Mateus 15
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs VC
1 Ɛ Bofalasii bô bonyii bomew bò to duŋci bonci bo Nyo' le ke mum nɛ Jɛlusalɛm to fô Jisos e bife ɛ̂ wvú lɛ,
1 Alguns fariseus e escribas de Jerusalém vieram um dia ter com Jesus e lhe disseram:
2 “Ɛ̀ nu nje la wvù boom buw bo ŋgoo le beete bô nce woŋ bo'icee bosɛɛbeene bo fwele? Kɛ bó cuke can ɛ̂ je yì nci gomte le sɛ diekene kɛ.”
2 Por que transgridem teus discípulos a tradição dos antigos? Nem mesmo lavam as mãos antes de comer.
3 Ɛ Jisos tfuse ɛ̂ bó lɛ, “Ɛ̀ nu nje la wvù ben beete finɛn bô bonci bo Nyo' le bii ɛ ɛ̀ nu nce wene woŋ e?
3 Jesus respondeu-lhes: E vós, por que violais os preceitos de Deus, por causa de vossa tradição?
4 Me njemyi nɛn, njefo Nyo' to nu ɛ gay lɛ, ‘Wvumɛ ico bô bwoo.’ Bvuu gay tɛn lɛ, ‘Ɛ́ wee nan lo ice kɛnɛɛ bwee, ɛ́ bó yu lo mwɛtɛn.’
4 Deus disse: Honra teu pai e tua mãe; aquele que amaldiçoar seu pai ou sua mãe será castigado de morte {Ex 20,12; 21,17}.
5 Geenɛn, ben ɛ no gayte finɛn lɛ, ‘Ɛ́ wee nɛ ɛ gay ɛ̂ ice kɛnɛɛ bwee lɛ, “Fiɛɛ fì wo bee keekɛŋkɛ can yɛm e nu ɛ me ɛ nya wase ɛ̂ Nyo',” tu kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ wvú ebvuu ejo fiɛɛ fidvu efi ice kɛnɛɛ bwee dvú kɛ.’
5 Mas vós dizeis: Aquele que disser a seu pai ou a sua mãe: aquilo com que eu vos poderia assistir, já ofereci a Deus,
6 Ɛ̀ nɛɛ no ben bii nce wene woŋ e nɛn mum gee ɛ diɛw Nyo' tuu fiɛɛ fi ɛcici.
6 esse já não é obrigado a socorrer de outro modo a seus pais. Assim, por causa de vossa tradição, anulais a palavra de Deus.
7 Bonyii bò jemyi jɛɛy gee jɛɛy ban! Fiɛɛ fì wee ntum Nyo' wvù Yɛsaya to jemyɛɛ ɛkumɛ ben nu naa lo kecɛɛy, no wvú to gayɛɛ lɛ,
7 Hipócritas! É bem de vós que fala o profeta Isaías:
8 ‘Bonyii ban wvumte me kɛ fomvu fomvu,
8 Este povo somente me honra com os lábios; seu coração, porém, está longe de mim.
9 Bó bunlee me ɛ ɛ̀ nu kɛ ɛcici,
9 Vão é o culto que me prestam, porque ensinam preceitos que só vêm dos homens {Is 29,13}.
10 Ɛ Jisos ke nɛ tee kebombom ke bonyii le ɛ kí to. Ɛ wvú gay ɛ̂ kí lɛ, “Ben eyekɛ eyuw, ekiɛɛ ntay.
10 Depois, reuniu os assistentes e disse-lhes:
11 Kɛ fiɛɛ fì leyte ɛ̂ wee ɛmvu nulo ebefe bô wvú kɛ. Ɛ̀ nu fiɛɛ fì buyte lo ɛ̂ wee ɛmvu fì nulo ebefe bô wvú.”
11 Ouvi e compreendei. Não é aquilo que entra pela boca que mancha o homem, mas aquilo que sai dele. Eis o que mancha o homem.
12 Ɛ boom bo Jisos e bo ŋgoo le ke nɛ to gay ɛ̂ wvú lɛ, “Wo kee kɛ lɛ Bofalasii be ɛ yuw fiɛɛ fì wo be jeme fiɛ fí ɛ gbwe bó?”
12 Então se aproximaram dele seus discípulos e disseram-lhe: Sabes que os fariseus se escandalizaram com as palavras que ouviram?
13 Ɛ wvú tfuse ɛ̂ bó lɛ, “Kete kecii kè ɛ̀ nu sɛ ɛ̀ yele Icɛm wvù nu fowe nu ɛ bó nu ke ebaa.
13 Jesus respondeu: Toda planta que meu Pai celeste não plantou será arrancada pela raiz.
14 Ben edaayɛ ɛ̂ bó le, ɛ̀ nu binfefe bì duŋci je ɛ̂ bonyii. Ɛ́ kenfefe duŋci je ɛ̂ kemew, ɛ́ bó bocii ke egɛn egbwekɛn ɛ̂ kentuke le.”
