Marcos 6
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs VC
1 Ɛ Jisos ke nɛ fó, ɛ bô boom bew bo ŋgoo le gɛn ntɛw wvubole.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Ɛ ɛ̀ ke no nu diuu dibole di mbam e, ɛ wvú gɛn yew bunle le kɛw no yɛɛyi bonyii. Ɛ bonyii nteen no yuuke no wvú yɛɛyi kɛŋke lo ŋghaw. Ɛ bó mum nɛ no ghayte gayte lɛ, “Wee wvun yɛɛyi mvun mwɛɛm fɛɛ nɛn? Wvú jo bvun bvufee fɛɛ? Wvú ghan nɛɛ ɛ sɛ no gee bin biŋghaw bi mwɛɛm e?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Ɛ̀ nu kɛ wvú wɛ wvù kane bite wvù waa Maalia le? Kɛ ɛ̀ nu waa bwee Jɛm bô Yosɛs noo Judas bô Semon e? Ɛ kɛ jɛ́me ye nu jan beene ɛ bó le?” No bó ghay nonɛn mum ma wvú.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Nonɛn ɛ Jisos gay ɛ̂ bó lɛ, “Bó ké no wvumte wee ntum Nyo' naa mondvuum e monciim. Ɛ̀ nu kɛ woŋ we le bô ɛ̂ kfuu diew e noo ɛ̂ wvú yew dvù bó yaa ké no wvumte wvú kɛ.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 No bó ma Jisos nonɛn, ɛ fí mum ghaw wvú keebvuu ege biŋghaw bi mwɛɛm e jó nteen, ɛfey kɛ lɛ wvú to nu ɛ kum bonyii bo bincɛm e caan ɛ bó bonɛn.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ɛ wvú kɛŋkɛ lo ŋghaw no bó to baa lese fitele yî ye le kɛ.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Ɛ wvú ke nɛ tee boom bew bo ŋgoo le bo yuufe ncow bofɛɛ, no tumte bó ɛkfuŋ bofɛɛ bofɛɛ, nyaa mvuŋgay ɛ̂ bó mvù bó ebvuuse biyoy bì yiile yî bonyii le dvú.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Ɛ wvú dioo tumte bó gay lɛ fo bó ejo naa lo fiɛɛ ɛfey kembaŋ kɛ. Fo bó ejo mwɛɛm mvudien kɛ. Fo bó ejo ɛkɛlɛ kɛnɛɛ bigew ɛ̂ bicaw bibole kɛ.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Bó elese bolaba, geenɛn fo bó etfume bikum bifɛɛ kɛ.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Ɛ wvú bvuu gay ɛ̂ bó lɛ, “Ben ke dioo ɛ gɛn ntɛw e, ɛ ley yew, no cee kɛ ɛ ɛ̀ nu dvú gɛn buy diuu dì ben ke enɛ jó.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Ɛ́ ntɛw mvu tun keefiisɛn ben, eyuw fiɛɛ fì ben jemyi, ɛ́ ben nɛnɛ jó, dioo nɛn'yi kucɛ kebvu ke yî bikaa binɛn e, ɛ́ enu nciise fiɛɛ fì bó mom.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Nonɛn, ɛ bó mum nɛ gɛn no ghane fewci lɛ bonyii ekumɛn mvuntelem mvubole.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Ɛ bó bvuu no bvuuse tɛn bonceendaa bo dɛwle le nteen yî bonyii le, yeefe bonyii bo bincɛm e nteen bô mɛɛm ɛ bó bonene.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Ɛ Nfon 'Ɛlod ke yuw saaka wvu ɛkumɛ Jisos, no bonyii to yuuke wase diee diew mondvuum e monciim, ɛ bonyii bomew no gayte lɛ, “Jisos wvun nu Jon Nleseɛjoo ɛ wvú ɛ kase ɛ buy yî kpwe le. Ɛ̀ nu fiɛɛ fì ge wvú ɛ sɛ no kɛŋke mvuŋgay keegee biŋghaw bi mwɛɛm e bin nɛn.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Ɛ bomew gayte lɛ, “Ɛ̀ nu Ɛlayja ɛ wvú ɛ kase ɛ to.” Bomew lɛ, “Wvú nu wee ntum Nyo' mvu kɛ diɛwɛ bo fwele fwele le.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Ɛ 'Ɛlod dioo yuw mwɛɛm mvun nɛn gay fiew lɛ, “Ɛ̀ nu Jon Nleseɛjoo wvù me nto mbvusɛɛ ɛkolɛ kew ɛ wvú ɛ kase ɛ buy yî kpwe le.”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Jon nu ɛ 'Ɛlod to tum bonyii ɛ bó gɛn koo wvú, kay fen yew ncaw e nje 'Ɛlodia wvù kpwɛɛ Filew wvù waa bwee 'Ɛlod, ɛ 'Ɛlod to jo kpwɛse le.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Ɛ Jon no tune gayte ɛ̂ wvú lɛ, “Nci baa bee lɛ wee ejo kpwɛɛ waa bwee kpwɛse le kɛ.”
