1 Tessalonicenses 2

Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nokni̱wa̱n, amejeme̱n nokta ankimatij iga ayéj bá̱ldejsan nimitzpaxa̱lowili̱toj.
1 Vocês mesmos sabem, irmãos, que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Amejeme̱n ankimátija iga achto ne‑ijijlijkej kuajkuantas yej ajaye̱kti iwá̱n ne‑ikno̱chijkej ipan a̱ltepe̱ꞌ Filipos, eꞌ Dios ne̱pale̱wijkej iga ayá̱ꞌ nimajmawikej iga manimitzpowili̱ka̱n ye̱ꞌnoti̱ciaj yej tasalva̱rowa, malej iga miaꞌ ne‑ijiyaj.
2 Sabem como fomos maltratados e quanto sofremos em Filipos, antes de chegarmos aí. E, no entanto, com confiança em nosso Deus, anunciamos a vocês as boas-novas de Deus, apesar de grande oposição.
3 Iga kua̱ꞌ nimitzpowilijkej ye̱ꞌnoti̱ciaj ayá̱ꞌ nimitzmachtijkej yej aye̱kti, niga nimitzkajkayajkej, niga ayá̱ꞌ nita̱tapojkej iga manimitzpojpolo̱ka̱n.
3 Portanto, como veem, não pregamos com a intenção de enganá-los, nem com motivos impuros, nem com artimanhas.
4 Ma̱jwaꞌ Dios kiye̱ꞌitaꞌ yej nikchijkej iwá̱n ne̱ta̱lkej iga manikpowaka̱n ye̱ꞌnoti̱ciaj yej tama̱nawiá, ijkó̱n iga nejemej nita̱tapowaj. Ayéj iga la gente mane̱ye̱ꞌitaka̱n, sino que mane̱ye̱ꞌitaka̱n Dios, yej ki̱xmati toa̱lmaj.
4 Em vez disso, falamos como mensageiros aprovados por Deus, aos quais foram confiadas as boas-novas. Nosso propósito não é agradar as pessoas, mas a Deus, que examina as intenções de nosso coração.
5 Amejeme̱n ankimatij, ayí̱ꞌ nimitztzojtzope̱liꞌno̱tzakej iga manimitzyo̱lyama̱naka̱n. Ayá̱ꞌ nikchijkej nité̱ igasan manikta̱ni̱ka̱n tomi̱n, kitztoꞌ Dios.
5 Como bem sabem, nunca tentamos conquistá-los com bajulação, e Deus é nossa testemunha de que não agimos motivados pela ganância.
6 Ayí̱ꞌ nikchijkej iga mane̱weyimati̱lti̱ka̱n, niga amejeme̱n, niga agaj seꞌ. Malej wel katka nimitztekimakayaj iga no̱ nimanda̱rowaj iga ne̱ti̱tankej Cristo.
6 Quanto ao reconhecimento humano, nunca o buscamos de vocês, nem de nenhum outro.
7 Ma̱jwaꞌ, amejeme̱n nimitzcho̱kilijkej, nejemej ken se̱ te̱ye̱ꞌ yej kiskaltiá iwá̱n kicuida̱rowa ipilowa̱ntzitzi̱n.
7 Ainda que, como apóstolos de Cristo, tivéssemos o direito de fazer certas exigências, agimos como crianças entre vocês. Ou melhor, fomos como a mãe que alimenta os filhos e deles cuida.
8 Poxsan nimitzcho̱kiliáj este ayejsan itájto̱l Dios wel nimitzmakaj, sino este wel nimikij iga amejeme̱n. Poxsan nimitzikni̱matij.
8 Nós os amamos tanto que compartilhamos com vocês não apenas as boas-novas de Deus, mas também nossa própria vida.
9 Nokni̱wa̱n, amejeme̱n ankimatij nokta ken iga pox nisiawikej iga nitekipanojkej iga nitata̱nijkej iga nitakuajkej. Nitekipanojkej semilwiꞌ wa̱n senyówal, iga amo ni agaj de amejeme̱n mane̱makaka̱n iga manitakua̱ka̱n mie̱j nimitzpowilia̱yaj itájto̱l Dios.
9 Não se lembram, irmãos, de como trabalhamos arduamente entre vocês? Noite e dia nos esforçamos para obter sustento, a fim de não sermos um peso para ninguém enquanto lhes anunciávamos as boas-novas de Deus.
10 Amejeme̱n anne‑itakej, iwá̱n Dios no̱ ne‑itakej, iga nikchijkej ken Dios kineki iwá̱n niye̱ꞌnemiáj amo‑i̱xtaj amejeme̱n yej ankitokaj Dios iga amo agaj makijto iga nikchi̱waj yej aye̱kti.
10 Vocês mesmos são nossas testemunhas, e Deus também é, de que fomos dedicados, honestos e irrepreensíveis com todos vocês, os que creem.