14 Deixai-os. São cegos e guias de cegos. Ora, se um cego conduz a outro, tombarão ambos na mesma vala.
15 Ɛ Bita gay ɛ̂ Jisos lɛ, “Kɛ yuuse ɛ̂ bese fiɛɛ fì ŋgan wɛ jemyi.”
15 Tomando então a palavra, Pedro disse: Explica-nos esta parábola.
16 Ɛ Jisos bife lɛ, “Kɛ ben tɛn kee mwɛɛm e?
16 Jesus respondeu: Sois também vós de tão pouca compreensão?
17 Kɛ ben kee lɛ fiɛɛ ficii fì leyte ɛ̂ wee ɛmvu booke ɛ̂ shem ké ghan buy lo le?
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca vai ao ventre e depois é lançado num lugar secreto?
18 Geenɛn, ɛ fiɛɛ fì buyte diuw wee le nɛn'yi ɛ ɛ̀ nu fô fitele le. Ɛ ɛ̀ nu fifiɛ fì beete bô wee.
18 Ao contrário, aquilo que sai da boca provém do coração, e é isso o que mancha o homem.
19 Fí ké nɛ ɛ ɛ̀ nu fô fitele le, ɛ wee sɛ no kɛŋke ŋkpwawcɛ wvù befe, mum yu wee, jo kpwɛɛ wee kɛnɛɛ dwee wee, jaŋ kenjaŋ, coŋ bvucoŋ, ben jim nsaw mbiay kɛnɛɛ befe bô diee di wee le.
19 Porque é do coração que provêm os maus pensamentos, os homicídios, os adultérios, as impurezas, os furtos, os falsos testemunhos, as calúnias.
20 Mvun nu mwɛɛm mvù nulo ebefe bô wee. Kɛ keediekɛn bô can sɛ bó ɛ cukɛ nulo ebefe bô wee kɛ.”
20 Eis o que mancha o homem. Comer, porém, sem ter lavado as mãos, isso não mancha o homem.
21 Ɛ Jisos ke nɛ fó lɛwse ye gɛn keba ke Taya bô Sidon e.
21 Jesus partiu dali e retirou-se para os arredores de Tiro e Sidônia.
22 Ɛ fí kooy lɛ kpwoon mvu wvu Kaanan wvù to nu jó to nu ɛ nɛ to yɛn Jisos e, bee fô wvú le lɛ, “O Tata, waa Nfon Dawe, camɛ kɛ shen fô me le. Waa wɛm wvù kpwoon nu ɛ nceendaa dɛwle mvu njiŋsene naa lo bô wvú baay.”
22 E eis que uma cananéia, originária daquela terra, gritava: Senhor, filho de Davi, tem piedade de mim! Minha filha está cruelmente atormentada por um demônio.
23 Geenɛn ɛ Jisos yuw faŋɛ yaa ghay lo kɛ. Ɛ boom bew bo ŋgoo le bencɛ to lɛkɛ wvú gay lɛ, “Gayɛ kɛ ɛ̂ kpwoon wvun lɛ wvú egɛnè. Wvú bii nyaa njɛɛse ɛ̂ beene.”
23 Jesus não lhe respondeu palavra alguma. Seus discípulos vieram a ele e lhe disseram com insistência: Despede-a, ela nos persegue com seus gritos.
24 Ɛ Jisos tfuse lɛ, “Bó to tum me ɛ ɛ̀ nu fô bonyii bo Islael e maaŋ bò nu diɛwɛ njée yì nu ɛ nɛ wase ɛ no bvuyte lo le.”
24 Jesus respondeu-lhes: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Geenɛn ɛ kpwoon wvudvu to kɛ tum ɛnvuw ɛ̂ Jisos ɛjise gay lɛ, “Tata, fi kɛ me.”
25 Mas aquela mulher veio prostrar-se diante dele, dizendo: Senhor, ajuda-me!
26 Ɛ Jisos tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Kɛ fí nu lɛŋ keejo ŋgu boom elaŋ fô bwé le kɛ.”
26 Jesus respondeu-lhe: Não convém jogar aos cachorrinhos o pão dos filhos. _
27 Ɛ kpwoon wvudvu gay lɛ, “Ɛ̀ nu kecɛɛy icɛm. Geenɛn naa bwé ké no boŋyi kɛ tfúw yì icee bó dioo diekene ɛ yí no gbwekene.”
27 Certamente, Senhor, replicou-lhe ela; mas os cachorrinhos ao menos comem as migalhas que caem da mesa de seus donos...
