Mateus 18
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs VC
1 Ɛ ɛ̀ no nu kɛ kefew kedvu le, ɛ boom bo Jisos e bo ŋgoo le to bife ɛ̂ wvú lɛ, “Wee wvù kuuke fele wee tfuu ɛ̂ bvunfon bvu fowe le nu wvù la?”
1 Neste momento os discípulos aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe: Quem é o maior no Reino dos céus?
2 Ɛ Jisos mum tee wan caan leke ɛ̂ bó ɛntelɛŋ,
2 Jesus chamou uma criancinha, colocou-a no meio deles e disse:
3 gay lɛ, “Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben kecɛɛy lɛ, ɛ́ ben baa ekumɛn etu diɛwɛ boom bo caan caan e, tu kɛ ben nu ke eyuu eley naa lo bvunfon bvu fowe le kɛ.
3 Em verdade vos declaro: se não vos transformardes e vos tornardes como criancinhas, não entrareis no Reino dos céus.
4 Naa yɛɛ wvù nu ɛ jo ɛkolɛ kew caan ɛ no nu diɛwɛ wan wvun e, nu ɛ wvú nu wee wvù kuuke ɛnte jo bvunfon bvu fowe.
4 Aquele que se fizer humilde como esta criança será maior no Reino dos céus.
5 Ɛ́ wee fiisene wan diɛwɛ wvun e ɛ̂ diee diem e, tu wvú fiisene ɛ ɛ̀ nu me.
5 E o que recebe em meu nome a um menino como este, é a mim que recebe.
6 Ɛ́ ɛ̀ nu lɛ wee ege ɛ́ wee wvù nu ɛ lese fitele yî yɛm e diɛwɛ boom bo caan caan ban e ege kebefɛ, ɛ́ fí ejee fô wvuwɛ wee le lɛ bó eshɛŋke kebwee ke diene le ɛ̂ kendoŋ kew e, edomse wvú ɛ́ wvú eshii egɛn ɛ̂ joo yi baay e.
6 Mas, se alguém fizer cair em pecado um destes pequenos que crêem em mim, melhor fora que lhe atassem ao pescoço a mó de um moinho e o lançassem no fundo do mar.
7 Ŋgɛw wvu baay nu fô bonyii bo yî woŋ wvun e. Mwɛɛm mvù teeyi bonyii ɛ bó gee bibefɛ kɛŋke kɛ keenu. Geenɛn ɛ ŋgɛw wvu baay nu fô wee wvù teeyi wee mvu ɛ wvú gee kebefɛ le.
7 Ai do mundo por causa dos escândalos! Eles são inevitáveis, mas ai do homem que os causa!
8 Ɛ́ kebo kuw kɛnɛɛ ɛkalɛ kuw gee ɛ wo gee kebefɛ, ɛ́ wo sum kebo kedvu kɛnɛɛ ɛkalɛ kedvu laŋ. Fí jee lɛ wo ke eley nshii wvù mɛy lo le bô kebo kɛnɛɛ ɛkalɛ keŋkfuyte, ɛfey keekɛŋke can yicii kɛnɛɛ bikaa bicii ɛ́ bó ke ejo wo etfume ŋguy wvù mɛy lo le.
8 Por isso, se tua mão ou teu pé te fazem cair em pecado, corta-os e lança-os longe de ti: é melhor para ti entrares na vida coxo ou manco que, tendo dois pés e duas mãos, seres lançado no fogo eterno.
9 Ɛ́ jise diuw gee ɛ wo gee kebefɛ, ɛ́ wo min jise didvu laŋ. Fí jee lɛ wo ke eley nshii wvù mɛy lo le bô jise dimwaaŋ, ɛfey keekɛŋke ɛjisɛ ɛcii, ɛ́ bó ke elaŋ wo ŋguy wvu baay e.”
9 Se teu olho te leva ao pecado, arranca-o e lança-o longe de ti: é melhor para ti entrares na vida cego de um olho que seres jogado com teus dois olhos no fogo da geena.
10 “Ben eyɛnè fo ben ejoò mvu boom bo caan caan ban e ɛkuse kɛ. Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben lɛ fowe nu ɛ bonceendaa bo Nyo' le bò shee bô bó ké no nu kɛ sekecii ɛjise jo Icɛm wvù nu fowe.
10 Guardai-vos de menosprezar um só destes pequenos, porque eu vos digo que seus anjos no céu contemplam sem cessar a face de meu Pai que está nos céus.
11 [Ɛ wee wvù diee nu Waawee to to keeboyse bonyii bò nu ɛ lakɛn wase.]
11 {Porque o Filho do Homem veio salvar o que estava perdido.}
12 Ben kpwaake lɛ la? Ɛ́ wee kɛŋke njée gbwee, yimiaaŋ ɛ la ɛnte dvudvu, wvú saa eyaw ecinɛ yi mbaŋ bvuukɛ ncow bvuukɛ le ɛ̂ kum, egɛn egom njee yimiaaŋ yì la yidvu?
