Romanos 4

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ɛ̀ nulo ɛ́ beene egay lɛ Abla'am wvù icee kfuu disɛɛbeene to yɛn lɛ la ɛkumɛ saaka wvun?
1 Portanto, que diremos do nosso antepassado Abraão?
2 Ɛ́ Nyo' fɛn to jo Abla'am lɛ wvú nu sɛ jay ɛ ɛ̀ nu nje lemme dì jee dì wvú to geɛ, kɛ tu wvú nulo ekfune gvuw ɛkumɛ fí. Geenɛn, kɛ wvú kɛŋke naa lo fiɛɛ fì wvú nulo ekfune gvuw dvú ɛ̂ Nyo' ɛjise kɛ,
2 Se de fato Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 njefo Ŋwa' Nyo' gayte lɛ,
3 Que diz a Escritura? "Abraão creu em Deus, e isso lhe foi creditado como justiça".
4 Wee wvù lemte ɛ bó laake wvú, ké lemte ɛ́ bó elaw wvú, bó saa ejo lɛ nlawma we nu kɛ lo nnya ɛ bó ɛ nya ɛ̂ wvú kɛ. Ɛ bó jo lɛ ɛ̀ nu nlawma wvù wvú kɛŋke keekɛŋkɛ.
4 Ora, o salário do homem que trabalha não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Geenɛn, ɛ́ wee nu sɛ wvú ɛ lem fiɛɛ, ɛ lese ɛ ɛ̀ nu fitele yî Nyo' wvù joo bonyii bò befe lɛ bó nu sɛ jay ɛ̂ wvú ɛjise, tu Nyo' nu ejo mwɛtɛn lɛ wvú nu teytey ɛ̂ wvú ɛjise nje fitele fì wvú lese yî ye le.
5 Todavia, àquele que não trabalha, mas confia em Deus que justifica o ímpio, sua fé lhe é creditada como justiça.
6 Dawe tɛn to nu ɛ jeme lɛ njoŋ wvu baay nu wvu bonyii bò Nyo' joo lɛ bó nu teytey ɛ̂ wvú ɛjise ɛ ɛ̀ yaa nu nje lemme dì bó nu ɛ lem kɛ.
6 Davi diz a mesma coisa, quando fala da felicidade do homem a quem Deus credita justiça independente de obras:
7 Wvú to nu ɛ jeme lɛ,
7 "Como são felizes aqueles que têm suas transgressões perdoadas, cujos pecados são apagados.
8 Ɛ njoŋ wvu baay nu fô wee wvù Nyo' yaa bɛɛ ŋgoyte fite
8 Como é feliz aquele a quem o Senhor não atribui culpa".
9 No fí nu nonɛn, tu njoŋ wvu baay wvun nu kɛ fô bonyii bò bó nu ɛ tfuse bó yew maaŋ e? Nuu lɛ wvú nu tɛn fô bò bɛɛ ntffuse le lɛ? Beene be ɛ gay wase lɛ, “Fitele fì Abla'am to lesɛɛ yî Nyo' le to nu ɛ ge ɛ Nyo' jo wvú lɛ wvú nu wee wvu teytey.”
9 Destina-se esta felicidade apenas aos circuncisos ou também aos incircuncisos? Já dissemos que, no caso de Abraão, a fé lhe foi creditada como justiça.
10 Nyo' to jo Abla'am lɛ wvú nu wee wvu teytey ɛ ɛ̀ nu seke la? Ɛ̀ to nu ɛ bó ɛ tfuse wase wvú yew, nuu ɛ wvú bɛɛ ntffuse lɛ? Ɛ̀ to nu ɛ wvú bɛɛ ntffuse. Kɛ bó to baa tfuse wase wvú yew kɛ.
