Marcos 6
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARA
1 Ɛ Jisos ke nɛ fó, ɛ bô boom bew bo ŋgoo le gɛn ntɛw wvubole.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Ɛ ɛ̀ ke no nu diuu dibole di mbam e, ɛ wvú gɛn yew bunle le kɛw no yɛɛyi bonyii. Ɛ bonyii nteen no yuuke no wvú yɛɛyi kɛŋke lo ŋghaw. Ɛ bó mum nɛ no ghayte gayte lɛ, “Wee wvun yɛɛyi mvun mwɛɛm fɛɛ nɛn? Wvú jo bvun bvufee fɛɛ? Wvú ghan nɛɛ ɛ sɛ no gee bin biŋghaw bi mwɛɛm e?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Ɛ̀ nu kɛ wvú wɛ wvù kane bite wvù waa Maalia le? Kɛ ɛ̀ nu waa bwee Jɛm bô Yosɛs noo Judas bô Semon e? Ɛ kɛ jɛ́me ye nu jan beene ɛ bó le?” No bó ghay nonɛn mum ma wvú.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Nonɛn ɛ Jisos gay ɛ̂ bó lɛ, “Bó ké no wvumte wee ntum Nyo' naa mondvuum e monciim. Ɛ̀ nu kɛ woŋ we le bô ɛ̂ kfuu diew e noo ɛ̂ wvú yew dvù bó yaa ké no wvumte wvú kɛ.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 No bó ma Jisos nonɛn, ɛ fí mum ghaw wvú keebvuu ege biŋghaw bi mwɛɛm e jó nteen, ɛfey kɛ lɛ wvú to nu ɛ kum bonyii bo bincɛm e caan ɛ bó bonɛn.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ɛ wvú kɛŋkɛ lo ŋghaw no bó to baa lese fitele yî ye le kɛ.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Ɛ wvú ke nɛ tee boom bew bo ŋgoo le bo yuufe ncow bofɛɛ, no tumte bó ɛkfuŋ bofɛɛ bofɛɛ, nyaa mvuŋgay ɛ̂ bó mvù bó ebvuuse biyoy bì yiile yî bonyii le dvú.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Ɛ wvú dioo tumte bó gay lɛ fo bó ejo naa lo fiɛɛ ɛfey kembaŋ kɛ. Fo bó ejo mwɛɛm mvudien kɛ. Fo bó ejo ɛkɛlɛ kɛnɛɛ bigew ɛ̂ bicaw bibole kɛ.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Bó elese bolaba, geenɛn fo bó etfume bikum bifɛɛ kɛ.
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Ɛ wvú bvuu gay ɛ̂ bó lɛ, “Ben ke dioo ɛ gɛn ntɛw e, ɛ ley yew, no cee kɛ ɛ ɛ̀ nu dvú gɛn buy diuu dì ben ke enɛ jó.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Ɛ́ ntɛw mvu tun keefiisɛn ben, eyuw fiɛɛ fì ben jemyi, ɛ́ ben nɛnɛ jó, dioo nɛn'yi kucɛ kebvu ke yî bikaa binɛn e, ɛ́ enu nciise fiɛɛ fì bó mom.”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Nonɛn, ɛ bó mum nɛ gɛn no ghane fewci lɛ bonyii ekumɛn mvuntelem mvubole.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Ɛ bó bvuu no bvuuse tɛn bonceendaa bo dɛwle le nteen yî bonyii le, yeefe bonyii bo bincɛm e nteen bô mɛɛm ɛ bó bonene.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Ɛ Nfon 'Ɛlod ke yuw saaka wvu ɛkumɛ Jisos, no bonyii to yuuke wase diee diew mondvuum e monciim, ɛ bonyii bomew no gayte lɛ, “Jisos wvun nu Jon Nleseɛjoo ɛ wvú ɛ kase ɛ buy yî kpwe le. Ɛ̀ nu fiɛɛ fì ge wvú ɛ sɛ no kɛŋke mvuŋgay keegee biŋghaw bi mwɛɛm e bin nɛn.”
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Ɛ bomew gayte lɛ, “Ɛ̀ nu Ɛlayja ɛ wvú ɛ kase ɛ to.” Bomew lɛ, “Wvú nu wee ntum Nyo' mvu kɛ diɛwɛ bo fwele fwele le.”
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Ɛ 'Ɛlod dioo yuw mwɛɛm mvun nɛn gay fiew lɛ, “Ɛ̀ nu Jon Nleseɛjoo wvù me nto mbvusɛɛ ɛkolɛ kew ɛ wvú ɛ kase ɛ buy yî kpwe le.”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Jon nu ɛ 'Ɛlod to tum bonyii ɛ bó gɛn koo wvú, kay fen yew ncaw e nje 'Ɛlodia wvù kpwɛɛ Filew wvù waa bwee 'Ɛlod, ɛ 'Ɛlod to jo kpwɛse le.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 Ɛ Jon no tune gayte ɛ̂ wvú lɛ, “Nci baa bee lɛ wee ejo kpwɛɛ waa bwee kpwɛse le kɛ.”
