Marcos 6

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ɛ Jisos ke nɛ fó, ɛ bô boom bew bo ŋgoo le gɛn ntɛw wvubole.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Ɛ ɛ̀ ke no nu diuu dibole di mbam e, ɛ wvú gɛn yew bunle le kɛw no yɛɛyi bonyii. Ɛ bonyii nteen no yuuke no wvú yɛɛyi kɛŋke lo ŋghaw. Ɛ bó mum nɛ no ghayte gayte lɛ, “Wee wvun yɛɛyi mvun mwɛɛm fɛɛ nɛn? Wvú jo bvun bvufee fɛɛ? Wvú ghan nɛɛ ɛ sɛ no gee bin biŋghaw bi mwɛɛm e?
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Ɛ̀ nu kɛ wvú wɛ wvù kane bite wvù waa Maalia le? Kɛ ɛ̀ nu waa bwee Jɛm bô Yosɛs noo Judas bô Semon e? Ɛ kɛ jɛ́me ye nu jan beene ɛ bó le?” No bó ghay nonɛn mum ma wvú.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Nonɛn ɛ Jisos gay ɛ̂ bó lɛ, “Bó ké no wvumte wee ntum Nyo' naa mondvuum e monciim. Ɛ̀ nu kɛ woŋ we le bô ɛ̂ kfuu diew e noo ɛ̂ wvú yew dvù bó yaa ké no wvumte wvú kɛ.”
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 No bó ma Jisos nonɛn, ɛ fí mum ghaw wvú keebvuu ege biŋghaw bi mwɛɛm e jó nteen, ɛfey kɛ lɛ wvú to nu ɛ kum bonyii bo bincɛm e caan ɛ bó bonɛn.
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 Ɛ wvú kɛŋkɛ lo ŋghaw no bó to baa lese fitele yî ye le kɛ.
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Ɛ wvú ke nɛ tee boom bew bo ŋgoo le bo yuufe ncow bofɛɛ, no tumte bó ɛkfuŋ bofɛɛ bofɛɛ, nyaa mvuŋgay ɛ̂ bó mvù bó ebvuuse biyoy bì yiile yî bonyii le dvú.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Ɛ wvú dioo tumte bó gay lɛ fo bó ejo naa lo fiɛɛ ɛfey kembaŋ kɛ. Fo bó ejo mwɛɛm mvudien kɛ. Fo bó ejo ɛkɛlɛ kɛnɛɛ bigew ɛ̂ bicaw bibole kɛ.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Bó elese bolaba, geenɛn fo bó etfume bikum bifɛɛ kɛ.
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Ɛ wvú bvuu gay ɛ̂ bó lɛ, “Ben ke dioo ɛ gɛn ntɛw e, ɛ ley yew, no cee kɛ ɛ ɛ̀ nu dvú gɛn buy diuu dì ben ke enɛ jó.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Ɛ́ ntɛw mvu tun keefiisɛn ben, eyuw fiɛɛ fì ben jemyi, ɛ́ ben nɛnɛ jó, dioo nɛn'yi kucɛ kebvu ke yî bikaa binɛn e, ɛ́ enu nciise fiɛɛ fì bó mom.”
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Nonɛn, ɛ bó mum nɛ gɛn no ghane fewci lɛ bonyii ekumɛn mvuntelem mvubole.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Ɛ bó bvuu no bvuuse tɛn bonceendaa bo dɛwle le nteen yî bonyii le, yeefe bonyii bo bincɛm e nteen bô mɛɛm ɛ bó bonene.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Ɛ Nfon 'Ɛlod ke yuw saaka wvu ɛkumɛ Jisos, no bonyii to yuuke wase diee diew mondvuum e monciim, ɛ bonyii bomew no gayte lɛ, “Jisos wvun nu Jon Nleseɛjoo ɛ wvú ɛ kase ɛ buy yî kpwe le. Ɛ̀ nu fiɛɛ fì ge wvú ɛ sɛ no kɛŋke mvuŋgay keegee biŋghaw bi mwɛɛm e bin nɛn.”
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Ɛ bomew gayte lɛ, “Ɛ̀ nu Ɛlayja ɛ wvú ɛ kase ɛ to.” Bomew lɛ, “Wvú nu wee ntum Nyo' mvu kɛ diɛwɛ bo fwele fwele le.”
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Ɛ 'Ɛlod dioo yuw mwɛɛm mvun nɛn gay fiew lɛ, “Ɛ̀ nu Jon Nleseɛjoo wvù me nto mbvusɛɛ ɛkolɛ kew ɛ wvú ɛ kase ɛ buy yî kpwe le.”
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Jon nu ɛ 'Ɛlod to tum bonyii ɛ bó gɛn koo wvú, kay fen yew ncaw e nje 'Ɛlodia wvù kpwɛɛ Filew wvù waa bwee 'Ɛlod, ɛ 'Ɛlod to jo kpwɛse le.
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 Ɛ Jon no tune gayte ɛ̂ wvú lɛ, “Nci baa bee lɛ wee ejo kpwɛɛ waa bwee kpwɛse le kɛ.”
