtokej iwá̱n niyo̱lpa̱ktokej iga amejeme̱n anye̱ꞌnemij.
20 Sim, sois vós a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.