10 Sob quais circunstâncias? Antes ou depois de ter sido circuncidado? Não foi depois, mas antes!
11 Bó to tfuse wvú yew diɛwɛ nciise le keeduŋcɛ lɛ wvú nu wase wee wvu teytey nje fitele fì wvú to lesɛɛ yî Nyo' le seke wvú to bɛɛ ntffuse. Nonɛn Abla'am ɛ mum ɛ no nu icee bonyii bocii bò nu ɛ lese fitele yî Nyo' le ɛ bó baa tfuse bó yew kɛ, wvu lɛ Nyo' ejo tɛn bó lɛ bó nu bonyii bo teytey ɛ̂ wvú ɛjise.
11 Assim ele recebeu a circuncisão como sinal, como selo da justiça que ele tinha pela fé, quando ainda não fora circuncidado. Portanto, ele é o pai de todos os que crêem, sem terem sido circuncidados, a fim de que a justiça fosse creditada também a eles;
12 Ɛ wvú nu tɛn icee bonyii bò bó nu ɛ tfuse wase bó yew, ɛ ɛ̀ yaa nu kɛ nje bó nu ɛ tfuse bó yew kɛ. Ɛ̀ nu nje bó nu ɛ jo ɛkalɛ kew yî fitele fì wvú to lesɛɛ yî Nyo' le ɛ bó sɛ ke tfuse wvú yew.
12 e é igualmente o pai dos circuncisos que não somente são circuncisos, mas também andam nos passos da fé que teve nosso pai Abraão antes de passar pela circuncisão.
13 Ŋkawma wvù Nyo' to kawɛɛ Abla'am lɛ wvú bô boom bew nu ke eyow ɛkolɛ ke nshɛ le to baa nu nje Abla'am to gɛɛle bonci kɛ. Ɛ̀ to nu nje fitele fì wvú to lesɛɛ yî Nyo' le, ɛ Nyo' jo wvú lɛ wvú nu teytey ɛ̂ wvú ɛjise.
13 Não foi mediante a lei que Abraão e a sua descendência receberam a promessa de que ele seria o herdeiro do mundo, mas mediante a justiça que vem da fé.
14 Ɛ́ ɛ̀ to nu lɛ bonyii bò nu ke ekɛŋkɛ fiɛɛ fì Nyo' to kawɛɛ nu kɛ bonyii bò gee no bonci gomte, kɛ tu fitele fì bó leese yî Nyo' le yaa kɛŋke sɛw kɛ, ɛ ŋkawma wvù Nyo' kawɛɛ wvudvu nu tɛn ɛcici.
14 Pois se os que vivem pela lei são herdeiros, a fé não tem valor, e a promessa é inútil;
15 Fiɛɛ fì nu, nu lɛ bonci ké no gee kɛ ɛ shém ffuuke lo Nyo', njefo ɛ́ nci baa enu, fiɛɛ fimew saa enu lɛ wee nu ɛ ŋgoy nci kɛ.
15 porque a lei produz a ira. E onde não há lei, não há transgressão.
16 Fí ɛ mum ɛ no nu lɛ, ŋkawma wvudvu bii ɛ ɛ̀ nu fitele fì wvú lesɛɛ yî Nyo' le wvu lɛ ɛ́ enu mbuwma ɛ wvú ɛ to fô wvú le, ɛ fiɛɛ fì wvú kawɛɛ fidvu kɛŋke keekooy fô kfuu diew e dicii, ɛ ɛ̀ yaa nu kɛ fô bonyii bò leeme yî bonci le maaŋ kɛ. Ɛ̀ nu tɛn fô bonyii bò nu ɛ lese fitele yî Nyo' le lɛŋlɛŋ no Abla'am to lesɛɛ, njefo Abla'am nu icee wesebeene bocii bò nu bonyii bo Nyo' le.
16 Portanto, a promessa vem pela fé, para que seja de acordo com a graça e seja assim garantida a toda a descendência de Abraão; não apenas aos que estão sob o regime da lei, mas também aos que têm a fé que Abraão teve. Ele é o pai de todos nós.