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 No Jon to gayte nonɛn, ɛ 'Ɛlodia mum no kɛŋke wvú fô fitele le gomte keeyu wvú, geenɛn yaa kɛŋke je kɛ,
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 njefo 'Ɛlod to fane Jon lɛ wvú nu wee wvu teytey bvuu nu wee Nyo'. Ɛ wvú mum no yɛne fo bó eyu wvú. 'Ɛlod to ké dioo yeke fiɛɛ fì Jon jemyi, ɛ fitele fiew no saake wvú baay, geenɛn ɛ wvú no yuuke kɛ njoŋ keeyeke fiɛɛ fì wvú jemyi.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Ɛ je ke mum yenɛ fô 'Ɛlodia le diuu dimew dì 'Ɛlod to gee ŋkaw bô bocee woŋ noo bikuu bi nci le noo bonyii bo baay baay bo Galilee keekume diuu dì bó to bokɛɛ wvú.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Ɛ waa 'Ɛlodia wvù kpwoon ke ley cɛŋ bine, ɛ fí joŋ 'Ɛlod bô bonyii bew bo ŋkaw e. Ɛ wvú mum gay ɛ̂ wan wvudvu lɛ, “Bife naa fiɛɛ fì wo kooŋke, ɛ́ me enfene wo dvú.”
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Ɛ wvú bvuu die kelew gay lɛ, “Ɛ́ wo bife naa la ɛ̂ me, ɛ ɛ̀ cim nu naa keŋgawtɛn ke woŋ wɛm e, ɛ́ me enya ɛ̂ wo.”
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Ɛ wan kpwoon wvudvu mum buy gɛn bife ɛ̂ bwee lɛ, “Me eŋgay lɛ bó efene me bô la?” Ɛ bwee tfuse lɛ, “Gɛnɛ egay lɛ bó enya ɛkolɛ ke Jon Nleseɛjoo le ɛ̂ wo.”
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Ɛ wvù mum yaŋsɛn tu jim kaŋ mwaaŋ, gay ɛ̂ Nfon 'Ɛlod lɛ, “Me ŋgomte lɛ wo enya ɛkolɛ ke Jon Nleseɛjoo le ɛ̂ me keseen ɛ̂ juy e.”
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Ɛ Nfon yuw nonɛn, ɛ ye keeshɛ wvú baay. Geenɛn nje kelew kè wvú to dieɛ wase fwe dvu bonyii bò to nu fô ŋkaw e, ɛ wvú faŋɛ yaa egomte keebvuu ekumɛn diɛw ye yì wvú to jemyɛɛ ɛ̂ wan kɛ.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Ɛ wvú mum tum lo nceendaa kaŋ mwaaŋ lɛ wvú egɛn eto bô ɛkolɛ ke Jon e. Ɛ wvú mum gɛn yew ncaw e, bvuse ɛkolɛ ke Jon e,
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 gɛɛ ɛ̂ juy e, to dvú nya ɛ̂ wan wvudvu. Ɛ wvú fi, buy dvú gɛn nya ɛ̂ bwee.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Ɛ boom bo ŋgoo le bo Jon e ke dioo yuw, mum gɛn jo gvune di Jon e dwey.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Ɛ boom bo ntum e bo Jisos e ke ghan kase tu jim fô wvú le, see mwɛɛm mvunciim mvù bó to geɛ bô mvù bó to yɛɛyɛɛ bonyii dvú ɛ̂ wvú.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Ɛ wvú mum nɛ gay ɛ̂ bó lɛ, “Ben eto kɛ ben ben ɛ́ beene egɛn bvudvuu bvù bonyii yaa nu kɛ fó le, elɛɛtɛn caan.” Wvú to gay nonɛn njefo bonyii nteen to too fô bó to nu, ɛ́ bomew dioo nɛn'yi, ɛ́ bomew no too. Ɛ bó yaa cim kɛŋke naa lo kefew keediekɛn kɛ.
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Ɛ bô bó mum ley ɛ̂ kekoŋ e base ye ɛbonɛbon no gɛnɛ fô bvudvuu bvù bonyii yaa nu kɛ le.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Geenɛn, ɛ bonyii nteen yɛn kɛ bó le no bó gɛne, kiɛɛ bó, mum nɛ ɛ̂ bilaante le bicii no lewte sumtene bó. Ɛ bó gɛn fɛse fó, ɛ Jisos bô boom bew bo ŋgoo le sɛ ke fɛse.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Ɛ Jisos ke dioo fɛɛse ɛ̂ ŋkpwaante, yɛn kebombom ke bonyii le nɛn ghemm, ɛ shen koo wvú bô bó, njefo bó to nu diɛwɛ njée yì nu sɛ wee ncɛy e. Ɛ wvú mum kɛw no yɛɛyi bó, ke yɛɛyi bó bô mwɛɛm nteen.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Ɛ diuu ke dioo seeyi, ɛ boom bew bo ŋgoo le bencɛ gay ɛ̂ wvú lɛ, “Fɛn nu ŋkpwaante ɛ kefew ɛ gɛn wase,
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 kɛ cinɛ bonyii ban e ɛ́ bó egɛn bontɛw bô ɛla yo nceencee le, eguy mwɛɛm mvubole mvudien.”