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 No Jon to gayte nonɛn, ɛ 'Ɛlodia mum no kɛŋke wvú fô fitele le gomte keeyu wvú, geenɛn yaa kɛŋke je kɛ,
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 njefo 'Ɛlod to fane Jon lɛ wvú nu wee wvu teytey bvuu nu wee Nyo'. Ɛ wvú mum no yɛne fo bó eyu wvú. 'Ɛlod to ké dioo yeke fiɛɛ fì Jon jemyi, ɛ fitele fiew no saake wvú baay, geenɛn ɛ wvú no yuuke kɛ njoŋ keeyeke fiɛɛ fì wvú jemyi.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Ɛ je ke mum yenɛ fô 'Ɛlodia le diuu dimew dì 'Ɛlod to gee ŋkaw bô bocee woŋ noo bikuu bi nci le noo bonyii bo baay baay bo Galilee keekume diuu dì bó to bokɛɛ wvú.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Ɛ waa 'Ɛlodia wvù kpwoon ke ley cɛŋ bine, ɛ fí joŋ 'Ɛlod bô bonyii bew bo ŋkaw e. Ɛ wvú mum gay ɛ̂ wan wvudvu lɛ, “Bife naa fiɛɛ fì wo kooŋke, ɛ́ me enfene wo dvú.”
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ɛ wvú bvuu die kelew gay lɛ, “Ɛ́ wo bife naa la ɛ̂ me, ɛ ɛ̀ cim nu naa keŋgawtɛn ke woŋ wɛm e, ɛ́ me enya ɛ̂ wo.”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Ɛ wan kpwoon wvudvu mum buy gɛn bife ɛ̂ bwee lɛ, “Me eŋgay lɛ bó efene me bô la?” Ɛ bwee tfuse lɛ, “Gɛnɛ egay lɛ bó enya ɛkolɛ ke Jon Nleseɛjoo le ɛ̂ wo.”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Ɛ wvù mum yaŋsɛn tu jim kaŋ mwaaŋ, gay ɛ̂ Nfon 'Ɛlod lɛ, “Me ŋgomte lɛ wo enya ɛkolɛ ke Jon Nleseɛjoo le ɛ̂ me keseen ɛ̂ juy e.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Ɛ Nfon yuw nonɛn, ɛ ye keeshɛ wvú baay. Geenɛn nje kelew kè wvú to dieɛ wase fwe dvu bonyii bò to nu fô ŋkaw e, ɛ wvú faŋɛ yaa egomte keebvuu ekumɛn diɛw ye yì wvú to jemyɛɛ ɛ̂ wan kɛ.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Ɛ wvú mum tum lo nceendaa kaŋ mwaaŋ lɛ wvú egɛn eto bô ɛkolɛ ke Jon e. Ɛ wvú mum gɛn yew ncaw e, bvuse ɛkolɛ ke Jon e,
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 gɛɛ ɛ̂ juy e, to dvú nya ɛ̂ wan wvudvu. Ɛ wvú fi, buy dvú gɛn nya ɛ̂ bwee.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Ɛ boom bo ŋgoo le bo Jon e ke dioo yuw, mum gɛn jo gvune di Jon e dwey.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Ɛ boom bo ntum e bo Jisos e ke ghan kase tu jim fô wvú le, see mwɛɛm mvunciim mvù bó to geɛ bô mvù bó to yɛɛyɛɛ bonyii dvú ɛ̂ wvú.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Ɛ wvú mum nɛ gay ɛ̂ bó lɛ, “Ben eto kɛ ben ben ɛ́ beene egɛn bvudvuu bvù bonyii yaa nu kɛ fó le, elɛɛtɛn caan.” Wvú to gay nonɛn njefo bonyii nteen to too fô bó to nu, ɛ́ bomew dioo nɛn'yi, ɛ́ bomew no too. Ɛ bó yaa cim kɛŋke naa lo kefew keediekɛn kɛ.
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Ɛ bô bó mum ley ɛ̂ kekoŋ e base ye ɛbonɛbon no gɛnɛ fô bvudvuu bvù bonyii yaa nu kɛ le.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Geenɛn, ɛ bonyii nteen yɛn kɛ bó le no bó gɛne, kiɛɛ bó, mum nɛ ɛ̂ bilaante le bicii no lewte sumtene bó. Ɛ bó gɛn fɛse fó, ɛ Jisos bô boom bew bo ŋgoo le sɛ ke fɛse.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Ɛ Jisos ke dioo fɛɛse ɛ̂ ŋkpwaante, yɛn kebombom ke bonyii le nɛn ghemm, ɛ shen koo wvú bô bó, njefo bó to nu diɛwɛ njée yì nu sɛ wee ncɛy e. Ɛ wvú mum kɛw no yɛɛyi bó, ke yɛɛyi bó bô mwɛɛm nteen.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ɛ diuu ke dioo seeyi, ɛ boom bew bo ŋgoo le bencɛ gay ɛ̂ wvú lɛ, “Fɛn nu ŋkpwaante ɛ kefew ɛ gɛn wase,
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 kɛ cinɛ bonyii ban e ɛ́ bó egɛn bontɛw bô ɛla yo nceencee le, eguy mwɛɛm mvubole mvudien.”
