1 Tessalonicenses 2
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs NTLH
1 Nokni̱wa̱n, amejeme̱n nokta ankimatij iga ayéj bá̱ldejsan nimitzpaxa̱lowili̱toj.
1 Vocês sabem muito bem, irmãos, que a nossa visita não ficou sem proveito.
2 Amejeme̱n ankimátija iga achto ne‑ijijlijkej kuajkuantas yej ajaye̱kti iwá̱n ne‑ikno̱chijkej ipan a̱ltepe̱ꞌ Filipos, eꞌ Dios ne̱pale̱wijkej iga ayá̱ꞌ nimajmawikej iga manimitzpowili̱ka̱n ye̱ꞌnoti̱ciaj yej tasalva̱rowa, malej iga miaꞌ ne‑ijiyaj.
2 Sabem também como fomos maltratados e insultados na cidade de Filipos, antes de chegarmos aí em Tessalônica. Fomos muito combatidos, mas o nosso Deus nos deu coragem para anunciar a vocês a boa notícia que vem dele.
3 Iga kua̱ꞌ nimitzpowilijkej ye̱ꞌnoti̱ciaj ayá̱ꞌ nimitzmachtijkej yej aye̱kti, niga nimitzkajkayajkej, niga ayá̱ꞌ nita̱tapojkej iga manimitzpojpolo̱ka̱n.
3 Aquilo que anunciamos a vocês não se baseia em erros ou em má intenção; e também não tentamos enganar ninguém.
4 Ma̱jwaꞌ Dios kiye̱ꞌitaꞌ yej nikchijkej iwá̱n ne̱ta̱lkej iga manikpowaka̱n ye̱ꞌnoti̱ciaj yej tama̱nawiá, ijkó̱n iga nejemej nita̱tapowaj. Ayéj iga la gente mane̱ye̱ꞌitaka̱n, sino que mane̱ye̱ꞌitaka̱n Dios, yej ki̱xmati toa̱lmaj.
4 Pelo contrário, sempre falamos como Deus quer que falemos, porque ele nos aprovou e nos deu a tarefa de anunciar o evangelho . Não queremos agradar as pessoas, mas a Deus, que põe à prova as nossas intenções.
5 Amejeme̱n ankimatij, ayí̱ꞌ nimitztzojtzope̱liꞌno̱tzakej iga manimitzyo̱lyama̱naka̱n. Ayá̱ꞌ nikchijkej nité̱ igasan manikta̱ni̱ka̱n tomi̱n, kitztoꞌ Dios.
5 Pois vocês sabem muito bem que não usamos palavras bonitas para enganar vocês, nem procuramos tapear vocês para conseguir dinheiro. Deus é testemunha disso.
6 Ayí̱ꞌ nikchijkej iga mane̱weyimati̱lti̱ka̱n, niga amejeme̱n, niga agaj seꞌ. Malej wel katka nimitztekimakayaj iga no̱ nimanda̱rowaj iga ne̱ti̱tankej Cristo.
6 Nunca procuramos elogios de ninguém, nem de vocês nem de outros.
7 Ma̱jwaꞌ, amejeme̱n nimitzcho̱kilijkej, nejemej ken se̱ te̱ye̱ꞌ yej kiskaltiá iwá̱n kicuida̱rowa ipilowa̱ntzitzi̱n.
7 No entanto, tínhamos o direito de exigir de vocês alguma coisa, por sermos apóstolos de Cristo. Mas, quando estivemos com vocês, nós fomos como crianças, fomos como uma mãe ao cuidar dos seus filhos.
8 Poxsan nimitzcho̱kiliáj este ayejsan itájto̱l Dios wel nimitzmakaj, sino este wel nimikij iga amejeme̱n. Poxsan nimitzikni̱matij.
8 Nós os amávamos tanto, que gostaríamos de ter dado a vocês não somente a boa notícia que vem de Deus, mas até mesmo a nossa própria vida. Como nós os amávamos!
9 Nokni̱wa̱n, amejeme̱n ankimatij nokta ken iga pox nisiawikej iga nitekipanojkej iga nitata̱nijkej iga nitakuajkej. Nitekipanojkej semilwiꞌ wa̱n senyówal, iga amo ni agaj de amejeme̱n mane̱makaka̱n iga manitakua̱ka̱n mie̱j nimitzpowilia̱yaj itájto̱l Dios.
9 Irmãos, vocês com certeza lembram de como trabalhamos e lutamos para ganhar o nosso sustento. Trabalhávamos de dia e de noite a fim de não sermos uma carga para vocês, enquanto anunciávamos a vocês a boa notícia que vem de Deus.
10 Amejeme̱n anne‑itakej, iwá̱n Dios no̱ ne‑itakej, iga nikchijkej ken Dios kineki iwá̱n niye̱ꞌnemiáj amo‑i̱xtaj amejeme̱n yej ankitokaj Dios iga amo agaj makijto iga nikchi̱waj yej aye̱kti.
10 Vocês são nossas testemunhas e Deus também de que o nosso comportamento entre vocês que creram foi limpo, correto e sem nenhuma falha.
