Marcos 5
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARIB
1 Ɛ Jisos bô boom bew bo ŋgoo le lente mamase yidvu buy wvuke, keba ke bonyii bo Gɛlasen e.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 No wvú to buyte ɛ̂ kekoŋ e, ɛ bô wee mvu tasɛn ɛ keyoy kè yiile njiŋsene bô wvú, ɛ wvú buy ɛ̂ ditfum dì bó to dweyte bonyii jó le.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Wee wvudvu to ké no cee ɛ̂ ditfum didvu le. Ɛ wee yaa to nu dvú wvù nulo ebvuu ekay wvú ɛ ɛ̀ cim nu naa bô ncaw kɛ.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Bokaŋ nteen nu ɛ bó to ké leese wvú ɛ̂ difwaŋ e, kay can ye bô boncaw, ɛ wvú sumyɛ boncaw bodvu, sawyɛ difwaŋ. Kɛ wee to nu dvú wvù nulo ejicɛ wvú le kɛ.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Wee wvudvu to ké no kale ɛ̂ ditfum didvu le bene buyte yî dikum e ɛntaŋ bô ɛmvunsheeŋ, wamte, kaashi ye ye bô ɛta.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 No wvú yɛnɛɛ Jisos e bɛɛ ncejole, lewtɛ to tum ɛnvuw ɛ̂ wvú ɛjise,
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 wam foweɛwe lɛ, “Jisos Waa Nyo', Nyo' wvù nu Ɛkolɛ ke Mwɛɛm Mvunciim e, wo fii la ɛ̂ me? Me nlɛke lo wo ɛ̂ diee di Nyo' le lɛ fo wo enya ŋgɛw ɛ̂ me kɛ.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Wvú to jemyi nonɛn, njefo Jisos to nu ɛ wam wase lɛ, “Keyoy kè yiile kin, buyɛ lo yî wee wvun e.”
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Ɛ Jisos bife ɛ̂ wvú lɛ, “Diee diuw nu yɛɛ.” Ɛ wvú tfuse lɛ, “Diee diem nu kebombom, njefo bese duule lo.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 No wvú tfuse nonɛn, mum lɛkɛ Jisos shiee le lɛ fo wvú ekuŋ bowen keba kedvu le kɛ.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Ɛ̀ to nu ɛ ŋgoo boŋkunyam diekene yî mbɛke le fó.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Ɛ biyoy bì yiile bidvu mum lɛkɛ Jisos lɛ, “Ciinse bese ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ boŋkunyam boba le ɛ́ bese eley yî bó le.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Ɛ Jisos bee. Ɛ biyoy bidvu mum buy yî wee wvudvu le, gɛn ley yî boŋkunyam e. Ɛ ŋgoo yidvu to nu boŋkunyam diɛwɛ bontfuke bofɛɛ le. Ɛ bó sɛn, bow ɛ̂ ŋkoŋ e, shii ɛ̂ mamase yidvu le, lɛ jó.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Ɛ bonyii bò to cɛyte boŋkunyam bodvu ja fó, fɛɛ lo, gɛn see saaka wvudvu ɛlaante bô ɛ̂ bontɛw bo jó le. Ɛ bonyii no yuuke, buyte keeto eyɛn fiɛɛ fì to kooyɛɛ le.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Ɛ bó to fô Jisos to nu, yɛn wee wɛ wvù kebombom ke bonceendaa bo dɛwle le to shee njiŋsene bô wvú, ɛ wvù ɛ shii fó, ɛ jise ndvú, ɛ bvufee bwew ɛ kase wase ɛ tu fó. Ɛ bó fan baay.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Ɛ bonyii bò to yɛnɛɛ fiɛɛ fì to kooyɛɛ le, mum no seŋe ɛ̂ bó no fí to kooyɛɛ bô wee wɛ noo ŋgoo boŋkunyam ba.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 No bó yuw nonɛn, kɛw no lɛke Jisos lɛ wvú enɛ gbwen bowene.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Ɛ Jisos dioo leyte ɛ̂ kekoŋ e, ɛ wee wvù bonceendaa bo dɛwle le to buyɛɛ yî ye le wɛ mum no lɛke Jisos lɛ bô wen egɛne.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ɛ Jisos tun, gay ɛ̂ wvú lɛ, “Ɛ̀ gɛnè ɛ ɛ̀ nu fô yew e, egɛn esee ɛ̂ bonyii buw fiɛɛ fì Tata ge fô wo le, bô no wvú nu ɛ cam shen fô wo le.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Nonɛn, ɛ wee wvudvu mum nɛ, gɛn no ghane woŋ wvudvu le tfuu wvù bó to teŋe lɛ Bilaante bi Yuufe le, seŋe fiɛɛ fì Jisos ge fô wvú le. Ɛ bonyii no yuuke, kɛŋke lo ŋghaw.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Ɛ Jisos kase lente ɛ̂ kekoŋ e tu kewvu keki no nu mbew mamase le, ɛ kebombom ke bonyii le bvuu tase fó.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Ɛ cee ɛkolɛ yew bunle mvu mum nɛ to fó, ɛ diee nu Jaylus. No wvú yɛn Jisos e, gɛn gbwe ɛ̂ wvú ɛjise,
