Marcos 5

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ɛ Jisos bô boom bew bo ŋgoo le lente mamase yidvu buy wvuke, keba ke bonyii bo Gɛlasen e.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 No wvú to buyte ɛ̂ kekoŋ e, ɛ bô wee mvu tasɛn ɛ keyoy kè yiile njiŋsene bô wvú, ɛ wvú buy ɛ̂ ditfum dì bó to dweyte bonyii jó le.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Wee wvudvu to ké no cee ɛ̂ ditfum didvu le. Ɛ wee yaa to nu dvú wvù nulo ebvuu ekay wvú ɛ ɛ̀ cim nu naa bô ncaw kɛ.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Bokaŋ nteen nu ɛ bó to ké leese wvú ɛ̂ difwaŋ e, kay can ye bô boncaw, ɛ wvú sumyɛ boncaw bodvu, sawyɛ difwaŋ. Kɛ wee to nu dvú wvù nulo ejicɛ wvú le kɛ.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Wee wvudvu to ké no kale ɛ̂ ditfum didvu le bene buyte yî dikum e ɛntaŋ bô ɛmvunsheeŋ, wamte, kaashi ye ye bô ɛta.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 No wvú yɛnɛɛ Jisos e bɛɛ ncejole, lewtɛ to tum ɛnvuw ɛ̂ wvú ɛjise,
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 wam foweɛwe lɛ, “Jisos Waa Nyo', Nyo' wvù nu Ɛkolɛ ke Mwɛɛm Mvunciim e, wo fii la ɛ̂ me? Me nlɛke lo wo ɛ̂ diee di Nyo' le lɛ fo wo enya ŋgɛw ɛ̂ me kɛ.”
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Wvú to jemyi nonɛn, njefo Jisos to nu ɛ wam wase lɛ, “Keyoy kè yiile kin, buyɛ lo yî wee wvun e.”
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Ɛ Jisos bife ɛ̂ wvú lɛ, “Diee diuw nu yɛɛ.” Ɛ wvú tfuse lɛ, “Diee diem nu kebombom, njefo bese duule lo.”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 No wvú tfuse nonɛn, mum lɛkɛ Jisos shiee le lɛ fo wvú ekuŋ bowen keba kedvu le kɛ.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Ɛ̀ to nu ɛ ŋgoo boŋkunyam diekene yî mbɛke le fó.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Ɛ biyoy bì yiile bidvu mum lɛkɛ Jisos lɛ, “Ciinse bese ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ boŋkunyam boba le ɛ́ bese eley yî bó le.”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Ɛ Jisos bee. Ɛ biyoy bidvu mum buy yî wee wvudvu le, gɛn ley yî boŋkunyam e. Ɛ ŋgoo yidvu to nu boŋkunyam diɛwɛ bontfuke bofɛɛ le. Ɛ bó sɛn, bow ɛ̂ ŋkoŋ e, shii ɛ̂ mamase yidvu le, lɛ jó.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Ɛ bonyii bò to cɛyte boŋkunyam bodvu ja fó, fɛɛ lo, gɛn see saaka wvudvu ɛlaante bô ɛ̂ bontɛw bo jó le. Ɛ bonyii no yuuke, buyte keeto eyɛn fiɛɛ fì to kooyɛɛ le.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Ɛ bó to fô Jisos to nu, yɛn wee wɛ wvù kebombom ke bonceendaa bo dɛwle le to shee njiŋsene bô wvú, ɛ wvù ɛ shii fó, ɛ jise ndvú, ɛ bvufee bwew ɛ kase wase ɛ tu fó. Ɛ bó fan baay.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Ɛ bonyii bò to yɛnɛɛ fiɛɛ fì to kooyɛɛ le, mum no seŋe ɛ̂ bó no fí to kooyɛɛ bô wee wɛ noo ŋgoo boŋkunyam ba.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 No bó yuw nonɛn, kɛw no lɛke Jisos lɛ wvú enɛ gbwen bowene.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Ɛ Jisos dioo leyte ɛ̂ kekoŋ e, ɛ wee wvù bonceendaa bo dɛwle le to buyɛɛ yî ye le wɛ mum no lɛke Jisos lɛ bô wen egɛne.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Ɛ Jisos tun, gay ɛ̂ wvú lɛ, “Ɛ̀ gɛnè ɛ ɛ̀ nu fô yew e, egɛn esee ɛ̂ bonyii buw fiɛɛ fì Tata ge fô wo le, bô no wvú nu ɛ cam shen fô wo le.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Nonɛn, ɛ wee wvudvu mum nɛ, gɛn no ghane woŋ wvudvu le tfuu wvù bó to teŋe lɛ Bilaante bi Yuufe le, seŋe fiɛɛ fì Jisos ge fô wvú le. Ɛ bonyii no yuuke, kɛŋke lo ŋghaw.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Ɛ Jisos kase lente ɛ̂ kekoŋ e tu kewvu keki no nu mbew mamase le, ɛ kebombom ke bonyii le bvuu tase fó.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Ɛ cee ɛkolɛ yew bunle mvu mum nɛ to fó, ɛ diee nu Jaylus. No wvú yɛn Jisos e, gɛn gbwe ɛ̂ wvú ɛjise,