11 Iwá̱n ankimatij no̱ kén iga sejsé̱ de amejeme̱n nimitzno̱no̱tzkej, iwá̱n nimitzyo̱lchikajkej ken kichi̱wa se̱ te̱taj iwá̱n ipilowa̱n.
11 Vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata os seus filhos.
12 Nimitzijlijkej iga xiye̱ꞌnemika̱n ken kajasi iga nemij yej kitokaj Dios, yej mitzno̱tzkej iga xonoka̱n ite̱noj ka̱n pox taye̱ka̱n, ka̱n yéj reina̱rowa.
12 Nós os animamos e aconselhamos para que vocês vivessem de uma maneira que agrade a Deus, que os chama para terem parte no seu Reino e na sua glória .
13 Inó̱n iga nochipa nikmakaj gracias Dios, iga kua̱ꞌ ankikakikej itájto̱l Dios yej nejemej nimitzpowilijkej, ankikuikej ken nokta itájto̱l Dios, ayéj ken itájto̱l tajta̱gaꞌ. Iga seꞌpay annemij, ne̱si iga inó̱n tájto̱l tekipanowa pan amejeme̱n yej ankicre̱dowaj.
13 E existe outra razão pela qual sempre damos graças a Deus. Quando levamos a vocês a mensagem de Deus, vocês a ouviram e aceitaram. Não a aceitaram como uma mensagem que vem de pessoas, mas como a mensagem que vem de Deus, o que, de fato, ela é. Pois Deus está agindo em vocês, os que creem.
14 Nokni̱wa̱n, ken mitzikno̱chijkej yej ómpasan no̱ cha̱ntitokej Tesalónica, ijko̱nsan no̱ kichi̱wilijkej tokni̱wa̱n yej kitokaj Dios yej onokej Judea yej moconfia̱rowaj ipan Cristo Jesús. Sekin Judiyojmej yej de yejéme̱mpasan de Judea kikno̱chijkej yej kicre̱dowaj Cristo Jesús.
14 Meus irmãos, o que aconteceu com vocês já havia acontecido também com as igrejas de Deus na Judeia, com o povo dali que pertence a Cristo Jesus. Vocês foram perseguidos pelos seus próprios patrícios do mesmo modo que os cristãos da Judeia foram perseguidos pelos judeus.
15 Ino̱mej judiyojmej kimiktijkej toTe̱ko Jesucristo, kensan ikyay sekin judiyojmej kimiktijkej profe̱tajmej, iwá̱n iná̱n nejeme̱n no̱ sekin judiyojmej ne̱tekiꞌki̱xtijkej pan iya̱ltepe̱mej. Ino̱mpa judiyojmej ayá̱ꞌ kichi̱waj ken kineki Dios wa̱n kijiyaj nochi gente.
15 Foram os judeus que mataram o Senhor Jesus e os profetas e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são inimigos de todos.
16 Iwá̱n ayá̱ꞌ kinekij iga nejemej manikta̱tapo̱wi̱ka̱n yej ayéj judiyojmej iga no̱ mamoma̱nawi̱ka̱n. Iwá̱n iga ijkó̱n kichi̱waj, má̱j kichi̱waj yej aye̱kti. Inó̱n iga iná̱n, Dios poxsan kuesiwiꞌ iwa̱mej iwá̱n yáwiya kicastiga̱ro̱ti.
16 Tentam até nos impedir de anunciarmos a mensagem de salvação aos não judeus. Com isso eles completam o total dos pecados que eles têm cometido. Mas agora o castigo de Deus caiu finalmente sobre eles.
17 Nokni̱wa̱n, kua̱ꞌ ne̱ki̱xtijkej ka̱n amejeme̱n amonokej, wejkaj ayá̱ꞌ nimitzitayaj, malej ijkó̱n nochipa nimitzpiayaj pan noa̱lmajmej, iwá̱n poxsan niknekiáj manimitzitatij.
17 Irmãos, nós tivemos de nos separar de vocês por algum tempo. Estamos longe dos olhos, mas perto do coração. Sentimos muitas saudades de vocês e gostaríamos de vê-los outra vez.
18 Nia̱jnekiáj nejemej. Iwá̱n noma̱tika nej niPablo, miaꞌya ve̱j niknekiá iga maniá, eꞌ Tzitzimiꞌ nochipa ne̱tzakuilijkej.
18 Por isso quisemos ir até aí e fazer uma visita a vocês. Pelo menos eu, Paulo, quis fazer isso mais de uma vez, mas Satanás não nos deixou.
19 Nimokichmatij iga amejeme̱n ankicre̱dowaj Cristo wa̱n nipoxpa̱kij iga nikmatij iga amejeme̱n ansen‑onoskej nowa̱mej kua̱ꞌ wi̱ꞌ toTe̱ko Jesucristo.
19 Afinal, quando o nosso Senhor Jesus vier, vocês e ninguém mais são de modo todo especial a nossa esperança, a nossa alegria e o nosso motivo de satisfação, diante dele, pela nossa vitória.
20 Niyo̱lchikajtokej iwá̱n niyo̱lpa̱ktokej iga amejeme̱n anye̱ꞌnemij.
20 Sim, vocês são o nosso orgulho e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.