17 Fifin nu no bó nu ɛ saŋ ɛ Nyo' gayte ɛ̂ Abla'am lɛ,
17 Como está escrito: "Eu o constituí pai de muitas nações". Ele é nosso pai aos olhos de Deus, em quem creu, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência coisas que não existem, como se existissem.
18 Abla'am to nu ɛ no taale kɛ fwe kee lɛ wen nu ke ekɛŋkɛ fiɛɛ fì Nyo' kawɛɛ naa no wvú to nu wase ɛ ɛ̀ yaa nulo ɛ́ wvú ebvuu etaale fwe yî fiɛɛ le kɛ. Geenɛn, ɛ wvú lese kɛ fitele yî Nyo' le ke ghan no nu, “Icee bitum nteen”, kɛ no Nyo' to kawɛɛ ɛ̂ wvú lɛ,
18 Abraão, contra toda esperança, em esperança creu, tornando-se assim pai de muitas nações, como foi dito a seu respeito: "Assim será a sua descendência".
19 Ɛ̀ to nu ɛ Abla'am gɛne wase bilum gbwee, geenɛn ɛ wvú faŋɛ yaa ewɛɛ yî fitele fì wvú to lesɛɛ yî Nyo' le kɛ, naa no wvú to yɛne ɛkolɛ kew e lɛ wen nu wase diɛwɛ wee wvù nu ɛ kpwe wase le, yɛne tɛn lɛ kpwɛse wvù Sɛla nu kase ɛ tee diew ɛ lɛ wase.
19 Sem se enfraquecer na fé, reconheceu que o seu corpo já estava sem vitalidade, pois já contava cerca de cem anos de idade, e que também o ventre de Sara já estava sem vitalidade.
20 Wvú to baa ekɛw ekɛŋke kemaŋɛn wvu lɛ wvú enɛ ekɛŋke mvuntelem mvunfɛɛm ɛkumɛ ŋkawma wvù Nyo' kawɛɛ wvú dvú kɛ. Fitele fì wvú to lesɛɛ yî Nyo' le to nu ɛ tɛme gɛn lo fwe, ɛ wvú no tumte kɛ ɛ ɛ̀ nu moŋkum mo Nyo' le.
20 Mesmo assim não duvidou nem foi incrédulo em relação à promessa de Deus, mas foi fortalecido em sua fé e deu glória a Deus,
21 Wvú to nu ɛ mum bee naa bô fitele fiew ficii lɛ Nyo' kɛŋke mvuŋgay keege fiɛɛ fì wvú to kawɛɛ.
21 estando plenamente convencido de que ele era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Ɛ̀ nɛɛ fiɛɛ fì fitele fì wvú to lesɛɛ yî Nyo' le to nu ɛ ge ɛ Nyo' jo lɛ wvú nu wee wvu teytey ɛ̂ wvú ɛjise.
22 Em conseqüência, "isso lhe foi também creditado como justiça".
23 Geenɛn, njeme wvu lɛ, “Nyo' to nu ɛ jo wvú nonɛn,” nu ɛ bó yaa saŋ kɛ ɛ ɛ̀ nu fô Abla'am e maaŋ kɛ.
23 As palavras "lhe foi creditado" não foram escritas apenas para ele,
24 Wvú nu tɛn fô beene le. Nyo' wvù beene lese fitele yî ye le nu ke ejo tɛn beene nonɛn. Ɛ̀ nu wvú wvù to bvusɛɛ Jisos wvù Tata wesebeene yî kpwe le.
24 mas também para nós, a quem Deus creditará justiça, para nós, que cremos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Jisos nu wvù bó to nyaɛ ɛ wvú kpwe nje bibefɛ bisɛɛbeene. Ɛ Nyo' kase bvuse wvú yî kpwe le wvu lɛ wen ejo lɛ beene nu sɛ jay.
25 Ele foi entregue à morte por nossos pecados e ressuscitado para nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.