28 Ɛ Jisos mum tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “O kpwoon wvun, mbee wo tɛmyi lo. Fí ekooy fô wo le no wo shieele.” Kɛ nonɛn ɛ waa we mum bonɛn lo.
28 Disse-lhe, então, Jesus: Ó mulher, grande é tua fé! Seja-te feito como desejas. E na mesma hora sua filha ficou curada.
29 Ɛ Jisos ke nɛ fó no gɛne, gɛn fey mbew Mamase yì Galilee le, ben gɛn yî kum e, shii fó.
29 Jesus saiu daquela região e voltou para perto do mar da Galiléia. Subiu a uma colina e sentou-se ali.
30 Ɛ kebombom ke bonyii le ke baay to fô wvú le nɛn ghemm. Ɛ bomew to too bô bonyii bò nu bontɛŋɛ, noo bò kɛŋke bonfiaw ye le, noo bò nu binfefe, noo bò nu bincife, noo bomew bo bincɛm e nteen. No bó too bô bó, no jiwse ɛ̂ wvú ɛjise ɛ wvú fɛle bó.
30 Então numerosa multidão aproximou-se dele, trazendo consigo mudos, cegos, coxos, aleijados e muitos outros enfermos. Puseram-nos aos seus pés e ele os curou,
31 Ɛ kebombom kedvu no kɛŋke lo ŋghaw no bó to yɛne ɛ bincife jemyi, ɛ bonyii bò kɛŋke bonfiaw ye le bonene, ɛ bontɛŋɛ lɛne tɛn teytey, ɛ binfefe yɛne mwɛɛm e. Ɛ bó tum moŋkum mo Nyo' bonyii bo Islael e.
31 de sorte que o povo estava admirado ante o espetáculo dos mudos que falavam, daqueles aleijados curados, de coxos que andavam, dos cegos que viam; e glorificavam ao Deus de Israel.
32 Ɛ Jisos mum tee boom bew bo ŋgoo le gay ɛ̂ bó lɛ, “Me ŋkɛŋke shen fô kebombom kin e, njefo bó nu wase bee bó ɛdiuw ɛta, ɛ fiɛɛ fì bó edie yaa bvuu nu kɛ. Ɛ kɛ me ŋgomte lɛ me encinɛ bó le ɛ́ bó egɛne jeŋ kɛ, njefo ɛ̀ nulo ɛ́ bó egɛn egbwe jeŋ ɛ̂ je.”
32 Jesus, porém, reuniu os seus discípulos e disse-lhes: Tenho piedade esta multidão: eis que há três dias está perto de mim e não tem nada para comer. Não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.
33 Ɛ boom bew bo ŋgoo le gay ɛ̂ wvú lɛ, “Ɛ̀ nulo ɛ́ beene ejo fɛɛ mwɛɛm mvudien ŋkpwaante jan mvù ekpwɛntɛn keenyaŋe kfuu kin kebombom ke bonyii le dvú?”
33 Disseram-lhe os discípulos: De que maneira procuraremos neste lugar deserto pão bastante para saciar tal multidão?
34 Ɛ Jisos bife ɛ̂ bó lɛ, “Ben kɛŋke bontuw bo blɛɛd e bomɛɛ?” Ɛ bó tfuse lɛ, “Ɛ̀ nu bosooshwiy bô mvubyetɛlɛ nɛn caan.”
34 Pergunta-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Sete, e alguns peixinhos, responderam eles.
35 Ɛ Jisos mum gay lɛ kebombom ke bonyii le kedvu eshii fokuse.
35 Mandou, então, a multidão assentar-se no chão,
36 Ɛ bó shii, ɛ wvú jo bontuw bo blɛɛd e bo bosooshwiy ba noo byé yidvu, nya keyoone ɛ̂ Nyo', mum guushɛ nya ɛ̂ boom bew bo ŋgoo le, ɛ bó mum gawcɛ ɛ̂ bonyii bodvu.
36 tomou os sete pães e os peixes e abençoou-os. Depois os partiu e os deu aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Ɛ wee tfuu die, ffuu. Ɛ bó baancɛ bimbɛke bì to shɛɛtɛɛ, ɛ bí yiŋsɛn ŋkáa yisooshwiy.
37 Todos comeram e ficaram saciados, e, dos pedaços que restaram, encheram sete cestos.
38 Bonyii bò to dieɛ to nu bolemsɛ bontfuke bonɛw, ɛ sɛ jo bokɛnɛ noo boom.
38 Ora, os que se alimentaram foram quatro mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
39 Ɛ wvú mum cinɛ kebombom kedvu le ɛ kí no kfuuyi. Ɛ wvú ley ɛ̂ kekoŋ e gɛn ɛ̂ keba kè Magadan e.
39 Jesus então despediu o povo, subiu para a barca e retornou à região de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.