Marcos 6

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ɛ Jisos ke nɛ fó, ɛ bô boom bew bo ŋgoo le gɛn ntɛw wvubole.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Ɛ ɛ̀ ke no nu diuu dibole di mbam e, ɛ wvú gɛn yew bunle le kɛw no yɛɛyi bonyii. Ɛ bonyii nteen no yuuke no wvú yɛɛyi kɛŋke lo ŋghaw. Ɛ bó mum nɛ no ghayte gayte lɛ, “Wee wvun yɛɛyi mvun mwɛɛm fɛɛ nɛn? Wvú jo bvun bvufee fɛɛ? Wvú ghan nɛɛ ɛ sɛ no gee bin biŋghaw bi mwɛɛm e?
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Ɛ̀ nu kɛ wvú wɛ wvù kane bite wvù waa Maalia le? Kɛ ɛ̀ nu waa bwee Jɛm bô Yosɛs noo Judas bô Semon e? Ɛ kɛ jɛ́me ye nu jan beene ɛ bó le?” No bó ghay nonɛn mum ma wvú.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Nonɛn ɛ Jisos gay ɛ̂ bó lɛ, “Bó ké no wvumte wee ntum Nyo' naa mondvuum e monciim. Ɛ̀ nu kɛ woŋ we le bô ɛ̂ kfuu diew e noo ɛ̂ wvú yew dvù bó yaa ké no wvumte wvú kɛ.”
4 Mas Jesus disse:
5 No bó ma Jisos nonɛn, ɛ fí mum ghaw wvú keebvuu ege biŋghaw bi mwɛɛm e jó nteen, ɛfey kɛ lɛ wvú to nu ɛ kum bonyii bo bincɛm e caan ɛ bó bonɛn.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Ɛ wvú kɛŋkɛ lo ŋghaw no bó to baa lese fitele yî ye le kɛ.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Ɛ wvú ke nɛ tee boom bew bo ŋgoo le bo yuufe ncow bofɛɛ, no tumte bó ɛkfuŋ bofɛɛ bofɛɛ, nyaa mvuŋgay ɛ̂ bó mvù bó ebvuuse biyoy bì yiile yî bonyii le dvú.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 Ɛ wvú dioo tumte bó gay lɛ fo bó ejo naa lo fiɛɛ ɛfey kembaŋ kɛ. Fo bó ejo mwɛɛm mvudien kɛ. Fo bó ejo ɛkɛlɛ kɛnɛɛ bigew ɛ̂ bicaw bibole kɛ.
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 Bó elese bolaba, geenɛn fo bó etfume bikum bifɛɛ kɛ.
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Ɛ wvú bvuu gay ɛ̂ bó lɛ, “Ben ke dioo ɛ gɛn ntɛw e, ɛ ley yew, no cee kɛ ɛ ɛ̀ nu dvú gɛn buy diuu dì ben ke enɛ jó.
10 Disse ainda:
11 Ɛ́ ntɛw mvu tun keefiisɛn ben, eyuw fiɛɛ fì ben jemyi, ɛ́ ben nɛnɛ jó, dioo nɛn'yi kucɛ kebvu ke yî bikaa binɛn e, ɛ́ enu nciise fiɛɛ fì bó mom.”
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Nonɛn, ɛ bó mum nɛ gɛn no ghane fewci lɛ bonyii ekumɛn mvuntelem mvubole.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Ɛ bó bvuu no bvuuse tɛn bonceendaa bo dɛwle le nteen yî bonyii le, yeefe bonyii bo bincɛm e nteen bô mɛɛm ɛ bó bonene.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Ɛ Nfon 'Ɛlod ke yuw saaka wvu ɛkumɛ Jisos, no bonyii to yuuke wase diee diew mondvuum e monciim, ɛ bonyii bomew no gayte lɛ, “Jisos wvun nu Jon Nleseɛjoo ɛ wvú ɛ kase ɛ buy yî kpwe le. Ɛ̀ nu fiɛɛ fì ge wvú ɛ sɛ no kɛŋke mvuŋgay keegee biŋghaw bi mwɛɛm e bin nɛn.”
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Ɛ bomew gayte lɛ, “Ɛ̀ nu Ɛlayja ɛ wvú ɛ kase ɛ to.” Bomew lɛ, “Wvú nu wee ntum Nyo' mvu kɛ diɛwɛ bo fwele fwele le.”
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Ɛ 'Ɛlod dioo yuw mwɛɛm mvun nɛn gay fiew lɛ, “Ɛ̀ nu Jon Nleseɛjoo wvù me nto mbvusɛɛ ɛkolɛ kew ɛ wvú ɛ kase ɛ buy yî kpwe le.”
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 Jon nu ɛ 'Ɛlod to tum bonyii ɛ bó gɛn koo wvú, kay fen yew ncaw e nje 'Ɛlodia wvù kpwɛɛ Filew wvù waa bwee 'Ɛlod, ɛ 'Ɛlod to jo kpwɛse le.
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 Ɛ Jon no tune gayte ɛ̂ wvú lɛ, “Nci baa bee lɛ wee ejo kpwɛɛ waa bwee kpwɛse le kɛ.”
