Mateus 8
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NVT
1 Ɛ Jisos ke nɛ yî kum e bow, ɛ kebombom ke bonyii le ke baay shfum bi wvú le.
1 Quando Jesus desceu a encosta do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Ɛ fí kooy lɛ wee mvu wvù to cɛmte bô ntun wvu baay, to nu ɛ nɛ to tum ɛnvuw fwe dvu Jisos gay ɛ̂ wvú lɛ, “Tata, wo nulo efɛ me ɛ́ me en'yuule, ɛ́ wo fɛn kooŋke lo.”
2 Um leproso aproximou-se de Jesus, ajoelhou-se diante dele e disse: “Senhor, se quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
3 Ɛ Jisos mum nɛke kebo kum wvú le gay lɛ, “Me ŋkooŋke lo, bonɛn lɛ eyuule.” Kaŋ mwaaŋ, ɛ ntun wvu baay wvudvu mum ka yî ye le, ɛ wvú no yuule.
3 Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, o homem foi curado da lepra.
4 Ɛ Jisos ciise lo ɛ̂ wvú lɛ, “Ɛ̀ yɛnè, fo wo esee ɛ̂ wee kɛ. Geenɛn, gɛnɛ duŋcɛ ɛkolɛ kuw ɛ̂ cee ncese, emum enya nnya yì Muses to gayɛɛ lɛ wee kɛŋke keenya keeduŋcɛ ɛ̂ bonyii lɛ wen nu ɛ bonɛn wase yî ntun wvun e ɛ no yuule.”
4 Então Jesus disse ao homem: “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige. Isso servirá como testemunho”.
5 Ɛ Jisos ke nɛ gɛn ley kelaante kè Kafana'um e, ɛ ɛkolɛ ke bonyii bo nci le kemew to yɛn wvú le no kule can ɛ̂ wvú gayte lɛ,
5 Quando Jesus chegou a Cafarnaum, um oficial romano se aproximou dele e suplicou:
6 “Tata, waa wɛm lemme jiime yew ŋgɛyte lo, ɛ wvú ɛ kpwe wase keba kemwaaŋ.”
6 “Senhor, meu jovem servo está de cama, paralisado e com dores terríveis”.
7 Ɛ Jisos gay ɛ̂ wvú lɛ, “Me nu ento enfɛ wvú.”
7 Jesus disse: “Vou até lá para curá-lo”.
8 Geenɛn, ɛ ɛkolɛ ke bonyii bo nci le kedvu tfuse ɛ̂ Jisos lɛ, “Tata, kɛ me wvun nu ɛ me ɛ ŋkocɛn wee wvù wo eto ɛ̂ wvú yew kɛ. Jeme kɛ ɛ ɛ̀ nu diɛw ɛ́ waa wɛm lemme emum ebonɛn.
8 O oficial, porém, respondeu: “Senhor, não mereço que entre em minha casa. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
9 Ɛ̀ keè lɛ me nu ɛ̂ mvuŋgay mvu wee mvu le ɛkuse, ɛ bonyii bo nci le nu tɛn ɛ̂ me ɛkuse. Ɛ́ me ŋké engay ɛ̂ mvu lɛ, ‘Ɛ̀ gɛnè,’ ɛ́ wvú no gɛne lo, ŋké eŋgay ɛ̂ mvu lɛ, ‘To,’ ɛ́ wvú no too lo. Ɛ́ me ŋké eŋgay tɛn ɛ̂ nfwa wɛm lɛ, ‘Geɛ nɛn,’ ɛ́ wvú no gee lo.”
9 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles o fazem”.
10 Ɛ Jisos dioo yuw fiɛɛ fì wvú jeme, ɛ diuw yum lo wvú. Ɛ wvú jeme ɛ̂ bonyii bò to bii wvú le lɛ, “Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben kecɛɛy lɛ, me ŋke mbaa n'yɛn wase wee le kɛ naa Islael ɛ wvú ɛ lese kfuu fin fitele yî yɛm e nɛn kɛ.
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado e disse aos que o seguiam: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!
11 Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben lɛ bonyii nteen nu ke enɛ biba bicii ɛ kɛw jò diuu sane ɛ gɛn ɛ buy jò dí seeyi, eto eshii ediekene bô bo Abla'am noo Aysik noo Yakow woŋ Nyo' wvu we le,
11 E também lhes digo: muitos virão de toda parte, do leste e do oeste, e se sentarão com Abraão, Isaque e Jacó no banquete do reino dos céus.