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Ɛ Jisos tfuse fiew lɛ, “Ɛ̀ nu enya ben fiɛɛ ɛ́ bó edie.” Ɛ bó bife ɛ̂ wvú lɛ, “Wo gomte lɛ bese egom bodanali gee fɛɛ eguy mwɛɛm mvudien dvú eto enya ɛ̂ bó?”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Ɛ Jisos bife ɛ̂ bó lɛ, “Ben kɛŋke bontuw bo blɛɛd e bomɛɛ? Ben kɛ gɛn taa.” Ɛ bó gɛn taa, to see lɛ, “Bontuw bo blɛɛd e nu botin bô byé yifiɛɛ.”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Ɛ Jisos mum gay lɛ boom bew bo ŋgoo le egay lɛ bonyii eshiiyɛn ŋgóo le ŋgóo le, yî ŋkfuŋkfun e.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Nonɛn, ɛ bonyii bodvu mum shiiyɛn fokuse ŋgóo le gbwee gbwee bomew mbaanshen mbaanshen.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Ɛ Jisos jo bontuw bo blɛɛd e bo botin ba bô byé yi yifiɛɛ yɛ, taa we, nya keyoone ɛ̂ Nyo', mum guushɛ nya ɛ̂ boom bew bo ŋgoo le, ɛ bó nya ɛ̂ bonyii. Ɛ wvú gawcɛ tɛn byé yi yifiɛɛ yɛ ɛ̂ bó bocii.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Ɛ bonyii bocii die ffuu.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Ɛ boom bo Jisos e bo ŋgoo le baancɛ bimbɛke bi blɛɛd e bô bi byé yì shɛɛtɛɛ le, ɛ bí yiŋsɛn ŋkáa yuufe ncow fiɛɛ.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Bonyii bò to dieɛ mwɛɛm mvudien mvudvu to nu bolemsɛ bontfuke botin.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Ɛ Jisos mum gay lɛ boom bew bo ŋgoo le eley ɛ̂ kekoŋ e kaŋ mwaaŋ esaa fwe Bɛsayda ɛ́ wen eshɛɛ egay bonyii le ɛ́ bó ekfuuyi.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Ɛ wvú ke shɛɛ gay bó le, mum nɛ ben yî kum e keebunle.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Ɛ ɛkfuŋ ke jiim, ɛ kekoŋ nu wase ɛ̂ joo ɛntelɛŋ, ɛ Jisos bɛɛ kɛ ŋkpwaante wvú ɛmbeŋ.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Ɛ wvú yɛn no boom bew bo ŋgoo le katene bô kekoŋ keekey, njefo fwefwe to too je fwe cile kí. Ɛ ɛ̀ ke no nu kɛ diɛwɛ ɛn'yulem e ɛ wvú nɛ no too fô bó le, lɛne yî joo le. Ɛ wvú to too gomte keefey mbew bó le.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Ɛ bó dioo yɛn wvú le no wvú lɛne yî joo le, no kpwaake lɛ ɛ̀ nu ŋkfusay. Ɛ bó wam foweɛwe,
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 njefo bó bocii to nu ɛ yɛn wvú le ɛ kedvum gbwo bó. Kaŋ mwaaŋ, ɛ Jisos mum jeme ɛ̂ bó gay lɛ, “Ben ejicɛ mvuntelem mvunɛn e, ɛ̀ nu me. Fo ben efanè kɛ.”
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 No wvú gay nonɛn, mum ley shii ɛ̂ kekoŋ e bô bó, ɛ fwefwe wvudvu mum lu. Ɛ bó taa nɛn, ɛ diuw yum bó nɛn kaww,
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 nje bvufee bvubole to kfufene lo, ɛ bó to baa cim kiɛɛ tɛn fiɛɛ fì bontuw bo blɛɛd e ba to duŋci ɛkumɛ Jisos kɛ.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Ɛ bó ke lente mamase buy keba kè Gɛnɛsalɛt e, wow kekoŋ ŋgem joo le.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 No bó buyɛɛ ɛ̂ kekoŋ e, ɛ bonyii mum kiɛɛ lo Jisos kaŋ mwaaŋ,
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 no lewte gɛne bontɛw bo jó le bocii, bvuuse bonyii bo bincɛm e too bô bó ɛ̂ mvuŋkɛɛy e naa fɛɛ fò bó to yuuke lɛ Jisos nu fó le.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Ɛ́ Jisos ké gɛn naa fɛɛ kɛnɛɛ wvú gɛn ntɛw e, kɛnɛɛ ɛlaante, kɛnɛɛ ŋkpwaante, ɛ bonyii no gɛɛle kɛ bonyii bo bincɛm e fô bonyii ké no taashi. Ɛ́ Jisos ké dioo fele, ɛ bó no lɛke lɛ wvú ecinɛ ɛ́ bó ekum kɛ naa ŋgem ndvu ye le. Ɛ wee tfuu wvù to kumte, mum no bonene.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.