Mateus 18
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARIB
1 Ɛ ɛ̀ no nu kɛ kefew kedvu le, ɛ boom bo Jisos e bo ŋgoo le to bife ɛ̂ wvú lɛ, “Wee wvù kuuke fele wee tfuu ɛ̂ bvunfon bvu fowe le nu wvù la?”
1 Naquela hora chegaram-se a Jesus os discípulos e perguntaram: Quem é o maior no reino dos céus?
2 Ɛ Jisos mum tee wan caan leke ɛ̂ bó ɛntelɛŋ,
2 Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles,
3 gay lɛ, “Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben kecɛɛy lɛ, ɛ́ ben baa ekumɛn etu diɛwɛ boom bo caan caan e, tu kɛ ben nu ke eyuu eley naa lo bvunfon bvu fowe le kɛ.
3 e disse: Em verdade vos digo que se não vos converterdes e não vos fizerdes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Naa yɛɛ wvù nu ɛ jo ɛkolɛ kew caan ɛ no nu diɛwɛ wan wvun e, nu ɛ wvú nu wee wvù kuuke ɛnte jo bvunfon bvu fowe.
4 Portanto, quem se tornar humilde como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.
5 Ɛ́ wee fiisene wan diɛwɛ wvun e ɛ̂ diee diem e, tu wvú fiisene ɛ ɛ̀ nu me.
5 E qualquer que receber em meu nome uma criança tal como esta, a mim me recebe.
6 Ɛ́ ɛ̀ nu lɛ wee ege ɛ́ wee wvù nu ɛ lese fitele yî yɛm e diɛwɛ boom bo caan caan ban e ege kebefɛ, ɛ́ fí ejee fô wvuwɛ wee le lɛ bó eshɛŋke kebwee ke diene le ɛ̂ kendoŋ kew e, edomse wvú ɛ́ wvú eshii egɛn ɛ̂ joo yi baay e.
6 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e se submergisse na profundeza do mar.
7 Ŋgɛw wvu baay nu fô bonyii bo yî woŋ wvun e. Mwɛɛm mvù teeyi bonyii ɛ bó gee bibefɛ kɛŋke kɛ keenu. Geenɛn ɛ ŋgɛw wvu baay nu fô wee wvù teeyi wee mvu ɛ wvú gee kebefɛ le.
7 Ai do mundo, por causa dos tropeços! pois é inevitável que venham; mas ai do homem por quem o tropeço vier!
8 Ɛ́ kebo kuw kɛnɛɛ ɛkalɛ kuw gee ɛ wo gee kebefɛ, ɛ́ wo sum kebo kedvu kɛnɛɛ ɛkalɛ kedvu laŋ. Fí jee lɛ wo ke eley nshii wvù mɛy lo le bô kebo kɛnɛɛ ɛkalɛ keŋkfuyte, ɛfey keekɛŋke can yicii kɛnɛɛ bikaa bicii ɛ́ bó ke ejo wo etfume ŋguy wvù mɛy lo le.
8 Se, pois, a tua mão ou o teu pé te fizer tropeçar, corta-o, lança-o de ti; melhor te é entrar na vida aleijado, ou coxo, do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.
9 Ɛ́ jise diuw gee ɛ wo gee kebefɛ, ɛ́ wo min jise didvu laŋ. Fí jee lɛ wo ke eley nshii wvù mɛy lo le bô jise dimwaaŋ, ɛfey keekɛŋke ɛjisɛ ɛcii, ɛ́ bó ke elaŋ wo ŋguy wvu baay e.”
9 E, se teu olho te fizer tropeçar, arranca-o, e lança-o de ti; melhor te é entrar na vida com um só olho, do que tendo dois olhos, ser lançado no inferno de fogo.
10 “Ben eyɛnè fo ben ejoò mvu boom bo caan caan ban e ɛkuse kɛ. Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben lɛ fowe nu ɛ bonceendaa bo Nyo' le bò shee bô bó ké no nu kɛ sekecii ɛjise jo Icɛm wvù nu fowe.
10 Vede, não desprezeis a nenhum destes pequeninos; pois eu vos digo que os seus anjos nos céus sempre vêm a face de meu Pai, que está nos céus.
11 [Ɛ wee wvù diee nu Waawee to to keeboyse bonyii bò nu ɛ lakɛn wase.]
11 {Porque o Filho do homem veio salvar o que se havia perdido.}
12 Ben kpwaake lɛ la? Ɛ́ wee kɛŋke njée gbwee, yimiaaŋ ɛ la ɛnte dvudvu, wvú saa eyaw ecinɛ yi mbaŋ bvuukɛ ncow bvuukɛ le ɛ̂ kum, egɛn egom njee yimiaaŋ yì la yidvu?
