Romanos 7

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Boom bo bwɛɛm e, me ŋgomte keenjeme fin ɛ̂ ben diɛwɛ bonyii bò kee nci le. Kɛ ben kee lɛ nci ké no kɛŋke mvuŋgay ɛ̂ wee we kɛ seke mwɛtɛn bɛɛ dvú?
1 Não sabeis vós, irmãos (pois eu falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem enquanto ele vive?
2 Beene ejo kenfewsɛn yî kentaashɛ ke kpwoon bô diemsɛn e. Nci ké no suule kpwoon yî dweese le kɛ seke dweese bɛɛ dvú. Geenɛn ɛ́ dweese nɛlo ɛ kpwe, tu wvú nu ɛ buy wase ɛkuse jo nci wvù suule wvú bô dweese.
2 Porque a mulher que tem marido, está ligada pela lei ao marido, enquanto ele viver; mas se o marido morrer, ela está livre da lei do marido.
3 Nonɛn ɛ́ wvú nɛ ɛ gɛn ɛ̂ diemsɛn mvu le ɛ dweese bɛɛ dvú, ɛ́ bó etee wvú lɛ kpwoon nsake. Geenɛn ɛ́ dweese nɛlo ɛ kpwe, tu wvú nu ɛ buy wase ɛ̂ nci wvudvu kuse. Ɛ́ wvú gɛn lo ɛ taashɛ ɛ no nu bô diemsɛn mvu, wvú saa enu kpwoon nsake kɛ.
3 Então assim, enquanto seu marido viver, se ela se casar com outro homem, será chamada adúltera; mas se seu marido morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera, mesmo que ela venha a se casar com outro homem.
4 Ɛ̀ nu kɛ lɛŋlɛŋ boom bo bwɛɛm e no ben nu ɛ kpwe wase fô bonci le fele yî ye Klistu yì bó to taɛ yî kentam e. Ben nu ɛ kpwe nonɛn wvu lɛ ben enù wase bonyii bo wee mvu le jɛɛy. Ɛ wee wvudvu wvun nu wvù bó to bvusɛɛ yî kpwe le, wvu lɛ beene ecee wase gee ɛ ɛ̀ nu mwɛɛm mvù jee fô Nyo' le.
4 Portanto, meus irmãos, vós também vos tornastes mortos para a lei pelo corpo de Cristo, para que chegásseis a ser de outro, do que foi ressuscitado dentre os mortos, a fim de que déssemos fruto para Deus.
5 Seke beene to bɛɛ cee bii no nyam ye yesebeene gomte, bonci to ké no kamsee ye yesebeene yì fuu gee ɛ biba bisɛɛbeene bi ye le lemte mwɛɛm mvù too ɛ ɛ̀ nu bô kpwe fô beene le.
5 Porque, enquanto estávamos na carne, as paixões dos pecados, que eram pela lei, operavam em nossos membros para trazerem fruto para a morte.
6 Geenɛn, keseen nu ɛ beene ɛ buy wase ɛkuse jo bonci ɛ kpwe fô bonci bodvu le bò to nu ɛ jicɛ beene le diɛwɛ bonyii bo ncaw e. Beene nu ɛ buy wvu lɛ beene elemtè ɛnte jo nshii wvu fwɛ wvù ɛ̀ nu wvu Keyoy ke Yuule, ɛ ɛ̀ yaa bvuu nu ɛ̂ je yi yvum yì bonci bò bó saŋɛɛ le kɛ.
6 Mas agora temos sido libertos da lei, tendo morrido para aquilo em que estávamos retidos; para que sirvamos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 Ɛ̀ nulo ɛ́ beene egay lɛ la? Ɛ̀ fɛn nu lɛ nci nu fiɛɛ fì befe? Kɛ ɛ̀ nu nonɛn kɛ! Ɛ́ ɛ̀ to baa nu nje bonci, tu kɛ me mbe ŋkee fiɛɛ fì befe kɛ. Ɛ́ nci to baa gay lɛ, “Fo wee edewkenè ɛjisɛ yî fiɛɛ fi wee mvu le”, tu me mbaa ŋkee lɛ keedewkene ɛjisɛ nu fiɛɛ fì befe kɛ.
7 O que diremos então? A lei é pecado? De forma alguma! Porém, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria o desejo, se a lei não dissesse: Tu não cobiçarás.
8 Geenɛn kebefɛ ɛ mum ɛ bɛɛ ɛkuse jo nci wvun ɛ shiw ɛjisɛ yò dewkene yî yɛm e jé le jé le. Ɛ́ nci be baa nu, kebefɛ saa ekɛŋke mvuŋgay kɛ.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, operou em mim todo tipo de concupiscência; porque sem a lei o pecado está morto.
9 Me nto nshee ncee ŋgee no me ŋgomte ɛ me mbaa ŋkee wase bonci kɛ. Geenɛn, ɛ me ke ndioo eŋkiɛɛ bonci, ɛ kebefɛ mum ŋaay, ɛ me mum kpwe.