11 Iwá̱n ankimatij no̱ kén iga sejsé̱ de amejeme̱n nimitzno̱no̱tzkej, iwá̱n nimitzyo̱lchikajkej ken kichi̱wa se̱ te̱taj iwá̱n ipilowa̱n.
11 E sabem que tratamos a cada um como um pai trata seus filhos.
12 Nimitzijlijkej iga xiye̱ꞌnemika̱n ken kajasi iga nemij yej kitokaj Dios, yej mitzno̱tzkej iga xonoka̱n ite̱noj ka̱n pox taye̱ka̱n, ka̱n yéj reina̱rowa.
12 Aconselhamos, incentivamos e insistimos para que vivam de modo que Deus considere digno, pois ele os chamou para terem parte em seu reino e em sua glória.
13 Inó̱n iga nochipa nikmakaj gracias Dios, iga kua̱ꞌ ankikakikej itájto̱l Dios yej nejemej nimitzpowilijkej, ankikuikej ken nokta itájto̱l Dios, ayéj ken itájto̱l tajta̱gaꞌ. Iga seꞌpay annemij, ne̱si iga inó̱n tájto̱l tekipanowa pan amejeme̱n yej ankicre̱dowaj.
13 Portanto, nunca deixamos de agradecer a Deus, pois, quando vocês receberam de nós a mensagem dele, não consideraram nossas palavras meras ideias humanas, mas as aceitaram como palavra de Deus, o que sem dúvida são. E essa mensagem continua a atuar em vocês, os que creem.
14 Nokni̱wa̱n, ken mitzikno̱chijkej yej ómpasan no̱ cha̱ntitokej Tesalónica, ijko̱nsan no̱ kichi̱wilijkej tokni̱wa̱n yej kitokaj Dios yej onokej Judea yej moconfia̱rowaj ipan Cristo Jesús. Sekin Judiyojmej yej de yejéme̱mpasan de Judea kikno̱chijkej yej kicre̱dowaj Cristo Jesús.
14 E então, irmãos, vocês foram perseguidos por seus próprios compatriotas, tornando-se assim imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus na Judeia, que também sofreram nas mãos de seu próprio povo, os judeus.
15 Ino̱mej judiyojmej kimiktijkej toTe̱ko Jesucristo, kensan ikyay sekin judiyojmej kimiktijkej profe̱tajmej, iwá̱n iná̱n nejeme̱n no̱ sekin judiyojmej ne̱tekiꞌki̱xtijkej pan iya̱ltepe̱mej. Ino̱mpa judiyojmej ayá̱ꞌ kichi̱waj ken kineki Dios wa̱n kijiyaj nochi gente.
15 Eles mataram o Senhor Jesus e os profetas, e agora também nos perseguem. Não agradam a Deus e trabalham contra toda a humanidade,
16 Iwá̱n ayá̱ꞌ kinekij iga nejemej manikta̱tapo̱wi̱ka̱n yej ayéj judiyojmej iga no̱ mamoma̱nawi̱ka̱n. Iwá̱n iga ijkó̱n kichi̱waj, má̱j kichi̱waj yej aye̱kti. Inó̱n iga iná̱n, Dios poxsan kuesiwiꞌ iwa̱mej iwá̱n yáwiya kicastiga̱ro̱ti.
16 procurando impedir-nos de anunciar a salvação aos gentios. Com isso, continuam a acumular pecados, mas a ira de Deus finalmente os alcançou.
17 Nokni̱wa̱n, kua̱ꞌ ne̱ki̱xtijkej ka̱n amejeme̱n amonokej, wejkaj ayá̱ꞌ nimitzitayaj, malej ijkó̱n nochipa nimitzpiayaj pan noa̱lmajmej, iwá̱n poxsan niknekiáj manimitzitatij.
17 Irmãos, depois de um breve tempo separados de vocês, embora nosso coração nunca os tenha deixado, esforçamo-nos por voltar a vê-los, pela grande saudade que sentimos.
18 Nia̱jnekiáj nejemej. Iwá̱n noma̱tika nej niPablo, miaꞌya ve̱j niknekiá iga maniá, eꞌ Tzitzimiꞌ nochipa ne̱tzakuilijkej.
18 Queríamos muito visitá-los, e eu, Paulo, tentei não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Nimokichmatij iga amejeme̱n ankicre̱dowaj Cristo wa̱n nipoxpa̱kij iga nikmatij iga amejeme̱n ansen‑onoskej nowa̱mej kua̱ꞌ wi̱ꞌ toTe̱ko Jesucristo.
19 Afinal, o que nos dá esperança e alegria? E qual será nossa magnífica recompensa e coroa diante do Senhor Jesus quando ele voltar? Serão vocês!
20 Niyo̱lchikajtokej iwá̱n niyo̱lpa̱ktokej iga amejeme̱n anye̱ꞌnemij.
20 Sim, vocês são nosso orgulho e nossa alegria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.