12 Que vos parece? Se alguém tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará as noventa e nove nos montes para ir buscar a que se extraviou?
13 Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben kecɛɛy lɛ, ɛ́ wvú gom ɛ yɛn, ɛ́ wvú eyuuke njoŋ bô njee yimiaaŋ yidvu fele yi mbaŋ bvuukɛ ncow bvuukɛ yì baa la kɛ.
13 E, se acontecer achá-la, em verdade vos digo que maior prazer tem por esta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.
14 Ɛ̀ nu kɛ lɛŋlɛŋ tɛn no Icen wvù nu fowe baa shieele lɛ wee mwaaŋ ŋgoo boom bo caan caan ban e ela kɛ.
14 Assim também não é da vontade de vosso Pai que está nos céus, que venha a perecer um só destes pequeninos.
15 Ɛ́ waa bwoo ge fiɛɛ fí ɛ befe fô wo le, ɛ́ wo gɛn yɛn wvú le duŋcɛ jay we ɛ̂ wvú kɛ ben ɛ wvú bofɛɛ. Wvú ɛ́ yuw fiɛɛ fì wo jeme, tu wo ɛ kase wase ɛ kɛŋkɛ waa bwoo jim.
15 Ora, se teu irmão pecar, vai, e repreende-o entre ti e ele só; se te ouvir, terás ganho teu irmão;
16 Wvú ɛ́ no nu sɛ wvú ɛ yuw fiɛɛ fì wo jeme, ɛ́ wo jo wee mwaaŋ kɛnɛɛ bofɛɛ ɛ ben ɛ bó kase gɛn fô wvú le, wvu lɛ njeme wemɛn ekɛŋkɛ bonyii bofɛɛ kɛnɛɛ botɛte bò eben jim nsaw wvudvu.
16 mas se não te ouvir, leva ainda contigo um ou dois, para que pela boca de duas ou três testemunhas toda palavra seja confirmada.
17 Wvú ɛ́ gɛn ɛ faŋ keeyuw fiɛɛ fì bó jemyi, ɛ́ wo jo keseen gɛn dvú fô kentaashɛ ke bonyii bo mbee le. Wvú ɛ́ faŋ keeyuw naa noo kentaashɛ ke bonyii bo mbee le, ɛ́ wo jo wvú diɛwɛ wee wvù yaa kee kɛ Nyo' kɛnɛɛ diɛwɛ wee wvù fii shile le.
17 Se recusar ouvi-los, dize-o à igreja; e, se também recusar ouvir a igreja, considera-o como gentio e publicano.
18 Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben kecɛɛy lɛ fiɛɛ fì ben ɛ ke ɛ suu fokuse fɛn, tu bó nu ɛ suu wase fowe, fiɛɛ fì ben ɛ ke ɛ fay fokuse fɛn, tu bó nu ɛ fay wase fowe.
18 Em verdade vos digo: Tudo quanto ligardes na terra será ligado no céu; e tudo quanto desligardes na terra será desligado no céu.
19 Me ɛ mbvuu ɛ no ŋgayte ɛ̂ ben lɛ, ɛ́ bonyii bofɛɛ ɛ̂ ben ɛnte beŋe yî fiɛɛ le fokuse fɛn, ɛ lɛkɛ ɛ̂ bunle le, ɛ́ Icɛm wvù nu fowe ege fimwɛtɛn fô bó le.
19 Ainda vos digo mais: Se dois de vós na terra concordarem acerca de qualquer coisa que pedirem, isso lhes será feito por meu Pai, que está nos céus.
20 Ben ekeè lɛ fô bonyii bofɛɛ kɛnɛɛ botɛte nu ɛ taashɛ ɛ̂ diee diem e, nu ɛ me nu ɛ̂ bó ɛntelɛŋ.”
20 Pois onde se acham dois ou três reunidos em meu nome, aí estou eu no meio deles.
21 Ɛ Bita mum bencɛ bife ɛ̂ Jisos lɛ, “Tata, ɛ̀ nu bokaŋ bomɛɛ bò waa bwɛɛm gee mwɛɛm mvù befe fô me le, ɛ́ me enlɛɛshi kɛ lo? Ɛ̀ nulo ɛ́ ke egɛn ebuy bokaŋ bosooshwiy e?”
21 Então Pedro, aproximando-se dele, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes pecará meu irmão contra mim, e eu hei de perdoar? Até sete?
22 Ɛ Jisos tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Kɛ ɛ̀ nɛlo ɛ́ me eŋgay ɛ̂ wo lɛ ɛ̀ nɛlo enu kɛ bokaŋ bosooshwiy maaŋ kɛ. Ɛ̀ nɛlo enu mbaŋsooshwiy bokaŋ bosooshwiy.
22 Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete; mas até setenta vezes sete.
