Romanos 4
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARA
1 Ɛ̀ nulo ɛ́ beene egay lɛ Abla'am wvù icee kfuu disɛɛbeene to yɛn lɛ la ɛkumɛ saaka wvun?
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Ɛ́ Nyo' fɛn to jo Abla'am lɛ wvú nu sɛ jay ɛ ɛ̀ nu nje lemme dì jee dì wvú to geɛ, kɛ tu wvú nulo ekfune gvuw ɛkumɛ fí. Geenɛn, kɛ wvú kɛŋke naa lo fiɛɛ fì wvú nulo ekfune gvuw dvú ɛ̂ Nyo' ɛjise kɛ,
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 njefo Ŋwa' Nyo' gayte lɛ,
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Wee wvù lemte ɛ bó laake wvú, ké lemte ɛ́ bó elaw wvú, bó saa ejo lɛ nlawma we nu kɛ lo nnya ɛ bó ɛ nya ɛ̂ wvú kɛ. Ɛ bó jo lɛ ɛ̀ nu nlawma wvù wvú kɛŋke keekɛŋkɛ.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Geenɛn, ɛ́ wee nu sɛ wvú ɛ lem fiɛɛ, ɛ lese ɛ ɛ̀ nu fitele yî Nyo' wvù joo bonyii bò befe lɛ bó nu sɛ jay ɛ̂ wvú ɛjise, tu Nyo' nu ejo mwɛtɛn lɛ wvú nu teytey ɛ̂ wvú ɛjise nje fitele fì wvú lese yî ye le.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Dawe tɛn to nu ɛ jeme lɛ njoŋ wvu baay nu wvu bonyii bò Nyo' joo lɛ bó nu teytey ɛ̂ wvú ɛjise ɛ ɛ̀ yaa nu nje lemme dì bó nu ɛ lem kɛ.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 Wvú to nu ɛ jeme lɛ,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Ɛ njoŋ wvu baay nu fô wee wvù Nyo' yaa bɛɛ ŋgoyte fite
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 No fí nu nonɛn, tu njoŋ wvu baay wvun nu kɛ fô bonyii bò bó nu ɛ tfuse bó yew maaŋ e? Nuu lɛ wvú nu tɛn fô bò bɛɛ ntffuse le lɛ? Beene be ɛ gay wase lɛ, “Fitele fì Abla'am to lesɛɛ yî Nyo' le to nu ɛ ge ɛ Nyo' jo wvú lɛ wvú nu wee wvu teytey.”
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Nyo' to jo Abla'am lɛ wvú nu wee wvu teytey ɛ ɛ̀ nu seke la? Ɛ̀ to nu ɛ bó ɛ tfuse wase wvú yew, nuu ɛ wvú bɛɛ ntffuse lɛ? Ɛ̀ to nu ɛ wvú bɛɛ ntffuse. Kɛ bó to baa tfuse wase wvú yew kɛ.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Bó to tfuse wvú yew diɛwɛ nciise le keeduŋcɛ lɛ wvú nu wase wee wvu teytey nje fitele fì wvú to lesɛɛ yî Nyo' le seke wvú to bɛɛ ntffuse. Nonɛn Abla'am ɛ mum ɛ no nu icee bonyii bocii bò nu ɛ lese fitele yî Nyo' le ɛ bó baa tfuse bó yew kɛ, wvu lɛ Nyo' ejo tɛn bó lɛ bó nu bonyii bo teytey ɛ̂ wvú ɛjise.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Ɛ wvú nu tɛn icee bonyii bò bó nu ɛ tfuse wase bó yew, ɛ ɛ̀ yaa nu kɛ nje bó nu ɛ tfuse bó yew kɛ. Ɛ̀ nu nje bó nu ɛ jo ɛkalɛ kew yî fitele fì wvú to lesɛɛ yî Nyo' le ɛ bó sɛ ke tfuse wvú yew.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Ŋkawma wvù Nyo' to kawɛɛ Abla'am lɛ wvú bô boom bew nu ke eyow ɛkolɛ ke nshɛ le to baa nu nje Abla'am to gɛɛle bonci kɛ. Ɛ̀ to nu nje fitele fì wvú to lesɛɛ yî Nyo' le, ɛ Nyo' jo wvú lɛ wvú nu teytey ɛ̂ wvú ɛjise.