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 No Jon to gayte nonɛn, ɛ 'Ɛlodia mum no kɛŋke wvú fô fitele le gomte keeyu wvú, geenɛn yaa kɛŋke je kɛ,
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 njefo 'Ɛlod to fane Jon lɛ wvú nu wee wvu teytey bvuu nu wee Nyo'. Ɛ wvú mum no yɛne fo bó eyu wvú. 'Ɛlod to ké dioo yeke fiɛɛ fì Jon jemyi, ɛ fitele fiew no saake wvú baay, geenɛn ɛ wvú no yuuke kɛ njoŋ keeyeke fiɛɛ fì wvú jemyi.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Ɛ je ke mum yenɛ fô 'Ɛlodia le diuu dimew dì 'Ɛlod to gee ŋkaw bô bocee woŋ noo bikuu bi nci le noo bonyii bo baay baay bo Galilee keekume diuu dì bó to bokɛɛ wvú.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Ɛ waa 'Ɛlodia wvù kpwoon ke ley cɛŋ bine, ɛ fí joŋ 'Ɛlod bô bonyii bew bo ŋkaw e. Ɛ wvú mum gay ɛ̂ wan wvudvu lɛ, “Bife naa fiɛɛ fì wo kooŋke, ɛ́ me enfene wo dvú.”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ɛ wvú bvuu die kelew gay lɛ, “Ɛ́ wo bife naa la ɛ̂ me, ɛ ɛ̀ cim nu naa keŋgawtɛn ke woŋ wɛm e, ɛ́ me enya ɛ̂ wo.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Ɛ wan kpwoon wvudvu mum buy gɛn bife ɛ̂ bwee lɛ, “Me eŋgay lɛ bó efene me bô la?” Ɛ bwee tfuse lɛ, “Gɛnɛ egay lɛ bó enya ɛkolɛ ke Jon Nleseɛjoo le ɛ̂ wo.”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Ɛ wvù mum yaŋsɛn tu jim kaŋ mwaaŋ, gay ɛ̂ Nfon 'Ɛlod lɛ, “Me ŋgomte lɛ wo enya ɛkolɛ ke Jon Nleseɛjoo le ɛ̂ me keseen ɛ̂ juy e.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Ɛ Nfon yuw nonɛn, ɛ ye keeshɛ wvú baay. Geenɛn nje kelew kè wvú to dieɛ wase fwe dvu bonyii bò to nu fô ŋkaw e, ɛ wvú faŋɛ yaa egomte keebvuu ekumɛn diɛw ye yì wvú to jemyɛɛ ɛ̂ wan kɛ.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Ɛ wvú mum tum lo nceendaa kaŋ mwaaŋ lɛ wvú egɛn eto bô ɛkolɛ ke Jon e. Ɛ wvú mum gɛn yew ncaw e, bvuse ɛkolɛ ke Jon e,
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 gɛɛ ɛ̂ juy e, to dvú nya ɛ̂ wan wvudvu. Ɛ wvú fi, buy dvú gɛn nya ɛ̂ bwee.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Ɛ boom bo ŋgoo le bo Jon e ke dioo yuw, mum gɛn jo gvune di Jon e dwey.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Ɛ boom bo ntum e bo Jisos e ke ghan kase tu jim fô wvú le, see mwɛɛm mvunciim mvù bó to geɛ bô mvù bó to yɛɛyɛɛ bonyii dvú ɛ̂ wvú.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Ɛ wvú mum nɛ gay ɛ̂ bó lɛ, “Ben eto kɛ ben ben ɛ́ beene egɛn bvudvuu bvù bonyii yaa nu kɛ fó le, elɛɛtɛn caan.” Wvú to gay nonɛn njefo bonyii nteen to too fô bó to nu, ɛ́ bomew dioo nɛn'yi, ɛ́ bomew no too. Ɛ bó yaa cim kɛŋke naa lo kefew keediekɛn kɛ.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Ɛ bô bó mum ley ɛ̂ kekoŋ e base ye ɛbonɛbon no gɛnɛ fô bvudvuu bvù bonyii yaa nu kɛ le.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Geenɛn, ɛ bonyii nteen yɛn kɛ bó le no bó gɛne, kiɛɛ bó, mum nɛ ɛ̂ bilaante le bicii no lewte sumtene bó. Ɛ bó gɛn fɛse fó, ɛ Jisos bô boom bew bo ŋgoo le sɛ ke fɛse.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Ɛ Jisos ke dioo fɛɛse ɛ̂ ŋkpwaante, yɛn kebombom ke bonyii le nɛn ghemm, ɛ shen koo wvú bô bó, njefo bó to nu diɛwɛ njée yì nu sɛ wee ncɛy e. Ɛ wvú mum kɛw no yɛɛyi bó, ke yɛɛyi bó bô mwɛɛm nteen.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ɛ diuu ke dioo seeyi, ɛ boom bew bo ŋgoo le bencɛ gay ɛ̂ wvú lɛ, “Fɛn nu ŋkpwaante ɛ kefew ɛ gɛn wase,