23 Ɛ̀ nɛɛ fiɛɛ fì bó nɛlo efewsɛn bvunfon bvu fowe bô nfon mvu wvù to gomte keekpwaŋsɛn bô bonyii bew bo lemme le bò kpwaw we to nu can yibole.
23 Por isso o reino dos céus é comparado a um rei que quis tomar contas a seus servos;
24 No wvú to kɛwɛɛ keetaasse, ɛ bó to bô wee mvu ɛ ye fioo nu bikele bi bigew e bontfuke yuufe.
24 e, tendo começado a tomá-las, foi-lhe apresentado um que lhe devia dez mil talentos;
25 No kɛ ɛ̀ to nulo ɛ́ wvú elaw, ɛ nfon wvudvu mum gay lɛ bó ejo wvú bô kpwɛse noo boom noo mwɛɛm mwew mvunciim egese eto bô bigew bidvu elaw fioo ye dvú.
25 mas não tendo ele com que pagar, ordenou seu senhor que fossem vendidos, ele, sua mulher, seus filhos, e tudo o que tinha, e que se pagasse a dívida.
26 No nfon gay nonɛn, ɛ wee wvudvu gbwe ɛ̂ wvú ɛjise ku can ɛ̂ wvú gay lɛ, ‘Tata, kuu kɛ shém bee wo, me nu ŋke enlaw fiɛɛ ficii.’
26 Então aquele servo, prostrando-se, o reverenciava, dizendo: Senhor, tem paciência comigo, que tudo te pagarei.
27 Ɛ shen ge ɛ cee ɛkolɛ we cinɛ wvú le daayɛ lo ɛ̂ fioo yidvu le.
27 O senhor daquele servo, pois, movido de compaixão, soltou-o, e perdoou-lhe a dívida.
28 Geenɛn, ɛ wee wɛ kebɛɛ ke buy dioo gɛne, buynɛn yî wee mvu wvù bô bó lemte nfon e, ɛ wvú to kɛŋke wvú fioo ɛkɛlɛ ke bigew e kɛ kemwaaŋ. Ɛ wvú mum jicɛ wvú yî sew e gay lɛ, ‘Lawɛ fioo yo.’
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos, que lhe devia cem denários; e, segurando-o, o sufocava, dizendo: Paga o que me deves.
29 Ɛ wee lemme wvudvu mum gbwe tɛn ɛ̂ wvú ɛjise, lɛkɛ wvú gay lɛ, ‘Kuu kɛ shém bee wo, ɛ́ me ŋke enlaw wo.’
29 Então o seu companheiro, caindo-lhe aos pés, rogava-lhe, dizendo: Tem paciência comigo, que te pagarei.
30 Ɛ wvú tun, jo wvú gɛn fen yew ncaw e lɛ wvú enù dvú egɛn ebuy no wvú ke elaw fioo ye.
30 Ele, porém, não quis; antes foi encerrá-lo na prisão, até que pagasse a dívida.
31 Ɛ bonyii bomew bò bô bó to lemte dioo yɛn fiɛɛ fì kooy le, ɛ fí ley bó baay. Ɛ bó mum gɛn see fiɛɛ ficii fì be kooy ɛ̂ nfon.
31 Vendo, pois, os seus conservos o que acontecera, contristaram-se grandemente, e foram revelar tudo isso ao seu senhor.
32 Ɛ nfon tooy wvú ɛ wvú to, ɛ wvú gay ɛ̂ wvú lɛ, ‘Wo nu fiɛɛ fi ɛcici. Me mbe ɛ ndaayɛ ɛ̂ yo fioo le yicii njefo wo be ɛ ku can ɛ̂ me.
32 Então o seu senhor, chamando-o á sua presença, disse-lhe: Servo malvado, perdoei-te toda aquela dívida, porque me suplicaste;
33 Kɛ ɛ̀ be nulo tɛn ɛ́ wo ecam shen fô wee wvù ben ɛ bó lemte le no me mbe ɛ ncam tɛn fô wo le?’
33 não devias tu também ter compaixão do teu companheiro, assim como eu tive compaixão de ti?
34 Ɛ nfon ton'yɛ shém, nya wvú lɛ bó efen yew ncaw e, enyɛwle bô wvú egɛn ebuy no wvú ke elaw fioo ye yicii.
34 E, indignado, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que pagasse tudo o que lhe devia.
35 Nonɛn, ɛ̀ nu kɛ lɛŋlɛŋ no Icɛm wvù nu fowe nu ke ege bô wee mwaaŋ mwaaŋ ben e, fɛn ɛ́ wee baa elɛɛshɛ bô fitele fiew ficii fiɛɛ fì befe fì waa bwee nu ɛ ge fô wvú le.”
35 Assim vos fará meu Pai celestial, se de coração não perdoardes, cada um a seu irmão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.