12 geenɛn, ɛ boom bò woŋ wvudvu nu wvubo nu ɛ bó ɛ laŋ ɛ̂ ɛjiwɛ le ɛkfuŋ fò bonyii nu ke ebeele ŋgeci bigew.”
12 Mas muitos para os quais o reino foi preparado serão lançados fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes”.
13 No Jisos jeme nonɛn mum gay ɛ̂ ɛkolɛ ke bonyii bo nci le kiɛ lɛ, “Ɛ̀ gɛnè lɛ, fí ege ye fô wo le no wo nu ɛ lese fitele yî yɛm e.” Ɛ waa lemme ɛkolɛ ke bonyii bo nci le wvudvu mum bonɛn lo kɛ sekedvu.
13 Então Jesus disse ao oficial romano: “Volte para casa. Tal como você creu, assim acontecerá”. E o jovem servo foi curado na mesma hora.
14 Ɛ Jisos ke nɛ gɛn ley yew dvu Bita, yɛn ɛ mwɛse Bita jiime cɛmte bô ken'ya'.
14 Quando Jesus chegou à casa de Pedro, viu que a sogra dele estava de cama, com febre.
15 Ɛ Jisos kum kebo kew e, ɛ ken'ya' kedvu mum cinɛ wvú le, ɛ wvú mum ja we taa fiɛɛ ɛ Jisos die.
15 Jesus tocou em sua mão e a febre a deixou. Então ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Ɛ ɛ̀ ke no nu ɛkiɛguu, ɛ bonyii no too bô bonyii nteen bò bonceendaa bo dɛwle le to njiŋsene bô bó. Ɛ Jisos no bvuuse biyoy bidvu ɛ ɛ̀ nu kɛ bô diɛw maaŋ. Ɛ wvú bvuu no fɛle tɛn bonyii bocii bò to cɛmkene.
16 Ao entardecer, trouxeram a Jesus muita gente possuída por demônios. Ele expulsou esses espíritos impuros com uma simples ordem e curou todos os enfermos.
17 Fifin to kooy keege ɛ́ fí ekocɛn no wee ntum Nyo' wvù Yɛsaya to jemyɛɛ wase lɛ, “Wvú nu ɛ jo wase bontun bosɛse, ɛ tuu bincɛm bisɛse.”
17 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito pelo profeta Isaías: “Levou sobre si nossas enfermidades e removeu nossas doenças”.
18 Ɛ Jisos ke dioo yɛn ɛ kebombom ke bonyii le ke baay ɛ tase wase mbew ye le, ɛ wvú gay ɛ̂ boom bew bo ŋgoo le lɛ, “Beene elente mamase egɛn kewvu keki.”
18 Quando Jesus viu a grande multidão ao seu redor, ordenou que atravessassem para o outro lado do mar.
19 Ɛ wee mvu wvù to duŋci bonci bo Nyo' le mum bencɛ gay ɛ̂ Jisos lɛ, “Wee n'yɛɛyi, me nu embii wo le naa fɛɛ fô wo gɛne.”
19 Então um dos mestres da lei lhe disse: “Mestre, eu o seguirei aonde quer que vá”.
20 Ɛ Jisos tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Nyám yi ŋkpwaante kɛŋke bibuw bibole, ɛ mvunyiim mvù bile we kɛŋke yéw yibo, geenɛn kɛ wee wvù diee nu Waawee kɛŋke naa lo fô wvú ejike ɛkolɛ kew kɛ.”
20 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
21 Ɛ wee we ŋgoo mvu gay ɛ̂ wvú lɛ, “Tata, yawɛ ecinɛ ɛ́ me eŋgɛn endwey icɛm nsɛ no mbii.”
21 Outro discípulo disse: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
22 Geenɛn ɛ Jisos tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Ɛ̀ biì me le, ecinɛ ɛ́ bonyii bò nu lɛ bó nu ɛ kpwekɛn wase edweyte bonyii bobole bò kpwekene.”
22 Jesus respondeu: “Siga-me agora. Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos”.
23 Ɛ Jisos ke gɛn ley ɛ̂ kekoŋ e, ɛ boom bew bo ŋgoo le bi tɛn wvú le jó.