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 No Jon to gayte nonɛn, ɛ 'Ɛlodia mum no kɛŋke wvú fô fitele le gomte keeyu wvú, geenɛn yaa kɛŋke je kɛ,
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 njefo 'Ɛlod to fane Jon lɛ wvú nu wee wvu teytey bvuu nu wee Nyo'. Ɛ wvú mum no yɛne fo bó eyu wvú. 'Ɛlod to ké dioo yeke fiɛɛ fì Jon jemyi, ɛ fitele fiew no saake wvú baay, geenɛn ɛ wvú no yuuke kɛ njoŋ keeyeke fiɛɛ fì wvú jemyi.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Ɛ je ke mum yenɛ fô 'Ɛlodia le diuu dimew dì 'Ɛlod to gee ŋkaw bô bocee woŋ noo bikuu bi nci le noo bonyii bo baay baay bo Galilee keekume diuu dì bó to bokɛɛ wvú.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Ɛ waa 'Ɛlodia wvù kpwoon ke ley cɛŋ bine, ɛ fí joŋ 'Ɛlod bô bonyii bew bo ŋkaw e. Ɛ wvú mum gay ɛ̂ wan wvudvu lɛ, “Bife naa fiɛɛ fì wo kooŋke, ɛ́ me enfene wo dvú.”
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Ɛ wvú bvuu die kelew gay lɛ, “Ɛ́ wo bife naa la ɛ̂ me, ɛ ɛ̀ cim nu naa keŋgawtɛn ke woŋ wɛm e, ɛ́ me enya ɛ̂ wo.”
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Ɛ wan kpwoon wvudvu mum buy gɛn bife ɛ̂ bwee lɛ, “Me eŋgay lɛ bó efene me bô la?” Ɛ bwee tfuse lɛ, “Gɛnɛ egay lɛ bó enya ɛkolɛ ke Jon Nleseɛjoo le ɛ̂ wo.”
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Ɛ wvù mum yaŋsɛn tu jim kaŋ mwaaŋ, gay ɛ̂ Nfon 'Ɛlod lɛ, “Me ŋgomte lɛ wo enya ɛkolɛ ke Jon Nleseɛjoo le ɛ̂ me keseen ɛ̂ juy e.”
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Ɛ Nfon yuw nonɛn, ɛ ye keeshɛ wvú baay. Geenɛn nje kelew kè wvú to dieɛ wase fwe dvu bonyii bò to nu fô ŋkaw e, ɛ wvú faŋɛ yaa egomte keebvuu ekumɛn diɛw ye yì wvú to jemyɛɛ ɛ̂ wan kɛ.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Ɛ wvú mum tum lo nceendaa kaŋ mwaaŋ lɛ wvú egɛn eto bô ɛkolɛ ke Jon e. Ɛ wvú mum gɛn yew ncaw e, bvuse ɛkolɛ ke Jon e,
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 gɛɛ ɛ̂ juy e, to dvú nya ɛ̂ wan wvudvu. Ɛ wvú fi, buy dvú gɛn nya ɛ̂ bwee.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Ɛ boom bo ŋgoo le bo Jon e ke dioo yuw, mum gɛn jo gvune di Jon e dwey.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Ɛ boom bo ntum e bo Jisos e ke ghan kase tu jim fô wvú le, see mwɛɛm mvunciim mvù bó to geɛ bô mvù bó to yɛɛyɛɛ bonyii dvú ɛ̂ wvú.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Ɛ wvú mum nɛ gay ɛ̂ bó lɛ, “Ben eto kɛ ben ben ɛ́ beene egɛn bvudvuu bvù bonyii yaa nu kɛ fó le, elɛɛtɛn caan.” Wvú to gay nonɛn njefo bonyii nteen to too fô bó to nu, ɛ́ bomew dioo nɛn'yi, ɛ́ bomew no too. Ɛ bó yaa cim kɛŋke naa lo kefew keediekɛn kɛ.
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Ɛ bô bó mum ley ɛ̂ kekoŋ e base ye ɛbonɛbon no gɛnɛ fô bvudvuu bvù bonyii yaa nu kɛ le.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Geenɛn, ɛ bonyii nteen yɛn kɛ bó le no bó gɛne, kiɛɛ bó, mum nɛ ɛ̂ bilaante le bicii no lewte sumtene bó. Ɛ bó gɛn fɛse fó, ɛ Jisos bô boom bew bo ŋgoo le sɛ ke fɛse.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Ɛ Jisos ke dioo fɛɛse ɛ̂ ŋkpwaante, yɛn kebombom ke bonyii le nɛn ghemm, ɛ shen koo wvú bô bó, njefo bó to nu diɛwɛ njée yì nu sɛ wee ncɛy e. Ɛ wvú mum kɛw no yɛɛyi bó, ke yɛɛyi bó bô mwɛɛm nteen.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Ɛ diuu ke dioo seeyi, ɛ boom bew bo ŋgoo le bencɛ gay ɛ̂ wvú lɛ, “Fɛn nu ŋkpwaante ɛ kefew ɛ gɛn wase,
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 kɛ cinɛ bonyii ban e ɛ́ bó egɛn bontɛw bô ɛla yo nceencee le, eguy mwɛɛm mvubole mvudien.”