12 Que vos parece? Um homem possui cem ovelhas: uma delas se desgarra. Não deixa ele as noventa e nove na montanha, para ir buscar aquela que se desgarrou?
13 Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben kecɛɛy lɛ, ɛ́ wvú gom ɛ yɛn, ɛ́ wvú eyuuke njoŋ bô njee yimiaaŋ yidvu fele yi mbaŋ bvuukɛ ncow bvuukɛ yì baa la kɛ.
13 E se a encontra, sente mais júbilo do que pelas noventa e nove que não se desgarraram.
14 Ɛ̀ nu kɛ lɛŋlɛŋ tɛn no Icen wvù nu fowe baa shieele lɛ wee mwaaŋ ŋgoo boom bo caan caan ban e ela kɛ.
14 Assim é a vontade de vosso Pai celeste, que não se perca um só destes pequeninos.
15 Ɛ́ waa bwoo ge fiɛɛ fí ɛ befe fô wo le, ɛ́ wo gɛn yɛn wvú le duŋcɛ jay we ɛ̂ wvú kɛ ben ɛ wvú bofɛɛ. Wvú ɛ́ yuw fiɛɛ fì wo jeme, tu wo ɛ kase wase ɛ kɛŋkɛ waa bwoo jim.
15 Se teu irmão tiver pecado contra ti, vai e repreende-o entre ti e ele somente; se te ouvir, terás ganho teu irmão.
16 Wvú ɛ́ no nu sɛ wvú ɛ yuw fiɛɛ fì wo jeme, ɛ́ wo jo wee mwaaŋ kɛnɛɛ bofɛɛ ɛ ben ɛ bó kase gɛn fô wvú le, wvu lɛ njeme wemɛn ekɛŋkɛ bonyii bofɛɛ kɛnɛɛ botɛte bò eben jim nsaw wvudvu.
16 Se não te escutar, toma contigo uma ou duas pessoas, a fim de que toda a questão se resolva pela decisão de duas ou três testemunhas.
17 Wvú ɛ́ gɛn ɛ faŋ keeyuw fiɛɛ fì bó jemyi, ɛ́ wo jo keseen gɛn dvú fô kentaashɛ ke bonyii bo mbee le. Wvú ɛ́ faŋ keeyuw naa noo kentaashɛ ke bonyii bo mbee le, ɛ́ wo jo wvú diɛwɛ wee wvù yaa kee kɛ Nyo' kɛnɛɛ diɛwɛ wee wvù fii shile le.
17 Se recusa ouvi-los, dize-o à Igreja. E se recusar ouvir também a Igreja, seja ele para ti como um pagão e um publicano.
18 Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben kecɛɛy lɛ fiɛɛ fì ben ɛ ke ɛ suu fokuse fɛn, tu bó nu ɛ suu wase fowe, fiɛɛ fì ben ɛ ke ɛ fay fokuse fɛn, tu bó nu ɛ fay wase fowe.
18 Em verdade vos digo: tudo o que ligardes sobre a terra será ligado no céu, e tudo o que desligardes sobre a terra será também desligado no céu.
19 Me ɛ mbvuu ɛ no ŋgayte ɛ̂ ben lɛ, ɛ́ bonyii bofɛɛ ɛ̂ ben ɛnte beŋe yî fiɛɛ le fokuse fɛn, ɛ lɛkɛ ɛ̂ bunle le, ɛ́ Icɛm wvù nu fowe ege fimwɛtɛn fô bó le.
19 Digo-vos ainda isto: se dois de vós se unirem sobre a terra para pedir, seja o que for, consegui-lo-ão de meu Pai que está nos céus.
20 Ben ekeè lɛ fô bonyii bofɛɛ kɛnɛɛ botɛte nu ɛ taashɛ ɛ̂ diee diem e, nu ɛ me nu ɛ̂ bó ɛntelɛŋ.”
20 Porque onde dois ou três estão reunidos em meu nome, aí estou eu no meio deles.
21 Ɛ Bita mum bencɛ bife ɛ̂ Jisos lɛ, “Tata, ɛ̀ nu bokaŋ bomɛɛ bò waa bwɛɛm gee mwɛɛm mvù befe fô me le, ɛ́ me enlɛɛshi kɛ lo? Ɛ̀ nulo ɛ́ ke egɛn ebuy bokaŋ bosooshwiy e?”
21 Então Pedro se aproximou dele e disse: Senhor, quantas vezes devo perdoar a meu irmão, quando ele pecar contra mim? Até sete vezes?
22 Ɛ Jisos tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Kɛ ɛ̀ nɛlo ɛ́ me eŋgay ɛ̂ wo lɛ ɛ̀ nɛlo enu kɛ bokaŋ bosooshwiy maaŋ kɛ. Ɛ̀ nɛlo enu mbaŋsooshwiy bokaŋ bosooshwiy.