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 lɛkɛ wvú shiee le gay lɛ, “Waa wɛm wvu caan wvù kpwoon kpwee lo. Kee wo, to kɛ ekum wvú le ɛ́ wvú ebonɛn fo wvú ekpwe.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Ɛ Jisos mum nɛ ɛ bô wvú no gɛne, ɛ kebombom ke bonyii le shfumte bii faci Jisos.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Kpwoon mvu to nu ɛnte jo kebombom kedvu ɛ wvú ɛ cɛm wase bô kencɛm ke bokɛnɛ le bilum yuufe ncow bifɛɛ.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Wvú to nu ɛ yɛn wase ŋgɛw can bonyii bo bifuu le nteen, jewse fiɛɛ ficii fì wvú to kɛŋke, ɛ mwɛɛm foo kɛ gɛne lo.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 No wvú to nu ɛ yuw wase ɛkumɛ Jisos, ɛ wvú mum to ɛ̂ wvú ɛjim ɛ̂ kebombom ɛnte, kum ndvu ye le,
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 njefo wvú to gayte fô fitele fiew e lɛ, “Ɛ́ me ncim eŋkum kɛ naa ɛ ɛ̀ nu ndvu ye le, tu me ɛ mbonɛn wase.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 No wvú to kumɛɛ nonɛn, ɛ kencɛm kew mum semɛ lo kaŋ mwaaŋ. Ɛ kpwoon wvudvu yuw tɛn ye ye le lɛ wen nu ɛ bonɛn.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Ɛ Jisos dioo yuw ye ye le lɛ mvuŋgay nu ɛ buy yî wen e, ɛ wvú baŋke ye kaŋ mwaaŋ, bife ɛ̂ bonyii lɛ, “Ɛ̀ kum yɛɛ ndvu yɛm e?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Ɛ boom bew bo ŋgoo le tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Wo yɛne ɛ kebombom ke bonyii le faci wo, ɛ wo bvuu biite wee wvù kum wo le le?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Ɛ Jisos mɛy kɛ no taale kɛnene keeyɛn wee wvù kum wvú le.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Nonɛn, ɛ kpwoon wvudvu no wvú to kee fiɛɛ fì to kooyɛɛ bô wvú, ɛ wvú mum to, fane, ciiŋke, tum ɛnvuw ɛ̂ Jisos ɛjise see kecɛɛy kew kecii ɛ̂ wvú.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Ɛ Jisos gay ɛ̂ wvú lɛ, “Waa wɛm, fitele fiuw fì wo lese yî yɛm e nu ɛ ge wase wo ɛ bonɛn. Ɛ̀ gɛnè ntay. Kencɛm kuw ka wa lo nɛn.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Kɛ no Jisos to bɛɛ jemyi ɛ̂ kpwoon wvudvu nonɛn, ɛ bonyii bomew fɛse fó ɛ bó nɛ fô yew e fo Jaylus wvù cee ɛkolɛ yew bunle wɛ, gay ɛ̂ wvú lɛ, “Waa wo nu ɛ mɛse wase. Wo bvuu shee nyaa ŋgɛw ɛ̂ wee n'yɛɛyi ɛ ɛ̀ nu wvù la?”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 No bó gay nonɛn, ɛ Jisos yuw, geenɛn ge kɛ diɛwɛ wvú baa yuw kɛ, gay ɛ̂ Jaylus lɛ, “Fo wo efanè kɛ, lese kɛ ɛ ɛ̀ nu fitele yî yɛm e maaŋ.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Ɛ bó no gɛne kɛ lo, ɛ Jisos faŋɛ yaa bee lɛ wee mvu ebi wen e ɛfey Bita bô Jɛm noo Jon wvù waa bwee Jɛm kɛ.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Ɛ bó ke gɛn fɛse fô yew e fo Jaylus, ɛ Jisos yɛn ɛ bonyii beele ffule lo fó, ɛ kpwe ghamte lo.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Ɛ wvú ley yew, bife lɛ, “Ben beele, ffule mondvuum nɛn nje la? Wan baa kpwe kɛ, wvú leete lo.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Ɛ bó no kieele lo wvú. Ɛ wvú nɛ bvuse bonyii bocii ɛkfuŋ, jo kɛ ɛ ɛ̀ nu cee wan bô bwee wan noo bonyii bew bo ŋgoo le bo botɛte ba, ɛ bô bó ley gɛn fô wan wvudvu to jiime.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ɛ wvú jicɛ wan wvudvu le yî kebo le jeme ɛ̂ díɛw yibole lɛ, “Talita kum!” Fì nu lɛ, “Wan kpwoon, me njemyi ɛ̂ wo le, ja we.”
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Kaŋ mwaaŋ nonɛn, ɛ wvú mum ja we no lɛne. Ɛ bó yɛn nonɛn ɛ diuw yum bó. Wan kpwoon wvudvu to nu bilum yuufe ncow bifɛɛ.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Ɛ Jisos ciise lo ɛ̂ bó lɛ fo bó ege ɛ́ wee ekiɛɛ fiɛɛ fì be nu kɛ, mum gay lɛ bó enya fiɛɛ ɛ́ wvú edie.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.