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Ɛ́ ɛ̀ to nu lɛ bonyii bò nu ke ekɛŋkɛ fiɛɛ fì Nyo' to kawɛɛ nu kɛ bonyii bò gee no bonci gomte, kɛ tu fitele fì bó leese yî Nyo' le yaa kɛŋke sɛw kɛ, ɛ ŋkawma wvù Nyo' kawɛɛ wvudvu nu tɛn ɛcici.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Fiɛɛ fì nu, nu lɛ bonci ké no gee kɛ ɛ shém ffuuke lo Nyo', njefo ɛ́ nci baa enu, fiɛɛ fimew saa enu lɛ wee nu ɛ ŋgoy nci kɛ.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Fí ɛ mum ɛ no nu lɛ, ŋkawma wvudvu bii ɛ ɛ̀ nu fitele fì wvú lesɛɛ yî Nyo' le wvu lɛ ɛ́ enu mbuwma ɛ wvú ɛ to fô wvú le, ɛ fiɛɛ fì wvú kawɛɛ fidvu kɛŋke keekooy fô kfuu diew e dicii, ɛ ɛ̀ yaa nu kɛ fô bonyii bò leeme yî bonci le maaŋ kɛ. Ɛ̀ nu tɛn fô bonyii bò nu ɛ lese fitele yî Nyo' le lɛŋlɛŋ no Abla'am to lesɛɛ, njefo Abla'am nu icee wesebeene bocii bò nu bonyii bo Nyo' le.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 Fifin nu no bó nu ɛ saŋ ɛ Nyo' gayte ɛ̂ Abla'am lɛ,
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Abla'am to nu ɛ no taale kɛ fwe kee lɛ wen nu ke ekɛŋkɛ fiɛɛ fì Nyo' kawɛɛ naa no wvú to nu wase ɛ ɛ̀ yaa nulo ɛ́ wvú ebvuu etaale fwe yî fiɛɛ le kɛ. Geenɛn, ɛ wvú lese kɛ fitele yî Nyo' le ke ghan no nu, “Icee bitum nteen”, kɛ no Nyo' to kawɛɛ ɛ̂ wvú lɛ,
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Ɛ̀ to nu ɛ Abla'am gɛne wase bilum gbwee, geenɛn ɛ wvú faŋɛ yaa ewɛɛ yî fitele fì wvú to lesɛɛ yî Nyo' le kɛ, naa no wvú to yɛne ɛkolɛ kew e lɛ wen nu wase diɛwɛ wee wvù nu ɛ kpwe wase le, yɛne tɛn lɛ kpwɛse wvù Sɛla nu kase ɛ tee diew ɛ lɛ wase.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 Wvú to baa ekɛw ekɛŋke kemaŋɛn wvu lɛ wvú enɛ ekɛŋke mvuntelem mvunfɛɛm ɛkumɛ ŋkawma wvù Nyo' kawɛɛ wvú dvú kɛ. Fitele fì wvú to lesɛɛ yî Nyo' le to nu ɛ tɛme gɛn lo fwe, ɛ wvú no tumte kɛ ɛ ɛ̀ nu moŋkum mo Nyo' le.
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Wvú to nu ɛ mum bee naa bô fitele fiew ficii lɛ Nyo' kɛŋke mvuŋgay keege fiɛɛ fì wvú to kawɛɛ.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ɛ̀ nɛɛ fiɛɛ fì fitele fì wvú to lesɛɛ yî Nyo' le to nu ɛ ge ɛ Nyo' jo lɛ wvú nu wee wvu teytey ɛ̂ wvú ɛjise.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Geenɛn, njeme wvu lɛ, “Nyo' to nu ɛ jo wvú nonɛn,” nu ɛ bó yaa saŋ kɛ ɛ ɛ̀ nu fô Abla'am e maaŋ kɛ.
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 Wvú nu tɛn fô beene le. Nyo' wvù beene lese fitele yî ye le nu ke ejo tɛn beene nonɛn. Ɛ̀ nu wvú wvù to bvusɛɛ Jisos wvù Tata wesebeene yî kpwe le.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Jisos nu wvù bó to nyaɛ ɛ wvú kpwe nje bibefɛ bisɛɛbeene. Ɛ Nyo' kase bvuse wvú yî kpwe le wvu lɛ wen ejo lɛ beene nu sɛ jay.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.