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 kɛ cinɛ bonyii ban e ɛ́ bó egɛn bontɛw bô ɛla yo nceencee le, eguy mwɛɛm mvubole mvudien.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Ɛ Jisos tfuse fiew lɛ, “Ɛ̀ nu enya ben fiɛɛ ɛ́ bó edie.” Ɛ bó bife ɛ̂ wvú lɛ, “Wo gomte lɛ bese egom bodanali gee fɛɛ eguy mwɛɛm mvudien dvú eto enya ɛ̂ bó?”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Ɛ Jisos bife ɛ̂ bó lɛ, “Ben kɛŋke bontuw bo blɛɛd e bomɛɛ? Ben kɛ gɛn taa.” Ɛ bó gɛn taa, to see lɛ, “Bontuw bo blɛɛd e nu botin bô byé yifiɛɛ.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Ɛ Jisos mum gay lɛ boom bew bo ŋgoo le egay lɛ bonyii eshiiyɛn ŋgóo le ŋgóo le, yî ŋkfuŋkfun e.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Nonɛn, ɛ bonyii bodvu mum shiiyɛn fokuse ŋgóo le gbwee gbwee bomew mbaanshen mbaanshen.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Ɛ Jisos jo bontuw bo blɛɛd e bo botin ba bô byé yi yifiɛɛ yɛ, taa we, nya keyoone ɛ̂ Nyo', mum guushɛ nya ɛ̂ boom bew bo ŋgoo le, ɛ bó nya ɛ̂ bonyii. Ɛ wvú gawcɛ tɛn byé yi yifiɛɛ yɛ ɛ̂ bó bocii.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Ɛ bonyii bocii die ffuu.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Ɛ boom bo Jisos e bo ŋgoo le baancɛ bimbɛke bi blɛɛd e bô bi byé yì shɛɛtɛɛ le, ɛ bí yiŋsɛn ŋkáa yuufe ncow fiɛɛ.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Bonyii bò to dieɛ mwɛɛm mvudien mvudvu to nu bolemsɛ bontfuke botin.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Ɛ Jisos mum gay lɛ boom bew bo ŋgoo le eley ɛ̂ kekoŋ e kaŋ mwaaŋ esaa fwe Bɛsayda ɛ́ wen eshɛɛ egay bonyii le ɛ́ bó ekfuuyi.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Ɛ wvú ke shɛɛ gay bó le, mum nɛ ben yî kum e keebunle.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Ɛ ɛkfuŋ ke jiim, ɛ kekoŋ nu wase ɛ̂ joo ɛntelɛŋ, ɛ Jisos bɛɛ kɛ ŋkpwaante wvú ɛmbeŋ.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Ɛ wvú yɛn no boom bew bo ŋgoo le katene bô kekoŋ keekey, njefo fwefwe to too je fwe cile kí. Ɛ ɛ̀ ke no nu kɛ diɛwɛ ɛn'yulem e ɛ wvú nɛ no too fô bó le, lɛne yî joo le. Ɛ wvú to too gomte keefey mbew bó le.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Ɛ bó dioo yɛn wvú le no wvú lɛne yî joo le, no kpwaake lɛ ɛ̀ nu ŋkfusay. Ɛ bó wam foweɛwe,
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 njefo bó bocii to nu ɛ yɛn wvú le ɛ kedvum gbwo bó. Kaŋ mwaaŋ, ɛ Jisos mum jeme ɛ̂ bó gay lɛ, “Ben ejicɛ mvuntelem mvunɛn e, ɛ̀ nu me. Fo ben efanè kɛ.”
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 No wvú gay nonɛn, mum ley shii ɛ̂ kekoŋ e bô bó, ɛ fwefwe wvudvu mum lu. Ɛ bó taa nɛn, ɛ diuw yum bó nɛn kaww,
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 nje bvufee bvubole to kfufene lo, ɛ bó to baa cim kiɛɛ tɛn fiɛɛ fì bontuw bo blɛɛd e ba to duŋci ɛkumɛ Jisos kɛ.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Ɛ bó ke lente mamase buy keba kè Gɛnɛsalɛt e, wow kekoŋ ŋgem joo le.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 No bó buyɛɛ ɛ̂ kekoŋ e, ɛ bonyii mum kiɛɛ lo Jisos kaŋ mwaaŋ,
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 no lewte gɛne bontɛw bo jó le bocii, bvuuse bonyii bo bincɛm e too bô bó ɛ̂ mvuŋkɛɛy e naa fɛɛ fò bó to yuuke lɛ Jisos nu fó le.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Ɛ́ Jisos ké gɛn naa fɛɛ kɛnɛɛ wvú gɛn ntɛw e, kɛnɛɛ ɛlaante, kɛnɛɛ ŋkpwaante, ɛ bonyii no gɛɛle kɛ bonyii bo bincɛm e fô bonyii ké no taashi. Ɛ́ Jisos ké dioo fele, ɛ bó no lɛke lɛ wvú ecinɛ ɛ́ bó ekum kɛ naa ŋgem ndvu ye le. Ɛ wee tfuu wvù to kumte, mum no bonene.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.