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Ɛ Jisos tfuse fiew lɛ, “Ɛ̀ nu enya ben fiɛɛ ɛ́ bó edie.” Ɛ bó bife ɛ̂ wvú lɛ, “Wo gomte lɛ bese egom bodanali gee fɛɛ eguy mwɛɛm mvudien dvú eto enya ɛ̂ bó?”
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Ɛ Jisos bife ɛ̂ bó lɛ, “Ben kɛŋke bontuw bo blɛɛd e bomɛɛ? Ben kɛ gɛn taa.” Ɛ bó gɛn taa, to see lɛ, “Bontuw bo blɛɛd e nu botin bô byé yifiɛɛ.”
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Ɛ Jisos mum gay lɛ boom bew bo ŋgoo le egay lɛ bonyii eshiiyɛn ŋgóo le ŋgóo le, yî ŋkfuŋkfun e.
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Nonɛn, ɛ bonyii bodvu mum shiiyɛn fokuse ŋgóo le gbwee gbwee bomew mbaanshen mbaanshen.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Ɛ Jisos jo bontuw bo blɛɛd e bo botin ba bô byé yi yifiɛɛ yɛ, taa we, nya keyoone ɛ̂ Nyo', mum guushɛ nya ɛ̂ boom bew bo ŋgoo le, ɛ bó nya ɛ̂ bonyii. Ɛ wvú gawcɛ tɛn byé yi yifiɛɛ yɛ ɛ̂ bó bocii.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Ɛ bonyii bocii die ffuu.
42 Todos comeram à vontade,
43 Ɛ boom bo Jisos e bo ŋgoo le baancɛ bimbɛke bi blɛɛd e bô bi byé yì shɛɛtɛɛ le, ɛ bí yiŋsɛn ŋkáa yuufe ncow fiɛɛ.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Bonyii bò to dieɛ mwɛɛm mvudien mvudvu to nu bolemsɛ bontfuke botin.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Ɛ Jisos mum gay lɛ boom bew bo ŋgoo le eley ɛ̂ kekoŋ e kaŋ mwaaŋ esaa fwe Bɛsayda ɛ́ wen eshɛɛ egay bonyii le ɛ́ bó ekfuuyi.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Ɛ wvú ke shɛɛ gay bó le, mum nɛ ben yî kum e keebunle.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Ɛ ɛkfuŋ ke jiim, ɛ kekoŋ nu wase ɛ̂ joo ɛntelɛŋ, ɛ Jisos bɛɛ kɛ ŋkpwaante wvú ɛmbeŋ.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Ɛ wvú yɛn no boom bew bo ŋgoo le katene bô kekoŋ keekey, njefo fwefwe to too je fwe cile kí. Ɛ ɛ̀ ke no nu kɛ diɛwɛ ɛn'yulem e ɛ wvú nɛ no too fô bó le, lɛne yî joo le. Ɛ wvú to too gomte keefey mbew bó le.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 Ɛ bó dioo yɛn wvú le no wvú lɛne yî joo le, no kpwaake lɛ ɛ̀ nu ŋkfusay. Ɛ bó wam foweɛwe,
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 njefo bó bocii to nu ɛ yɛn wvú le ɛ kedvum gbwo bó. Kaŋ mwaaŋ, ɛ Jisos mum jeme ɛ̂ bó gay lɛ, “Ben ejicɛ mvuntelem mvunɛn e, ɛ̀ nu me. Fo ben efanè kɛ.”
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 No wvú gay nonɛn, mum ley shii ɛ̂ kekoŋ e bô bó, ɛ fwefwe wvudvu mum lu. Ɛ bó taa nɛn, ɛ diuw yum bó nɛn kaww,
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 nje bvufee bvubole to kfufene lo, ɛ bó to baa cim kiɛɛ tɛn fiɛɛ fì bontuw bo blɛɛd e ba to duŋci ɛkumɛ Jisos kɛ.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Ɛ bó ke lente mamase buy keba kè Gɛnɛsalɛt e, wow kekoŋ ŋgem joo le.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 No bó buyɛɛ ɛ̂ kekoŋ e, ɛ bonyii mum kiɛɛ lo Jisos kaŋ mwaaŋ,
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 no lewte gɛne bontɛw bo jó le bocii, bvuuse bonyii bo bincɛm e too bô bó ɛ̂ mvuŋkɛɛy e naa fɛɛ fò bó to yuuke lɛ Jisos nu fó le.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Ɛ́ Jisos ké gɛn naa fɛɛ kɛnɛɛ wvú gɛn ntɛw e, kɛnɛɛ ɛlaante, kɛnɛɛ ŋkpwaante, ɛ bonyii no gɛɛle kɛ bonyii bo bincɛm e fô bonyii ké no taashi. Ɛ́ Jisos ké dioo fele, ɛ bó no lɛke lɛ wvú ecinɛ ɛ́ bó ekum kɛ naa ŋgem ndvu ye le. Ɛ wee tfuu wvù to kumte, mum no bonene.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.