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 lɛkɛ wvú shiee le gay lɛ, “Waa wɛm wvu caan wvù kpwoon kpwee lo. Kee wo, to kɛ ekum wvú le ɛ́ wvú ebonɛn fo wvú ekpwe.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Ɛ Jisos mum nɛ ɛ bô wvú no gɛne, ɛ kebombom ke bonyii le shfumte bii faci Jisos.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Kpwoon mvu to nu ɛnte jo kebombom kedvu ɛ wvú ɛ cɛm wase bô kencɛm ke bokɛnɛ le bilum yuufe ncow bifɛɛ.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Wvú to nu ɛ yɛn wase ŋgɛw can bonyii bo bifuu le nteen, jewse fiɛɛ ficii fì wvú to kɛŋke, ɛ mwɛɛm foo kɛ gɛne lo.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 No wvú to nu ɛ yuw wase ɛkumɛ Jisos, ɛ wvú mum to ɛ̂ wvú ɛjim ɛ̂ kebombom ɛnte, kum ndvu ye le,
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 njefo wvú to gayte fô fitele fiew e lɛ, “Ɛ́ me ncim eŋkum kɛ naa ɛ ɛ̀ nu ndvu ye le, tu me ɛ mbonɛn wase.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 No wvú to kumɛɛ nonɛn, ɛ kencɛm kew mum semɛ lo kaŋ mwaaŋ. Ɛ kpwoon wvudvu yuw tɛn ye ye le lɛ wen nu ɛ bonɛn.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Ɛ Jisos dioo yuw ye ye le lɛ mvuŋgay nu ɛ buy yî wen e, ɛ wvú baŋke ye kaŋ mwaaŋ, bife ɛ̂ bonyii lɛ, “Ɛ̀ kum yɛɛ ndvu yɛm e?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Ɛ boom bew bo ŋgoo le tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Wo yɛne ɛ kebombom ke bonyii le faci wo, ɛ wo bvuu biite wee wvù kum wo le le?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Ɛ Jisos mɛy kɛ no taale kɛnene keeyɛn wee wvù kum wvú le.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Nonɛn, ɛ kpwoon wvudvu no wvú to kee fiɛɛ fì to kooyɛɛ bô wvú, ɛ wvú mum to, fane, ciiŋke, tum ɛnvuw ɛ̂ Jisos ɛjise see kecɛɛy kew kecii ɛ̂ wvú.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ɛ Jisos gay ɛ̂ wvú lɛ, “Waa wɛm, fitele fiuw fì wo lese yî yɛm e nu ɛ ge wase wo ɛ bonɛn. Ɛ̀ gɛnè ntay. Kencɛm kuw ka wa lo nɛn.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Kɛ no Jisos to bɛɛ jemyi ɛ̂ kpwoon wvudvu nonɛn, ɛ bonyii bomew fɛse fó ɛ bó nɛ fô yew e fo Jaylus wvù cee ɛkolɛ yew bunle wɛ, gay ɛ̂ wvú lɛ, “Waa wo nu ɛ mɛse wase. Wo bvuu shee nyaa ŋgɛw ɛ̂ wee n'yɛɛyi ɛ ɛ̀ nu wvù la?”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 No bó gay nonɛn, ɛ Jisos yuw, geenɛn ge kɛ diɛwɛ wvú baa yuw kɛ, gay ɛ̂ Jaylus lɛ, “Fo wo efanè kɛ, lese kɛ ɛ ɛ̀ nu fitele yî yɛm e maaŋ.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ɛ bó no gɛne kɛ lo, ɛ Jisos faŋɛ yaa bee lɛ wee mvu ebi wen e ɛfey Bita bô Jɛm noo Jon wvù waa bwee Jɛm kɛ.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ɛ bó ke gɛn fɛse fô yew e fo Jaylus, ɛ Jisos yɛn ɛ bonyii beele ffule lo fó, ɛ kpwe ghamte lo.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Ɛ wvú ley yew, bife lɛ, “Ben beele, ffule mondvuum nɛn nje la? Wan baa kpwe kɛ, wvú leete lo.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Ɛ bó no kieele lo wvú. Ɛ wvú nɛ bvuse bonyii bocii ɛkfuŋ, jo kɛ ɛ ɛ̀ nu cee wan bô bwee wan noo bonyii bew bo ŋgoo le bo botɛte ba, ɛ bô bó ley gɛn fô wan wvudvu to jiime.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Ɛ wvú jicɛ wan wvudvu le yî kebo le jeme ɛ̂ díɛw yibole lɛ, “Talita kum!” Fì nu lɛ, “Wan kpwoon, me njemyi ɛ̂ wo le, ja we.”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Kaŋ mwaaŋ nonɛn, ɛ wvú mum ja we no lɛne. Ɛ bó yɛn nonɛn ɛ diuw yum bó. Wan kpwoon wvudvu to nu bilum yuufe ncow bifɛɛ.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Ɛ Jisos ciise lo ɛ̂ bó lɛ fo bó ege ɛ́ wee ekiɛɛ fiɛɛ fì be nu kɛ, mum gay lɛ bó enya fiɛɛ ɛ́ wvú edie.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.