Romanos 7
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARIB
1 Boom bo bwɛɛm e, me ŋgomte keenjeme fin ɛ̂ ben diɛwɛ bonyii bò kee nci le. Kɛ ben kee lɛ nci ké no kɛŋke mvuŋgay ɛ̂ wee we kɛ seke mwɛtɛn bɛɛ dvú?
1 Ou ignorais, irmãos {pois falo aos que conhecem a lei}, que a lei tem domínio sobre o homem por todo o tempo que ele vive?
2 Beene ejo kenfewsɛn yî kentaashɛ ke kpwoon bô diemsɛn e. Nci ké no suule kpwoon yî dweese le kɛ seke dweese bɛɛ dvú. Geenɛn ɛ́ dweese nɛlo ɛ kpwe, tu wvú nu ɛ buy wase ɛkuse jo nci wvù suule wvú bô dweese.
2 Porque a mulher casada está ligada pela lei a seu marido enquanto ele viver; mas, se ele morrer, ela está livre da lei do marido.
3 Nonɛn ɛ́ wvú nɛ ɛ gɛn ɛ̂ diemsɛn mvu le ɛ dweese bɛɛ dvú, ɛ́ bó etee wvú lɛ kpwoon nsake. Geenɛn ɛ́ dweese nɛlo ɛ kpwe, tu wvú nu ɛ buy wase ɛ̂ nci wvudvu kuse. Ɛ́ wvú gɛn lo ɛ taashɛ ɛ no nu bô diemsɛn mvu, wvú saa enu kpwoon nsake kɛ.
3 De sorte que, enquanto viver o marido, será chamado adúltera, se for de outro homem; mas, se ele morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera se for de outro marido.
4 Ɛ̀ nu kɛ lɛŋlɛŋ boom bo bwɛɛm e no ben nu ɛ kpwe wase fô bonci le fele yî ye Klistu yì bó to taɛ yî kentam e. Ben nu ɛ kpwe nonɛn wvu lɛ ben enù wase bonyii bo wee mvu le jɛɛy. Ɛ wee wvudvu wvun nu wvù bó to bvusɛɛ yî kpwe le, wvu lɛ beene ecee wase gee ɛ ɛ̀ nu mwɛɛm mvù jee fô Nyo' le.
4 Assim também vós, meus irmãos, fostes mortos quanto à lei mediante o corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, àquele que ressurgiu dentre os mortos a fim de que demos fruto para Deus.
5 Seke beene to bɛɛ cee bii no nyam ye yesebeene gomte, bonci to ké no kamsee ye yesebeene yì fuu gee ɛ biba bisɛɛbeene bi ye le lemte mwɛɛm mvù too ɛ ɛ̀ nu bô kpwe fô beene le.
5 Pois, quando estávamos na carne, as paixões dos pecados, suscitadas pela lei, operavam em nossos membros para darem fruto para a morte.
6 Geenɛn, keseen nu ɛ beene ɛ buy wase ɛkuse jo bonci ɛ kpwe fô bonci bodvu le bò to nu ɛ jicɛ beene le diɛwɛ bonyii bo ncaw e. Beene nu ɛ buy wvu lɛ beene elemtè ɛnte jo nshii wvu fwɛ wvù ɛ̀ nu wvu Keyoy ke Yuule, ɛ ɛ̀ yaa bvuu nu ɛ̂ je yi yvum yì bonci bò bó saŋɛɛ le kɛ.
6 Mas agora fomos libertos da lei, havendo morrido para aquilo em que estávamos retidos, para servirmos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 Ɛ̀ nulo ɛ́ beene egay lɛ la? Ɛ̀ fɛn nu lɛ nci nu fiɛɛ fì befe? Kɛ ɛ̀ nu nonɛn kɛ! Ɛ́ ɛ̀ to baa nu nje bonci, tu kɛ me mbe ŋkee fiɛɛ fì befe kɛ. Ɛ́ nci to baa gay lɛ, “Fo wee edewkenè ɛjisɛ yî fiɛɛ fi wee mvu le”, tu me mbaa ŋkee lɛ keedewkene ɛjisɛ nu fiɛɛ fì befe kɛ.
7 Que diremos pois? É a lei pecado? De modo nenhum. Contudo, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria a concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás.
8 Geenɛn kebefɛ ɛ mum ɛ bɛɛ ɛkuse jo nci wvun ɛ shiw ɛjisɛ yò dewkene yî yɛm e jé le jé le. Ɛ́ nci be baa nu, kebefɛ saa ekɛŋke mvuŋgay kɛ.
8 Mas o pecado, tomando ocasião, pelo mandamento operou em mim toda espécie de concupiscência; porquanto onde não há lei está morto o pecado.
9 Me nto nshee ncee ŋgee no me ŋgomte ɛ me mbaa ŋkee wase bonci kɛ. Geenɛn, ɛ me ke ndioo eŋkiɛɛ bonci, ɛ kebefɛ mum ŋaay, ɛ me mum kpwe.
9 E outrora eu vivia sem a lei; mas assim que veio o mandamento, reviveu o pecado, e eu morri;
10 Bonci bodvu kebɛɛ bò fí to nu lɛ bó nu ke eto bô nshii, nu ɛ kaa ɛ to ɛ ɛ̀ nu bô kpwe fô me le.
10 e o mandamento que era para vida, esse achei que me era para morte.