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Ɛ Jisos tfuse fiew lɛ, “Ɛ̀ nu enya ben fiɛɛ ɛ́ bó edie.” Ɛ bó bife ɛ̂ wvú lɛ, “Wo gomte lɛ bese egom bodanali gee fɛɛ eguy mwɛɛm mvudien dvú eto enya ɛ̂ bó?”
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Ɛ Jisos bife ɛ̂ bó lɛ, “Ben kɛŋke bontuw bo blɛɛd e bomɛɛ? Ben kɛ gɛn taa.” Ɛ bó gɛn taa, to see lɛ, “Bontuw bo blɛɛd e nu botin bô byé yifiɛɛ.”
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Ɛ Jisos mum gay lɛ boom bew bo ŋgoo le egay lɛ bonyii eshiiyɛn ŋgóo le ŋgóo le, yî ŋkfuŋkfun e.
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Nonɛn, ɛ bonyii bodvu mum shiiyɛn fokuse ŋgóo le gbwee gbwee bomew mbaanshen mbaanshen.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Ɛ Jisos jo bontuw bo blɛɛd e bo botin ba bô byé yi yifiɛɛ yɛ, taa we, nya keyoone ɛ̂ Nyo', mum guushɛ nya ɛ̂ boom bew bo ŋgoo le, ɛ bó nya ɛ̂ bonyii. Ɛ wvú gawcɛ tɛn byé yi yifiɛɛ yɛ ɛ̂ bó bocii.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Ɛ bonyii bocii die ffuu.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Ɛ boom bo Jisos e bo ŋgoo le baancɛ bimbɛke bi blɛɛd e bô bi byé yì shɛɛtɛɛ le, ɛ bí yiŋsɛn ŋkáa yuufe ncow fiɛɛ.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Bonyii bò to dieɛ mwɛɛm mvudien mvudvu to nu bolemsɛ bontfuke botin.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Ɛ Jisos mum gay lɛ boom bew bo ŋgoo le eley ɛ̂ kekoŋ e kaŋ mwaaŋ esaa fwe Bɛsayda ɛ́ wen eshɛɛ egay bonyii le ɛ́ bó ekfuuyi.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Ɛ wvú ke shɛɛ gay bó le, mum nɛ ben yî kum e keebunle.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Ɛ ɛkfuŋ ke jiim, ɛ kekoŋ nu wase ɛ̂ joo ɛntelɛŋ, ɛ Jisos bɛɛ kɛ ŋkpwaante wvú ɛmbeŋ.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 Ɛ wvú yɛn no boom bew bo ŋgoo le katene bô kekoŋ keekey, njefo fwefwe to too je fwe cile kí. Ɛ ɛ̀ ke no nu kɛ diɛwɛ ɛn'yulem e ɛ wvú nɛ no too fô bó le, lɛne yî joo le. Ɛ wvú to too gomte keefey mbew bó le.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 Ɛ bó dioo yɛn wvú le no wvú lɛne yî joo le, no kpwaake lɛ ɛ̀ nu ŋkfusay. Ɛ bó wam foweɛwe,
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 njefo bó bocii to nu ɛ yɛn wvú le ɛ kedvum gbwo bó. Kaŋ mwaaŋ, ɛ Jisos mum jeme ɛ̂ bó gay lɛ, “Ben ejicɛ mvuntelem mvunɛn e, ɛ̀ nu me. Fo ben efanè kɛ.”
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 No wvú gay nonɛn, mum ley shii ɛ̂ kekoŋ e bô bó, ɛ fwefwe wvudvu mum lu. Ɛ bó taa nɛn, ɛ diuw yum bó nɛn kaww,
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 nje bvufee bvubole to kfufene lo, ɛ bó to baa cim kiɛɛ tɛn fiɛɛ fì bontuw bo blɛɛd e ba to duŋci ɛkumɛ Jisos kɛ.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Ɛ bó ke lente mamase buy keba kè Gɛnɛsalɛt e, wow kekoŋ ŋgem joo le.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 No bó buyɛɛ ɛ̂ kekoŋ e, ɛ bonyii mum kiɛɛ lo Jisos kaŋ mwaaŋ,
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 no lewte gɛne bontɛw bo jó le bocii, bvuuse bonyii bo bincɛm e too bô bó ɛ̂ mvuŋkɛɛy e naa fɛɛ fò bó to yuuke lɛ Jisos nu fó le.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Ɛ́ Jisos ké gɛn naa fɛɛ kɛnɛɛ wvú gɛn ntɛw e, kɛnɛɛ ɛlaante, kɛnɛɛ ŋkpwaante, ɛ bonyii no gɛɛle kɛ bonyii bo bincɛm e fô bonyii ké no taashi. Ɛ́ Jisos ké dioo fele, ɛ bó no lɛke lɛ wvú ecinɛ ɛ́ bó ekum kɛ naa ŋgem ndvu ye le. Ɛ wee tfuu wvù to kumte, mum no bonene.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.