9 Outrora eu estava vivo sem a lei, mas quando o mandamento veio, o pecado reviveu, e eu morri.
10 Bonci bodvu kebɛɛ bò fí to nu lɛ bó nu ke eto bô nshii, nu ɛ kaa ɛ to ɛ ɛ̀ nu bô kpwe fô me le.
10 E o mandamento que era ordenado para vida, eu achei que era para morte.
11 Fì nu lɛ kebefɛ to nu ɛ mum kɛŋkɛ je yî bonci ban e, lɛɛ me, bɛɛ ɛkuse jodvu yu me.
11 Porque o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, me enganou, e por ele me matou.
12 Nonɛn bonci nu fiɛɛ fì yuule, ɛ fiɛɛ fì bonci gayte nu fiɛɛ fì yuule, nu teytey bvuu jee.
12 Portanto, a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
13 Fí fɛn nu lɛ fiɛɛ fì jee to nu ɛ kaa to ɛ ɛ̀ nu bô kpwe fô me le? Naa kɛ ɛ̀ nu nonɛn kɛ! Ɛ̀ to nu kebefɛ kè to bɛkɛɛ ɛkuse jo fiɛɛ fì jee fin keeto bô kpwe fô me le, wvu lɛ beene eyɛn lɛ kebefɛ nu kebefɛ, ɛ fí duŋci ɛ ɛ̀ nu yî fiɛɛ fì bonci gayte le lɛ kebefɛ looci naa befe baay.
13 Então, o que me é bom tornou-se em morte? De forma alguma! Mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou a morte em mim pelo que é bom; a fim de que pelo mandamento o pecado se tornasse excessivamente pecaminoso.
14 Beene kee lɛ bonci nu fiɛɛ ɛ fí nɛ fô Nyo' le. Geenɛn ɛ me nu fiem wee wvu wum ŋkɛŋke nyam ye, ɛ bó gese me diɛwɛ nfwa le ɛ̂ kebefɛ.
14 Porque nós sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Kɛ me ŋgee fiɛɛ no ŋkee fiɛɛ fì me ŋgee kɛ, njefo kɛ fiɛɛ fì me ŋgomte keeŋge nu fí fì me ŋgee kɛ. Me ŋkaa nɛn'yi ŋge fiɛɛ ɛ ɛ̀ nu kɛ naa fí fì me mbane.
15 Porque o que eu faço, eu não o permito: pois o que eu quero isso não faço, mas o que eu odeio isso eu faço.
16 No me nɛn'yi no ŋgee fiɛɛ ɛ ɛ̀ nu kɛ fí fì me n'yaa ŋgomte kɛ, tu me nu ɛ mbee kecɛɛy lɛ nci nu fiɛɛ fì jee.
16 E, se eu faço o que não quero, eu consinto que a lei é boa.
17 No fí nu nonɛn, tu ɛ̀ nu kecɛɛy lɛ kɛ ɛ̀ bvuu gee me fiɛɛ fidvu kɛ. Ɛ̀ gee wase kebefɛ kè nu yî yɛm e.
17 Então agora já não sou eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Me ŋkee naa lo lɛ kɛ fiɛɛ fì jee nu yî yɛm e kɛ. Fì nu lɛ kɛ fiɛɛ fì jee nu yî ɛlɛmɛ kem e kɛ. Me nɛn'yi no ŋkɛŋke shiee keŋge fiɛɛ fi lɛŋ, geenɛn ɛ me n'yaa nulo eŋge kɛ.
18 Porque eu sei que em mim (isto é, na minha carne), não habitam coisas boas; pois o querer está presente em mim, mas o executar do bem eu não encontro.
19 Kɛ fiɛɛ fì jee fì me ŋgomte keeŋge nu fí fì me ŋgee kɛ. Fiɛɛ fì befe fì me n'yaa eŋgomte keeŋge kɛ, nu fí fì me ŋkaa ŋgee.
19 Porque o bem que eu quero fazer, não faço, mas o mal que não quero fazer, esse eu faço.
20 No me nɛn'yi no ŋgee fiɛɛ ɛ ɛ̀ nu fí fì me n'yaa ŋgomte kɛ, tu kɛ ɛ̀ bvuu nu me wvù gee fiɛɛ fidvu kɛ. Ɛ̀ gee wase kebefɛ kè nu yî yɛm e.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 No fí nu nonɛn, me ɛ mum ɛ n'yɛn lɛ ɛ̀ nu wase lo nci lɛ seke me ŋgomte keeŋge fiɛɛ fì jee, ɛ fi cekey keege no nu kɛ fì befe.
21 Eu acho então esta lei, que, quando quero fazer o bem, o mal está presente comigo.
22 Ɛ̂ fitele fiem e nu ɛ me n'yuuke njoŋ bô nci Nyo' baay.
22 Pois eu tenho prazer na lei de Deus, segundo o homem interior;
23 Geenɛn ɛ me nɛn'yi n'yɛne wvumvu nci le ɛ wvú nu yî yɛm e. Ɛ wvuwɛ tumte jem bô nci wvù kɛŋke ŋkpwawcɛ wɛm, gee ɛ me ntuu nfwa wvuwɛ nci wvu kebefɛ wvù nu yî yɛm e.
23 mas eu vejo outra lei nos meus membros, guerreando contra a lei da minha mente, e me trazendo cativo debaixo da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Fiŋkfusay fi fiɛɛ le kɛ diɛwɛ me! Ɛ̀ nu ebvuse yɛɛ me yî nyam ye yin yì too bô kpwe le?
24 Ó miserável homem que eu sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Keyoone ke Nyo' le wvù nulo efi me fele yî Jisos Klistu wvù Tata wesebeene le!
25 Eu agradeço a Deus por meio de Jesus Cristo nosso Senhor. Assim, pois, com a mente, eu mesmo sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.