22 Respondeu Jesus: Não te digo até sete vezes, mas até setenta vezes sete.
23 Ɛ̀ nɛɛ fiɛɛ fì bó nɛlo efewsɛn bvunfon bvu fowe bô nfon mvu wvù to gomte keekpwaŋsɛn bô bonyii bew bo lemme le bò kpwaw we to nu can yibole.
23 Por isso, o Reino dos céus é comparado a um rei que quis ajustar contas com seus servos.
24 No wvú to kɛwɛɛ keetaasse, ɛ bó to bô wee mvu ɛ ye fioo nu bikele bi bigew e bontfuke yuufe.
24 Quando começou a ajustá-las, trouxeram-lhe um que lhe devia dez mil talentos.
25 No kɛ ɛ̀ to nulo ɛ́ wvú elaw, ɛ nfon wvudvu mum gay lɛ bó ejo wvú bô kpwɛse noo boom noo mwɛɛm mwew mvunciim egese eto bô bigew bidvu elaw fioo ye dvú.
25 Como ele não tinha com que pagar, seu senhor ordenou que fosse vendido, ele, sua mulher, seus filhos e todos os seus bens para pagar a dívida.
26 No nfon gay nonɛn, ɛ wee wvudvu gbwe ɛ̂ wvú ɛjise ku can ɛ̂ wvú gay lɛ, ‘Tata, kuu kɛ shém bee wo, me nu ŋke enlaw fiɛɛ ficii.’
26 Este servo, então, prostrou-se por terra diante dele e suplicava-lhe: Dá-me um prazo, e eu te pagarei tudo!
27 Ɛ shen ge ɛ cee ɛkolɛ we cinɛ wvú le daayɛ lo ɛ̂ fioo yidvu le.
27 Cheio de compaixão, o senhor o deixou ir embora e perdoou-lhe a dívida.
28 Geenɛn, ɛ wee wɛ kebɛɛ ke buy dioo gɛne, buynɛn yî wee mvu wvù bô bó lemte nfon e, ɛ wvú to kɛŋke wvú fioo ɛkɛlɛ ke bigew e kɛ kemwaaŋ. Ɛ wvú mum jicɛ wvú yî sew e gay lɛ, ‘Lawɛ fioo yo.’
28 Apenas saiu dali, encontrou um de seus companheiros de serviço que lhe devia cem denários. Agarrou-o na garganta e quase o estrangulou, dizendo: Paga o que me deves!
29 Ɛ wee lemme wvudvu mum gbwe tɛn ɛ̂ wvú ɛjise, lɛkɛ wvú gay lɛ, ‘Kuu kɛ shém bee wo, ɛ́ me ŋke enlaw wo.’
29 O outro caiu-lhe aos pés e pediu-lhe: Dá-me um prazo e eu te pagarei!
30 Ɛ wvú tun, jo wvú gɛn fen yew ncaw e lɛ wvú enù dvú egɛn ebuy no wvú ke elaw fioo ye.
30 Mas, sem nada querer ouvir, este homem o fez lançar na prisão, até que tivesse pago sua dívida.
31 Ɛ bonyii bomew bò bô bó to lemte dioo yɛn fiɛɛ fì kooy le, ɛ fí ley bó baay. Ɛ bó mum gɛn see fiɛɛ ficii fì be kooy ɛ̂ nfon.
31 Vendo isto, os outros servos, profundamente tristes, vieram contar a seu senhor o que se tinha passado.
32 Ɛ nfon tooy wvú ɛ wvú to, ɛ wvú gay ɛ̂ wvú lɛ, ‘Wo nu fiɛɛ fi ɛcici. Me mbe ɛ ndaayɛ ɛ̂ yo fioo le yicii njefo wo be ɛ ku can ɛ̂ me.
32 Então o senhor o chamou e lhe disse: Servo mau, eu te perdoei toda a dívida porque me suplicaste.
33 Kɛ ɛ̀ be nulo tɛn ɛ́ wo ecam shen fô wee wvù ben ɛ bó lemte le no me mbe ɛ ncam tɛn fô wo le?’
33 Não devias também tu compadecer-te de teu companheiro de serviço, como eu tive piedade de ti?
34 Ɛ nfon ton'yɛ shém, nya wvú lɛ bó efen yew ncaw e, enyɛwle bô wvú egɛn ebuy no wvú ke elaw fioo ye yicii.
34 E o senhor, encolerizado, entregou-o aos algozes, até que pagasse toda a sua dívida.
35 Nonɛn, ɛ̀ nu kɛ lɛŋlɛŋ no Icɛm wvù nu fowe nu ke ege bô wee mwaaŋ mwaaŋ ben e, fɛn ɛ́ wee baa elɛɛshɛ bô fitele fiew ficii fiɛɛ fì befe fì waa bwee nu ɛ ge fô wvú le.”
35 Assim vos tratará meu Pai celeste, se cada um de vós não perdoar a seu irmão, de todo seu coração.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.