23 Em seguida, Jesus entrou no barco, e seus discípulos o acompanharam.
24 Ɛ fí kooy lɛ nffum mvu wvu baay to nu ɛ nɛ sɛsɛ kɛw ɛ̂ mamase yidvu le no bvuyte joo ɛ yí bene, gomte keeyiŋsɛn ɛ̂ kekoŋ e. Ɛ ɛ̀ to nu ɛ Jisos leete lo fiew.
24 De repente, veio sobre o mar uma tempestade violenta, com ondas que cobriam o barco. Jesus, no entanto, dormia.
25 Ɛ boom bew bo ŋgoo le gɛn no kamsee wvú gayte lɛ, “Tata, ficɛ, beene nu ekpwekɛn.”
25 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Senhor, salve-nos! Vamos morrer!”.
26 Ɛ wvú kamse gay ɛ̂ bó lɛ, “O oo bonyii bo mbee wvù doose le. Ben fane la?” No wvú gay nonɛn mum ja we wam nffum wvudvu noo joo yi baay, ɛ mvú lu, ɛ mondvuum cife nɛn ndvumm.
26 “Por que vocês estão com medo?”, perguntou ele. “Como é pequena a sua fé!” Então levantou-se, repreendeu o vento e o mar, e houve grande calmaria.
27 Ɛ diuw yum bonyii bodvu nɛn kaww. Ɛ bó ghay lɛ, “Kfuu wvuwvun wee nu wvu nɛɛ wvù naa nffum noo joo yuuke wvú le?”
27 Os discípulos ficaram admirados. “Quem é este homem?”, diziam eles. “Até os ventos e o mar lhe obedecem!”
28 Ɛ Jisos ke lente buy kewvu keki ɛ̂ keba ke bonyii bo Gadala le. Ɛ bô bonyii bofɛɛ tasɛn ɛ bonceendaa bo dɛwle le nu yî bó le. Bonyii bodvu to buy ɛ̂ ditfum dì bó dweyte bonyii jó le, ɛ bó to ké no cɛwkene baay, ɛ wee yaa nulo efey lo je jó kɛ.
28 Quando Jesus chegou ao outro lado do mar, à região dos gadarenos, dois homens possuídos por demônios saíram do cemitério e foram ao seu encontro. Eram tão violentos que ninguém podia passar por ali.
29 Ɛ fí kooy lɛ bó to nu ɛ kɛw no wamte foweɛwe biite lɛ, “Waa Nyo', wo fii la ɛ̂ bese? Wo to fɛn keenya ŋgɛw ɛ̂ bese sɛ kefew ɛ kpwɛn e?”
29 Eles começaram a gritar: “Por que vem nos importunar, Filho de Deus? Veio aqui para nos atormentar antes do tempo determinado?”.
30 Ɛ̀ to nu ɛ ŋgoo boŋkunyam bomew diekene keleŋ kedvu le ɛ bó duule lo.
30 A certa distância deles, havia uma grande manada de porcos pastando.
31 Ɛ bonceendaa bo dɛwle le bodvu mum lɛkɛ Jisos lɛ, “Kee wo, ɛ́ wo bvuse lo bese, ɛ́ wo ciinse bese yî boŋkunyam boba le.”
31 Então os demônios suplicaram: “Se vai nos expulsar, mande-nos entrar naquela manada de porcos”.
32 Ɛ Jisos mum gay ɛ̂ bó lɛ, “Ben egɛn lo.” Ɛ bó mum buy, gɛn ley yî boŋkunyam bodvu le. Ɛ fí kooy lɛ ŋgoo boŋkunyam yidvu yicii to nu ɛ sɛn bow ɛ̂ ŋkoŋ e, shii ɛ̂ mamase yidvu le kpwekɛn jó.
32 “Vão!”, ordenou Jesus. Os demônios saíram dos homens e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
33 Ɛ bonyii bò to cɛyte boŋkunyam bodvu fɛɛ lo, gɛn ɛlaante, see fiɛɛ ficii naa noo fì kooyɛɛ bô bonyii bò bonceendaa bo dɛwle le to nu yî bó le.
33 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e contaram a todos o que havia ocorrido com os homens possuídos por demônios.
34 Ɛ fí kooy lɛ kelaante kedvu kecii to nu ɛ buy lo keeto yɛn Jisos e. No bó toɛ yɛn wvú le, lɛkɛ lɛ wvú enɛ gbwen bowene.
34 Os habitantes da cidade saíram ao encontro de Jesus e suplicaram que ele fosse embora da região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.