11 Fì nu lɛ kebefɛ to nu ɛ mum kɛŋkɛ je yî bonci ban e, lɛɛ me, bɛɛ ɛkuse jodvu yu me.
11 Porque o pecado, tomando ocasião, pelo mandamento me enganou, e por ele me matou.
12 Nonɛn bonci nu fiɛɛ fì yuule, ɛ fiɛɛ fì bonci gayte nu fiɛɛ fì yuule, nu teytey bvuu jee.
12 De modo que a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
13 Fí fɛn nu lɛ fiɛɛ fì jee to nu ɛ kaa to ɛ ɛ̀ nu bô kpwe fô me le? Naa kɛ ɛ̀ nu nonɛn kɛ! Ɛ̀ to nu kebefɛ kè to bɛkɛɛ ɛkuse jo fiɛɛ fì jee fin keeto bô kpwe fô me le, wvu lɛ beene eyɛn lɛ kebefɛ nu kebefɛ, ɛ fí duŋci ɛ ɛ̀ nu yî fiɛɛ fì bonci gayte le lɛ kebefɛ looci naa befe baay.
13 Logo o bom tornou-se morte para mim? De modo nenhum; mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou em mim a morte por meio do bem; a fim de que pelo mandamento o pecado se manifestasse excessivamente maligno.
14 Beene kee lɛ bonci nu fiɛɛ ɛ fí nɛ fô Nyo' le. Geenɛn ɛ me nu fiem wee wvu wum ŋkɛŋke nyam ye, ɛ bó gese me diɛwɛ nfwa le ɛ̂ kebefɛ.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Kɛ me ŋgee fiɛɛ no ŋkee fiɛɛ fì me ŋgee kɛ, njefo kɛ fiɛɛ fì me ŋgomte keeŋge nu fí fì me ŋgee kɛ. Me ŋkaa nɛn'yi ŋge fiɛɛ ɛ ɛ̀ nu kɛ naa fí fì me mbane.
15 Pois o que faço, não o entendo; porque o que quero, isso não pratico; mas o que aborreço, isso faço.
16 No me nɛn'yi no ŋgee fiɛɛ ɛ ɛ̀ nu kɛ fí fì me n'yaa ŋgomte kɛ, tu me nu ɛ mbee kecɛɛy lɛ nci nu fiɛɛ fì jee.
16 E, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 No fí nu nonɛn, tu ɛ̀ nu kecɛɛy lɛ kɛ ɛ̀ bvuu gee me fiɛɛ fidvu kɛ. Ɛ̀ gee wase kebefɛ kè nu yî yɛm e.
17 Agora, porém, não sou mais eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Me ŋkee naa lo lɛ kɛ fiɛɛ fì jee nu yî yɛm e kɛ. Fì nu lɛ kɛ fiɛɛ fì jee nu yî ɛlɛmɛ kem e kɛ. Me nɛn'yi no ŋkɛŋke shiee keŋge fiɛɛ fi lɛŋ, geenɛn ɛ me n'yaa nulo eŋge kɛ.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem algum; com efeito o querer o bem está em mim, mas o efetuá-lo não está.
19 Kɛ fiɛɛ fì jee fì me ŋgomte keeŋge nu fí fì me ŋgee kɛ. Fiɛɛ fì befe fì me n'yaa eŋgomte keeŋge kɛ, nu fí fì me ŋkaa ŋgee.
19 Pois não faço o bem que quero, mas o mal que não quero, esse pratico.
20 No me nɛn'yi no ŋgee fiɛɛ ɛ ɛ̀ nu fí fì me n'yaa ŋgomte kɛ, tu kɛ ɛ̀ bvuu nu me wvù gee fiɛɛ fidvu kɛ. Ɛ̀ gee wase kebefɛ kè nu yî yɛm e.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já o não faço eu, mas o pecado que habita em mim.
21 No fí nu nonɛn, me ɛ mum ɛ n'yɛn lɛ ɛ̀ nu wase lo nci lɛ seke me ŋgomte keeŋge fiɛɛ fì jee, ɛ fi cekey keege no nu kɛ fì befe.
21 Acho então esta lei em mim, que, mesmo querendo eu fazer o bem, o mal está comigo.
22 Ɛ̂ fitele fiem e nu ɛ me n'yuuke njoŋ bô nci Nyo' baay.
22 Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 Geenɛn ɛ me nɛn'yi n'yɛne wvumvu nci le ɛ wvú nu yî yɛm e. Ɛ wvuwɛ tumte jem bô nci wvù kɛŋke ŋkpwawcɛ wɛm, gee ɛ me ntuu nfwa wvuwɛ nci wvu kebefɛ wvù nu yî yɛm e.
23 mas vejo nos meus membros outra lei guerreando contra a lei do meu entendimento, e me levando cativo à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 Fiŋkfusay fi fiɛɛ le kɛ diɛwɛ me! Ɛ̀ nu ebvuse yɛɛ me yî nyam ye yin yì too bô kpwe le?
24 Miserável homem que eu sou! quem me livrará do corpo desta morte?
25 Keyoone ke Nyo' le wvù nulo efi me fele yî Jisos Klistu wvù Tata wesebeene le!
25 Graças a Deus, por Jesus Cristo nosso Senhor! De modo que eu mesmo com o entendimento sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.